2 Coríntios 3
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVI
1 Namaa wulaa, miŋ waaŋ mamaŋ daama‑i, na ka tiraa cira i kaal i fɛrɛ wɛi? Sisɔ na taara diɛ i kã na terieŋgu-na, i kã baa sɛbɛ ka pigãaŋ wuɔ nelfafaaŋ miɛ ŋaa banambaŋ ceŋ-maŋ dumaa wɛi? Mi siɛ siɛ aa ce-ma. Mi sa bi taara namaa sɛbɛ‑i da mi gbãa kã yaŋga naŋga.
1 Será que com isso, estamos começando a nos recomendar a nós mesmos novamente? Será que precisamos, como alguns, de cartas de recomendação para vocês ou da parte de vocês?
2 Miɛ sɛbɛ yaa namaa fɛrɛ‑i. Sɛbɛ faŋo nyɛgãaŋ i hɔmmu-na. Nuɔmba‑i hiere ba gbãa da-yo aa kalaŋ-yo.
2 Vocês mesmos são a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos.
3 Sɛbɛ faŋo‑i *Kirsa yaa nyɛgãaŋ-yo. Ku da-nɛi wuɔ u yaa nyɛgãaŋ-yo aa puɔr miɛ fuɔ baa-yo. U saa nyɛgɛ̃ŋ-yo baa nyɛgɛ̃diele, u nyɛgãaŋ-yo baa Cicɛ̃lmantieŋo *Yalle. U saa bi nyɛgɛ̃ŋ-yo tãmpɛ̃lleŋ, u nyɛgãaŋ-yo nelbilieŋ-hɔmmu-na.
3 Vocês demonstram que são uma carta de Cristo, resultado do nosso ministério, escrita não com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de corações humanos.
4 Kirsa ciɛ i haa i naŋga Diiloŋo-na, ku'i ciɛ i tiɛ waŋ mafamma‑i.
4 Tal é a confiança que temos diante de Deus, por meio de Cristo.
5 I suyaa wuɔ ma maaraa-ye i diɛ gbãa ce maaceŋ daama‑i baa miɛ fɛrɛŋ fɔ̃ŋgũɔ‑i. I fɔ̃ŋgũɔ hel hiere Diiloŋ-na.
5 Não que possamos reivindicar qualquer coisa com base em nossos próprios méritos, mas a nossa capacidade vem de Deus.
6 U yaa hãa-ye baa ku fɔ̃ŋgũɔ‑i i tiɛ waŋ *tobisĩfɛlɛnni maama‑i baa nuɔmba‑i. Tobisĩfɛlɛnni fanni saa nyɛgɛ̃ŋ tãmpɛ̃lleŋ ŋaa *Moisi *ãnjĩnammaŋ nyɛgãaŋ tãmpɛ̃lle-na dumaa. Ŋga ni hilaa *Diiloŋ-Yalle-na. Ãnjĩnamma jo baa kuliiŋgu a ne da Diiloŋ-Yalle jo baa cicɛ̃lma.
6 Ele nos capacitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do Espírito; pois a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 Ãnjĩnammaŋ taa ma nyɛgɛ̃ŋ huɔŋgu maŋ nuɔ‑i tãmpĩɛŋa-na, Diiloŋo naa carra Moisi‑i baa cecerma naŋ temma, a ce *Isirahɛl-baamba saa gbãa da ba ne u yaaŋga‑i. Ãnjĩnamma maŋ juɔŋ baa kuliiŋgu, ma jomma da ma fa fafaaŋ daaku temma‑i a ne da ma sa cɔ,
7 O ministério que trouxe a morte foi gravado com letras em pedras; mas esse ministério veio com tal glória que os israelitas não podiam fixar os olhos na face de Moisés por causa do resplendor do seu rosto, ainda que desvanecente.
8 Diiloŋ-Yalle maacemma ka fa ka hi hie?
8 Não será o ministério do Espírito ainda muito mais glorioso?
9 Ãnjĩnamma maŋ cãlãaŋ nuɔmba‑i, ma maacemma da ma fa fafaaŋ daaku temma‑i, Diiloŋ-Yalle maŋ ciɛŋ nuɔmba‑i nelviimba, difande maama ka fa ka hi hie?
9 Se era glorioso o ministério que trouxe condenação, quanto mais glorioso será o ministério que produz justiça!
10 Halle i gbãa cira fafaaŋgu maŋ waa ãnjĩnamma huɔŋgu-na, ku siɛ gbãa fi baa fiɛfiɛ ku kũŋgu‑i.
10 Pois o que outrora foi glorioso, agora não tem glória, em comparação com a glória insuperável.
11 Bĩŋkũŋgu maŋ saa waa da ku cɔ, Diiloŋ duɔ migãaŋ-ku migãaŋ daama temma‑i, kumaŋ cuɔŋ u ka migãaŋ-ku ka hi hie?
11 E se o que estava se desvanecendo se manifestou com glória, quanto maior será a glória do que permanece!
12 I haa i naŋga‑i ku yaa nuɔ‑i ku'i ciɛ i nunni sa ce yelma baa nelma‑i.
12 Portanto, visto que temos tal esperança, mostramos muita confiança.
13 I sa ce ŋaa Moisiŋ taa u ce dumaa. Fuɔ taa u suuye u yaaŋga‑i baa kompaŋga wuɔ *Isirahɛl-baamba baa da u yaaŋgaŋ dĩŋ ka kã dumaa.
13 Não somos como Moisés, que colocava um véu sobre a face para que os israelitas não contemplassem o resplendor que se desvanecia.
14 Ŋga kuu naa gbuu bĩŋ dũŋgu Isirahɛl-baamba-na a ce ba saa ta ba suɔ u nelma tuole‑i. Halle ji hi baa nyuŋgo, da ba ta ba kalaŋ *Tobisĩcɔlɔnniŋ-sɛbɛ‑i, kompaŋga cĩɛnu-bɛi yogo, ba sa da ma tuole‑i. Da ŋ haa ŋ naŋga‑i Kirsa yaa nuɔ‑i, kompaŋga halaŋ ŋ yaaŋga-na.
14 Na verdade as mentes deles se fecharam, pois até hoje o mesmo véu permanece quando é lida a antiga aliança. Não foi retirado, porque é somente em Cristo que ele é removido.
15 Ji hi baa nyuŋgo, Isirahɛl-baaŋ da ba ta ba kalaŋ Moisi sɛbɛbaa-ba‑i, ku ce ŋaa kompaŋga cĩɛnu-bɛi ba sa da ma tuole‑i dɛi.
15 De fato, até o dia de hoje, quando Moisés é lido, um véu cobre os seus corações.
16 Ŋga ŋaa maŋ nyɛgãaŋ dumaa: «Umaŋ duɔ bir jo Itieŋo wulaa, kompaŋga halaŋ u yaaŋga-na.»
16 Mas quando alguém se converte ao Senhor, o véu é retirado.
17 Baŋ gbɛ̃ŋ Itieŋo maŋ bande‑i, Diiloŋ-Yalle yaa‑i. A ne da Itieŋo Yal da di waa kusuɔŋ-nu, kutaamba waa ba fɛrɛŋ nuɔ.
17 Ora, o Senhor é o Espírito e, onde está o Espírito do Senhor, ali há liberdade.
18 Miɛ maŋ kompaŋga halaaŋ i yammu-na hiere, Itieŋo fafaaŋgu da-yiɛ. I duɔŋ tiɛ bibirre i kã diɛ ka fa Itieŋo temma. Itieŋo Yalle maacemma yaa mafamma‑i.
18 E todos nós, que com a face descoberta contemplamos a glória do Senhor, segundo a sua imagem estamos sendo transformados com glória cada vez maior, a qual vem do Senhor, que é o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.