Romanos 4
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs NVT
1 Hi²tia² hi²hi²a² liáh³xɨ³ gá⁴lɨ́⁴ chiáh² Abraham hi³dxá³ ja̱y³ chiaa⁴²ah¹ jniaah¹ na³lɨ́⁴ah¹ israelitas.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Hu̱²ca̱a̱³² ba² xa³ hi³ gá⁴jmeé³ Abraham ja̱³ hi³ja̱³ xe̱y³ dxú⁴ rúh⁴ñi² Dios, mɨ²ja̱³ si¹ hí⁴jooy³ hí⁴bí⁴sa³ chiáh², joó⁴ há⁴ja̱³ liáh³ja̱³ gá⁴lɨ́⁴.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Chiaah¹ liáh³la³ ba² na³xɨɨ² fah² Dios ca³jaa¹ chiáh²: “Gá⁴taáy³ Abraham ja̱³ chiáh² Dios hi³ja̱³ gá⁴jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ xe̱y³ dxú⁴.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Liu³u²xɨ³ ja̱y³ dsa³ hí⁴jmeé⁴ ca³liuh² ta² mɨ²ja̱³ hí⁴tɨ̱́y⁴ jñiiy⁴. Joó⁴ ba² há⁴ja̱³ hi³ dɨ́h¹ hí⁴tɨ̱́y⁴ ja̱³, chiaah¹ hi³ mɨ³ná⁴lɨ¹ cua̱a̱y¹ná² ba² ja̱³.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Joó⁴ ja̱y³ dsa³ hi³ há⁴hé³ xa³ hi³ dxú⁴ jmee⁴, joó⁴ xɨ³ nɨ³ hí⁴dsá⁴taáy³ chiáh² Dios mɨ²ja̱³ hí⁴jmeé⁴ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ mɨ³xe̱y³ dxú⁴ chiaah¹ hi³ ma³taáy³ ja̱³. Liáh³ja̱³ ga³jmee⁴ Dios nɨ³ chiaa⁴²a² jnia² mɨ³he³²a².
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ba² gá⁴jmeé³ juúh⁴ David ja̱³ hi²xiáh³ dɨ́h¹ yaa⁴ ja̱y³ dsa³ liu³u²xɨ³ hí⁴féh³ Dios nɨ³ hi³ mɨ³xe̱y³ dxú⁴ gu³xɨ³ ba² há⁴hé³ xa³ hi³ dxú⁴ hi³ ma³jmeé³.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Liáh³la³ jmɨ́yh³ gá⁴féh³ David ja̱³:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 — ausente —
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Xɨ²fáh³ ti̱¹ hi³chiaah³² diáh⁴ hi³ na³lɨ́y⁴ circuncidados ja̱³ ga³he⁴ David ja̱³? Haá², ba² ji̱í̱⁴ diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ circuncidados. Chiaah¹ ma³feh²a² hi³ gá⁴jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ xe̱y³ dxú⁴ Abraham hi³ fáh⁴ hi³ gá⁴taáy³ ba².
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Joó⁴ ¿jlɨh² ja̱³ gá⁴jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ dxúy⁴ Abraham? ¿Xɨ² liáh³ mɨ³na³lɨ́y⁴ circuncidado ha²xɨ² dsa³jéy⁴? Liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴lí³ circuncidado ba² ja̱³.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Gá⁴lɨ́y⁴ circuncidado Abraham ja̱³ joó⁴ duh³ lii⁴ hi³ ma³jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ mɨ³xe̱y³ dxú⁴ chiaah¹ hi³ ma³taáy³ ja̱³. Baáy⁴ há⁴hé³ mɨ³na³lɨ́y⁴ circuncidado mɨ²ja̱³, duh³ hí⁴lí³ jmii³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ hi³ há⁴hé³ dɨ³na³lɨ́y⁴ circuncidados. Hi³ja̱³ ba² ji̱í̱⁴ diáh⁴ hi³nɨy³² hí⁴jmeé⁴ cua̱a̱y¹ná² Dios nɨ³ hi³ dɨ³xe̱y³ dxú⁴ xɨ³ nɨ³ dsá⁴taáy³ diáh⁴.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ba² ná⁴lɨ¹ chiáh² na³lɨ́y⁴ jmii³ diáh⁴ hi³ na³lɨ́y⁴ circuncidados. Joó⁴ há⁴ja̱³ hi³ fáh⁴ hi³ na³lɨ́y⁴ diáh⁴ circuncidados ja̱³. Hi³ fáh⁴ hi³ gá⁴taáy³ diáh⁴ liáh³xɨ³ gá⁴taáy³ ñúh³a² Abraham liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴lí³ circuncidado ja̱³, hi³ja̱³ ba² ja̱³ Abraham na³lɨ́y⁴ jmii³ diáh⁴.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Liáh³ca̱á̱h³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ Abraham hi³ na³ca̱á̱y⁴ jmɨɨyh⁴²güii³ nɨ³ hí⁴lí³ chiáh² chie̱é̱yh¹ diáh⁴ ja̱á̱²dxaa⁴², há⁴ja̱³ hi³ fáh⁴ hi³ ga³jmee⁴ he̱é̱yh³ ley Abraham ja̱³. Gá⁴féh³ Dios ja̱³ hi³ dɨ́h¹ hí⁴cuó⁴ ba² chiaah¹ hi³ mɨ³xe̱y³ dxú⁴ hi³ fáh⁴ hi³ ma³taáy³ ba² ja̱³.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Chiaah¹ xɨ³ nɨ³ hí⁴tɨ̱́y⁴ hi³ dɨ́h¹ hí⁴cuó⁴ Dios nɨ³, diáh⁴ hi³ ca³dah²jmee⁴ he̱é̱yh³ ley nɨ³, mɨ²ja̱³ há⁴hé³ cua̱a̱y¹ná² cáh³ti³² hi³ ca³dsa³taá³a², baáy⁴ há⁴hé³ máh⁴ chi̱í̱⁴ hi³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ hi³ dɨ́h¹ hí⁴cuoó⁴ jnia² hu̱² liáh³ja̱³.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Hi³ dsa³chi⁴²a² ba² ga³taah⁴ ta² ley nɨ³. Joó⁴ liu³u²xɨ³ há⁴hé³ xa³ ley nɨ³, ba² há⁴hé³ xa³ dsaa² chiaa⁴²a² rúh⁴ñi² ley nɨ³ hu̱² liáh³ja̱³.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Hi³ja̱³ hí⁴tɨ̱́⁴a² hi³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ hí⁴cuoó⁴ jnia² joó⁴ hi³ fáh⁴ hi³ ca³dsa³taá³a² ba², duh³ja̱³ hi³ dɨ́h¹ hí⁴tɨ̱́⁴a² ba². Liáh³ja̱³ na³cueeyh⁴ fáh⁴liu⁴ chiáh² ja̱³ chiáh² liáh⁴jɨy³ diáh⁴ ja̱á̱²dxaa⁴² Abraham. Baáy⁴ há⁴ja̱³ ti̱¹ hi³chiaah³² diáh⁴ hi³ na³hiiy⁴ chiáh² ley nɨ³, ba² hi³chiaah³² liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ liáh³xɨ³ gá⁴taáy³ Abraham ja̱³. Hi³ nɨy³² nɨ³ na³lɨ́y⁴ ñúh³a² liáh⁴jɨ³²a² jnia² ca³dsa³taá³a² nɨ³.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Liáh³ja̱³ nɨ³ ga³he⁴ fah² Dios hi³ na³xɨɨ² liáh³la³: “Hi²jmeey⁴² hi³ hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ nieey³² diáh⁴ dsa³ hí⁴sa̱y³ chiú̱h²u³.” Hi³ja̱³ ja̱³ gá⁴taáy³ Abraham chiáh² ñaá² Dios hi³ ca³bi³ji̱i̱yh³ diáh⁴ dsa³jú̱y¹. Gá⁴taáy³ chiáh² Dios hi³ gá⁴féh³ hi³ gua²sa³ hi³la³ hi³nɨ³ liáh³ca̱á̱h³ há⁴hé³ mɨ³xa³ cáh³ti³².
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Gu³xɨ³ ba² há⁴hé³ hí⁴jooy³ hí⁴lí³ liáh³xɨ³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ lii³²a², joó⁴ gá⁴taáy³ Abraham ja̱³. Hi³ja̱³ he̱é̱yh³ ba² hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ nieey³² diáh⁴ dsa³ gá⁴sa̱y³ chiáh² na³ca̱á̱y⁴ jee⁴² jmɨɨyh⁴²güii³, ja̱³ba² liáh³xɨ³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ hi³ hí⁴fɨɨ́y² diáh⁴ ja̱á̱²dxaa⁴².
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Hi³ja̱³ gá⁴taáy³ dxú⁴ cáh³ti³² Abraham ja̱³, há⁴hé³ ta³hɨ³ ñuú³ cáh³ti³² gu³xɨ³ ba² mɨ³dsa³jú̱y³ bɨh¹ lii³²a², (laah¹ mɨ³xa³ ca̱a̱³ ñá⁴laá³ ji̱i̱yh⁴). Ba² há⁴hé³ ta³hɨ³ ñuú³ chiáh² Sara mɨ́⁴chiáh² ja̱³, gu³xɨ³ ba² há⁴hé³ ma³jooy³ ma³lɨ³vóy³ xɨ³yu̱u̱y³ chié̱y².
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Joó⁴ há⁴hé³ gá⁴tá³ gá⁴hɨ́³ ñuú³ cáh³ti³². Gá⁴ji̱í̱h⁴ chiáh² hi³ hí⁴jooy³ ba² hí⁴lí³ liáh³xɨ³ gá⁴féh³ Dios ja̱³. Hi³ já⁴ gá⁴taáy³ gɨh¹ dxú⁴ ba², baáy⁴ gá⁴sɨɨ́h⁴ Dios ja̱³ hi³ jmɨ²heéy¹.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Chiaah¹ jmɨ́yh³ ji̱í̱h⁴ hi³ hee⁴ fáh⁴lí³ Dios, hi³ja̱³ hí⁴jooy³ ba² hí⁴jmeé⁴ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ ma³féh³ ja̱³.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Hi³ja̱³ gá⁴jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios hi³ xe̱y³ dxú⁴ chiaah¹ hi³ gá⁴taáy³ dxú⁴ chiáh² ja̱³.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Na³xɨɨ² ba² hi³ gá⁴jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ xe̱y³ dxú⁴ Abraham, joó⁴ há⁴ja̱³ ti̱¹ chiáh² ñaá² ja̱³ na³xɨɨ² liáh³ja̱³.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Ba² hi³ chiaa⁴²a² jnia² ja̱³ cá⁴lɨ́⁴xɨɨ². Chiaah¹ ba² ji̱í̱⁴ jnia² hí⁴jmeé⁴ cua̱a̱y¹ná² Dios nɨ³ hi³ xa̱³²a² dxú⁴. Chiaah¹ ca³dsa³taá³a² chiáh² Dios hi³ cá⁴bí⁴ji̱i̱yh³ ca̱á̱h³ Ñúh³a² Jesús nɨ³ liáh³ gá⁴jú̱y⁴.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Chiaah¹ Dios ja̱³ gá⁴cuóy² Jesús ja̱³ hi³ hí⁴jú̱y³ vih²chiaah¹ dsaa² chiaa⁴²a² baáy⁴ cá⁴bí⁴ji̱i̱yh³ ca̱á̱h³ duh³ hí⁴jooy³ hí⁴sa̱³²a² dxú⁴.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.