Romanos 4

Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hi²tia² hi²hi²a² liáh³xɨ³ gá⁴lɨ́⁴ chiáh² Abraham hi³dxá³ ja̱y³ chiaa⁴²ah¹ jniaah¹ na³lɨ́⁴ah¹ israelitas.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Hu̱²ca̱a̱³² ba² xa³ hi³ gá⁴jmeé³ Abraham ja̱³ hi³ja̱³ xe̱y³ dxú⁴ rúh⁴ñi² Dios, mɨ²ja̱³ si¹ hí⁴jooy³ hí⁴bí⁴sa³ chiáh², joó⁴ há⁴ja̱³ liáh³ja̱³ gá⁴lɨ́⁴.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Chiaah¹ liáh³la³ ba² na³xɨɨ² fah² Dios ca³jaa¹ chiáh²: “Gá⁴taáy³ Abraham ja̱³ chiáh² Dios hi³ja̱³ gá⁴jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ xe̱y³ dxú⁴.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Liu³u²xɨ³ ja̱y³ dsa³ hí⁴jmeé⁴ ca³liuh² ta² mɨ²ja̱³ hí⁴tɨ̱́y⁴ jñiiy⁴. Joó⁴ ba² há⁴ja̱³ hi³ dɨ́h¹ hí⁴tɨ̱́y⁴ ja̱³, chiaah¹ hi³ mɨ³ná⁴lɨ¹ cua̱a̱y¹ná² ba² ja̱³.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Joó⁴ ja̱y³ dsa³ hi³ há⁴hé³ xa³ hi³ dxú⁴ jmee⁴, joó⁴ xɨ³ nɨ³ hí⁴dsá⁴taáy³ chiáh² Dios mɨ²ja̱³ hí⁴jmeé⁴ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ mɨ³xe̱y³ dxú⁴ chiaah¹ hi³ ma³taáy³ ja̱³. Liáh³ja̱³ ga³jmee⁴ Dios nɨ³ chiaa⁴²a² jnia² mɨ³he³²a².
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Ba² gá⁴jmeé³ juúh⁴ David ja̱³ hi²xiáh³ dɨ́h¹ yaa⁴ ja̱y³ dsa³ liu³u²xɨ³ hí⁴féh³ Dios nɨ³ hi³ mɨ³xe̱y³ dxú⁴ gu³xɨ³ ba² há⁴hé³ xa³ hi³ dxú⁴ hi³ ma³jmeé³.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Liáh³la³ jmɨ́yh³ gá⁴féh³ David ja̱³:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 — ausente —
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Xɨ²fáh³ ti̱¹ hi³chiaah³² diáh⁴ hi³ na³lɨ́y⁴ circuncidados ja̱³ ga³he⁴ David ja̱³? Haá², ba² ji̱í̱⁴ diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ circuncidados. Chiaah¹ ma³feh²a² hi³ gá⁴jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ xe̱y³ dxú⁴ Abraham hi³ fáh⁴ hi³ gá⁴taáy³ ba².
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Joó⁴ ¿jlɨh² ja̱³ gá⁴jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ dxúy⁴ Abraham? ¿Xɨ² liáh³ mɨ³na³lɨ́y⁴ circuncidado ha²xɨ² dsa³jéy⁴? Liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴lí³ circuncidado ba² ja̱³.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Gá⁴lɨ́y⁴ circuncidado Abraham ja̱³ joó⁴ duh³ lii⁴ hi³ ma³jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ mɨ³xe̱y³ dxú⁴ chiaah¹ hi³ ma³taáy³ ja̱³. Baáy⁴ há⁴hé³ mɨ³na³lɨ́y⁴ circuncidado mɨ²ja̱³, duh³ hí⁴lí³ jmii³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ hi³ há⁴hé³ dɨ³na³lɨ́y⁴ circuncidados. Hi³ja̱³ ba² ji̱í̱⁴ diáh⁴ hi³nɨy³² hí⁴jmeé⁴ cua̱a̱y¹ná² Dios nɨ³ hi³ dɨ³xe̱y³ dxú⁴ xɨ³ nɨ³ dsá⁴taáy³ diáh⁴.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Ba² ná⁴lɨ¹ chiáh² na³lɨ́y⁴ jmii³ diáh⁴ hi³ na³lɨ́y⁴ circuncidados. Joó⁴ há⁴ja̱³ hi³ fáh⁴ hi³ na³lɨ́y⁴ diáh⁴ circuncidados ja̱³. Hi³ fáh⁴ hi³ gá⁴taáy³ diáh⁴ liáh³xɨ³ gá⁴taáy³ ñúh³a² Abraham liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴lí³ circuncidado ja̱³, hi³ja̱³ ba² ja̱³ Abraham na³lɨ́y⁴ jmii³ diáh⁴.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Liáh³ca̱á̱h³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ Abraham hi³ na³ca̱á̱y⁴ jmɨɨyh⁴²güii³ nɨ³ hí⁴lí³ chiáh² chie̱é̱yh¹ diáh⁴ ja̱á̱²dxaa⁴², há⁴ja̱³ hi³ fáh⁴ hi³ ga³jmee⁴ he̱é̱yh³ ley Abraham ja̱³. Gá⁴féh³ Dios ja̱³ hi³ dɨ́h¹ hí⁴cuó⁴ ba² chiaah¹ hi³ mɨ³xe̱y³ dxú⁴ hi³ fáh⁴ hi³ ma³taáy³ ba² ja̱³.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Chiaah¹ xɨ³ nɨ³ hí⁴tɨ̱́y⁴ hi³ dɨ́h¹ hí⁴cuó⁴ Dios nɨ³, diáh⁴ hi³ ca³dah²jmee⁴ he̱é̱yh³ ley nɨ³, mɨ²ja̱³ há⁴hé³ cua̱a̱y¹ná² cáh³ti³² hi³ ca³dsa³taá³a², baáy⁴ há⁴hé³ máh⁴ chi̱í̱⁴ hi³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ hi³ dɨ́h¹ hí⁴cuoó⁴ jnia² hu̱² liáh³ja̱³.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Hi³ dsa³chi⁴²a² ba² ga³taah⁴ ta² ley nɨ³. Joó⁴ liu³u²xɨ³ há⁴hé³ xa³ ley nɨ³, ba² há⁴hé³ xa³ dsaa² chiaa⁴²a² rúh⁴ñi² ley nɨ³ hu̱² liáh³ja̱³.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Hi³ja̱³ hí⁴tɨ̱́⁴a² hi³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ hí⁴cuoó⁴ jnia² joó⁴ hi³ fáh⁴ hi³ ca³dsa³taá³a² ba², duh³ja̱³ hi³ dɨ́h¹ hí⁴tɨ̱́⁴a² ba². Liáh³ja̱³ na³cueeyh⁴ fáh⁴liu⁴ chiáh² ja̱³ chiáh² liáh⁴jɨy³ diáh⁴ ja̱á̱²dxaa⁴² Abraham. Baáy⁴ há⁴ja̱³ ti̱¹ hi³chiaah³² diáh⁴ hi³ na³hiiy⁴ chiáh² ley nɨ³, ba² hi³chiaah³² liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ liáh³xɨ³ gá⁴taáy³ Abraham ja̱³. Hi³ nɨy³² nɨ³ na³lɨ́y⁴ ñúh³a² liáh⁴jɨ³²a² jnia² ca³dsa³taá³a² nɨ³.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Liáh³ja̱³ nɨ³ ga³he⁴ fah² Dios hi³ na³xɨɨ² liáh³la³: “Hi²jmeey⁴² hi³ hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ nieey³² diáh⁴ dsa³ hí⁴sa̱y³ chiú̱h²u³.” Hi³ja̱³ ja̱³ gá⁴taáy³ Abraham chiáh² ñaá² Dios hi³ ca³bi³ji̱i̱yh³ diáh⁴ dsa³jú̱y¹. Gá⁴taáy³ chiáh² Dios hi³ gá⁴féh³ hi³ gua²sa³ hi³la³ hi³nɨ³ liáh³ca̱á̱h³ há⁴hé³ mɨ³xa³ cáh³ti³².
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Gu³xɨ³ ba² há⁴hé³ hí⁴jooy³ hí⁴lí³ liáh³xɨ³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ lii³²a², joó⁴ gá⁴taáy³ Abraham ja̱³. Hi³ja̱³ he̱é̱yh³ ba² hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ nieey³² diáh⁴ dsa³ gá⁴sa̱y³ chiáh² na³ca̱á̱y⁴ jee⁴² jmɨɨyh⁴²güii³, ja̱³ba² liáh³xɨ³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ hi³ hí⁴fɨɨ́y² diáh⁴ ja̱á̱²dxaa⁴².
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Hi³ja̱³ gá⁴taáy³ dxú⁴ cáh³ti³² Abraham ja̱³, há⁴hé³ ta³hɨ³ ñuú³ cáh³ti³² gu³xɨ³ ba² mɨ³dsa³jú̱y³ bɨh¹ lii³²a², (laah¹ mɨ³xa³ ca̱a̱³ ñá⁴laá³ ji̱i̱yh⁴). Ba² há⁴hé³ ta³hɨ³ ñuú³ chiáh² Sara mɨ́⁴chiáh² ja̱³, gu³xɨ³ ba² há⁴hé³ ma³jooy³ ma³lɨ³vóy³ xɨ³yu̱u̱y³ chié̱y².
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Joó⁴ há⁴hé³ gá⁴tá³ gá⁴hɨ́³ ñuú³ cáh³ti³². Gá⁴ji̱í̱h⁴ chiáh² hi³ hí⁴jooy³ ba² hí⁴lí³ liáh³xɨ³ gá⁴féh³ Dios ja̱³. Hi³ já⁴ gá⁴taáy³ gɨh¹ dxú⁴ ba², baáy⁴ gá⁴sɨɨ́h⁴ Dios ja̱³ hi³ jmɨ²heéy¹.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Chiaah¹ jmɨ́yh³ ji̱í̱h⁴ hi³ hee⁴ fáh⁴lí³ Dios, hi³ja̱³ hí⁴jooy³ ba² hí⁴jmeé⁴ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ ma³féh³ ja̱³.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Hi³ja̱³ gá⁴jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios hi³ xe̱y³ dxú⁴ chiaah¹ hi³ gá⁴taáy³ dxú⁴ chiáh² ja̱³.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Na³xɨɨ² ba² hi³ gá⁴jmeé³ cua̱a̱y¹ná² Dios ja̱³ hi³ xe̱y³ dxú⁴ Abraham, joó⁴ há⁴ja̱³ ti̱¹ chiáh² ñaá² ja̱³ na³xɨɨ² liáh³ja̱³.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Ba² hi³ chiaa⁴²a² jnia² ja̱³ cá⁴lɨ́⁴xɨɨ². Chiaah¹ ba² ji̱í̱⁴ jnia² hí⁴jmeé⁴ cua̱a̱y¹ná² Dios nɨ³ hi³ xa̱³²a² dxú⁴. Chiaah¹ ca³dsa³taá³a² chiáh² Dios hi³ cá⁴bí⁴ji̱i̱yh³ ca̱á̱h³ Ñúh³a² Jesús nɨ³ liáh³ gá⁴jú̱y⁴.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Chiaah¹ Dios ja̱³ gá⁴cuóy² Jesús ja̱³ hi³ hí⁴jú̱y³ vih²chiaah¹ dsaa² chiaa⁴²a² baáy⁴ cá⁴bí⁴ji̱i̱yh³ ca̱á̱h³ duh³ hí⁴jooy³ hí⁴sa̱³²a² dxú⁴.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.