Atos 9

Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ja̱³ba² mɨ²ja̱³ há⁴hé³ tiu³² Saulo ja̱³ hi³ féh³ hi³ hí⁴jɨ̱́yh⁴ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Ñúh³a² ja̱³, xɨ³ há⁴hé³ hí⁴dah²tiú² fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios ja̱³. Hi³ja̱³ ñií¹ ya²ñi³ fii² diáh⁴ jmii³dsa³.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Ya²ŋɨɨ́³ hi³ hí⁴dah²xɨ́y⁴ carta chiáh² diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² diáh⁴ ñuúh⁴guah³ liuh² chiáh² diáh⁴ israelitas hi³ niaá² fɨɨ³ Damasco, duh³ hí⁴jooy³ hí⁴dsá⁴nieeyh³ diáh⁴ hi³ tieéyh¹ fi¹ hi³mɨɨ³² ja̱³. Chiaah¹ niaá⁴ Saulo ja̱³ hí⁴jéy⁴ diáh⁴ ñuúh⁴ñí¹ Jerusalén, liáh³ ba² mɨ́³ liáh³ ba² dsaá⁴.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Joó⁴ liáh³ca̱á̱h³ híy¹ fi¹ ja̱³, ja̱³ba² mɨ³hí⁴dxaá² fɨɨ³ Damasco ja̱³, ca̱a̱³ ba² dɨ́h¹ gá⁴taáh² jmɨɨ́⁴ xi² dsa³hɨɨ́y⁴ Saulo ja̱³, ca̱a̱³ xi³ hi³ güé⁴ yuuh¹ güii³.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ja̱³ba² gá⁴cɨ́yh⁴ dxaah¹vó⁴ Saulo ja̱³, baáy⁴ cá⁴yá⁴niuúh³ hi³ xe̱y³ liu⁴, liáh³la³ féh³: ―Saulo, Saulo, ¿he²chiaah¹ hi³ bií⁴ dɨ́h¹ ga³caah⁴u³ jniá³ nɨ³?
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ juúh⁴ Saulo ja̱³: ―¿Hi̱² nɨy³² niu³ Ñuyh⁴? Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ hi³ liu⁴ ja̱³, liáh³la³ gá⁴féh³: ―Jniá³ nɨ³ Jesús, hí̱³ba² hi³ cɨ²ji̱i̱h⁴²u³ nɨ³. Hí̱³ba² vo̱ó̱h²u³ ba² nɨ³ ga³jmeeyh³² hi³ ga³jmeey³ liáh³nɨ³, liáh³xɨ³ ga³jmeéh⁴ ñaá² cue²yah³ mɨ² ca³ya³dsɨ³ yuuh¹ na¹ma³ hi³ chie̱é̱yh¹ ca³dah²cɨ̱ɨ̱yh³ ba² nɨ³ jmeeyh³² vo̱ó̱h²u³ nɨ³.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ mɨ³jlieey⁴ Saulo ja̱³ hi³ foyh⁴, baáy⁴ liáh³la³ gá⁴féh³: ―Ñuyh⁴, ¿he² nɨ³ naay³ hi³ hi²jmeey⁴² xa³ja̱³? Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Bɨ́y² baáy⁴ duh³ gua³hú² fɨɨ³ nɨ³, duh³ nɨɨ́⁴ hí⁴dah²sɨɨ́h⁴ niu³ liáh³xɨ³ ga³jmee⁴ hi²jmeey³.
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Hi²xiáh³ mɨ³foyh⁴ diáh⁴ dsaá⁴ hi³ chie̱é̱yh¹ Saulo ja̱³, chiaah¹ cá⁴dah²nuú³ hi³ xe̱y³ liu⁴, joó⁴ há⁴hé³ xe̱y³ cáh³ti³² cá⁴dah²joóy².
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Mɨ²ja̱³ cá⁴ná⁴hɨɨ́y¹ Saulo ja̱³, joó⁴ liáh³ gá⁴jáy² mɨ¹ñi² ja̱³, mɨ²ja̱³ há⁴hé³ máh⁴ jniaá⁴ cáh³ti³². Hi³ja̱³ guaa³ bɨh¹ cá⁴dah²hɨɨy³² duh³ dah²ya²jay⁴ fɨɨ³ Damasco ja̱³.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Nɨ³ jmɨɨ́¹ gá⁴guá³ nɨɨ́⁴, há⁴hé³ jniaá⁴, baáy⁴ há⁴hé³ gá⁴eéh² gá⁴hɨ̱́h⁴ cáh³ti³².
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Damasco ja̱³ jey¹ ja̱y³ xɨh³chie̱y³² Jesús hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Ananías. Mɨ²ja̱³ cá⁴lɨ́⁴jnieey³² Ñúh³a² ja̱³ rúh⁴ñi² dsaá⁴ ja̱³, duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―¡Ananías! Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ Ananías ja̱³: ―Hi³ jniá³ la³ Ñuyh⁴.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Bɨ́y², duh³ má⁴dxií⁴ chiáh² Judas hi³ jey¹ calle hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Dsaá², gua³nieeyh⁴ ja̱y³ dsa³ fɨɨ³ Tarso hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Saulo, chiaah¹ liuy³² jniá³ ja̱³nɨ́⁴.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Baáy⁴ ma³jmeéy⁴ ma³joóy² niu³ Ananías. Ma³joó² hi³ ma³húy² xɨ¹ñúh⁴ chiáh² baáy⁴ ma³jniaa³u³ diáh⁴ guaay³² nɨ³ ñiíh² chiáh², hi³ja̱³ ma³lɨ³jniaá⁴ ca̱á̱h³.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Liáh³ca̱á̱h³ gá⁴nuú³ hi³ja̱³ Ananías ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³: ―Ñuyh⁴, hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ diáh⁴ hi³ ma³dah²sɨɨ́h⁴ jniá³ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ chiáh² dsaá⁴ nɨ³, cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ mɨ³hee³² jmeéh⁴ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiú̱h²u³ hi³ nieeyh⁴² Jerusalén nɨ³.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Baáy⁴ ja̱³nɨ́⁴ ma³güey⁴ la³ hi³ fáh⁴tiaah⁴ ta² chiáh² diáh⁴ jmii³dsa³ cáyh¹, duh³ hí⁴jéy⁴ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiú̱h²u³ hí⁴dsá⁴tieeyh³ diáh⁴ ñuúh⁴ñí¹.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Ñúh³a² ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ Ananías: ―Joó⁴ má⁴dxií⁴, chiaah¹ ma³dxɨ́²á⁴ dsaá⁴ nɨ³ hi³ hí⁴liú⁴ ca³jaa¹ chieéy⁴ hí⁴liúy² diáh⁴ dsa³ xiaáh³ vó⁴, diáh⁴ reyes, ba² hí⁴liúy² diáh⁴ israelitas nɨ³.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Chiaah¹ jniá³ hi²hoó⁴á⁴ Saulo nɨ³ hi³ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ ba² hí⁴chi̱í̱yh² hí⁴beéyh² vih²chieéy⁴.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ ŋaá² Ananías xi² jey¹ Saulo ja̱³. Liáh³ gá⁴hí³ xɨ¹ñúh⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴jniaa³ diáh⁴ guaa³ ja̱³ ñiíh² chiáh², baáy⁴ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Du³ñuúh²á⁴ Saulo, Ñúh³a² Jesús hi³ cá⁴lɨ́⁴jnieey³² fi¹ xi² ya³hɨɨ́⁴u³ nɨ³, ma³xɨ́y⁴ jniá³ hi³ hi²jnieey⁴ guaay⁴ nɨ³ ñiíh² chiú̱h²u³ duh³ hí⁴jooy³ hí⁴jniaá²u³ ca̱á̱h³. Baá⁴ ba² hí⁴tɨ̱́⁴u³ Espíritu Santo, jmɨ́yh³ hí⁴dxiuuyh³ niu³ cáh³ti³².
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Xé̱yh² ba² mɨ²ja̱³ gá⁴saá⁴ dxaah¹vó⁴ liáh³xɨ³ diáh⁴ víh¹ hi³tieéyh¹ jmɨɨ³ hi³ gá⁴voo³ mɨ¹ñi² Saulo ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴lɨ́⁴jniaá⁴ ca̱á̱h³. Ja̱³ba² gá⁴bɨ́y², baáy⁴ duh³ gá⁴ja̱á̱y³ jmɨɨ³.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ gá⁴eéh² duh³ gá⁴sa³ ca̱á̱h³ hi³ bii³², baáy⁴ gá⁴cueeyh⁴ ca̱a̱³tú̱⁴ jmɨɨ́¹ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ hi³ nieeyh⁴² Damasco ja̱³.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Gá⁴laá⁴ ba² mɨ³he⁴ ji̱³nɨɨ́⁴ Saulo diáh⁴ ñuúh⁴guah³ liuh² ja̱³, féh³ hi³ Jesús ja̱³ jmɨ́yh³ na³lɨ́y⁴ ja̱á̱² Dios.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ dah²nuu³ hi³ féh³ ja̱³ hi²xiáh³ dɨ³dsaay³² dsɨ́² diáh⁴, hi³ja̱³ liáh³la³ dah²féh³: ―¿Xɨ² há⁴hí̱³ dsaá⁴ la³ nɨ³ hi³ jmeéh⁴ mɨ³hee³² diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ hi³ nieeyh⁴² Jerusalén nɨ³? Hi³ja̱³ nɨ³ güéy⁴ la³ duh³ hí⁴jéy⁴ dsá⁴tieeyh³ ñuúh⁴ñí¹ diáh⁴ dsa³ nɨ³, duh³ hí⁴cuó⁴ dsaa² chiáh² diáh⁴ rúh⁴ñi² diáh⁴ jmii³dsa³ cáyh¹ nɨ³.
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Joó⁴ hi³ já⁴ he⁴ gɨh¹ veyh³ ba² Saulo ja̱³, hi³ Jesús ja̱³ ja̱³ jmɨ́yh³ Cristo, hi³ja̱³ ja̱³ há⁴hé³ máh⁴ dɨ³ñi³² xɨ³ jmiih⁴ hí⁴dah²féh³ diáh⁴ israelitas hi³ nieeyh⁴² Damasco ja̱³.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Liáh³ mɨ³voó³ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²dxá³ dxú⁴ diáh⁴ israelitas ja̱³ hi³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ Saulo ja̱³.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Joó⁴ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² ñaá². Jmɨɨ⁴ nɨ³ voo⁴ nɨ³ ca³dah²je̱y³² haah² fɨɨ³ ja̱³ duh³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Joó⁴ ca̱a̱³ mɨ² xiáh³liaá⁴, diáh⁴ xɨh³chie̱y³² ja̱³ cá⁴dah²ta̱a̱yh³ he̱é̱yh³ ca̱a̱³ láh¹mɨh³ gaáy³ duh³ cá⁴dah²xieéy² dsaah⁴ yah³ hi³ ná⁴hi⁴² lɨh³ fɨɨ³ ja̱³. Liáh³ja̱³ gá⁴lɨ́⁴ gá⁴laáy³ Saulo ja̱³.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Liáh³ca̱á̱h³ gá⁴dxéyh² Saulo ja̱³ Jerusalén, mɨ²ja̱³ niaá⁴ hí⁴cú̱yh⁴ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ ja̱³, joó⁴ liáh⁴jɨy³ ba² dɨ³ñeeyh⁴ chiaah¹ há⁴hé³ dsa³taáy³ diáh⁴ hi³ xa³ juúh⁴ hi³ ma³taáy³ Saulo ja̱³.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Joó⁴ ja̱y³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Bernabé ñií¹ ya²jay⁴ rúh⁴ñi² diáh⁴ apóstoles ja̱³. Baáy⁴ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ gá⁴joóy² Jesús Saulo ja̱³ dxah²fi¹, ba² gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ liáh³xɨ³ gá⁴féh³ Jesús ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴. Ba² gá⁴jmeé³ juúh⁴ liáh³xɨ³ gá⁴jmeé³ Saulo ja̱³, hi³ hi²xiáh³ hɨɨy³ dsɨ́² gá⁴hé³ fáh⁴liu⁴ chiáh² Jesús ja̱³ fɨɨ³ Damasco.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Mɨ²ja̱³ gá⁴cueeyh⁴ Saulo ja̱³ Jerusalén, gá⁴chié³ gá⁴ji̱í̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ apóstoles ja̱³.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Hi²xiáh³ hɨɨy³ dsɨ́² liu⁴ chiáh² Ñúh³a² Jesús, ba² hi²xiáh³ ñuú³ ga³liu⁴ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ israelitas hi³ ca³dah²liu⁴ fáh² griego. Hi³ja̱³ mɨ³dah²ta³ dah²hɨ³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ Saulo ja̱³.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Liáh³ca̱á̱h³ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ liáh³xɨ³ dah²ta³ dah²hɨ³ ja̱³, mɨ²ja̱³ dah²ya²jay⁴ Saulo ja̱³ fɨɨ³ Cesarea, ja̱³ba² cá⁴dah²bi³dxéyh³ fɨɨ³ Tarso.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Mɨ²ja̱³ há⁴hé³ máh⁴ cɨ̱yh³beeyh³² diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ ja̱³, na³ca̱á̱y⁴ vó⁴ Judea, Galilea, baáy⁴ Samaria. Ba² mɨ³dsa³lí̱y³ gɨh¹ diáh⁴ dxú⁴ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios ja̱³ baáy⁴ hi²xiáh³ dɨ³foyh⁴ chiáh² Dios. Baáy⁴ Espíritu Santo ja̱³ jmee⁴ dse³fɨɨ́y² gɨh¹ diáh⁴, ba² cuoó⁴ diáh⁴ hi³ bií⁴.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Dxa² mɨ²ja̱³ chie⁴ji̱i̱⁴ Pedro ja̱³ liáh³ca̱a̱³ fɨɨ³ liáh³ca̱a̱³ fɨɨ³ hi³ dsa³ñi³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ ja̱³. Hi³ja̱³ ba² ya²ñi³ diáh⁴ hi³ nieeyh⁴² fɨɨ³ Lida.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Nɨɨ́⁴ gá⁴ji̱i̱h⁴ ja̱y³ dsaá⁴ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Eneas, baáy⁴ mɨ³xa³ jñá⁴ ji̱i̱³ bih³ na³caayh³² dsaah⁴² hi³ há⁴hé³ máh⁴ hí⁴jooy³ hí⁴bɨ́y² hí⁴xíh² cáh³ti³².
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pedro ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Eneas, Jesucristo nɨ³ ca³bi³lieéy³ niu³. Hi³ja̱³ na³hɨɨ́y¹ jmee² dxú⁴ ji̱i̱² chiú̱h²u³ nɨ³. Xé̱yh² ba² mɨ²ja̱³ gá⁴bɨ́y² Eneas ja̱³.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ nieeyh⁴² Lida, baáy⁴ diáh⁴ hi³ nieeyh⁴² Sarón ja̱³ cá⁴dah²joóy², hi³ja̱³ cá⁴dah²tiú² diáh⁴ hi³ ca³dah²jmee⁴ mɨ³hee³², duh³ gá⁴dxí̱⁴ fi¹ chiáh² Dios bɨh¹ ba².
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Dxa² mɨ²ja̱³ jey¹ fɨɨ³ Jope ja̱y³ mɨ́³ hi³ ca³dsa³taáy³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Tabita, joó⁴ Dorcas ca³dah²féh³ fáh² griego. Hi²xiáh³ dxú⁴ ga³jmee⁴ mɨ́³ ja̱³, ca³dsa³tia̱a̱² chiáh² diáh⁴ hi³ ŋɨɨh⁴niaah³² chiáh².
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Dxa² mɨ²ja̱³ cá⁴lɨ́⁴dsaah⁴² Dorcas ja̱³ hi³ja̱³ jú̱y⁴. Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²bi³lieéyh³. Liáh³ ma³jooy³ ma³dah²bi³lieéyh³ ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²chieey³ ca̱a̱³ cuarto hi³dxá³ tú̱⁴ piso.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Mɨ³ji̱í̱³ yeey⁴ fɨɨ³ Jope, fɨɨ³ Lida xi² jey¹ Pedro ja̱³. Hi³ja̱³ liáh³ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ ja̱³ hi³ jey¹ nɨɨ́⁴ Pedro ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²xɨ́y⁴ aáy⁴ dsaá⁴, duh³ liáh³la³ dah²ya²xɨɨh⁴² Pedro ja̱³: ―Du³ñuúh²á⁴ Pedro, hu̱² hi³jmeey³ jmɨ²heé¹ hi²jay¹ ji̱³nɨɨ́⁴ fɨɨ³ Jope la³.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Mɨ²ja̱³ ŋaá² Pedro ja̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴. Liáh³ca̱á̱h³ gá⁴dxaá² ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²tee³ xi² na³caayh³² lɨ² Dorcas ja̱³. Hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ diáh⁴ mɨ́³ hi³ nɨɨ́y³ dɨ³tieéyh¹ nɨɨ́⁴. Hi²xiáh³ dah²cɨɨh⁴, baáy⁴ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ cá⁴dxá⁴jé̱yh⁴ ji̱h²caayh⁴ Pedro ja̱³ duh³ cá⁴dah²heé⁴ mɨh³ chiáh² diáh⁴ hi³ gá⁴jmeé³ Dorcas ja̱³.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Mɨ²ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² Pedro ja̱³ gá⁴voóy⁴ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴xɨ́h² ji̱² xi² na³caayh³² mɨ́³ ja̱³, duh³ gá⁴liúy² Dios. Liáh³ ma³jooy³ ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴bɨ́y² ca̱á̱h³ duh³ gá⁴naa³ ji̱h²caayh⁴ mɨ́³ hi³ na³jú̱y¹ ja̱³ baáy⁴ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Tabita, na³hɨɨ́y¹. Mɨ²ja̱³ gá⁴jáy² mɨ¹ñi² mɨ́³ ja̱³, baáy⁴ liáh³ gá⁴joóy² Pedro ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴bɨ́y² duh³ gá⁴guá³.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Mɨ²ja̱³ gá⁴sá̱h⁴ Pedro ja̱³ guaa³ duh³ gá⁴xeéyh², ja̱³ba² gá⁴teé⁴ diáh⁴ mɨ́³ dsa³ nɨɨ́³ ja̱³, baáy⁴ gɨh¹ tú̱⁴dsaayh⁴ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴héy² diáh⁴ Dorcas ja̱³ hi³ mɨ³na³ji̱í̱yh⁴ bɨh¹ ba².
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³ Jope ja̱³ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² hi³ gá⁴lɨ́⁴ ja̱³, hi³ja̱³ hi²xiáh³ fɨɨ́y⁴ diáh⁴ gá⁴taáy³ chiáh² Dios.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Hi²xiáh³ voó³ gá⁴cueeyh⁴ Pedro ja̱³ fɨɨ³ Jope, chiáh² ja̱y³ dsa³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Simón hi³ ca³bi³cuɨɨ⁴ láh¹laa³.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.