Atos 23

Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jooy³² liáh³ja̱³ Pablo ja̱³ diáh⁴ dsa³ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Du³ñuúh²á⁴, ga³ji̱í̱y⁴ hi³ jmeey⁴ ba² jmɨ́yh³ liáh³xɨ³ ga³jmee⁴ hi²jmeey⁴² rúh⁴ñi² Dios ma³güe⁴ la³ ja̱³nɨ́⁴.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Mɨ²ja̱³ fii² diáh⁴ jmii³dsa³, hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Ananías ja̱³, gá⁴taáh⁴ ta² chiáh² diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ yeey⁴ caa¹ xi² hiíy⁴ Pablo ja̱³, hi³ hí⁴dah²chiu̱ú̱⁴ haa² Pablo ja̱³.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Joó⁴ mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ Pablo ja̱³ gá⁴jmeéh⁴, liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―¡Ba² hí⁴tɨ̱́y⁴ niu³ vo̱ó̱h²u³ Dios nɨ³, hi³ ga³u̱u̱yh³² ñíy¹ nɨ³! ¿Xɨ² liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ ley nɨ³ ca̱a̱y⁴ cua̱a̱y¹ná² chieéy⁴ nɨ³, hi²nia⁴²a²? Chiaah¹ yaa⁴²u³ ley hi³ taayh³² ta² hi³ hí⁴dah²tɨ̱́y⁴ jniá³ nɨ³.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²féh³ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ nɨ³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴: ―¿He²chiaah¹ hi³ ga³liu⁴²u³ mɨ³hee³² jmii³dsa³ gaáy³ chié̱y² Dios nɨ³?
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³: ―Du³ñuúh²á⁴, há⁴hé³ maay⁴ jniá³ hi³ na³lɨ́y⁴ jmii³dsa³ gaáy³ hi³nɨy³², chiaah¹ liáh³la³ ba² dsa³féh³ xi³ chiaa⁴²a²: “Há⁴ hi³liúy¹ mɨ³hee³² chiáh² hi³ hiíy⁴ ñi² chiáh² diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ chiú̱h²u³.”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Mɨ²ja̱³ gá⁴cá̱⁴ cua̱a̱y¹ná² Pablo ja̱³ hi³ caayh³² dxiuuyh³² saduceos baáy⁴ fariseos diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ja̱³. Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ chiu̱u̱³ gá⁴liú³, liáh³la³ gá⁴féh³: ―Du³ñuúh²á⁴, fariseo ba² jniá³ ja̱³ba² liáh³xɨ³ dia² chia̱á̱²á⁴. Ba² bí⁴je̱y⁴² jniá² hí⁴ji̱i̱h⁴ ca̱á̱h³ diáh⁴ dsa³jú̱y¹. Hi³ja̱³ ba² nɨ³ ca̱a̱⁴ah³ cua̱a̱y¹ná² chieéy⁴ nɨ³.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Liáh³ gá⁴féh³ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³dah²tɨ̱́³ dah²nɨɨ́y³ liáh³du³ca̱y⁴ diáh⁴ fariseos ja̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ saduceos ja̱³, hi³ja̱³ há⁴hé³ gá⁴jooy³ gá⁴taáyh⁴ fi¹ fáh⁴liu⁴ chiáh² diáh⁴ ja̱³.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Chiaah¹ diáh⁴ saduceos ja̱³ ga³ji̱í̱h⁴ hi³ há⁴hé³ máh⁴ hí⁴jooy³ hí⁴ji̱i̱h⁴ ca̱á̱h³ diáh⁴ dsa³jú̱y¹, baáy⁴ há⁴hé³ xe̱y³ ángeles, ñé⁴ espíritus. Joó⁴ diáh⁴ fariseos ja̱³ ga³ji̱í̱h⁴ hi³ he̱é̱yh³ ba² jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ nɨ³.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Mɨ²ja̱³ gá⁴maáyh³ diáh⁴, cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ dah²jla³² dah²te³². Ja̱³ba² gá⁴bɨ́y² diáh⁴ dsa³he⁴ hi³ na³cu̱yh⁴ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ fariseos ja̱³, duh³ liáh³la³ cá⁴dah²féh³: ―Há⁴hé³ xa³ cáh³ti³² hi³ mɨ³hee³² ma³jmeé³ dsaá⁴ la³. Liáh³ ba² ja̱y³ espíritu hu̱² gɨh³ ja̱y³ ángel ba² nɨ³ ma³liuú² ma³liúy² Pablo nɨ³, hi³ja̱³ há⁴hé³ dxú⁴ hi³ hi²ti̱²a² chia̱a̱h²a² Dios.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Mɨ²ja̱³ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ dah²tɨ̱́³ dah²nɨɨ́y³ diáh⁴, hi³ja̱³ mɨ³foyh⁴ comandante ja̱³, hi³ foóh¹ hí⁴dah²fí̱² hí⁴dah²dxeéy² cáh³ti³² Pablo ja̱³. Hi³ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² lɨ́⁴jey⁴² ca̱á̱h³ diáh⁴ soldados ja̱³ duh³ hí⁴dah²dxɨy³ jee⁴² chiáh² diáh⁴ dsa³ ja̱³, duh³ dsá⁴jaáy³ diáh⁴ ca̱á̱h³ xɨ¹ñúh⁴ chiáh² diáh⁴ ja̱³.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Voo⁴ dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ ba² ja̱³, lɨ́⁴jnieey³² Ñúh³a² ja̱³ xi² jey¹ Pablo ja̱³, duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Cuoo² vo̱ó̱h²u³ hi³ bií⁴ Pablo, chiaah¹ ja̱³ba² liáh³xɨ³ ma³liúy¹ chieéy⁴ Jerusalén la³, ja̱³ba² liáh³nɨ³ gua³liúy¹ fɨɨ³ Roma nɨ³.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ há⁴jáyh³ diáh⁴ israelitas ja̱³ cá⁴dah²dxá³ dxú⁴ hi³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ cáh³ti³² Pablo ja̱³. Cá⁴dah²héy² lɨ́⁴ Fii³²a² hi³ hu̱² hí⁴jú̱y³ mii⁴ diáh⁴ xɨ³ nɨ³ hí⁴dah²eéh² hí⁴dah²hɨ̱́h² liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ Pablo ja̱³.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Xe̱y³ tú̱⁴laáy³ lɨ́⁴ diáh⁴ dsaá⁴ hi³ cá⁴dah²féh³ liáh³ja̱³.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Hi³ja̱³ dah²ya²dxí̱⁴ dah²ya²ñi³ diáh⁴ jmii³dsa³ cáyh¹, ba² liáh³ja̱³ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² chiáh² diáh⁴, duh³ liáh³la³ cá⁴dah²féh³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Jniaah¹ ma³he⁴²ah¹ Fii³²a² hi³ há⁴hé³ hi²chia⁴²ah¹ cáh³ti³², liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hi²jɨ̱h⁴²ah¹ Pablo nɨ³.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ja̱³nɨ́⁴ yáh¹, niaá⁴ah³ jmii³dsa³ cáyh¹ chia̱á̱h¹ah³ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² nɨ³, hu̱² gua³xɨɨ́h¹ah³ comandante nɨ³ hi³ hí⁴taáh⁴ ta² hí⁴dah²ya³jay⁴ já̱⁴mɨ²hee³ Pablo nɨ³ rúh⁴ñí¹ah³ niaá⁴ah³. Gua³xɨɨ́h¹ah³ hi³ naa³ah³ hi²ca̱a̱⁴ah³ gɨh¹ cua̱a̱y¹ná² chiáh² dxú⁴ cáh³ti³². Baáy⁴ duh³ jniaah¹ hi²je̱e̱⁴²ah¹ dxah²fi¹ duh³ hi²jɨ̱h⁴²ah¹.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Joó⁴ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² juúh⁴ ja̱³ ja̱á̱² mɨ́⁴oóyh² Pablo ja̱³, hi³ja̱³ ñií¹ xi² jey¹ ñu² diáh⁴ soldados ja̱³ duh³ ya²xɨɨh⁴² ñaá² Pablo ja̱³.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Mɨ²ja̱³ gá⁴té⁴ Pablo ja̱³ gá⁴teé⁴ ja̱y³ capitán, duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Gua³jay⁴ mɨ¹liuh² la³ xi² jey¹ comandante nɨ³, chiaah¹ xa³ fáh⁴liu⁴ hi³ hí⁴sɨɨ́h⁴.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Mɨ²ja̱³ ya²jaa⁴ capitán ja̱³ ya²jay⁴, baáy⁴ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ comandante ja̱³: ―Ma³teé⁴ jniá³ Pablo hi³ na³lɨ́y⁴ preso nɨ³, hi³ ma³sɨɨ́h⁴ jniá³ hi³ hi²ya³ja⁴²á⁴ la³ mɨ¹liuh² la³, chiaah¹ xa³ hi³ hí⁴sɨɨ́h⁴ niu³.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Mɨ²ja̱³ gá⁴sá̱h⁴ comandante ja̱³ guaa³ mɨ¹liuh² ja̱³. Mɨ²ja̱³ ya²jay⁴ xiaáh³ duh³ gá⁴ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴: ―¿He² nɨ³ naay³ hi²fooyh¹ jniá³ nɨ³?
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ mɨ¹liuh² ja̱³ liáh³la³ sɨɨ́h⁴: ―Ma³dah²dxá³ dxú⁴ diáh⁴ israelitas nɨ³ hi³ hí⁴dah²sɨɨ́h⁴ niu³ hi³ já̱⁴mɨ²hee³ hi²sɨ́⁴u³ Pablo nɨ³ rúh⁴ñi² diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² nɨ³, duh³ hí⁴dah²ca̱a̱⁴ cua̱a̱y¹ná² chiáh² dxú⁴ cáh³ti³².
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Joó⁴ há⁴ hi³gua³taá³u³ chiáh² diáh⁴, chiaah¹ xe̱y³ tú̱⁴laáy³ lɨ́⁴ diáh⁴ dsaá⁴, dah²je̱y³² na³ma² dxah²fi¹ nɨ³. Diáh⁴ hi³nɨy³² ma³dah²héy² Fii³²a² hi³ hu̱² hí⁴jú̱y³ diáh⁴ xɨ³ hí⁴dah²eéh² hí⁴dah²hɨ̱́h² liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ Pablo nɨ³. Baáy⁴ ja̱³nɨ́⁴ dah²je̱e̱³² jmiih⁴ hi²fáyh³ niu³.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Mɨ²ja̱³ gá⁴dxeéy² juúh⁴ chiáh² comandante ja̱³ chie̱é̱yh¹ mɨ¹liuh² ja̱³, baáy⁴ gá⁴sɨɨ́h⁴ mɨ¹liuh² ja̱³ hi³ gu³xɨ³ hí̱³ dxeeyh⁴ há⁴hé³ hí⁴sɨɨ́h⁴ hi³ ja̱³.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Mɨ²ja̱³ gá⁴té⁴ comandante ja̱³ gá⁴teé⁴ aáy⁴ diáh⁴ capitanes, duh³ gá⁴taáh⁴ ta² hi³ hí⁴dah²bi³ñiih³ tú̱⁴ ñá⁴laáy³ soldados hi³ dsá⁴dxí̱⁴ fi¹ tɨɨ² diáh⁴, tú̱⁴ná⁴dxiéy³ dsɨ³² dxieéy³ hí⁴dah²bi³dxɨy¹ laa⁴², baáy⁴ tú̱⁴ ñá⁴laáy³ hi³ hí⁴dah²sá̱h² lanzas, duh³ dsá⁴dxí̱⁴ fɨɨ³ Cesarea mɨ³ñú⁴ ma³niuu³.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ba² gá⁴taáh⁴ ta² hi³ hí⁴dah²cuóy² ja̱y³ laa⁴² hí⁴bí⁴dxɨy¹ Pablo ja̱³, baáy⁴ gá⁴taáh⁴ ta² hi³ hí⁴dah²heéyh² hí¹ dxú⁴ cáh³ti³², duh³ hí⁴dxaá² dxú⁴ Pablo ja̱³ rúh⁴ñi² gobernador hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Félix. Ba² gá⁴xɨ́y⁴ ca̱a̱³ carta chiáh² gobernador ja̱³.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Liáh³la³ ná⁴lɨ¹ carta hi³ gá⁴xɨ́y⁴ comandante ja̱³ dxɨ́⁴lieey³² diáh⁴ soldados ja̱³:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Jniá³ Claudio Lisias la³, ga³sɨ́⁴á⁴ xi³ chiú̱h²u³ niu³ gobernador hi³ bií⁴ gaáy³ nɨ³.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Há⁴ hi³tí̱h³u³ hi³ hi²fooh¹á² niu³ la³. Diáh⁴ israelitas nɨ³ cá⁴dah²jméy² preso dsaá⁴ la³, baáy⁴ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴. Joó⁴ liáh³ gá⁴dsaá⁴ dsɨy⁴ hi³ romano ba² nɨ³ dsaá⁴ nɨ³, mɨ²ja̱³ ñii⁴²á² chia̱a̱h⁴²á² diáh⁴ soldados nɨ³ duh³ gá⁴laá⁴á⁴.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Baáy⁴ chiaah¹ naáy⁴ hí⁴dsaá⁴ dsɨy⁴ hi³ he²chiaah¹ hi³ dah²cuo⁴ dsaa² chiáh² ja̱³, hi³ja̱³ ya²ja⁴²á⁴ rúh⁴ñi² diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² chiáh² diáh⁴ israelitas.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Joó⁴ ca³jaa¹ chiáh² ley chiáh² mii⁴ ba² diáh⁴ ja̱³ dah²cuo⁴ dsaa² chiáh², hi³ja̱³ há⁴hé³ xa³ jú¹hiíh⁴ hi³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴, ba² há⁴hé³ ga³jmee⁴ dsá⁴hí³ ñuúh⁴ñí¹.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Baáy⁴ dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ gá⁴dsaá⁴ dsɨy⁴ hi³ ma³dah²dxá³ dxú⁴ diáh⁴ israelitas ja̱³, hi³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴. Hi³ja̱³ nɨ³ ca³bi³dxáh¹á⁴ xi² je¹u³ nɨ³. Ba² ma³foóh²á⁴ diáh⁴ hi³ dah²cuo⁴ dsaa² chiáh² nɨ³, hi³ cua²dsa³liú³ diáh⁴ chie̱é̱yh¹ niu³, duh³ cua²dsa³féh³ hi³ he²chiaah¹ hi³ na³chiy⁴ diáh⁴ chie̱é̱yh¹ nɨ³. Nɨɨh¹ nɨ³ ba² nɨɨh¹ ga³fooh³²á⁴ niu³.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ja̱³ba² voo⁴ mɨ²ja̱³ cá⁴dah²jeé⁴ diáh⁴ soldados ja̱³ cá⁴dah²jéy⁴ Pablo duh³ dah²ya²jay⁴ fɨɨ³ Antípatris, liáh³xɨ³ ma³taáh⁴ ta² comandante ja̱³.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ gá⁴dxi̱i̱³² ca̱á̱h³ diáh⁴ soldados hi³ há⁴hé³ chie̱é̱yh¹ laa⁴² ja̱³ xi² jey¹ ñu² diáh⁴, joó⁴ diáh⁴ hi³ dɨ³bí⁴dxɨy¹ laa⁴² ja̱³ gá⁴dxí̱⁴ chie̱é̱yh¹ Pablo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Liáh³ cá⁴dxá⁴dxí̱⁴ fɨɨ³ Cesarea ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²cuoó⁴ gobernador carta hi³ dɨ³chia̱³ ja̱³, ba² cá⁴dah²jɨ̱ɨ̱́yh² Pablo ja̱³.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ gá⁴hé³ carta gobernador ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ juúh⁴ hi³ hi̱² dsa³ ja̱³ Pablo. Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo hi³ dsa³ Cilicia ja̱³.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ gobernador ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Hi²nuuy⁴² chiú̱h²u³ mɨ² mɨ³hí⁴bí⁴dxí̱⁴ diáh⁴ hi³ dah²cuo⁴ dsaa² chiú̱h²u³ nɨ³. Mɨ²ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² hi³ hí⁴dah²ta̱a̱yh³ Pablo ja̱³ palacio chiáh² Herodes, baáy⁴ duh³ hí⁴dah²heéyh² hí¹.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.