Atos 23
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs ACF
1 Jooy³² liáh³ja̱³ Pablo ja̱³ diáh⁴ dsa³ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Du³ñuúh²á⁴, ga³ji̱í̱y⁴ hi³ jmeey⁴ ba² jmɨ́yh³ liáh³xɨ³ ga³jmee⁴ hi²jmeey⁴² rúh⁴ñi² Dios ma³güe⁴ la³ ja̱³nɨ́⁴.
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Mɨ²ja̱³ fii² diáh⁴ jmii³dsa³, hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Ananías ja̱³, gá⁴taáh⁴ ta² chiáh² diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ yeey⁴ caa¹ xi² hiíy⁴ Pablo ja̱³, hi³ hí⁴dah²chiu̱ú̱⁴ haa² Pablo ja̱³.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Joó⁴ mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ Pablo ja̱³ gá⁴jmeéh⁴, liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―¡Ba² hí⁴tɨ̱́y⁴ niu³ vo̱ó̱h²u³ Dios nɨ³, hi³ ga³u̱u̱yh³² ñíy¹ nɨ³! ¿Xɨ² liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ ley nɨ³ ca̱a̱y⁴ cua̱a̱y¹ná² chieéy⁴ nɨ³, hi²nia⁴²a²? Chiaah¹ yaa⁴²u³ ley hi³ taayh³² ta² hi³ hí⁴dah²tɨ̱́y⁴ jniá³ nɨ³.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²féh³ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ nɨ³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴: ―¿He²chiaah¹ hi³ ga³liu⁴²u³ mɨ³hee³² jmii³dsa³ gaáy³ chié̱y² Dios nɨ³?
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³: ―Du³ñuúh²á⁴, há⁴hé³ maay⁴ jniá³ hi³ na³lɨ́y⁴ jmii³dsa³ gaáy³ hi³nɨy³², chiaah¹ liáh³la³ ba² dsa³féh³ xi³ chiaa⁴²a²: “Há⁴ hi³liúy¹ mɨ³hee³² chiáh² hi³ hiíy⁴ ñi² chiáh² diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ chiú̱h²u³.”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Mɨ²ja̱³ gá⁴cá̱⁴ cua̱a̱y¹ná² Pablo ja̱³ hi³ caayh³² dxiuuyh³² saduceos baáy⁴ fariseos diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ja̱³. Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ chiu̱u̱³ gá⁴liú³, liáh³la³ gá⁴féh³: ―Du³ñuúh²á⁴, fariseo ba² jniá³ ja̱³ba² liáh³xɨ³ dia² chia̱á̱²á⁴. Ba² bí⁴je̱y⁴² jniá² hí⁴ji̱i̱h⁴ ca̱á̱h³ diáh⁴ dsa³jú̱y¹. Hi³ja̱³ ba² nɨ³ ca̱a̱⁴ah³ cua̱a̱y¹ná² chieéy⁴ nɨ³.
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Liáh³ gá⁴féh³ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³dah²tɨ̱́³ dah²nɨɨ́y³ liáh³du³ca̱y⁴ diáh⁴ fariseos ja̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ saduceos ja̱³, hi³ja̱³ há⁴hé³ gá⁴jooy³ gá⁴taáyh⁴ fi¹ fáh⁴liu⁴ chiáh² diáh⁴ ja̱³.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Chiaah¹ diáh⁴ saduceos ja̱³ ga³ji̱í̱h⁴ hi³ há⁴hé³ máh⁴ hí⁴jooy³ hí⁴ji̱i̱h⁴ ca̱á̱h³ diáh⁴ dsa³jú̱y¹, baáy⁴ há⁴hé³ xe̱y³ ángeles, ñé⁴ espíritus. Joó⁴ diáh⁴ fariseos ja̱³ ga³ji̱í̱h⁴ hi³ he̱é̱yh³ ba² jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ nɨ³.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Mɨ²ja̱³ gá⁴maáyh³ diáh⁴, cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ dah²jla³² dah²te³². Ja̱³ba² gá⁴bɨ́y² diáh⁴ dsa³he⁴ hi³ na³cu̱yh⁴ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ fariseos ja̱³, duh³ liáh³la³ cá⁴dah²féh³: ―Há⁴hé³ xa³ cáh³ti³² hi³ mɨ³hee³² ma³jmeé³ dsaá⁴ la³. Liáh³ ba² ja̱y³ espíritu hu̱² gɨh³ ja̱y³ ángel ba² nɨ³ ma³liuú² ma³liúy² Pablo nɨ³, hi³ja̱³ há⁴hé³ dxú⁴ hi³ hi²ti̱²a² chia̱a̱h²a² Dios.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Mɨ²ja̱³ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ dah²tɨ̱́³ dah²nɨɨ́y³ diáh⁴, hi³ja̱³ mɨ³foyh⁴ comandante ja̱³, hi³ foóh¹ hí⁴dah²fí̱² hí⁴dah²dxeéy² cáh³ti³² Pablo ja̱³. Hi³ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² lɨ́⁴jey⁴² ca̱á̱h³ diáh⁴ soldados ja̱³ duh³ hí⁴dah²dxɨy³ jee⁴² chiáh² diáh⁴ dsa³ ja̱³, duh³ dsá⁴jaáy³ diáh⁴ ca̱á̱h³ xɨ¹ñúh⁴ chiáh² diáh⁴ ja̱³.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Voo⁴ dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ ba² ja̱³, lɨ́⁴jnieey³² Ñúh³a² ja̱³ xi² jey¹ Pablo ja̱³, duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Cuoo² vo̱ó̱h²u³ hi³ bií⁴ Pablo, chiaah¹ ja̱³ba² liáh³xɨ³ ma³liúy¹ chieéy⁴ Jerusalén la³, ja̱³ba² liáh³nɨ³ gua³liúy¹ fɨɨ³ Roma nɨ³.
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ há⁴jáyh³ diáh⁴ israelitas ja̱³ cá⁴dah²dxá³ dxú⁴ hi³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ cáh³ti³² Pablo ja̱³. Cá⁴dah²héy² lɨ́⁴ Fii³²a² hi³ hu̱² hí⁴jú̱y³ mii⁴ diáh⁴ xɨ³ nɨ³ hí⁴dah²eéh² hí⁴dah²hɨ̱́h² liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ Pablo ja̱³.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Xe̱y³ tú̱⁴laáy³ lɨ́⁴ diáh⁴ dsaá⁴ hi³ cá⁴dah²féh³ liáh³ja̱³.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Hi³ja̱³ dah²ya²dxí̱⁴ dah²ya²ñi³ diáh⁴ jmii³dsa³ cáyh¹, ba² liáh³ja̱³ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² chiáh² diáh⁴, duh³ liáh³la³ cá⁴dah²féh³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Jniaah¹ ma³he⁴²ah¹ Fii³²a² hi³ há⁴hé³ hi²chia⁴²ah¹ cáh³ti³², liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hi²jɨ̱h⁴²ah¹ Pablo nɨ³.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ja̱³nɨ́⁴ yáh¹, niaá⁴ah³ jmii³dsa³ cáyh¹ chia̱á̱h¹ah³ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² nɨ³, hu̱² gua³xɨɨ́h¹ah³ comandante nɨ³ hi³ hí⁴taáh⁴ ta² hí⁴dah²ya³jay⁴ já̱⁴mɨ²hee³ Pablo nɨ³ rúh⁴ñí¹ah³ niaá⁴ah³. Gua³xɨɨ́h¹ah³ hi³ naa³ah³ hi²ca̱a̱⁴ah³ gɨh¹ cua̱a̱y¹ná² chiáh² dxú⁴ cáh³ti³². Baáy⁴ duh³ jniaah¹ hi²je̱e̱⁴²ah¹ dxah²fi¹ duh³ hi²jɨ̱h⁴²ah¹.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Joó⁴ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² juúh⁴ ja̱³ ja̱á̱² mɨ́⁴oóyh² Pablo ja̱³, hi³ja̱³ ñií¹ xi² jey¹ ñu² diáh⁴ soldados ja̱³ duh³ ya²xɨɨh⁴² ñaá² Pablo ja̱³.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Mɨ²ja̱³ gá⁴té⁴ Pablo ja̱³ gá⁴teé⁴ ja̱y³ capitán, duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Gua³jay⁴ mɨ¹liuh² la³ xi² jey¹ comandante nɨ³, chiaah¹ xa³ fáh⁴liu⁴ hi³ hí⁴sɨɨ́h⁴.
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Mɨ²ja̱³ ya²jaa⁴ capitán ja̱³ ya²jay⁴, baáy⁴ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ comandante ja̱³: ―Ma³teé⁴ jniá³ Pablo hi³ na³lɨ́y⁴ preso nɨ³, hi³ ma³sɨɨ́h⁴ jniá³ hi³ hi²ya³ja⁴²á⁴ la³ mɨ¹liuh² la³, chiaah¹ xa³ hi³ hí⁴sɨɨ́h⁴ niu³.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Mɨ²ja̱³ gá⁴sá̱h⁴ comandante ja̱³ guaa³ mɨ¹liuh² ja̱³. Mɨ²ja̱³ ya²jay⁴ xiaáh³ duh³ gá⁴ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴: ―¿He² nɨ³ naay³ hi²fooyh¹ jniá³ nɨ³?
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ mɨ¹liuh² ja̱³ liáh³la³ sɨɨ́h⁴: ―Ma³dah²dxá³ dxú⁴ diáh⁴ israelitas nɨ³ hi³ hí⁴dah²sɨɨ́h⁴ niu³ hi³ já̱⁴mɨ²hee³ hi²sɨ́⁴u³ Pablo nɨ³ rúh⁴ñi² diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² nɨ³, duh³ hí⁴dah²ca̱a̱⁴ cua̱a̱y¹ná² chiáh² dxú⁴ cáh³ti³².
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Joó⁴ há⁴ hi³gua³taá³u³ chiáh² diáh⁴, chiaah¹ xe̱y³ tú̱⁴laáy³ lɨ́⁴ diáh⁴ dsaá⁴, dah²je̱y³² na³ma² dxah²fi¹ nɨ³. Diáh⁴ hi³nɨy³² ma³dah²héy² Fii³²a² hi³ hu̱² hí⁴jú̱y³ diáh⁴ xɨ³ hí⁴dah²eéh² hí⁴dah²hɨ̱́h² liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ Pablo nɨ³. Baáy⁴ ja̱³nɨ́⁴ dah²je̱e̱³² jmiih⁴ hi²fáyh³ niu³.
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Mɨ²ja̱³ gá⁴dxeéy² juúh⁴ chiáh² comandante ja̱³ chie̱é̱yh¹ mɨ¹liuh² ja̱³, baáy⁴ gá⁴sɨɨ́h⁴ mɨ¹liuh² ja̱³ hi³ gu³xɨ³ hí̱³ dxeeyh⁴ há⁴hé³ hí⁴sɨɨ́h⁴ hi³ ja̱³.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Mɨ²ja̱³ gá⁴té⁴ comandante ja̱³ gá⁴teé⁴ aáy⁴ diáh⁴ capitanes, duh³ gá⁴taáh⁴ ta² hi³ hí⁴dah²bi³ñiih³ tú̱⁴ ñá⁴laáy³ soldados hi³ dsá⁴dxí̱⁴ fi¹ tɨɨ² diáh⁴, tú̱⁴ná⁴dxiéy³ dsɨ³² dxieéy³ hí⁴dah²bi³dxɨy¹ laa⁴², baáy⁴ tú̱⁴ ñá⁴laáy³ hi³ hí⁴dah²sá̱h² lanzas, duh³ dsá⁴dxí̱⁴ fɨɨ³ Cesarea mɨ³ñú⁴ ma³niuu³.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Ba² gá⁴taáh⁴ ta² hi³ hí⁴dah²cuóy² ja̱y³ laa⁴² hí⁴bí⁴dxɨy¹ Pablo ja̱³, baáy⁴ gá⁴taáh⁴ ta² hi³ hí⁴dah²heéyh² hí¹ dxú⁴ cáh³ti³², duh³ hí⁴dxaá² dxú⁴ Pablo ja̱³ rúh⁴ñi² gobernador hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Félix. Ba² gá⁴xɨ́y⁴ ca̱a̱³ carta chiáh² gobernador ja̱³.
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Liáh³la³ ná⁴lɨ¹ carta hi³ gá⁴xɨ́y⁴ comandante ja̱³ dxɨ́⁴lieey³² diáh⁴ soldados ja̱³:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Jniá³ Claudio Lisias la³, ga³sɨ́⁴á⁴ xi³ chiú̱h²u³ niu³ gobernador hi³ bií⁴ gaáy³ nɨ³.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Há⁴ hi³tí̱h³u³ hi³ hi²fooh¹á² niu³ la³. Diáh⁴ israelitas nɨ³ cá⁴dah²jméy² preso dsaá⁴ la³, baáy⁴ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴. Joó⁴ liáh³ gá⁴dsaá⁴ dsɨy⁴ hi³ romano ba² nɨ³ dsaá⁴ nɨ³, mɨ²ja̱³ ñii⁴²á² chia̱a̱h⁴²á² diáh⁴ soldados nɨ³ duh³ gá⁴laá⁴á⁴.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Baáy⁴ chiaah¹ naáy⁴ hí⁴dsaá⁴ dsɨy⁴ hi³ he²chiaah¹ hi³ dah²cuo⁴ dsaa² chiáh² ja̱³, hi³ja̱³ ya²ja⁴²á⁴ rúh⁴ñi² diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² chiáh² diáh⁴ israelitas.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Joó⁴ ca³jaa¹ chiáh² ley chiáh² mii⁴ ba² diáh⁴ ja̱³ dah²cuo⁴ dsaa² chiáh², hi³ja̱³ há⁴hé³ xa³ jú¹hiíh⁴ hi³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴, ba² há⁴hé³ ga³jmee⁴ dsá⁴hí³ ñuúh⁴ñí¹.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Baáy⁴ dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ gá⁴dsaá⁴ dsɨy⁴ hi³ ma³dah²dxá³ dxú⁴ diáh⁴ israelitas ja̱³, hi³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴. Hi³ja̱³ nɨ³ ca³bi³dxáh¹á⁴ xi² je¹u³ nɨ³. Ba² ma³foóh²á⁴ diáh⁴ hi³ dah²cuo⁴ dsaa² chiáh² nɨ³, hi³ cua²dsa³liú³ diáh⁴ chie̱é̱yh¹ niu³, duh³ cua²dsa³féh³ hi³ he²chiaah¹ hi³ na³chiy⁴ diáh⁴ chie̱é̱yh¹ nɨ³. Nɨɨh¹ nɨ³ ba² nɨɨh¹ ga³fooh³²á⁴ niu³.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Ja̱³ba² voo⁴ mɨ²ja̱³ cá⁴dah²jeé⁴ diáh⁴ soldados ja̱³ cá⁴dah²jéy⁴ Pablo duh³ dah²ya²jay⁴ fɨɨ³ Antípatris, liáh³xɨ³ ma³taáh⁴ ta² comandante ja̱³.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ gá⁴dxi̱i̱³² ca̱á̱h³ diáh⁴ soldados hi³ há⁴hé³ chie̱é̱yh¹ laa⁴² ja̱³ xi² jey¹ ñu² diáh⁴, joó⁴ diáh⁴ hi³ dɨ³bí⁴dxɨy¹ laa⁴² ja̱³ gá⁴dxí̱⁴ chie̱é̱yh¹ Pablo.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Liáh³ cá⁴dxá⁴dxí̱⁴ fɨɨ³ Cesarea ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²cuoó⁴ gobernador carta hi³ dɨ³chia̱³ ja̱³, ba² cá⁴dah²jɨ̱ɨ̱́yh² Pablo ja̱³.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ gá⁴hé³ carta gobernador ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ juúh⁴ hi³ hi̱² dsa³ ja̱³ Pablo. Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo hi³ dsa³ Cilicia ja̱³.
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ gobernador ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Hi²nuuy⁴² chiú̱h²u³ mɨ² mɨ³hí⁴bí⁴dxí̱⁴ diáh⁴ hi³ dah²cuo⁴ dsaa² chiú̱h²u³ nɨ³. Mɨ²ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² hi³ hí⁴dah²ta̱a̱yh³ Pablo ja̱³ palacio chiáh² Herodes, baáy⁴ duh³ hí⁴dah²heéyh² hí¹.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.