Atos 15

Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dxa² mɨ²ja̱³, xe̱y³ diáh⁴ hi³ dah²ya²dxí̱⁴ Antioquía hi³ gá⁴voóy⁴ Judea. Diáh⁴ hi³hí̱³ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³dah²heé⁴ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ ja̱³, hi³ xɨ³ há⁴hé³ hí⁴dah²reéy² ca³liuh² la³he² diáh⁴ dsaá⁴ liáh³xɨ³ gá⁴taáh⁴ ta² Moisés, mɨ²ja̱³ há⁴hé³ hí⁴jooy³ hí⁴sa̱y³ diáh⁴ dxú⁴.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Hi³ja̱³ hi²xiáh³ ñuú³ gá⁴liú³ Pablo baáy⁴ Bernabé ja̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ dsa³ ja̱³. Hi³ gá⁴hɨɨ́³ gɨh¹ ñi² ba² ja̱³, duh³ hí⁴taayh³ fi¹ fáh⁴liu⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²tie̱e̱y³ Pablo chie̱é̱yh¹ Bernabé ja̱³ baáy⁴ gɨh¹ dxeeyh⁴ dsa³ hi³ hí⁴dsá⁴dxí̱⁴ Jerusalén ja̱³, duh³ dsá⁴liú³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ apóstoles baáy⁴ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ñuúh⁴guah³ Jerusalén ja̱³.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Hi³ja̱³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ hi³ nieeyh⁴² Antioquía ja̱³, cá⁴dah²xɨɨ́⁴ cá⁴dah²xɨ́y⁴ Pablo chie̱é̱yh¹ Bernabé ja̱³ Jerusalén. Liáh³ tieéyh¹ fi¹ ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨ́y³ diáh⁴ vó⁴ Fenicia baáy⁴ Samaria. Nɨɨ́⁴ cá⁴dah²jmeé³ juúh⁴ hi³ ba² ma³taáy³ diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas ja̱³. Mɨ²ja̱³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ ja̱³, hi²xiáh³ cá⁴lɨ́⁴jé⁴ dsɨ́² diáh⁴.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Liáh³ cá⁴dxá⁴dxí̱⁴ diáh⁴ Jerusalén ja̱³, mɨ²ja̱³ diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ apóstoles baáy⁴ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ja̱³, cá⁴dah²tee³ dxú⁴ Pablo chie̱é̱yh¹ Bernabé ja̱³. Mɨ²ja̱³ gá⁴jmeé³ juúh⁴ Pablo chie̱é̱yh¹ Bernabé ja̱³ liáh⁴jɨ³ lɨ́⁴ hi³ ma³jmeé³ Dios ja̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ xi² dah²ya²dxí̱⁴ ja̱³.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Joó⁴ ja̱y³aáy⁴ diáh⁴ fariseos hi³ ma³taáy³ ja̱³, gá⁴bɨ́y² duh³ liáh³la³ cá⁴dah²féh³: ―Ga³jmee⁴ hí⁴dah²reéy² la³he² diáh⁴ dsaá⁴ hi³ ma³taáy³ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas nɨ³. Ba² hi²tiaah¹a² ta² hi³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²jmeé⁴ he̱é̱yh³ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ ley chiáh² Moisés.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨyh⁴ diáh⁴ apóstoles ja̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ja̱³, duh³ hí⁴dah²taayh³ fi¹ fáh⁴liu⁴ ja̱³.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Hi²xiáh³ voó³ cá⁴dah²liú³ chiáh² hi³ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴bɨ́y² Pedro ja̱³ duh³ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Du³ñuúh²á⁴, maá³ah³ ba² niaá⁴ah³, hi³ mɨ³xa³ lɨ́⁴ gá⁴dxɨy³ jniá³ Dios nɨ³ jee⁴² chia̱á̱²ah³ duh³ hi²liu⁴²á² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas nɨ³ ca³jaa¹ chiáh² Jesús nɨ³, duh³ ba² hí⁴jooy³ dsá⁴taáy³ diáh⁴.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Baáy⁴, Dios hi³ bií⁴ dxú⁴ cui̱i̱³ fáh⁴ji̱í̱h⁴ chiáh² diáh⁴ dsa³ nɨ³, gá⁴heé⁴ jnia² hi³ ga³ji̱í̱h⁴ ba² dxú⁴ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ chiaah¹ gá⁴cuóy² diáh⁴ Espíritu Santo ja̱³ba² liáh³xɨ³ gá⁴cuóy² jnia² nɨ³.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Há⁴hé³ na³guayh⁴ gá⁴jmeé³ Dios nɨ³ chiaa⁴²a² chia̱a̱h²a² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas nɨ³. Ba² cá⁴bí⁴ŋɨɨ́³ fáh⁴ji̱í̱h⁴ chiáh² diáh⁴ chiaah¹ hi³ ga³taáy³ diáh⁴ chiáh² Dios nɨ³, ja̱³ba² liáh³xɨ³ gá⁴taá³a² jnia².
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ja̱³nɨ́⁴ yáh¹, ¿he²chiaah¹ hi³ ga³caah⁴ah³ Dios nɨ³? ¿He² ja̱³ na³lɨ́⁴ah³ hi³ ga³cuoo³²ah³ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Dios nɨ³, ca̱a̱³ ta² hii³, hi³ ñé⁴ voo³²a² há⁴hé³ ga³tiaá⁴a² ga³jmee⁴²a² baáy⁴ ñé⁴ diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² há⁴hé³ gá⁴tiaá⁴ diáh⁴ cá⁴dah²jmeé³?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Há⁴ja̱³ liáh³nɨ³ nɨ³. Chiaah¹ hi²xiáh³ dxú⁴ nia⁴²ah¹ jniaah¹ hi³ dxú⁴ dsɨ́² Ñúh³a² Jesús ba² nɨ³, hi³ja̱³ ba² nɨ³ hí⁴jooy³ hí⁴sa̱³²a² dxú⁴, ree³ ba² jnia² chia̱a̱h²a² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas nɨ³.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Mɨ²ja̱³ ca̱a̱³ gá⁴cɨ́y³ ba² diáh⁴, baáy⁴ mɨ²ja̱³ mɨ³dah²nuu³ liáh³xɨ³ jmee⁴ juúh⁴ Bernabé ja̱³ chie̱é̱yh¹ Pablo. Cá⁴dah²féh³ liáh⁴jɨ³ hi³ gá⁴jmeé³ Dios ja̱³ hi³ dɨ́h¹ ca̱a̱³ fáh⁴lí³ dxɨ́⁴lieey³² mii⁴ diáh⁴, jee⁴² chiáh² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas ja̱³.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Liáh³ gá⁴jooy³ gá⁴liú³ Bernabé chie̱é̱yh¹ Pablo ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ ja̱y³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Jacobo: ―Du³ñuúh²á⁴, niuu³ah³ ruh³ hi³ hi²fayh¹ la³.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Ma³jmeéh⁴ jnia² juúh⁴ Simón Pedro nɨ³, liáh³xɨ³ gá⁴jmeé³ Dios nɨ³ cá⁴lɨ́⁴naáy³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas nɨ³, gá⁴dxɨy³ fɨɨ́y⁴ diáh⁴ dsa³ xiaáh³ duh³ hí⁴lí³ diáh⁴ dsa³ chié̱y².
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Hi³ dsa³lí³ liáh³nɨ³, ga³ji̱i̱h⁴ ree³ chie̱é̱yh¹ liáh³xɨ³ cá⁴dah²xɨɨ́³ diáh⁴ profetas, chiaah¹ liáh³la³ na³xɨɨ²:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 — ausente —
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 — ausente —
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Hi³ja̱³ jniá³ ga³fayh⁴ hi³ há⁴hé³ ga³jmee⁴ hi²bi³dxɨɨ¹a² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas hi³ dsa³taáy³ chiáh² Dios nɨ³.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Ti̱¹ hi³ hi²xɨ⁴²a² xi³ chiáh² diáh⁴ ba² nɨɨh¹, hi³ hi²xɨɨh²a² diáh⁴ hi³ ca̱á̱h³ tiaah² ba² hí⁴dah²tiú² hi³ ca³dah²eeh³² liáh⁴jɨ³ hi³ ca³dah²dxa⁴ rúh⁴ñi² diáh⁴ hi̱h⁴ hi³ley³² hi³nɨy³², chiaah¹ hi²xiáh³ ca³bi³heéy² jnia² hi³nɨ³. Ba² hi²xɨɨh²a² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²jmeé⁴ ga̱y³ diáh⁴. Baáy⁴ há⁴hé³ hí⁴dah²cuh³ ŋu² diáh⁴ gú⁴nuú¹ hi³ ma³saáh⁴, ba² há⁴hé³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²cuh³ jmɨ³.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Chiaah¹ mɨ³xa³ lɨ́⁴ bih³ xe̱y³ diáh⁴ hi³ ca³dah²he⁴ ley chiáh² Moisés nɨ³ liáh³ca̱a̱³ mah², diáh⁴ ñuúh⁴guah³ liuh² hi³ na³ta̱á̱³ liáh³ca̱a̱³ fɨɨ³ liáh³ca̱a̱³ fɨɨ³.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²dxá³ dxú⁴ diáh⁴ apóstoles ja̱³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi², baáy⁴ diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ ja̱³, hi³ hí⁴dah²tie̱e̱y³ aáy⁴ diáh⁴ hi³ caayh³² jee⁴² chiáh² diáh⁴ ja̱³, duh³ hí⁴dah²xɨ́y⁴ diáh⁴ Antioquía chie̱é̱yh¹ Pablo baáy⁴ Bernabé ja̱³. Hi³ja̱³ cá⁴dah²tie̱e̱y³ Judas hi³ ca³dah²sɨɨ́h⁴ Barsabás, baáy⁴ Silas, diáh⁴ hi³ ná⁴ŋɨy¹ jee⁴² chiáh² diáh⁴ ja̱³,
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 duh³ dxɨ́⁴lieey³² diáh⁴ hi³hí̱³ cá⁴dah²xɨ́y⁴ carta hi³ na³xɨɨ² liáh³la³: “Jniaah¹ diáh⁴ apóstoles la³, chia̱a̱h²ah¹ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi², baáy⁴ diáh⁴ du³ñuúh²a² la³, dxɨ́⁴lieey³² carta la³, ga³liu³²ah¹ niaá⁴ah³ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́⁴ah³ israelitas hi³ ma³taá³ah³ chiáh² Dios nɨ³. Niaá⁴ah³ hi³ niaah⁴²ah³ Antioquía, Siria, baáy⁴ Cilicia nɨ³.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ma³dsaá⁴ dsɨ³²ah¹ hi³ xe̱y³ diáh⁴ hi³ ma³voóy⁴ la³, duh³ ma³dxí̱⁴ xi² niaah⁴²ah³ nɨ³. Joó⁴ há⁴hí̱³ jniaah¹ nɨ³ ma³xɨ⁴²ah¹ diáh⁴, baáy⁴ dah²bi³dxɨɨ́y² niaá⁴ah³ chie̱é̱yh¹ fáh⁴liu⁴ chiáh² diáh⁴. Ma³dah²bi³taay³ niaá⁴ah³, dah²sɨɨ́h⁴ niaá⁴ah³ hi³ ga³jmee⁴ hi²ree⁴²ah³ la³hé¹ah³, baáy⁴ ga³jmee⁴ hi²jmee³ah³ he̱é̱yh³ ley chiáh² Moisés nɨ³.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Hi³ja̱³ hi²xiáh³ dxú⁴ ji̱i̱³²ah¹ liáh³xɨ³ ma³dxa²ah¹ dxú⁴ hi³ hi²tia̱a̱⁴²ah¹ ja̱y³aáy⁴ dsa³, duh³ dsá⁴dxí̱⁴ dsá⁴ñi³ niaá⁴ah³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ mɨ¹du³ñuúh²a² Bernabé baáy⁴ Pablo nɨ³.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Diáh⁴ du³ñuúh²a² la³ ma³dah²cuóy² mii⁴ diáh⁴ cáh³ti³² chiáh² Ñúh³a² Jesucristo nɨ³, gu³xɨ³ ba² xa³ foóh¹ hí⁴chi̱í̱yh² diáh⁴.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Hi³ja̱³ ga³sɨ⁴²ah¹ Judas la³ chie̱é̱yh¹ Silas baáy⁴ duh³ dsá⁴liú³ jí̱⁴ñí³ cáh³ti³² chie̱é̱yh¹ niaá⁴ah³, ja̱³ba² liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ na³xɨɨ² xi³ la³.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Chiaah¹ liáh³ja̱³ ma³lɨ⁴ dxú⁴ dsɨ́² Espíritu Santo nɨ³, ba² liáh³ja̱³ ga³ji̱i̱³²ah¹ jniaah¹, hi³ há⁴hé³ dxú⁴ hi²cuoo²ah¹ niaá⁴ah³ ca̱a̱³ ta² hii³.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Ti̱¹ hi³ há⁴hé³ hi³cáh³ah³ hi³ ma³niaá⁴ rúh⁴ñi² diáh⁴ hi̱h⁴ ba², há⁴ hi³cáh³ah³ jmɨ³, há⁴ hi³cuh³ah³ ŋu² diáh⁴ gú⁴nuú¹ hi³ ma³saáh⁴. Há⁴ hi³jmee³ah³ ga̱³ah³. Xɨ³ nɨ³ hi²nuu³ah³ dsaá² liáh⁴jɨ³ hi³la³, mɨ²ja̱³ lii⁴ hi³ mɨ³jmee³ah³ ba² dxú⁴. Tia̱a̱³ah³ ba².”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Hi³ja̱³ liáh³ja̱³ gá⁴lɨ́⁴, cá⁴lɨ́⁴xɨy⁴² diáh⁴ hi³hí̱³ fɨɨ³ Antioquía. Liáh³ cá⁴dxá⁴dxí̱⁴ ja̱³ mɨ²ja̱³ cá⁴dah²bi³ñiih³ diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ ja̱³, baáy⁴ duh³ cá⁴dah²jɨ̱ɨ̱́h² carta hi³ dɨ³chia̱³ ja̱³.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Liáh³ cá⁴dah²hé³ xi³ ja̱³, mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ cá⁴lɨ́⁴jé⁴ dsɨ́² diáh⁴ chiaah¹ gá⁴guaay⁴ hi³ dah²ta³ dah²hɨ³ ñuú³ ja̱³.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ba² na³lɨ́y⁴ profeta Judas ja̱³ chie̱é̱yh¹ Silas, hi³ja̱³ cá⁴dah²bi³feh³ dsɨ́² diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ ja̱³. Baáy⁴ hi²xiáh³ ñuú³ cá⁴dah²hé³ hi³ cá⁴dah²cuoó⁴ diáh⁴ hi³ bií⁴.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ ma³dah²guá³ ca̱³ji̱i̱³ ja̱³, mɨ²ja̱³ diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ ja̱³ cá⁴dah²dxeéy² juúh⁴ chiáh² chie̱é̱yh¹ diáh⁴ chiaah¹ mɨ³dsá⁴dxi̱i̱³² diáh⁴ ca̱á̱h³ Jerusalén xi² dɨ³nieeyh⁴² diáh⁴ apóstoles hi³ cá⁴dah²xɨ́y⁴ diáh⁴ fɨɨ³ Antioquía ja̱³.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Joó⁴ Silas ja̱³, gá⁴tá³ gá⁴hɨ́³ hi³ hí⁴cueeyh⁴ ba².
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Ba² gá⁴cueeyh⁴ Pablo chie̱é̱yh¹ Bernabé ja̱³ fɨɨ³ Antioquía, ba² fɨɨ́y⁴ gɨh¹ hi³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴, hi³ja̱³ gá⁴hɨɨ́² dah²he⁴ chiáh² liáh³ja̱³ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios ja̱³.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Gá⁴ŋɨ́³ ca̱a̱³tú̱⁴ jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ Bernabé ja̱³: ―Má⁴dxia⁴²a² má⁴nia⁴²a² ca̱á̱h³ diáh⁴ du³ñuúh²a², hi³ nieeyh⁴² liáh⁴jɨ³ diáh⁴ fɨɨ³ xi² ya²ca̱²a² fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios nɨ³, duh³ dsa³nia⁴²a² he² dsa³lí³ diáh⁴.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Niaá⁴ Bernabé ja̱³ hi³ hí⁴dah²jéy⁴ Juan, hi³ ca³dah²sɨɨ́h⁴ Marcos ja̱³.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Joó⁴ ji̱í̱h⁴ Pablo ja̱³ hi³ há⁴hé³ ga³ji̱i̱h¹ hi³ hí⁴dah²jéy⁴ hi³ gá⁴tiúy² diáh⁴ fɨɨ³ Panfilia dsa³jéy⁴ liáh³ja̱³, há⁴hé³ máh⁴ gá⁴jmeé³ ta² chie̱é̱yh¹ diáh⁴.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ ñuú³ cá⁴dah²liú³, joó⁴ há⁴hé³ gá⁴ji̱i̱h⁴ chiáh² diáh⁴, hi³ja̱³ cá⁴dah²tiúy² oóyh² diáh⁴. Gá⁴jéy⁴ Marcos ja̱³ Bernabé duh³ gá⁴hí³ maá² duh³ ŋaá² chie̱é̱yh¹ fɨɨ³ Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Joó⁴ Silas ja̱³ ba² gá⁴dxɨy³ Pablo ja̱³ duh³ dsaa³² chie̱é̱yh¹ xiaáh³ fɨɨ³. Liáh³la³ gɨh¹ cá⁴dah²féh³ diáh⁴ du³ñuúh²a² ja̱³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³: ―Hí̱³ba² Dios hi³ bií⁴ nieéy² jnia² nɨ³, hí⁴chie̱é̱yh¹ niaá⁴ah³ baáy⁴ hí⁴taayh³ fi¹ chia̱á̱²ah³. Liáh³ ma³jooy³ ja̱³ mɨ²ja̱³ ŋaá² Pablo ja̱³ chie̱é̱yh¹ Silas.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Gá⁴hay³ diáh⁴ vó⁴ Siria baáy⁴ Cilicia, cuoó⁴ hi³ bií⁴ diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ liáh³ca̱a̱³ fɨɨ³ liáh³ca̱a̱³ fɨɨ³.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.