Romanos 4
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA
1 Tɔ, am ma ya niɛ ya na Abraham jɔrɛ. Ya busu nu, yiri ti ya kɛrɛ na a.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Nzɛn má i sakpa yoowa dɛɛ ti ye Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ, má i koro fa fɔ yanfɔya, ama, Nyɛmɛ dɔ, i ti má sɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Dama ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka, “Abraham yoori Nyɛmɛ yarada, nyini dɛɛ ti ye Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n a.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Nzɛn sɔnɔ yo juma na ba tɔ i kaari, i ti má ka bu ŋa ba ce i aceeri wɔ, i ti i juma ni ŋkatɔ ɔ.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ama, sɔnɔ bo i yoori yarada, má ka i sakpa bo wɔ yo i n dɛɛ ti ye Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n a, ama, wɔ yo yarada ka Nyɛmɛ de satiɛyofɔ ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n dɛɛ ti a.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Fɛmɛ Davidi mmɔɔ yo kaanri nyini minɛm ŋusu jɔrɛ, ka i mi la terefiɛ, dama Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ, má ka i sakpa n dɛɛ ti a. I ŋa,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Terefiɛ wo bu dɔ, minɛm bo Nyɛmɛ fa bu ŋgasi ce bu ni.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Terefiɛfɔ la sɔnɔ bo Micɛra n ŋa i la má satiɛ be ni.”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Tɔ, minɛm bo bu wuraari kɛnkɛnnɛ n ŋgumi la nyini terefiɛ ni, nzɛn sɛ a? Ai, minɛm bo bu wura má kɛnkɛnnɛ ni mmɔɔ la i. Dama ya du mɔ ase ka, Abraham yarada n dɛɛ ti ye Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n a.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Saŋga bɔnɔ ye Nyɛmɛ seeri sɔ n a? Nyini saŋga Abraham awura kɛnkɛnnɛ, nzɛn wɔ nya wura má? Ai, nyini saŋga wɔ nya wura má.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Nyini saŋga n sin, ye i ba wuraari kɛnkɛnnɛ n a. Na i kɛnkɛnnɛ wuraawa n kere ka i yarada n dɛɛ ti ye Nyɛmɛ deeri i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ, saŋga bo i nya wura má kɛnkɛnnɛ ni. I yoori sɔ ni, adena yiri Abraham bá yo minɛm bo ba yo yarada n kɛrɛ si, haari ni bo ba wura má kɛnkɛnnɛ ni, ye Nyɛmɛ ade bu ka bu yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n a.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Yiri gusu kaaki ti minɛm bo ba wura kɛnkɛnnɛ n si a, má ka ba wura kɛnkɛnnɛ n dɛɛ ti, ama, bo ba yo yarada kabo i yoori yarada saŋga bo i nya wura má kɛnkɛnnɛ ni.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Nyɛmɛ yo seeri Abraham ni i busu nufɔm ka i fá durunya n kɛrɛ ce bu ni, má ka i su Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa n su dɛɛ ti a, ama, kabo wɔ yo Nyɛmɛ yarada n ti ye Nyɛmɛ deeri i ka i yo sa bo i kɔ atin n su i dɔ a.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Nzɛn minɛ su Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa n su ye bu nya deke n bo Nyɛmɛ seeri ka i cé bu ni, nyini la ka yaradayo n ti ŋgbɛɛn wɔ lɛɛ, na kabo Nyɛmɛ ase n gusu la má kpɛrɛ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Nzɛn minɛm saaki nɔaniɛ kpamaawa ni, nyini ma Nyɛmɛ fa yaa na i cin bu sui a, ama, nzɛn má nɔaniɛ kpamaawa be wo má bɛrɛ, má deke be wo má bɛrɛ bo i kere ka sɔnɔ ayo satiɛ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Nyini ti, deke bo Nyɛmɛ yo seeri ka i fá ma ni, i baari minɛm bo bu yo yarada n dɛɛ ti wɔ. I yoori sɔ ni, adena deke n bo i yo seeri ka i yó n yó aceeri kpama ma Abraham busu nufɔm kɛrɛ, má bo bu su nɔaniɛ n kpamaawa n su ŋgumi, ama, bo ba yo yarada kabo Abraham yoori ni. Yiri ti ya kɛrɛ si a,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ni, ka, Nyɛmɛ ŋa o, “M má a yo minɛ barasu dɔŋgu si.” Nyɛmɛ ŋuuri ka Abraham ayo yarada ka yiri Nyɛmɛ teŋge minɛm bo ba wu n yiwee nu, na yiri ma deke n bo i yo wo má bɛrɛ n wo bɛrɛ a.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Nyini ti, saŋga bo Abraham yoori yarada na i la tama ni, i ti kekereke na i yo tama ka i bá yo minɛ barasu dɔŋgu si, kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka, “U busu nufɔm bá sunnu beberebe ni.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Haari ni saŋga bo wɔ ju afɔ yaa, na i si ka wɔ yo kpiɛn ni, na i yi Saara ti ŋɔrɔka na wɔ yo buke n kɛrɛ ni, i ŋuniɛ ayɔrɔki má i, i yoori yarada a.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Wɔ yo má sika fa kɔ deke bo Nyɛmɛ seeri ka i yó i n su, ama, yarada n bo i yoori i n dɛɛ ti, na wɔ nya faŋga na wɔ kansi Nyɛmɛ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Na wɔ si tenle su ka Nyɛmɛ koro yo deke n bo i yo seeri ka i yó i ni.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Abraham yoori yarada a, nyini dɛɛ ti ye Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n a.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Kabo ba kɛrɛ i ka, Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ ni, má Abraham ŋgumi dɛɛ ti ye bu kɛrɛɛri i sɔ a,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 ama, yɛrɛ gusu dɛɛ ti ye bu kɛrɛɛri sɔ n a, yɛrɛ bo Nyɛmɛ bá de ya ka ya yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n na ya yo i yarada ni, yiri bo i teŋgeeri ya Mibiɛ Yesu i yiwee n nu ni.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ya satiɛ dɛɛ ti ye Yesu wuuri a, na wɔ teŋge i yiwee n nu, adena Nyɛmɛ de ya ka ya yo sa bo i kɔ atin su i dɔ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.