Romanos 4

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tɔ, am ma ya niɛ ya na Abraham jɔrɛ. Ya busu nu, yiri ti ya kɛrɛ na a.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Nzɛn má i sakpa yoo­wa dɛɛ ti ye Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ, má i koro fa fɔ yanfɔya, ama, Nyɛmɛ dɔ, i ti má sɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Dama ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka, “Abraham yoori Nyɛmɛ yarada, nyini dɛɛ ti ye Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n a.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Nzɛn sɔnɔ yo juma na ba tɔ i kaari, i ti má ka bu ŋa ba ce i aceeri wɔ, i ti i juma ni ŋkatɔ ɔ.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Ama, sɔnɔ bo i yoori yarada, má ka i sakpa bo wɔ yo i n dɛɛ ti ye Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n a, ama, wɔ yo yarada ka Nyɛmɛ de satiɛ­yo­fɔ ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n dɛɛ ti a.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Fɛmɛ Davidi mmɔɔ yo kaanri nyini minɛm ŋusu jɔrɛ, ka i mi la tere­fiɛ, dama Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ, má ka i sakpa n dɛɛ ti a. I ŋa,
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Tere­fiɛ wo bu dɔ, minɛm bo Nyɛmɛ fa bu ŋgasi ce bu ni.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Tere­fiɛ­fɔ la sɔnɔ bo Micɛra n ŋa i la má satiɛ be ni.”
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Tɔ, minɛm bo bu wuraari kɛnkɛnnɛ n ŋgumi la nyini tere­fiɛ ni, nzɛn sɛ a? Ai, minɛm bo bu wura má kɛnkɛnnɛ ni mmɔɔ la i. Dama ya du mɔ ase ka, Abraham yarada n dɛɛ ti ye Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n a.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Saŋga bɔnɔ ye Nyɛmɛ seeri sɔ n a? Nyini saŋga Abraham awura kɛnkɛnnɛ, nzɛn wɔ nya wura má? Ai, nyini saŋga wɔ nya wura má.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Nyini saŋga n sin, ye i ba wuraari kɛnkɛnnɛ n a. Na i kɛnkɛnnɛ wuraa­wa n kere ka i yarada n dɛɛ ti ye Nyɛmɛ deeri i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ, saŋga bo i nya wura má kɛnkɛnnɛ ni. I yoori sɔ ni, adena yiri Abraham bá yo minɛm bo ba yo yarada n kɛrɛ si, haari ni bo ba wura má kɛnkɛnnɛ ni, ye Nyɛmɛ ade bu ka bu yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n a.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Yiri gusu kaaki ti minɛm bo ba wura kɛnkɛnnɛ n si a, má ka ba wura kɛnkɛnnɛ n dɛɛ ti, ama, bo ba yo yarada kabo i yoori yarada saŋga bo i nya wura má kɛnkɛnnɛ ni.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Nyɛmɛ yo seeri Abraham ni i busu nu­fɔm ka i fá durunya n kɛrɛ ce bu ni, má ka i su Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaa­wa n su dɛɛ ti a, ama, kabo wɔ yo Nyɛmɛ yarada n ti ye Nyɛmɛ deeri i ka i yo sa bo i kɔ atin n su i dɔ a.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Nzɛn minɛ su Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaa­wa n su ye bu nya deke n bo Nyɛmɛ seeri ka i cé bu ni, nyini la ka yarada­yo n ti ŋgbɛɛn wɔ lɛɛ, na kabo Nyɛmɛ ase n gusu la má kpɛrɛ.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Nzɛn minɛm saaki nɔaniɛ kpamaa­wa ni, nyini ma Nyɛmɛ fa yaa na i cin bu sui a, ama, nzɛn má nɔaniɛ kpamaa­wa be wo má bɛrɛ, má deke be wo má bɛrɛ bo i kere ka sɔnɔ ayo satiɛ.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Nyini ti, deke bo Nyɛmɛ yo seeri ka i fá ma ni, i baari minɛm bo bu yo yarada n dɛɛ ti wɔ. I yoori sɔ ni, adena deke n bo i yo seeri ka i yó n yó aceeri kpama ma Abraham busu nu­fɔm kɛrɛ, má bo bu su nɔaniɛ n kpamaa­wa n su ŋgumi, ama, bo ba yo yarada kabo Abraham yoori ni. Yiri ti ya kɛrɛ si a,
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ni, ka, Nyɛmɛ ŋa o, “M má a yo minɛ barasu dɔŋgu si.” Nyɛmɛ ŋuuri ka Abraham ayo yarada ka yiri Nyɛmɛ teŋge minɛm bo ba wu n yiwee nu, na yiri ma deke n bo i yo wo má bɛrɛ n wo bɛrɛ a.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Nyini ti, saŋga bo Abraham yoori yarada na i la tama ni, i ti kekereke na i yo tama ka i bá yo minɛ barasu dɔŋgu si, kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka, “U busu nu­fɔm bá sunnu beberebe ni.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Haari ni saŋga bo wɔ ju afɔ yaa, na i si ka wɔ yo kpiɛn ni, na i yi Saara ti ŋɔrɔka na wɔ yo buke n kɛrɛ ni, i ŋuniɛ ayɔrɔki má i, i yoori yarada a.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Wɔ yo má sika fa kɔ deke bo Nyɛmɛ seeri ka i yó i n su, ama, yarada n bo i yoori i n dɛɛ ti, na wɔ nya faŋga na wɔ kansi Nyɛmɛ.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Na wɔ si tenle su ka Nyɛmɛ koro yo deke n bo i yo seeri ka i yó i ni.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Abraham yoori yarada a, nyini dɛɛ ti ye Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n a.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Kabo ba kɛrɛ i ka, Nyɛmɛ ade i ka i yo sa bo i kɔ atin su i dɔ ni, má Abraham ŋgumi dɛɛ ti ye bu kɛrɛɛri i sɔ a,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 ama, yɛrɛ gusu dɛɛ ti ye bu kɛrɛɛri sɔ n a, yɛrɛ bo Nyɛmɛ bá de ya ka ya yo sa bo i kɔ atin su i dɔ n na ya yo i yarada ni, yiri bo i teŋgeeri ya Mibiɛ Yesu i yiwee n nu ni.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Ya satiɛ dɛɛ ti ye Yesu wuuri a, na wɔ teŋge i yiwee n nu, adena Nyɛmɛ de ya ka ya yo sa bo i kɔ atin su i dɔ.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.