Lucas 24

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na alecin, Yuda­fɔm bakuɛ n bumboori, mɔnɛ cɛɛn ŋgarama fuun, na nbaram n afa tulaalɛɛ nva­nvani bo ba kpini ase ni, na ba fa akɔ yabuɛ buɛ faŋ­kunma n su.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Bu kɔ juuri dɔ n na ba ŋu ka yabuɛ bambaka n akundu ayaki faŋ­kunma n anɔ ni.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Ama, bu wuraari faŋ­kunma n nu ni, ba ŋu má Mibiɛ Yesu ŋuniɛ ni,
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 na ba miɛ aka ajina gbirim, kpeŋga na ba ŋu ka nbiɛsɔm nnyɔ jina, bu wura sutura fofoe papasi.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Na sɛrɛ ati nbaram n agaya, na ba biri bu tii haari asiɛŋgu, na minɛm n abisa bu ka, “Nzu ti ye am suniɛniɛ fuinm nu na am ŋu sɔnɔ bo i la ŋgɔɔ a?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 I wo má fɛn. Wɔ teŋge i yiwee n nu. Am teŋge su kabo i yo seeri am ni, saŋga bo i yo wo Galili awɔrɛ n nu ni,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 i ŋa, ‘Wɔ yo daka ka bu bá fa mini Adamande Wa n wura satiɛ­yo­fɔm saa nu, na bu kpáma m baka jaanu n su, ama, na le­san cɛɛn na m téŋge m yiwee n nu.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Dɔ na ba teŋge Yesu nɔaniɛ bo i yo seeri bu n su,
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 na ba fite faŋ­kunma n nu, na ba kpie bu nyi akɔ akan sam n kɛrɛ bo ba ŋu i ni, akere i susu­fɔ buru ni kunm ni, ni nyiŋgam kɛrɛ.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Nbaram ni la Mariya bo i fite Magadala miɛ n nu ni, ni Yowana, ni Yakobo dɛɛ ni Mariya, ni bu beŋgu nbara nbem, bɛrɛ kaanri nyini sam n kɛrɛ kereeri i jaramasam n a.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ama, bu tiiri jɔrɛ n bo nbaram kan kereeri bu ni, bu sunsuunri ka i ti jɔrɛ ŋgbɛɛn wɔ, ba yo má yarada.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ama, na Petoro ayasu aŋmati akɔ faŋ­kunma n nu, i kɔ juuri n na wɔ kasi aniɛ faŋ­kunma n nu, wɔ ŋu má pui, má ka nzee n ŋgumi da. Na wɔ kpie i nyi aba awuru, na wɔ birisi fa kɔ sa n bo wɔ yo n su.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Nyini cɛɛn ni, na Yesu susu­fɔ nnyɔ nbem sukɔ miɛ kaan be bo bu fere i ka Ɛmɔsi n su, i ni Yɛrusalem miɛ kpiri n waari má agaya.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Bu wo kɔ su ni, na bu subo anzama fa kɔ sa n kɛrɛ bo wɔ yo n su.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Bu nati wo nyini anzama n bo su ni akuruwa ni, na Yesu ni i tii aba atu bu atin nu,
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 na ba ŋu i, ama, ba koro asi má ka yiri lɛɛ.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Na wɔ bisa bu ka, “Am wo natiiri n su atin n nu ni, am boori nzu anzama n a?” Na ba ka ajina gbirim ni ahoresaaki.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Na bu nu kun be bo bu fere i ka Kɛlɔpasi n abɔ i nu ka, “I yo sɛ ye wɔfɔm kɛrɛ bo bu wo Yɛrusalem miɛ kpiri n nu n si sam bo ba yo nyini le­nnyɔ n nu bɛrɛ, ye wɔrɔ ŋgumi si má?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Na wɔ bisa bu ka, “Nzu sam?” Na ba bɔ i nu ka, “Yesu Nazarɛti­fɔ n jɔrɛ. I yo tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔ bo i la yiko wɔ, fa kɔ i alekutura sam ni i keree­wam su, na i sa­yoo­wam sun Nyɛmɛ ni minɛm n kɛrɛ nu.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Na Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm ni tere­tere­fɔm n ama ba di i jɔrɛ ka bu kun i, na ba kpama i baka jaanu n su.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ama, yɛrɛ yo laari tama ka yiri ye wɔ ba ka i bá de Yisareli­fɔm tii ji a. Deke bo i buka nyinim kɛrɛ su n la ka, nyini sam kɛrɛ yoori, i nyuma le­san lɛɛ.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Haari ni nyini n mmɔɔ, ya nbaram nbem ba kaanri alekutura jɔrɛ be kereeri ya. Bu kɔɔri yabuɛ buɛ faŋ­kunma n nu wɔ ŋgarama fuun,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ama, ba ŋu má fuin n dɔ. Bu kpieeri bu nyi ba juuri ni, na ba se ya ka, bu kɔ ŋuuri Nyɛmɛ mɛrɛkɛm ka alɛlɛ nu wɔ, faŋ­kunma n nu, na ba se bu ka i la ŋgɔɔ.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Na ya nu nbem gusu akɔ faŋ­kunma n nu, bu kɔ ŋuuri deke n kɛrɛ sɔ ɔ, kabo nbaram seeri ni, ama, ba ŋu má yiri.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Na Yesu ase bu ka, “Ambɛrɛ, ŋgɔnlɛ akpiɛ am su wɔ, nzɛn sɛ, ye dada kɛrɛ am nya yo má yarada, fa kɔ jɔrɛ n kɛrɛ bo Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm jɔjɔɔri n su?
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Am si má ka wɔ yo daka ka Kristo Tii­de­fɔ n di nyini wahara n kɛrɛ ka, na Nyɛmɛ wura i kpiri?”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 I seeri sɔ n na wɔ kan i ŋusu jɔrɛ akere bu, kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n kɛrɛ nu ni, i boori i bu ni Moyisi dɛɛ kɛrɛɛ­wam wɔ, na wɔ nya akan kabo Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm kɛrɛ kɛrɛɛri ni.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Bu ba kɔ suju miɛ n bo bu sukɔ su ni, na Yesu ayo ka yiri susin kɔ mɔ,
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 ama, na ba sere i ni anyum­boro, na ba se i ka, “Ba yo ya wɔfɔ. Wiɛ atɔ, ale susan lɛɛ.” Nyini ti, na wɔ wura awuru n nu ka i da bu dɔ.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Saŋga bo i tanaari na bu kɛrɛ di diire n ni, na wɔ fa kpɔnɔ, na wɔ da Nyɛmɛ asi, na wɔ bubu i nu afa ama bu.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Dɔ na bu nyunu ateke i ŋu, na ba si i, kpeŋga na wɔ mini ayaki bu.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Na ba se bu beŋgu ka, “Saŋga bo i jɔjɔɔri ya dɔ atin n nu na i kaanri Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n bu kereeri ya ni, i maari ya ahorejɔ kɔ sin su wɔ, má sɔ?”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Na ba kaba ayasu bɛrɛ akpie bu nyi akɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu, na ba kɔ aŋu ka i susu­fɔ buru ni kunm ni, ni nyiŋgam n atiɛn bu nɔɔ,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 bu suse ka, “Ya Mibiɛ n ateŋge nahɔrɛ su. Wɔ yi i ŋu akere Simon.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Na susu­fɔ nnyɔm n akan sa n bo i yoori atin n nu dɔ ni, ni kabo bu siiri ka yiri ni, saŋga bo i bubuuri kpɔnɔ n nu maari bu ni.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Saŋga bo susu­fɔ nnyɔm n wo jɔrɛ n kan su sɔ ni, na Yesu ni i tii akaba aba ajina bu afiɛn, na wɔ se bu ka, “Nyɛmɛ ma am ahoreda.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Na sɛrɛ ati bu agaya, dama bu sunsun ka ŋumi ye ba ŋu i a.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Na wɔ bisa bu ka, “Nzu deke miɛ am a? Nzu ti ye am yo sika?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Am niɛ m saam ni m jaam, mini ni m tii lɛɛ. Am fa am saa kan m na am niɛ, ŋumi la má aŋuniɛ­mbaa ni buwem kabo am ŋu ka m la i ni.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 I seeri sɔ wieeri n na wɔ fa i saam ni i jaam deke bo bu boori i bulaari n afa akere bu.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 I yoori bu alekutura na bu ahore jɔ kɔ siinri su ni, haari ni nyini n kɛrɛ, ba koro ayo má yarada. Dɔ na wɔ bisa bu ka, “Am la diire be fɛn bo am di?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Na ba fa jombaa n bo ba tun i n be ama i,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 na wɔ de akpɛsɛ bu nyu­mbaa nu bɛrɛ.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Na wɔ se bu ka, “Ahin nɔaniɛm bo m yo jɔjɔɔri bu saŋga bo m toko wo am dɔ n lɛɛ, ka, wɔ yo daka ka m ŋusu jɔrɛ kɛrɛ yo yii­wa, kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaa­wa n bo i fa maari Moyisi dɛɛ kadasi n nu, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm dɛɛ n nu, ni kansi jue kɛrɛɛ­wam n nu ni.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Na wɔ teke bu nyi na bu si Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n bu,
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 na wɔ se bu ka, “Kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu n lɛɛ, ka, Kristo Tii­de­fɔ ni bá di wahara, na bu kún i, na le­san cɛɛn na i téŋge i yiwee n nu.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Bu bó i bu Yɛrusalem miɛ kpiri n nu wɔ, na bu kán labari kpa n jɔrɛ i duma nu kere daanfiɛ kɛrɛ, ka, bu kaaki bu wo na Nyɛmɛ fá bu satiɛ ce bu.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ambɛrɛ dí nyini sam daani a.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Am ti fɛn, mini bá sunma aceeri n bo m Si Nyɛmɛ seeri ka i fá ma am, na i bá wura am ŋu n a. Ama, ambɛrɛ ŋmínda miɛ n kunnu fɛn, haari saŋga bo yiko ni bá fite aŋgoro ba wura am ŋu.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Na wɔ fa bu afite miɛ n kunnu akɔ aju Betani miɛ n ahɛmɛ, dɔ na wɔ yɛ i saa su na wɔ yo kisi agɔ bu ŋu.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 I wo bu kisi n yo su sɔ ni, na wɔ yaki bu, na Nyɛmɛ ama wɔ fun akɔ aŋgoro.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Na ba kutu asu i, na ba kpie bu nyi akɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni ahorejɔ bambaka.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Na ba kɔ awo Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu sukansi Nyɛmɛ saŋga kɛrɛ.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.