Lucas 19

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yesu kɔ wuraari Yeriko miɛ kpiri n nu na wɔ koro ka i sin.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Biɛ be woori dɔ, bu fere i ka Zakayosi, i ti lampo­de­fɔm kɛrɛ kpiɛn wɔ, na i la ajɛkɛ agaya.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Na wɔ boro i nyi ka i ŋu Yesu na i si i. Ama, jama asunnu agaya n dɛɛ ti, wɔ koro aŋu má i, dama i ti sɔnɔ tika a.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Nyini ti, na wɔ ŋmati adu jama n mɔ akɔ afun baka na i ŋu i, dama wɔ ŋu ka Yesu fá nyini baka n bu sin a.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Saŋga bo Yesu ba juuri nyini awɔrɛ n nu n na wɔ niɛ aŋgoro, na wɔ se i ka, “Zakayosi, jura bra ndende, dama wɔ yo daka ka m yo u wɔfɔ ɔ nyuma.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Na wɔ jura ndende, na wɔ kɔ ade i wɔfɔ ni ahorejɔ bambaka.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Na bo bu ŋuuri i n kɛrɛ aŋuŋuti. Bu ŋa, “Ahin sɔnɔ n akɔ na i kɔ da satiɛ­yo­fɔ dika.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Na Zakayosi ayasu ajina, na wɔ se Mibiɛ n ka, “M Mibiɛ, ti fɛn. M kpáaki m ajɛkɛ kɛrɛ nu busu nnyɔ, na m fá buekun n ma yaari­fɔm. Na nzɛn ma sisi be, m tɔ́ i sɔ ŋusu nna, na m fá ma i mi.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Na Yesu ase i ka, “Nyuma dɛɛ cɛɛn n nu, Nyɛmɛ ade ahin awuru n nu­fɔm tii aji, dama ahin sɔnɔ ni mmɔɔ ti Abraham busu nu­fɔɔ.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Nahɔrɛ, mini Adamande Wa n baari ka m bá niɛniɛ minɛm bo ba mini n wɔ na m dé bu tii ji.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Saŋga bo minɛm ni toko so bu sui ti ahin jɔrɛm bo Yesu sujɔjɔ bu ni, na Yesu akaaki abo bu miɛɛnu be, dama nyini saŋga ni wɔ ka kaan sɔ na i wúra Yɛrusalem miɛ kpiri n nu, na minɛm asunsun ka saŋga n akaba aju bo Nyɛmɛ bá niɛ i minɛm su lɛɛ.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Nyini ti, na wɔ se bu ka, “Fɛmɛ baa be yo woori bɛrɛ a, cɛɛn be sɔ ɔ, na wɔ yasu ka i kɔ asiɛn dede be su ka i kɔ di fɛmɛya na i kpie i nyi ba.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Kana i ba kɔ ni, na wɔ fere i akɔɔm buru, na wɔ fa ŋwaa akpaaki bu kɛrɛ nu, na wɔ se bu ka, ‘M kɔ wieeri, ambɛrɛ si kabo am yo ahin ŋwaa n a, haari m bá kpie m nyi ba.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Nyini sɔnɔ n gusu, i minɛm akoro má ka i yo bu fɛmɛ, bu kpɔ i wɔ, nyini ti, na ba sunma minɛm ka bu kɔ se ka, ‘Ya koro má ka ahin sɔnɔ n bá yo ya fɛmɛ.’
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Na sɔnɔ n akɔ adi fɛmɛya ni, na wɔ kpie i nyi aba. I ba juuri kpeŋga i kaba tiɛɛnri i akɔɔm ni nɔɔ ɔ, adena i si kpɛrɛ bo ba nya i fite i ŋwaa bo i fa maari bu n nu.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Na akɔɔ n bo i du mɔ baari n ase i ka, ‘M mibiɛ, u ŋwaa n bo a fa maari m ni, ma nya i ŋusu buru abuka su.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Na i mibiɛ n ase i ka, ‘Nfan. Wɔrɔ akɔɔ kpa, kabo a kere ka a la dabuŋu niɛ deke kaan su ni, m má a niɛ miɛm buru su.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Na akɔɔ n bo i tɔ su nnyɔ su n aba, na wɔ se ka, ‘M mibiɛ, u ŋwaa n bo a fa maari m ni, ma nya i ŋusu nnu abuka su.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Na wɔ se nyini n gusu ka, ‘M má a niɛ miɛm nnu su.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Na akɔɔm n kun be aba ase ka, ‘M mibiɛ, u ŋwaa n bo a fa maari m yaa, m fa pɔɔndiiri sanvuin nu fa seeri wɔ.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 M soroori sɛrɛ wɔ, dama a ti u sɔnɔ faŋga­fɔ ɔ. A de deke bo i ti má u dɛɛ, na a kaaki kpiɛ deke bo a dɔ má i.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Na wɔ se akɔɔ n ka, ‘Wɔrɔ akɔɔ tiɛ­fɔ ni, u nɔaniɛ n bo a jɔjɔ i n ye m fá yo u ŋgbɛɛn a. A ŋa a si tenle ka m ti m sɔnɔ faŋga­fɔ ɔ, na m de deke bo i ti má m dɛɛ, na m kaaki kpiɛ deke bo ma dɔ má i, má sɔ?
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Tɔ, ye nzu ti ye a fa má m ŋwaa n akɔ ase má baŋkifɔm dɔ a? Na má m ba kpieeri m nyi baari, má m nya kpɛrɛ buka su.’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Dɔ na wɔ se bo bu jina dɔ n kɛrɛ ka, ‘Am de ŋwaa n fite i dɔ, na am fa ma akɔɔ n bo wɔ nya m ŋwaa n ŋusu buru abuka su ni.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Ama, na ba se i ka, ‘Ya mibiɛ, ye yiri du mɔ la u ŋwaa n ŋusu buru e.’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Na wɔ se bu ka, ‘M suse am wɔ lɛɛ, ka, sɔnɔ kɛrɛ bo i la deke be, bu má i be buka su wɔ. Ama, sɔnɔ kɛrɛ bo i la má pui, haari ni nyini kaan n bo i la i ni, bu cín de i dɔ ɔ.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Ama, m ahin kpɔ­fɔm bɛrɛ yiri, má ba koro má ka m yo bu fɛmɛ, am fa bu ba jina m nyunu fɛn na am kun bu kɛrɛ.’”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Yesu seeri sɔ wieeri ni, na wɔ du bu nyunu na bu kɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 I ba dodoori miɛm bo bu fere bu ka Befage ni Betani, nyini miɛm ni dodo buka n bo bu fere i ka Oliva Buka n wɔ, dama oliva bakam gɔ su wɔ. Dɔ na wɔ sunma i susu­fɔm n nu nnyɔ,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 na wɔ se bu ka, “Am kɔ miɛ kaan n bo i wo am nyunu dɔ ni, am kɔ ŋa am wura miɛ n nu, am ŋú ka kaako­baa be minda, be nya fun má i. Am nyaŋgi i bra fɛn.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Nzɛn be bisaari am ka nzu ti ye am sunyaŋgi i a, am se i ka Mibiɛ ni koro i a.”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Na bɛrɛ n bo i sunmaari bu n akɔ, akɔ aŋu kaako­baa n ka i minda kabo i seeri bu ni.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Saŋga bo bu sunyaŋgi i ni, na i fɔm n abisa bu ka, “Nzu ti ye am sunyaŋgi kaako­baa n a?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Na ba bɔ bu nu ka, “Mibiɛ ni koro i a.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Na ba fa i aba Yesu dɔ, na minɛm n atɛrɛki bu suturam anana kaako­baa n ŋu, na ba buka Yesu na wɔ fun.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 I fun tanaari su wieeri n na i wo kɔ su ni, na minɛm n afa bu suturam atɛrɛki ase atin n nu.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Saŋga bo i ba dodoori Yɛrusalem miɛ kpiri n nu, fa kɔ awɔrɛ n bo i atin kaba cɔɔndi Oliva Buka n su ni, na i susu­fɔm beberebe sukansi Nyɛmɛ ni ahorejɔ, na bu subo kuyigindi, dama ba ŋu alekutura sakpa­kpam bo wɔ yo i n dɛɛ ti.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Bu ŋa,
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Dɔ na Farasi­fɔm nbem bo bu wo jama n nu n ase Yesu ka, “Ya Kere­fɔ, tiɛn u susu­fɔm n ŋu ka bu yaki naŋmiɛ.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Na wɔ se bu ka, “M suse am wɔ lɛɛ, ka, nzɛn má bɛrɛ yakiiri naŋmiɛ, má am ŋu ka yabuɛm bo bu da bɛrɛ n ayasu suyo naŋmiɛ.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Saŋga bo Yesu ba dodoori Yɛrusalem miɛ kpiri n na i ŋuuri i sɔ ni, na wɔ sun miɛ n dɛɛ ti,
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 na wɔ se ka, “Nzɛn má nyuma dɛɛ cɛɛn n nu am si sam bo bu fa ahoreda ba ni, má i ti má sɔ. Ama, kabo i ti ni, am koro ŋu má nyini sam ni.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Saŋga ni suba bo am kpɔ­fɔm bá ta kanda bara yɛ am deke kɛrɛ na am kóro fite má nu.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Bu kún am ni am nbaam, na bu fúfu am ahin miɛ n kɛrɛ pepere, haari yabuɛ kun n kpein mmɔɔ bá nana má i beŋgu su. Ahin n kɛrɛ bá yo sɔ, dama am asi má saŋga n bo Nyɛmɛ baari ka i ba de am tii ji ni.”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Dɔ na Yesu akɔ awura Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu, na wɔ bo i bu sufɔn yi wata­fɔm,
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 na wɔ se bu ka, “Ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka, Nyɛmɛ ŋa o, ‘M awuru ni, bu bá fere i ka awuru bo bu bá sere Nyɛmɛ nu.’ Ama, ambɛrɛ afa i ayo awiefɔm fiɛɛ­biri.”
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Cɛɛn n kɛrɛ cɛɛn, Yesu kere minɛm wɔ Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu. Na Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm, ni Yuda­fɔm tere­tere­fɔm n akoro ka bu kun i,
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 ama, ba koro anya má atin, dama minɛm n kɛrɛ koroori ka bu so bu sui wɔ, na bu ti i keree­wam ni.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.