Lucas 19

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu kɔ wuraari Yeriko miɛ kpiri n nu na wɔ koro ka i sin.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Biɛ be woori dɔ, bu fere i ka Zakayosi, i ti lampo­de­fɔm kɛrɛ kpiɛn wɔ, na i la ajɛkɛ agaya.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Na wɔ boro i nyi ka i ŋu Yesu na i si i. Ama, jama asunnu agaya n dɛɛ ti, wɔ koro aŋu má i, dama i ti sɔnɔ tika a.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Nyini ti, na wɔ ŋmati adu jama n mɔ akɔ afun baka na i ŋu i, dama wɔ ŋu ka Yesu fá nyini baka n bu sin a.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Saŋga bo Yesu ba juuri nyini awɔrɛ n nu n na wɔ niɛ aŋgoro, na wɔ se i ka, “Zakayosi, jura bra ndende, dama wɔ yo daka ka m yo u wɔfɔ ɔ nyuma.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Na wɔ jura ndende, na wɔ kɔ ade i wɔfɔ ni ahorejɔ bambaka.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Na bo bu ŋuuri i n kɛrɛ aŋuŋuti. Bu ŋa, “Ahin sɔnɔ n akɔ na i kɔ da satiɛ­yo­fɔ dika.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Na Zakayosi ayasu ajina, na wɔ se Mibiɛ n ka, “M Mibiɛ, ti fɛn. M kpáaki m ajɛkɛ kɛrɛ nu busu nnyɔ, na m fá buekun n ma yaari­fɔm. Na nzɛn ma sisi be, m tɔ́ i sɔ ŋusu nna, na m fá ma i mi.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Na Yesu ase i ka, “Nyuma dɛɛ cɛɛn n nu, Nyɛmɛ ade ahin awuru n nu­fɔm tii aji, dama ahin sɔnɔ ni mmɔɔ ti Abraham busu nu­fɔɔ.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Nahɔrɛ, mini Adamande Wa n baari ka m bá niɛniɛ minɛm bo ba mini n wɔ na m dé bu tii ji.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Saŋga bo minɛm ni toko so bu sui ti ahin jɔrɛm bo Yesu sujɔjɔ bu ni, na Yesu akaaki abo bu miɛɛnu be, dama nyini saŋga ni wɔ ka kaan sɔ na i wúra Yɛrusalem miɛ kpiri n nu, na minɛm asunsun ka saŋga n akaba aju bo Nyɛmɛ bá niɛ i minɛm su lɛɛ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Nyini ti, na wɔ se bu ka, “Fɛmɛ baa be yo woori bɛrɛ a, cɛɛn be sɔ ɔ, na wɔ yasu ka i kɔ asiɛn dede be su ka i kɔ di fɛmɛya na i kpie i nyi ba.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Kana i ba kɔ ni, na wɔ fere i akɔɔm buru, na wɔ fa ŋwaa akpaaki bu kɛrɛ nu, na wɔ se bu ka, ‘M kɔ wieeri, ambɛrɛ si kabo am yo ahin ŋwaa n a, haari m bá kpie m nyi ba.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Nyini sɔnɔ n gusu, i minɛm akoro má ka i yo bu fɛmɛ, bu kpɔ i wɔ, nyini ti, na ba sunma minɛm ka bu kɔ se ka, ‘Ya koro má ka ahin sɔnɔ n bá yo ya fɛmɛ.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Na sɔnɔ n akɔ adi fɛmɛya ni, na wɔ kpie i nyi aba. I ba juuri kpeŋga i kaba tiɛɛnri i akɔɔm ni nɔɔ ɔ, adena i si kpɛrɛ bo ba nya i fite i ŋwaa bo i fa maari bu n nu.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Na akɔɔ n bo i du mɔ baari n ase i ka, ‘M mibiɛ, u ŋwaa n bo a fa maari m ni, ma nya i ŋusu buru abuka su.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Na i mibiɛ n ase i ka, ‘Nfan. Wɔrɔ akɔɔ kpa, kabo a kere ka a la dabuŋu niɛ deke kaan su ni, m má a niɛ miɛm buru su.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Na akɔɔ n bo i tɔ su nnyɔ su n aba, na wɔ se ka, ‘M mibiɛ, u ŋwaa n bo a fa maari m ni, ma nya i ŋusu nnu abuka su.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Na wɔ se nyini n gusu ka, ‘M má a niɛ miɛm nnu su.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Na akɔɔm n kun be aba ase ka, ‘M mibiɛ, u ŋwaa n bo a fa maari m yaa, m fa pɔɔndiiri sanvuin nu fa seeri wɔ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 M soroori sɛrɛ wɔ, dama a ti u sɔnɔ faŋga­fɔ ɔ. A de deke bo i ti má u dɛɛ, na a kaaki kpiɛ deke bo a dɔ má i.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Na wɔ se akɔɔ n ka, ‘Wɔrɔ akɔɔ tiɛ­fɔ ni, u nɔaniɛ n bo a jɔjɔ i n ye m fá yo u ŋgbɛɛn a. A ŋa a si tenle ka m ti m sɔnɔ faŋga­fɔ ɔ, na m de deke bo i ti má m dɛɛ, na m kaaki kpiɛ deke bo ma dɔ má i, má sɔ?
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Tɔ, ye nzu ti ye a fa má m ŋwaa n akɔ ase má baŋkifɔm dɔ a? Na má m ba kpieeri m nyi baari, má m nya kpɛrɛ buka su.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Dɔ na wɔ se bo bu jina dɔ n kɛrɛ ka, ‘Am de ŋwaa n fite i dɔ, na am fa ma akɔɔ n bo wɔ nya m ŋwaa n ŋusu buru abuka su ni.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ama, na ba se i ka, ‘Ya mibiɛ, ye yiri du mɔ la u ŋwaa n ŋusu buru e.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Na wɔ se bu ka, ‘M suse am wɔ lɛɛ, ka, sɔnɔ kɛrɛ bo i la deke be, bu má i be buka su wɔ. Ama, sɔnɔ kɛrɛ bo i la má pui, haari ni nyini kaan n bo i la i ni, bu cín de i dɔ ɔ.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Ama, m ahin kpɔ­fɔm bɛrɛ yiri, má ba koro má ka m yo bu fɛmɛ, am fa bu ba jina m nyunu fɛn na am kun bu kɛrɛ.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Yesu seeri sɔ wieeri ni, na wɔ du bu nyunu na bu kɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 I ba dodoori miɛm bo bu fere bu ka Befage ni Betani, nyini miɛm ni dodo buka n bo bu fere i ka Oliva Buka n wɔ, dama oliva bakam gɔ su wɔ. Dɔ na wɔ sunma i susu­fɔm n nu nnyɔ,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 na wɔ se bu ka, “Am kɔ miɛ kaan n bo i wo am nyunu dɔ ni, am kɔ ŋa am wura miɛ n nu, am ŋú ka kaako­baa be minda, be nya fun má i. Am nyaŋgi i bra fɛn.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Nzɛn be bisaari am ka nzu ti ye am sunyaŋgi i a, am se i ka Mibiɛ ni koro i a.”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Na bɛrɛ n bo i sunmaari bu n akɔ, akɔ aŋu kaako­baa n ka i minda kabo i seeri bu ni.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Saŋga bo bu sunyaŋgi i ni, na i fɔm n abisa bu ka, “Nzu ti ye am sunyaŋgi kaako­baa n a?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Na ba bɔ bu nu ka, “Mibiɛ ni koro i a.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Na ba fa i aba Yesu dɔ, na minɛm n atɛrɛki bu suturam anana kaako­baa n ŋu, na ba buka Yesu na wɔ fun.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 I fun tanaari su wieeri n na i wo kɔ su ni, na minɛm n afa bu suturam atɛrɛki ase atin n nu.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Saŋga bo i ba dodoori Yɛrusalem miɛ kpiri n nu, fa kɔ awɔrɛ n bo i atin kaba cɔɔndi Oliva Buka n su ni, na i susu­fɔm beberebe sukansi Nyɛmɛ ni ahorejɔ, na bu subo kuyigindi, dama ba ŋu alekutura sakpa­kpam bo wɔ yo i n dɛɛ ti.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Bu ŋa,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Dɔ na Farasi­fɔm nbem bo bu wo jama n nu n ase Yesu ka, “Ya Kere­fɔ, tiɛn u susu­fɔm n ŋu ka bu yaki naŋmiɛ.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Na wɔ se bu ka, “M suse am wɔ lɛɛ, ka, nzɛn má bɛrɛ yakiiri naŋmiɛ, má am ŋu ka yabuɛm bo bu da bɛrɛ n ayasu suyo naŋmiɛ.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Saŋga bo Yesu ba dodoori Yɛrusalem miɛ kpiri n na i ŋuuri i sɔ ni, na wɔ sun miɛ n dɛɛ ti,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 na wɔ se ka, “Nzɛn má nyuma dɛɛ cɛɛn n nu am si sam bo bu fa ahoreda ba ni, má i ti má sɔ. Ama, kabo i ti ni, am koro ŋu má nyini sam ni.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Saŋga ni suba bo am kpɔ­fɔm bá ta kanda bara yɛ am deke kɛrɛ na am kóro fite má nu.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Bu kún am ni am nbaam, na bu fúfu am ahin miɛ n kɛrɛ pepere, haari yabuɛ kun n kpein mmɔɔ bá nana má i beŋgu su. Ahin n kɛrɛ bá yo sɔ, dama am asi má saŋga n bo Nyɛmɛ baari ka i ba de am tii ji ni.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Dɔ na Yesu akɔ awura Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu, na wɔ bo i bu sufɔn yi wata­fɔm,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 na wɔ se bu ka, “Ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka, Nyɛmɛ ŋa o, ‘M awuru ni, bu bá fere i ka awuru bo bu bá sere Nyɛmɛ nu.’ Ama, ambɛrɛ afa i ayo awiefɔm fiɛɛ­biri.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Cɛɛn n kɛrɛ cɛɛn, Yesu kere minɛm wɔ Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu. Na Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm, ni Yuda­fɔm tere­tere­fɔm n akoro ka bu kun i,
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 ama, ba koro anya má atin, dama minɛm n kɛrɛ koroori ka bu so bu sui wɔ, na bu ti i keree­wam ni.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.