Lucas 19
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NTLH
1 Yesu kɔ wuraari Yeriko miɛ kpiri n nu na wɔ koro ka i sin.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Biɛ be woori dɔ, bu fere i ka Zakayosi, i ti lampodefɔm kɛrɛ kpiɛn wɔ, na i la ajɛkɛ agaya.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Na wɔ boro i nyi ka i ŋu Yesu na i si i. Ama, jama asunnu agaya n dɛɛ ti, wɔ koro aŋu má i, dama i ti sɔnɔ tika a.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Nyini ti, na wɔ ŋmati adu jama n mɔ akɔ afun baka na i ŋu i, dama wɔ ŋu ka Yesu fá nyini baka n bu sin a.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Saŋga bo Yesu ba juuri nyini awɔrɛ n nu n na wɔ niɛ aŋgoro, na wɔ se i ka, “Zakayosi, jura bra ndende, dama wɔ yo daka ka m yo u wɔfɔ ɔ nyuma.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Na wɔ jura ndende, na wɔ kɔ ade i wɔfɔ ni ahorejɔ bambaka.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Na bo bu ŋuuri i n kɛrɛ aŋuŋuti. Bu ŋa, “Ahin sɔnɔ n akɔ na i kɔ da satiɛyofɔ dika.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Na Zakayosi ayasu ajina, na wɔ se Mibiɛ n ka, “M Mibiɛ, ti fɛn. M kpáaki m ajɛkɛ kɛrɛ nu busu nnyɔ, na m fá buekun n ma yaarifɔm. Na nzɛn ma sisi be, m tɔ́ i sɔ ŋusu nna, na m fá ma i mi.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Na Yesu ase i ka, “Nyuma dɛɛ cɛɛn n nu, Nyɛmɛ ade ahin awuru n nufɔm tii aji, dama ahin sɔnɔ ni mmɔɔ ti Abraham busu nufɔɔ.
9 Então Jesus disse:
10 Nahɔrɛ, mini Adamande Wa n baari ka m bá niɛniɛ minɛm bo ba mini n wɔ na m dé bu tii ji.”
10 Porque o
11 Saŋga bo minɛm ni toko so bu sui ti ahin jɔrɛm bo Yesu sujɔjɔ bu ni, na Yesu akaaki abo bu miɛɛnu be, dama nyini saŋga ni wɔ ka kaan sɔ na i wúra Yɛrusalem miɛ kpiri n nu, na minɛm asunsun ka saŋga n akaba aju bo Nyɛmɛ bá niɛ i minɛm su lɛɛ.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Nyini ti, na wɔ se bu ka, “Fɛmɛ baa be yo woori bɛrɛ a, cɛɛn be sɔ ɔ, na wɔ yasu ka i kɔ asiɛn dede be su ka i kɔ di fɛmɛya na i kpie i nyi ba.
12 Então Jesus disse:
13 Kana i ba kɔ ni, na wɔ fere i akɔɔm buru, na wɔ fa ŋwaa akpaaki bu kɛrɛ nu, na wɔ se bu ka, ‘M kɔ wieeri, ambɛrɛ si kabo am yo ahin ŋwaa n a, haari m bá kpie m nyi ba.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Nyini sɔnɔ n gusu, i minɛm akoro má ka i yo bu fɛmɛ, bu kpɔ i wɔ, nyini ti, na ba sunma minɛm ka bu kɔ se ka, ‘Ya koro má ka ahin sɔnɔ n bá yo ya fɛmɛ.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Na sɔnɔ n akɔ adi fɛmɛya ni, na wɔ kpie i nyi aba. I ba juuri kpeŋga i kaba tiɛɛnri i akɔɔm ni nɔɔ ɔ, adena i si kpɛrɛ bo ba nya i fite i ŋwaa bo i fa maari bu n nu.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Na akɔɔ n bo i du mɔ baari n ase i ka, ‘M mibiɛ, u ŋwaa n bo a fa maari m ni, ma nya i ŋusu buru abuka su.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Na i mibiɛ n ase i ka, ‘Nfan. Wɔrɔ akɔɔ kpa, kabo a kere ka a la dabuŋu niɛ deke kaan su ni, m má a niɛ miɛm buru su.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Na akɔɔ n bo i tɔ su nnyɔ su n aba, na wɔ se ka, ‘M mibiɛ, u ŋwaa n bo a fa maari m ni, ma nya i ŋusu nnu abuka su.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Na wɔ se nyini n gusu ka, ‘M má a niɛ miɛm nnu su.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Na akɔɔm n kun be aba ase ka, ‘M mibiɛ, u ŋwaa n bo a fa maari m yaa, m fa pɔɔndiiri sanvuin nu fa seeri wɔ.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 M soroori sɛrɛ wɔ, dama a ti u sɔnɔ faŋgafɔ ɔ. A de deke bo i ti má u dɛɛ, na a kaaki kpiɛ deke bo a dɔ má i.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Na wɔ se akɔɔ n ka, ‘Wɔrɔ akɔɔ tiɛfɔ ni, u nɔaniɛ n bo a jɔjɔ i n ye m fá yo u ŋgbɛɛn a. A ŋa a si tenle ka m ti m sɔnɔ faŋgafɔ ɔ, na m de deke bo i ti má m dɛɛ, na m kaaki kpiɛ deke bo ma dɔ má i, má sɔ?
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Tɔ, ye nzu ti ye a fa má m ŋwaa n akɔ ase má baŋkifɔm dɔ a? Na má m ba kpieeri m nyi baari, má m nya kpɛrɛ buka su.’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Dɔ na wɔ se bo bu jina dɔ n kɛrɛ ka, ‘Am de ŋwaa n fite i dɔ, na am fa ma akɔɔ n bo wɔ nya m ŋwaa n ŋusu buru abuka su ni.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ama, na ba se i ka, ‘Ya mibiɛ, ye yiri du mɔ la u ŋwaa n ŋusu buru e.’
25 Eles responderam:
26 Na wɔ se bu ka, ‘M suse am wɔ lɛɛ, ka, sɔnɔ kɛrɛ bo i la deke be, bu má i be buka su wɔ. Ama, sɔnɔ kɛrɛ bo i la má pui, haari ni nyini kaan n bo i la i ni, bu cín de i dɔ ɔ.
26 — E o patrão disse:
27 Ama, m ahin kpɔfɔm bɛrɛ yiri, má ba koro má ka m yo bu fɛmɛ, am fa bu ba jina m nyunu fɛn na am kun bu kɛrɛ.’”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Yesu seeri sɔ wieeri ni, na wɔ du bu nyunu na bu kɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 I ba dodoori miɛm bo bu fere bu ka Befage ni Betani, nyini miɛm ni dodo buka n bo bu fere i ka Oliva Buka n wɔ, dama oliva bakam gɔ su wɔ. Dɔ na wɔ sunma i susufɔm n nu nnyɔ,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 na wɔ se bu ka, “Am kɔ miɛ kaan n bo i wo am nyunu dɔ ni, am kɔ ŋa am wura miɛ n nu, am ŋú ka kaakobaa be minda, be nya fun má i. Am nyaŋgi i bra fɛn.
30 com a seguinte ordem:
31 Nzɛn be bisaari am ka nzu ti ye am sunyaŋgi i a, am se i ka Mibiɛ ni koro i a.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Na bɛrɛ n bo i sunmaari bu n akɔ, akɔ aŋu kaakobaa n ka i minda kabo i seeri bu ni.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Saŋga bo bu sunyaŋgi i ni, na i fɔm n abisa bu ka, “Nzu ti ye am sunyaŋgi kaakobaa n a?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Na ba bɔ bu nu ka, “Mibiɛ ni koro i a.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Na ba fa i aba Yesu dɔ, na minɛm n atɛrɛki bu suturam anana kaakobaa n ŋu, na ba buka Yesu na wɔ fun.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 I fun tanaari su wieeri n na i wo kɔ su ni, na minɛm n afa bu suturam atɛrɛki ase atin n nu.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Saŋga bo i ba dodoori Yɛrusalem miɛ kpiri n nu, fa kɔ awɔrɛ n bo i atin kaba cɔɔndi Oliva Buka n su ni, na i susufɔm beberebe sukansi Nyɛmɛ ni ahorejɔ, na bu subo kuyigindi, dama ba ŋu alekutura sakpakpam bo wɔ yo i n dɛɛ ti.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Bu ŋa,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Dɔ na Farasifɔm nbem bo bu wo jama n nu n ase Yesu ka, “Ya Kerefɔ, tiɛn u susufɔm n ŋu ka bu yaki naŋmiɛ.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Na wɔ se bu ka, “M suse am wɔ lɛɛ, ka, nzɛn má bɛrɛ yakiiri naŋmiɛ, má am ŋu ka yabuɛm bo bu da bɛrɛ n ayasu suyo naŋmiɛ.”
40 Jesus respondeu:
41 Saŋga bo Yesu ba dodoori Yɛrusalem miɛ kpiri n na i ŋuuri i sɔ ni, na wɔ sun miɛ n dɛɛ ti,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 na wɔ se ka, “Nzɛn má nyuma dɛɛ cɛɛn n nu am si sam bo bu fa ahoreda ba ni, má i ti má sɔ. Ama, kabo i ti ni, am koro ŋu má nyini sam ni.
42 e disse:
43 Saŋga ni suba bo am kpɔfɔm bá ta kanda bara yɛ am deke kɛrɛ na am kóro fite má nu.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Bu kún am ni am nbaam, na bu fúfu am ahin miɛ n kɛrɛ pepere, haari yabuɛ kun n kpein mmɔɔ bá nana má i beŋgu su. Ahin n kɛrɛ bá yo sɔ, dama am asi má saŋga n bo Nyɛmɛ baari ka i ba de am tii ji ni.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Dɔ na Yesu akɔ awura Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, na wɔ bo i bu sufɔn yi watafɔm,
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 na wɔ se bu ka, “Ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka, Nyɛmɛ ŋa o, ‘M awuru ni, bu bá fere i ka awuru bo bu bá sere Nyɛmɛ nu.’ Ama, ambɛrɛ afa i ayo awiefɔm fiɛɛbiri.”
46 Ele lhes disse:
47 Cɛɛn n kɛrɛ cɛɛn, Yesu kere minɛm wɔ Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu. Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm, ni Yudafɔm tereterefɔm n akoro ka bu kun i,
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 ama, ba koro anya má atin, dama minɛm n kɛrɛ koroori ka bu so bu sui wɔ, na bu ti i kereewam ni.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.