Atos 25

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gomina Fɛsitosi ba juuri nyini awɔrɛ n nu ni, i le­san, na wɔ fite Sizariya miɛ kpiri n nu, na wɔ fun akɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Na Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm, ni Yuda­fɔ tere­tere­fɔm n aba akan ŋgasi bo Pɔɔlu ado i n akere Gomina Fɛsitosi. Na ba sere i jande
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 ka i boro i nyi na i ma bu fa Pɔɔlu ba Yɛrusalem. Deke n bo i ti na bu seeri sɔ n la ka, ba sɛsɛ su ka bu kɔ ŋminda i atin nu wɔ na bu kun i.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Na Gomina Fɛsitosi abɔ bu nu ka, “Pɔɔlu wo dan­saraka nu Sizariya, mini ni m tii, m kpie m nyi kɔ dɔ kisa.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Am ma am nu nbem bo bu la yiko n su m su, na ya kɔ Sizariya, na nzɛn wɔ do ŋgasi be a, na bu koro kan i na bu jaraki i.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Na Gomina Fɛsitosi awo bu dɔ, le­mɔcuɛ ni le­buru afiɛn, na wɔ nya aba Sizariya. I alecin na wɔ kɔ atana jɔrɛ dii­biri ni, na wɔ ma nɔɔ ka bu fa Pɔɔlu bra.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Saŋga bo bu faari Pɔɔlu ba juuri n ni, na Yuda­fɔm bo bu fiteeri Yɛrusalem baari n atiɛn bu nɔɔ abara ayɛ i. Na ba kan i ŋgasi tiɛtiɛ beberebe bo bu ŋa wɔ do i, bu gusu akoro akere má ŋgasi n bo bu ŋa wɔ do i n tenle su.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Na Pɔɔlu ase ka, “Ma do má ŋgasi be fa kɔ Yuda­fɔm dɛɛ nɔaniɛ kpamaa­wa n su, ma do má ŋgasi be fa kɔ Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n su, ma kaaki ado má ŋgasi be fa kɔ Roma­fɔm Fɛmɛ Kpiri Siza n dɔ.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Ama, na Gomina Fɛsitosi akoro ka i buka Yuda­fɔm ni, na i da bu ahore, nyini dɛɛ ti, na wɔ bisa Pɔɔlu ka, “A soro su ka ya kɔ Yɛrusalem na bu kɔ di u jɔrɛ n dɔ m nyunu, fa kɔ ahin sereyam kɛrɛ su?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ama, na Pɔɔlu abɔ i nu ka, “M jina Roma­fɔm fɛmɛ kpiri n jɔrɛ dii­biri wɔ lɛɛ, fɛn ye wɔ yo daka ka bu di m jɔrɛ a. Wɔrɔ mmɔɔ ni u tii si tenle su ka ma do má Yuda­fɔm ŋgasi be.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Nzɛn ma do ŋgasi be bo wɔ yo daka ka bu kun m, ma kete má ka má bu kun m. Ama, nzɛn jɔrɛ n kɛrɛ bo ba kan i n be ti má nahɔrɛ, be la má atin bo i koro fa m wura bu saa nu. Nyini ti, m sere ka a fa m jɔrɛ n kɔ Roma­fɔm fɛmɛ kpiri n dɔ.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Na Gomina Fɛsitosi ni i nkpiɛn­kpiɛnm n atana aŋu bu ŋu, na ba soro su, na wɔ se Pɔɔlu ka, “A sere ka ya fa u jɔrɛ n kɔ Roma­fɔm fɛmɛ kpiri n dɔ. Tɔ, ya fá u kɔ i dɔ.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Na wɔ yo le­nnyɔ, na Fɛmɛ Agiripa ni i siwa baa­bara Bɛrɛnisi aba Sizariya miɛ kpiri n nu, ka bu ba niɛ Gomina Fɛsitosi busu.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Bu woori dɔ cɛɛri kaan n dɛɛ ti, na Gomina Fɛsitosi akan Pɔɔlu jɔrɛ n kɛrɛ n akere fɛmɛ ni. I ŋa, “Felika yo yakiiri sɔnɔ be dan­saraka n nu fɛn.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Saŋga bo m kɔɔri Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni, na Yuda­fɔ Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm, ni Yuda­fɔ tere­tere­fɔm n aba m dɔ, na ba kan nyini sɔnɔ n jɔrɛ, ka m boro m nyi di i jɔrɛ n na m se ka wɔ do ŋgasi.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Ama, na ma se bu ka yɛrɛ Roma­fɔm, ya yo má sɔ, nzɛn minɛm ajaraki sɔnɔ, ya ma bu kɛrɛ tiɛn bu nɔɔ ɔ, na i mi si deke n bo i ti na bu jaraki i ni, na i gusu nya kan i dɛɛ bo i la i ni.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Saŋga bo bu suuri m su ba juuri fɛn ni, ma wura má nnyɔ nu, i alecin m kaba kɔ tanaari jɔrɛ dii­biri n wɔ, na ma ma nɔɔ ka bu fa sɔnɔ n bra.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Saŋga bo bu yasu jinaari na bu jaraki i ni, ba kan má satiɛ bo má m sunsun ka wɔ yo i na bu fa jaraki i ni.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ama, i ti akuruwa ye bu seeri a, fa kɔ bu nyɛmɛsu atin su, ni sɔnɔ be bo bu fere i ka Yesu n busu, bu ŋa wɔ wu, ama, Pɔɔlu ŋa i toko la ŋgɔɔ.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Ma si má kabo m tara ahin jɔrɛ n tii ni i jaa barasu, na ma bisa Pɔɔlu ka, i koro ka ya fa i kɔ Yɛrusalem na bu kɔ di i jɔrɛ n dɔ, nzɛn sɛ?
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Ama, na Pɔɔlu asere ka, i koro ka i ka dan­saraka n nu haari i ba kɔ Roma­fɔm fɛmɛ kpiri n dɔ. Nyini ti, na ma ma nɔɔ ka bu subita i haari m ba nya atin na m ma bu fa i kɔ fɛmɛ kpiri n dɔ.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Na Fɛmɛ Agiripa ase Gomina Fɛsitosi ka, “M koro ka mini ni m tii ti ahin sɔnɔ n jɔrɛ ni.” Na Gomina Fɛsitosi ase i ka, “Ahunma a tí i jɔrɛ ni.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Tɔ, na i alecin, na Fɛmɛ Agiripa, ni Bɛrɛnisi afite ni bu fɛmɛya jirima bambaka, na bu ba wura tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔ bambaka n nu, bu ni soja nkpiɛn­kpiɛnm, ni miɛ n nu minɛ anyunuyi­fɔm. Na Gomina Fɛsitosi ama nɔɔ, na ba fa Pɔɔlu awura.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Na Gomina Fɛsitosi ase ka, “Ya si Fɛmɛ Agiripa, ni ambɛrɛ kɛrɛ bo am atiɛn am nɔɔ fɛn ni, am niɛ ahin sɔnɔ ni. Yiri dɛɛ ti ma Yuda­fɔm kɛrɛ bo bu wo Yɛrusalem, ni bo bu wo fɛn n yo baari m dɔ a, na bu sutiɛntiɛn ka i ti má ye ni ka i wo ni ŋgɔɔ.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ama, m gusu afiiti i jɔrɛ n nu, ma ŋu má i ŋgasi bo wɔ do i na i ti ye ni ka i wu. Nyini ti, kabo yiri ni i tii asere ka m fa i jɔrɛ n kɔ Roma­fɔm fɛmɛ kpiri n dɔ ni, m fá i kɔ dɔ ɔ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Ama, m la má deke be tenle su bo m kɛrɛ fa ma fɛmɛ kpiri ni, fa kɔ ahin n jɔrɛ n su. Nyini ti ye ma fa i aba wɔrɔ Fɛmɛ Agiripa dɔ a, adena m ni ambɛrɛ kɛrɛ niɛ i jɔrɛ n nu, na m si deke bo m kɛrɛ kɔ ma fɛmɛ kpiri ni.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Dama mini dɔ, wɔ kɔ má atin su ka m fa sɔnɔ bo ba nyi i dan­saraka kɔ ma fɛmɛ kpiri n na m la má jɔrɛ bo m kan kere i fa kɔ deke n bo i ti na bu jaraki i n su.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.