Atos 25
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ACF
1 Gomina Fɛsitosi ba juuri nyini awɔrɛ n nu ni, i lesan, na wɔ fite Sizariya miɛ kpiri n nu, na wɔ fun akɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Yudafɔ tereterefɔm n aba akan ŋgasi bo Pɔɔlu ado i n akere Gomina Fɛsitosi. Na ba sere i jande
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 ka i boro i nyi na i ma bu fa Pɔɔlu ba Yɛrusalem. Deke n bo i ti na bu seeri sɔ n la ka, ba sɛsɛ su ka bu kɔ ŋminda i atin nu wɔ na bu kun i.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Na Gomina Fɛsitosi abɔ bu nu ka, “Pɔɔlu wo dansaraka nu Sizariya, mini ni m tii, m kpie m nyi kɔ dɔ kisa.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Am ma am nu nbem bo bu la yiko n su m su, na ya kɔ Sizariya, na nzɛn wɔ do ŋgasi be a, na bu koro kan i na bu jaraki i.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Na Gomina Fɛsitosi awo bu dɔ, lemɔcuɛ ni leburu afiɛn, na wɔ nya aba Sizariya. I alecin na wɔ kɔ atana jɔrɛ diibiri ni, na wɔ ma nɔɔ ka bu fa Pɔɔlu bra.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Saŋga bo bu faari Pɔɔlu ba juuri n ni, na Yudafɔm bo bu fiteeri Yɛrusalem baari n atiɛn bu nɔɔ abara ayɛ i. Na ba kan i ŋgasi tiɛtiɛ beberebe bo bu ŋa wɔ do i, bu gusu akoro akere má ŋgasi n bo bu ŋa wɔ do i n tenle su.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Na Pɔɔlu ase ka, “Ma do má ŋgasi be fa kɔ Yudafɔm dɛɛ nɔaniɛ kpamaawa n su, ma do má ŋgasi be fa kɔ Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n su, ma kaaki ado má ŋgasi be fa kɔ Romafɔm Fɛmɛ Kpiri Siza n dɔ.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ama, na Gomina Fɛsitosi akoro ka i buka Yudafɔm ni, na i da bu ahore, nyini dɛɛ ti, na wɔ bisa Pɔɔlu ka, “A soro su ka ya kɔ Yɛrusalem na bu kɔ di u jɔrɛ n dɔ m nyunu, fa kɔ ahin sereyam kɛrɛ su?”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Ama, na Pɔɔlu abɔ i nu ka, “M jina Romafɔm fɛmɛ kpiri n jɔrɛ diibiri wɔ lɛɛ, fɛn ye wɔ yo daka ka bu di m jɔrɛ a. Wɔrɔ mmɔɔ ni u tii si tenle su ka ma do má Yudafɔm ŋgasi be.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Nzɛn ma do ŋgasi be bo wɔ yo daka ka bu kun m, ma kete má ka má bu kun m. Ama, nzɛn jɔrɛ n kɛrɛ bo ba kan i n be ti má nahɔrɛ, be la má atin bo i koro fa m wura bu saa nu. Nyini ti, m sere ka a fa m jɔrɛ n kɔ Romafɔm fɛmɛ kpiri n dɔ.”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Na Gomina Fɛsitosi ni i nkpiɛnkpiɛnm n atana aŋu bu ŋu, na ba soro su, na wɔ se Pɔɔlu ka, “A sere ka ya fa u jɔrɛ n kɔ Romafɔm fɛmɛ kpiri n dɔ. Tɔ, ya fá u kɔ i dɔ.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Na wɔ yo lennyɔ, na Fɛmɛ Agiripa ni i siwa baabara Bɛrɛnisi aba Sizariya miɛ kpiri n nu, ka bu ba niɛ Gomina Fɛsitosi busu.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Bu woori dɔ cɛɛri kaan n dɛɛ ti, na Gomina Fɛsitosi akan Pɔɔlu jɔrɛ n kɛrɛ n akere fɛmɛ ni. I ŋa, “Felika yo yakiiri sɔnɔ be dansaraka n nu fɛn.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Saŋga bo m kɔɔri Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni, na Yudafɔ Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Yudafɔ tereterefɔm n aba m dɔ, na ba kan nyini sɔnɔ n jɔrɛ, ka m boro m nyi di i jɔrɛ n na m se ka wɔ do ŋgasi.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Ama, na ma se bu ka yɛrɛ Romafɔm, ya yo má sɔ, nzɛn minɛm ajaraki sɔnɔ, ya ma bu kɛrɛ tiɛn bu nɔɔ ɔ, na i mi si deke n bo i ti na bu jaraki i ni, na i gusu nya kan i dɛɛ bo i la i ni.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Saŋga bo bu suuri m su ba juuri fɛn ni, ma wura má nnyɔ nu, i alecin m kaba kɔ tanaari jɔrɛ diibiri n wɔ, na ma ma nɔɔ ka bu fa sɔnɔ n bra.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Saŋga bo bu yasu jinaari na bu jaraki i ni, ba kan má satiɛ bo má m sunsun ka wɔ yo i na bu fa jaraki i ni.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Ama, i ti akuruwa ye bu seeri a, fa kɔ bu nyɛmɛsu atin su, ni sɔnɔ be bo bu fere i ka Yesu n busu, bu ŋa wɔ wu, ama, Pɔɔlu ŋa i toko la ŋgɔɔ.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Ma si má kabo m tara ahin jɔrɛ n tii ni i jaa barasu, na ma bisa Pɔɔlu ka, i koro ka ya fa i kɔ Yɛrusalem na bu kɔ di i jɔrɛ n dɔ, nzɛn sɛ?
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Ama, na Pɔɔlu asere ka, i koro ka i ka dansaraka n nu haari i ba kɔ Romafɔm fɛmɛ kpiri n dɔ. Nyini ti, na ma ma nɔɔ ka bu subita i haari m ba nya atin na m ma bu fa i kɔ fɛmɛ kpiri n dɔ.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Na Fɛmɛ Agiripa ase Gomina Fɛsitosi ka, “M koro ka mini ni m tii ti ahin sɔnɔ n jɔrɛ ni.” Na Gomina Fɛsitosi ase i ka, “Ahunma a tí i jɔrɛ ni.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Tɔ, na i alecin, na Fɛmɛ Agiripa, ni Bɛrɛnisi afite ni bu fɛmɛya jirima bambaka, na bu ba wura tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ bambaka n nu, bu ni soja nkpiɛnkpiɛnm, ni miɛ n nu minɛ anyunuyifɔm. Na Gomina Fɛsitosi ama nɔɔ, na ba fa Pɔɔlu awura.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Na Gomina Fɛsitosi ase ka, “Ya si Fɛmɛ Agiripa, ni ambɛrɛ kɛrɛ bo am atiɛn am nɔɔ fɛn ni, am niɛ ahin sɔnɔ ni. Yiri dɛɛ ti ma Yudafɔm kɛrɛ bo bu wo Yɛrusalem, ni bo bu wo fɛn n yo baari m dɔ a, na bu sutiɛntiɛn ka i ti má ye ni ka i wo ni ŋgɔɔ.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Ama, m gusu afiiti i jɔrɛ n nu, ma ŋu má i ŋgasi bo wɔ do i na i ti ye ni ka i wu. Nyini ti, kabo yiri ni i tii asere ka m fa i jɔrɛ n kɔ Romafɔm fɛmɛ kpiri n dɔ ni, m fá i kɔ dɔ ɔ.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Ama, m la má deke be tenle su bo m kɛrɛ fa ma fɛmɛ kpiri ni, fa kɔ ahin n jɔrɛ n su. Nyini ti ye ma fa i aba wɔrɔ Fɛmɛ Agiripa dɔ a, adena m ni ambɛrɛ kɛrɛ niɛ i jɔrɛ n nu, na m si deke bo m kɛrɛ kɔ ma fɛmɛ kpiri ni.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Dama mini dɔ, wɔ kɔ má atin su ka m fa sɔnɔ bo ba nyi i dansaraka kɔ ma fɛmɛ kpiri n na m la má jɔrɛ bo m kan kere i fa kɔ deke n bo i ti na bu jaraki i n su.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.