Atos 25
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA
1 Gomina Fɛsitosi ba juuri nyini awɔrɛ n nu ni, i lesan, na wɔ fite Sizariya miɛ kpiri n nu, na wɔ fun akɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Yudafɔ tereterefɔm n aba akan ŋgasi bo Pɔɔlu ado i n akere Gomina Fɛsitosi. Na ba sere i jande
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 ka i boro i nyi na i ma bu fa Pɔɔlu ba Yɛrusalem. Deke n bo i ti na bu seeri sɔ n la ka, ba sɛsɛ su ka bu kɔ ŋminda i atin nu wɔ na bu kun i.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Na Gomina Fɛsitosi abɔ bu nu ka, “Pɔɔlu wo dansaraka nu Sizariya, mini ni m tii, m kpie m nyi kɔ dɔ kisa.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Am ma am nu nbem bo bu la yiko n su m su, na ya kɔ Sizariya, na nzɛn wɔ do ŋgasi be a, na bu koro kan i na bu jaraki i.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Na Gomina Fɛsitosi awo bu dɔ, lemɔcuɛ ni leburu afiɛn, na wɔ nya aba Sizariya. I alecin na wɔ kɔ atana jɔrɛ diibiri ni, na wɔ ma nɔɔ ka bu fa Pɔɔlu bra.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Saŋga bo bu faari Pɔɔlu ba juuri n ni, na Yudafɔm bo bu fiteeri Yɛrusalem baari n atiɛn bu nɔɔ abara ayɛ i. Na ba kan i ŋgasi tiɛtiɛ beberebe bo bu ŋa wɔ do i, bu gusu akoro akere má ŋgasi n bo bu ŋa wɔ do i n tenle su.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Na Pɔɔlu ase ka, “Ma do má ŋgasi be fa kɔ Yudafɔm dɛɛ nɔaniɛ kpamaawa n su, ma do má ŋgasi be fa kɔ Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n su, ma kaaki ado má ŋgasi be fa kɔ Romafɔm Fɛmɛ Kpiri Siza n dɔ.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ama, na Gomina Fɛsitosi akoro ka i buka Yudafɔm ni, na i da bu ahore, nyini dɛɛ ti, na wɔ bisa Pɔɔlu ka, “A soro su ka ya kɔ Yɛrusalem na bu kɔ di u jɔrɛ n dɔ m nyunu, fa kɔ ahin sereyam kɛrɛ su?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Ama, na Pɔɔlu abɔ i nu ka, “M jina Romafɔm fɛmɛ kpiri n jɔrɛ diibiri wɔ lɛɛ, fɛn ye wɔ yo daka ka bu di m jɔrɛ a. Wɔrɔ mmɔɔ ni u tii si tenle su ka ma do má Yudafɔm ŋgasi be.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Nzɛn ma do ŋgasi be bo wɔ yo daka ka bu kun m, ma kete má ka má bu kun m. Ama, nzɛn jɔrɛ n kɛrɛ bo ba kan i n be ti má nahɔrɛ, be la má atin bo i koro fa m wura bu saa nu. Nyini ti, m sere ka a fa m jɔrɛ n kɔ Romafɔm fɛmɛ kpiri n dɔ.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Na Gomina Fɛsitosi ni i nkpiɛnkpiɛnm n atana aŋu bu ŋu, na ba soro su, na wɔ se Pɔɔlu ka, “A sere ka ya fa u jɔrɛ n kɔ Romafɔm fɛmɛ kpiri n dɔ. Tɔ, ya fá u kɔ i dɔ.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Na wɔ yo lennyɔ, na Fɛmɛ Agiripa ni i siwa baabara Bɛrɛnisi aba Sizariya miɛ kpiri n nu, ka bu ba niɛ Gomina Fɛsitosi busu.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Bu woori dɔ cɛɛri kaan n dɛɛ ti, na Gomina Fɛsitosi akan Pɔɔlu jɔrɛ n kɛrɛ n akere fɛmɛ ni. I ŋa, “Felika yo yakiiri sɔnɔ be dansaraka n nu fɛn.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Saŋga bo m kɔɔri Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni, na Yudafɔ Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Yudafɔ tereterefɔm n aba m dɔ, na ba kan nyini sɔnɔ n jɔrɛ, ka m boro m nyi di i jɔrɛ n na m se ka wɔ do ŋgasi.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Ama, na ma se bu ka yɛrɛ Romafɔm, ya yo má sɔ, nzɛn minɛm ajaraki sɔnɔ, ya ma bu kɛrɛ tiɛn bu nɔɔ ɔ, na i mi si deke n bo i ti na bu jaraki i ni, na i gusu nya kan i dɛɛ bo i la i ni.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Saŋga bo bu suuri m su ba juuri fɛn ni, ma wura má nnyɔ nu, i alecin m kaba kɔ tanaari jɔrɛ diibiri n wɔ, na ma ma nɔɔ ka bu fa sɔnɔ n bra.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Saŋga bo bu yasu jinaari na bu jaraki i ni, ba kan má satiɛ bo má m sunsun ka wɔ yo i na bu fa jaraki i ni.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ama, i ti akuruwa ye bu seeri a, fa kɔ bu nyɛmɛsu atin su, ni sɔnɔ be bo bu fere i ka Yesu n busu, bu ŋa wɔ wu, ama, Pɔɔlu ŋa i toko la ŋgɔɔ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ma si má kabo m tara ahin jɔrɛ n tii ni i jaa barasu, na ma bisa Pɔɔlu ka, i koro ka ya fa i kɔ Yɛrusalem na bu kɔ di i jɔrɛ n dɔ, nzɛn sɛ?
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Ama, na Pɔɔlu asere ka, i koro ka i ka dansaraka n nu haari i ba kɔ Romafɔm fɛmɛ kpiri n dɔ. Nyini ti, na ma ma nɔɔ ka bu subita i haari m ba nya atin na m ma bu fa i kɔ fɛmɛ kpiri n dɔ.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Na Fɛmɛ Agiripa ase Gomina Fɛsitosi ka, “M koro ka mini ni m tii ti ahin sɔnɔ n jɔrɛ ni.” Na Gomina Fɛsitosi ase i ka, “Ahunma a tí i jɔrɛ ni.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Tɔ, na i alecin, na Fɛmɛ Agiripa, ni Bɛrɛnisi afite ni bu fɛmɛya jirima bambaka, na bu ba wura tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ bambaka n nu, bu ni soja nkpiɛnkpiɛnm, ni miɛ n nu minɛ anyunuyifɔm. Na Gomina Fɛsitosi ama nɔɔ, na ba fa Pɔɔlu awura.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Na Gomina Fɛsitosi ase ka, “Ya si Fɛmɛ Agiripa, ni ambɛrɛ kɛrɛ bo am atiɛn am nɔɔ fɛn ni, am niɛ ahin sɔnɔ ni. Yiri dɛɛ ti ma Yudafɔm kɛrɛ bo bu wo Yɛrusalem, ni bo bu wo fɛn n yo baari m dɔ a, na bu sutiɛntiɛn ka i ti má ye ni ka i wo ni ŋgɔɔ.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ama, m gusu afiiti i jɔrɛ n nu, ma ŋu má i ŋgasi bo wɔ do i na i ti ye ni ka i wu. Nyini ti, kabo yiri ni i tii asere ka m fa i jɔrɛ n kɔ Romafɔm fɛmɛ kpiri n dɔ ni, m fá i kɔ dɔ ɔ.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Ama, m la má deke be tenle su bo m kɛrɛ fa ma fɛmɛ kpiri ni, fa kɔ ahin n jɔrɛ n su. Nyini ti ye ma fa i aba wɔrɔ Fɛmɛ Agiripa dɔ a, adena m ni ambɛrɛ kɛrɛ niɛ i jɔrɛ n nu, na m si deke bo m kɛrɛ kɔ ma fɛmɛ kpiri ni.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Dama mini dɔ, wɔ kɔ má atin su ka m fa sɔnɔ bo ba nyi i dansaraka kɔ ma fɛmɛ kpiri n na m la má jɔrɛ bo m kan kere i fa kɔ deke n bo i ti na bu jaraki i n su.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.