Atos 15

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɔ, na minɛ nbem afite Yudiya awɔrɛ n nu aba Antiyoki miɛ kpiri n nu, na bu sukere yarada­yo­fɔm ni bu dɛɛ keree­wam. Bu ŋa, “Má ka ba wura am kɛnkɛnnɛ kabo Moyisi yo kereeri ni, am koro nya má tii­de.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Na Pɔɔlu, ni Banabasi, ni bɛrɛ ase akuruwa nyannyan fa kɔ nyini jɔrɛ n bu su. Nyini ti, na ba fa sɛsɛ­su ka Pɔɔlu, ni Banabasi, ni yarada­yo­fɔm nbem bo bu wo Antiyoki ni, ka bu kɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu na bu kɔ bisa Yesu jaramasam ni, ni Kristo jama nkpiɛn­kpiɛnm n nyini jɔrɛ ni.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Na Kristo jama n akaari bu na ba kɔ. Bu wo kɔ su ni, na ba fa Fonisiya, ni Samariya awɔrɛm n nu, na ba kan akere dɔ­fɔm kabo minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm n ayo Nyɛmɛ yarada barasu ni, na nyini labari n ama yarada­yo­fɔm n ahore ajɔ akɔ asin su.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Saŋga bo bu kɔ juuri Yɛrusalem ni, na Kristo jama ni, ni Yesu jaramasam, ni nkpiɛn­kpiɛnm n ade bu ni bu saa nnyɔ, na ba kan akere bu fa kɔ deke n kɛrɛ bo Nyɛmɛ ma ba koro ayo i ni.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ama, na yarada­yo­fɔ nbem bo bu su Farasi­fɔm atin n su n ayasu ajina, ase ka, “Wɔ yo daka ka minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm na ba yo Yesu yarada n awura kɛnkɛnnɛ ka, na bu nya ma bu nɔɔ ka bu su Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaa­wa n bo i fa maari Moyisi n su.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Na Yesu jaramasam ni nkpiɛn­kpiɛnm ni, atiɛn bu nɔɔ, na bu kpokpo jɔrɛ n nu nyunyumi.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Na ba se nyini jɔrɛ n akuruwa bu ŋuŋu nu acɛ, na Petoro ayasu ajina, na wɔ se bu ka, “M ninbaam, am si ka mini ye Nyɛmɛ du mɔ yiiri m fiteeri am nu, ka m ma minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm n ti labari kpa ni, adena bu yo yarada.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Na Nyɛmɛ bo i si kabo adamande ahore­mbaa ti barasu ni, akere ka ba yo yarada nahɔrɛ su, dama wɔ fa i Awiɛwiɛ Casi n ama bu, kabo i yo fa maari yɛrɛ mmɔɔ ni.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Nyɛmɛ dɔ, yɛrɛ ni bɛrɛ la má kpakpaaki­nu lɛɛ, dama yarada n bo ba yo i n dɛɛ ti, wɔ ŋmisi ayi satiɛ kɛrɛ bo i wo bu ahore su ni.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Kisa, nzu ti ye am koro ka am yo Nyɛmɛ na am niɛ a, ye am susɔ yarada­yo­fɔm sɔɔri bo ya nam, ni yɛrɛ ni ya tii akoro asɔ má i a?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ai. Yɛrɛ ayo yarada ka ya Mibiɛ Yesu ahɔrɔma n dɛɛ ti, ye ya nya tii­de a, nyini ma bɛrɛ gusu nya tii­de a.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Na minɛm kɛrɛ atɔ amuna, na bu ti kabo Banabasi ni Pɔɔlu sukan kere bu fa kɔ alekutura sa barasu barasum bo Nyɛmɛ ma bu koro yo maari minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm ni.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Saŋga bo bu jɔjɔ wieeri ni, na Yakobo gusu ayasu ajɔjɔ. I ŋa, “M ninbaam, am ti fɛn.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simon ateŋge ya su kabo Nyɛmɛ ni i tii adu mɔ akere ka i cɛcɛ wo minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm nu ni, ni kabo wɔ yi bu nbem afa bu ayo i dɛɛ minɛm ni.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm dɛɛ nɔaniɛ n bo bu yo seeri n ni ahinm n kɛrɛ ti kun wɔ, dama bu kɛrɛɛri ka,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Micɛra n ŋa,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Adena daanfiɛm n bo ba ka n kɛrɛ bá kpini Mibiɛ busu,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 yiri bo i yo seeri dada kɛrɛ ka i yó i ni.’”
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Na Yakobo akaaki ase bu ka, “Mini dɛɛ sunsunni la ka, minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm na bu suba Nyɛmɛ dɔ ni, wɔ yo má daka ka ya miɛ bu.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ama, i ti ye ni ka ya kɛrɛ kadasi ma bu, na ya se bu ka, má bu di tiɛ niɛ, na má bu yo sakaraya, na má bu di niɛ bo ba kpiɛ má i kɔm, na má bu di niɛ mbunja.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Dama ba du mɔ akan Moyisi nɔaniɛ kpamaa­wa n jɔrɛ ya nam saŋga, haari ni nyuma bu toko kan i kadasi miɛ n kɛrɛ su wɔ, na bu sukan i na sɔnɔ kɛrɛ ti bu tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔm nu Ŋumi­yi cɛɛn kɛrɛ.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Dɔ na Yesu jaramasam ni, ni nkpiɛn­kpiɛnm ni, ni Kristo jama n kɛrɛ afa sɛsɛ­su asoro su ka bu yi bu nu nbem, na bu sunma bu ni Pɔɔlu, ni Banabasi Antiyoki miɛ kpiri n nu, bɛrɛ la Yudasi bo bu fere i ka Basabasi ni, ni Silasi. Nyini minɛ nnyɔm kɛrɛ ti Kristo jama n mɔ­fɔm wɔ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Na ba kɛrɛ kadasi ama bu ka bu fa kɔ. Kɛrɛɛ­wa n la ka,
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ya ti ka ya nbem afite ya nu fɛn aba am dɔ, aba akan jɔrɛ nbem akere am bo wɔ miɛ am, na wɔ yo am sunsunni agaya. Yɛrɛ ni ya tii asunma má bu.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Nyini ti, ye ya kɛrɛ atana asɛsɛ su, asoro su ayi minɛm asunma bu ni ya danfo kpam Banabasi ni Pɔɔlu am dɔ.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bɛrɛ ye ba fa bu ŋgɔɔ ama ya Mibiɛ Yesu Kristo dɛɛ ti n a.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nyini ti, ya súsunma Yudasi ni Silasi am dɔ, na bɛrɛ ni bu tii bá teke bu nɔɔ, na bu kán jɔrɛ kɛrɛ bo i wo kadasi n nu kere am.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Kabo ya ni Awiɛwiɛ Casi n dɛɛ ayo kun, na ya soro su lɛɛ, ka ya sɔ má am sɔɔri nɔnɔɔri be, sin ahin dekem bo wɔ yo daka ka am yo bu ni.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Má am di tiɛ niɛ, má am di niɛ mbunja, má am di niɛ bo ba kpiɛ má i kɔm, na má am yo sakaraya. Nzɛn am tara am ŋu na am ayo má ahin sam ni, i yó kpa ma am. Tɔ, ya ka saŋga lɛɛ.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Na minɛm bo bu sunmaari bu n akɔ aju Antiyoki. Bu kɔ juuri ni, na ba nya atiɛn yarada­yo­fɔm kɛrɛ nɔɔ, na ba fa kadasi n ama bu.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Saŋga bo bu kaanri kadasi n wieeri ni, na bu ahore ajɔ, na wɔ kaaki ama bu ahoresi.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Na Yudasi, ni Silasi bo bɛrɛ ni bu tii ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm ni, akan Nyɛmɛ jɔrɛ beberebe akere bu, na bu ahore asi, na wɔ buka bu faŋga.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Na ba wo dɔ acɛ, na yarada­yo­fɔm n akaari bu ni ahoreda, na ba kpie bu nyi akɔ bɛrɛ n bo bu sunmaari bu n dɔ. [
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Ama, Silasi ase ka i ka bu dɔ.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Ama, na Pɔɔlu ni Banabasi aka Antiyoki, na bu ni bu beŋgu dɔŋgu akan na ba kere minɛm Mibiɛ n nɔaniɛ ni.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Tɔ, fa kɔ saŋga su, na Pɔɔlu ase Banabasi ka, “Ma ya kpie ya nyi kɔ miɛm kɛrɛ bo ya kaanri Mibiɛ n jɔrɛ kereeri bu n su, na ya kɔ niɛ kabo ya ninbaam ti barasu.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Má Banabasi koro ka bu fa Yohane bo bu kaaki fere i ka Marako n na bu kɛrɛ kɔ ɔ,
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 ama, na Pɔɔlu akete ka i sú má bu su, dama saŋga bo bu wo Pamfiliya awɔrɛ n nu ni, i ŋmati yakiiri bu wɔ, wɔ su má bu su abuka má bu ni juma ni.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Dɔ na akuruwa bambaka aba bu afiɛn, na ba kpaaki ayaki bu beŋgu, na Banabasi afa Marako abuka i ŋu su, na ba fa lee bambaka akɔ Sipurusi asiɛn n su,
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 na Pɔɔlu gusu afa Silasi ka i su i su, na yarada­yo­fɔm n atiɛn bu nɔɔ asere Nyɛmɛ ama bu, ka bu di Mibiɛ n ahɔrɔma.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Na wɔ kɔ abara ayɛ Siriya, ni Silisiya awɔrɛm n nu, na wɔ ma Kristo jama n ahoresi.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.