Atos 15

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tɔ, na minɛ nbem afite Yudiya awɔrɛ n nu aba Antiyoki miɛ kpiri n nu, na bu sukere yarada­yo­fɔm ni bu dɛɛ keree­wam. Bu ŋa, “Má ka ba wura am kɛnkɛnnɛ kabo Moyisi yo kereeri ni, am koro nya má tii­de.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam assim os irmãos: Se não vos circuncidardes conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Na Pɔɔlu, ni Banabasi, ni bɛrɛ ase akuruwa nyannyan fa kɔ nyini jɔrɛ n bu su. Nyini ti, na ba fa sɛsɛ­su ka Pɔɔlu, ni Banabasi, ni yarada­yo­fɔm nbem bo bu wo Antiyoki ni, ka bu kɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu na bu kɔ bisa Yesu jaramasam ni, ni Kristo jama nkpiɛn­kpiɛnm n nyini jɔrɛ ni.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo e Barnabé, e alguns dentre eles, subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, sobre aquela questão.
3 Na Kristo jama n akaari bu na ba kɔ. Bu wo kɔ su ni, na ba fa Fonisiya, ni Samariya awɔrɛm n nu, na ba kan akere dɔ­fɔm kabo minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm n ayo Nyɛmɛ yarada barasu ni, na nyini labari n ama yarada­yo­fɔm n ahore ajɔ akɔ asin su.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Saŋga bo bu kɔ juuri Yɛrusalem ni, na Kristo jama ni, ni Yesu jaramasam, ni nkpiɛn­kpiɛnm n ade bu ni bu saa nnyɔ, na ba kan akere bu fa kɔ deke n kɛrɛ bo Nyɛmɛ ma ba koro ayo i ni.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Ama, na yarada­yo­fɔ nbem bo bu su Farasi­fɔm atin n su n ayasu ajina, ase ka, “Wɔ yo daka ka minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm na ba yo Yesu yarada n awura kɛnkɛnnɛ ka, na bu nya ma bu nɔɔ ka bu su Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaa­wa n bo i fa maari Moyisi n su.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus, que tinham crido, se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar-lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Na Yesu jaramasam ni nkpiɛn­kpiɛnm ni, atiɛn bu nɔɔ, na bu kpokpo jɔrɛ n nu nyunyumi.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Na ba se nyini jɔrɛ n akuruwa bu ŋuŋu nu acɛ, na Petoro ayasu ajina, na wɔ se bu ka, “M ninbaam, am si ka mini ye Nyɛmɛ du mɔ yiiri m fiteeri am nu, ka m ma minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm n ti labari kpa ni, adena bu yo yarada.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Homens irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre nós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho, e cressem.
8 Na Nyɛmɛ bo i si kabo adamande ahore­mbaa ti barasu ni, akere ka ba yo yarada nahɔrɛ su, dama wɔ fa i Awiɛwiɛ Casi n ama bu, kabo i yo fa maari yɛrɛ mmɔɔ ni.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Nyɛmɛ dɔ, yɛrɛ ni bɛrɛ la má kpakpaaki­nu lɛɛ, dama yarada n bo ba yo i n dɛɛ ti, wɔ ŋmisi ayi satiɛ kɛrɛ bo i wo bu ahore su ni.
9 E não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Kisa, nzu ti ye am koro ka am yo Nyɛmɛ na am niɛ a, ye am susɔ yarada­yo­fɔm sɔɔri bo ya nam, ni yɛrɛ ni ya tii akoro asɔ má i a?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ai. Yɛrɛ ayo yarada ka ya Mibiɛ Yesu ahɔrɔma n dɛɛ ti, ye ya nya tii­de a, nyini ma bɛrɛ gusu nya tii­de a.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Na minɛm kɛrɛ atɔ amuna, na bu ti kabo Banabasi ni Pɔɔlu sukan kere bu fa kɔ alekutura sa barasu barasum bo Nyɛmɛ ma bu koro yo maari minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm ni.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Saŋga bo bu jɔjɔ wieeri ni, na Yakobo gusu ayasu ajɔjɔ. I ŋa, “M ninbaam, am ti fɛn.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Homens irmãos, ouvi-me:
14 Simon ateŋge ya su kabo Nyɛmɛ ni i tii adu mɔ akere ka i cɛcɛ wo minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm nu ni, ni kabo wɔ yi bu nbem afa bu ayo i dɛɛ minɛm ni.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm dɛɛ nɔaniɛ n bo bu yo seeri n ni ahinm n kɛrɛ ti kun wɔ, dama bu kɛrɛɛri ka,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 Micɛra n ŋa,
16 Depois disto voltarei,e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído, levantá-lo-ei das suas ruínas, e tornarei a edificá-lo.
17 Adena daanfiɛm n bo ba ka n kɛrɛ bá kpini Mibiɛ busu,
17 Para que o restante dos homens busque ao Senhor,e todos os gentios, sobre os quais o meu nome é invocado,diz o Senhor, que faz todas estas coisas,
18 yiri bo i yo seeri dada kɛrɛ ka i yó i ni.’”
18 Conhecidas sào a Deus, desde o princípio do mundo, todas as suas obras.
19 Na Yakobo akaaki ase bu ka, “Mini dɛɛ sunsunni la ka, minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm na bu suba Nyɛmɛ dɔ ni, wɔ yo má daka ka ya miɛ bu.
19 Por isso julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus.
20 Ama, i ti ye ni ka ya kɛrɛ kadasi ma bu, na ya se bu ka, má bu di tiɛ niɛ, na má bu yo sakaraya, na má bu di niɛ bo ba kpiɛ má i kɔm, na má bu di niɛ mbunja.
20 Mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da fornicação, do que é sufocado e do sangue.
21 Dama ba du mɔ akan Moyisi nɔaniɛ kpamaa­wa n jɔrɛ ya nam saŋga, haari ni nyuma bu toko kan i kadasi miɛ n kɛrɛ su wɔ, na bu sukan i na sɔnɔ kɛrɛ ti bu tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔm nu Ŋumi­yi cɛɛn kɛrɛ.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Dɔ na Yesu jaramasam ni, ni nkpiɛn­kpiɛnm ni, ni Kristo jama n kɛrɛ afa sɛsɛ­su asoro su ka bu yi bu nu nbem, na bu sunma bu ni Pɔɔlu, ni Banabasi Antiyoki miɛ kpiri n nu, bɛrɛ la Yudasi bo bu fere i ka Basabasi ni, ni Silasi. Nyini minɛ nnyɔm kɛrɛ ti Kristo jama n mɔ­fɔm wɔ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger homens dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens distintos entre os irmãos.
23 Na ba kɛrɛ kadasi ama bu ka bu fa kɔ. Kɛrɛɛ­wa n la ka,
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, e Síria e Cilícia, saúde.
24 Ya ti ka ya nbem afite ya nu fɛn aba am dɔ, aba akan jɔrɛ nbem akere am bo wɔ miɛ am, na wɔ yo am sunsunni agaya. Yɛrɛ ni ya tii asunma má bu.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras, e transtornaram as vossas almas, dizendo que deveis circuncidar-vos e guardar a lei, não lhes tendo nós dado mandamento,
25 Nyini ti, ye ya kɛrɛ atana asɛsɛ su, asoro su ayi minɛm asunma bu ni ya danfo kpam Banabasi ni Pɔɔlu am dɔ.
25 Pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bɛrɛ ye ba fa bu ŋgɔɔ ama ya Mibiɛ Yesu Kristo dɛɛ ti n a.
26 Homens que já expuseram as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nyini ti, ya súsunma Yudasi ni Silasi am dɔ, na bɛrɛ ni bu tii bá teke bu nɔɔ, na bu kán jɔrɛ kɛrɛ bo i wo kadasi n nu kere am.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais por palavra vos anunciarão também as mesmas coisas.
28 Kabo ya ni Awiɛwiɛ Casi n dɛɛ ayo kun, na ya soro su lɛɛ, ka ya sɔ má am sɔɔri nɔnɔɔri be, sin ahin dekem bo wɔ yo daka ka am yo bu ni.
28 Na verdade pareceu bem ao Espírito Santo e a nós, não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Má am di tiɛ niɛ, má am di niɛ mbunja, má am di niɛ bo ba kpiɛ má i kɔm, na má am yo sakaraya. Nzɛn am tara am ŋu na am ayo má ahin sam ni, i yó kpa ma am. Tɔ, ya ka saŋga lɛɛ.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação, das quais coisas bem fazeis se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Na minɛm bo bu sunmaari bu n akɔ aju Antiyoki. Bu kɔ juuri ni, na ba nya atiɛn yarada­yo­fɔm kɛrɛ nɔɔ, na ba fa kadasi n ama bu.
30 Tendo eles então se despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Saŋga bo bu kaanri kadasi n wieeri ni, na bu ahore ajɔ, na wɔ kaaki ama bu ahoresi.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Na Yudasi, ni Silasi bo bɛrɛ ni bu tii ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm ni, akan Nyɛmɛ jɔrɛ beberebe akere bu, na bu ahore asi, na wɔ buka bu faŋga.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Na ba wo dɔ acɛ, na yarada­yo­fɔm n akaari bu ni ahoreda, na ba kpie bu nyi akɔ bɛrɛ n bo bu sunmaari bu n dɔ. [
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos;
34 Ama, Silasi ase ka i ka bu dɔ.]
34 Mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Ama, na Pɔɔlu ni Banabasi aka Antiyoki, na bu ni bu beŋgu dɔŋgu akan na ba kere minɛm Mibiɛ n nɔaniɛ ni.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Tɔ, fa kɔ saŋga su, na Pɔɔlu ase Banabasi ka, “Ma ya kpie ya nyi kɔ miɛm kɛrɛ bo ya kaanri Mibiɛ n jɔrɛ kereeri bu n su, na ya kɔ niɛ kabo ya ninbaam ti barasu.”
36 E alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Má Banabasi koro ka bu fa Yohane bo bu kaaki fere i ka Marako n na bu kɛrɛ kɔ ɔ,
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 ama, na Pɔɔlu akete ka i sú má bu su, dama saŋga bo bu wo Pamfiliya awɔrɛ n nu ni, i ŋmati yakiiri bu wɔ, wɔ su má bu su abuka má bu ni juma ni.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Dɔ na akuruwa bambaka aba bu afiɛn, na ba kpaaki ayaki bu beŋgu, na Banabasi afa Marako abuka i ŋu su, na ba fa lee bambaka akɔ Sipurusi asiɛn n su,
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 na Pɔɔlu gusu afa Silasi ka i su i su, na yarada­yo­fɔm n atiɛn bu nɔɔ asere Nyɛmɛ ama bu, ka bu di Mibiɛ n ahɔrɔma.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Na wɔ kɔ abara ayɛ Siriya, ni Silisiya awɔrɛm n nu, na wɔ ma Kristo jama n ahoresi.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.