Atos 15
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVT
1 Tɔ, na minɛ nbem afite Yudiya awɔrɛ n nu aba Antiyoki miɛ kpiri n nu, na bu sukere yaradayofɔm ni bu dɛɛ kereewam. Bu ŋa, “Má ka ba wura am kɛnkɛnnɛ kabo Moyisi yo kereeri ni, am koro nya má tiide.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Na Pɔɔlu, ni Banabasi, ni bɛrɛ ase akuruwa nyannyan fa kɔ nyini jɔrɛ n bu su. Nyini ti, na ba fa sɛsɛsu ka Pɔɔlu, ni Banabasi, ni yaradayofɔm nbem bo bu wo Antiyoki ni, ka bu kɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu na bu kɔ bisa Yesu jaramasam ni, ni Kristo jama nkpiɛnkpiɛnm n nyini jɔrɛ ni.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Na Kristo jama n akaari bu na ba kɔ. Bu wo kɔ su ni, na ba fa Fonisiya, ni Samariya awɔrɛm n nu, na ba kan akere dɔfɔm kabo minɛm bo bu ti má Yudafɔm n ayo Nyɛmɛ yarada barasu ni, na nyini labari n ama yaradayofɔm n ahore ajɔ akɔ asin su.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Saŋga bo bu kɔ juuri Yɛrusalem ni, na Kristo jama ni, ni Yesu jaramasam, ni nkpiɛnkpiɛnm n ade bu ni bu saa nnyɔ, na ba kan akere bu fa kɔ deke n kɛrɛ bo Nyɛmɛ ma ba koro ayo i ni.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ama, na yaradayofɔ nbem bo bu su Farasifɔm atin n su n ayasu ajina, ase ka, “Wɔ yo daka ka minɛm bo bu ti má Yudafɔm na ba yo Yesu yarada n awura kɛnkɛnnɛ ka, na bu nya ma bu nɔɔ ka bu su Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa n bo i fa maari Moyisi n su.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Na Yesu jaramasam ni nkpiɛnkpiɛnm ni, atiɛn bu nɔɔ, na bu kpokpo jɔrɛ n nu nyunyumi.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Na ba se nyini jɔrɛ n akuruwa bu ŋuŋu nu acɛ, na Petoro ayasu ajina, na wɔ se bu ka, “M ninbaam, am si ka mini ye Nyɛmɛ du mɔ yiiri m fiteeri am nu, ka m ma minɛm bo bu ti má Yudafɔm n ti labari kpa ni, adena bu yo yarada.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Na Nyɛmɛ bo i si kabo adamande ahorembaa ti barasu ni, akere ka ba yo yarada nahɔrɛ su, dama wɔ fa i Awiɛwiɛ Casi n ama bu, kabo i yo fa maari yɛrɛ mmɔɔ ni.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Nyɛmɛ dɔ, yɛrɛ ni bɛrɛ la má kpakpaakinu lɛɛ, dama yarada n bo ba yo i n dɛɛ ti, wɔ ŋmisi ayi satiɛ kɛrɛ bo i wo bu ahore su ni.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Kisa, nzu ti ye am koro ka am yo Nyɛmɛ na am niɛ a, ye am susɔ yaradayofɔm sɔɔri bo ya nam, ni yɛrɛ ni ya tii akoro asɔ má i a?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ai. Yɛrɛ ayo yarada ka ya Mibiɛ Yesu ahɔrɔma n dɛɛ ti, ye ya nya tiide a, nyini ma bɛrɛ gusu nya tiide a.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Na minɛm kɛrɛ atɔ amuna, na bu ti kabo Banabasi ni Pɔɔlu sukan kere bu fa kɔ alekutura sa barasu barasum bo Nyɛmɛ ma bu koro yo maari minɛm bo bu ti má Yudafɔm ni.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Saŋga bo bu jɔjɔ wieeri ni, na Yakobo gusu ayasu ajɔjɔ. I ŋa, “M ninbaam, am ti fɛn.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simon ateŋge ya su kabo Nyɛmɛ ni i tii adu mɔ akere ka i cɛcɛ wo minɛm bo bu ti má Yudafɔm nu ni, ni kabo wɔ yi bu nbem afa bu ayo i dɛɛ minɛm ni.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm dɛɛ nɔaniɛ n bo bu yo seeri n ni ahinm n kɛrɛ ti kun wɔ, dama bu kɛrɛɛri ka,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Micɛra n ŋa,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Adena daanfiɛm n bo ba ka n kɛrɛ bá kpini Mibiɛ busu,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 yiri bo i yo seeri dada kɛrɛ ka i yó i ni.’”
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Na Yakobo akaaki ase bu ka, “Mini dɛɛ sunsunni la ka, minɛm bo bu ti má Yudafɔm na bu suba Nyɛmɛ dɔ ni, wɔ yo má daka ka ya miɛ bu.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Ama, i ti ye ni ka ya kɛrɛ kadasi ma bu, na ya se bu ka, má bu di tiɛ niɛ, na má bu yo sakaraya, na má bu di niɛ bo ba kpiɛ má i kɔm, na má bu di niɛ mbunja.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Dama ba du mɔ akan Moyisi nɔaniɛ kpamaawa n jɔrɛ ya nam saŋga, haari ni nyuma bu toko kan i kadasi miɛ n kɛrɛ su wɔ, na bu sukan i na sɔnɔ kɛrɛ ti bu tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔm nu Ŋumiyi cɛɛn kɛrɛ.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Dɔ na Yesu jaramasam ni, ni nkpiɛnkpiɛnm ni, ni Kristo jama n kɛrɛ afa sɛsɛsu asoro su ka bu yi bu nu nbem, na bu sunma bu ni Pɔɔlu, ni Banabasi Antiyoki miɛ kpiri n nu, bɛrɛ la Yudasi bo bu fere i ka Basabasi ni, ni Silasi. Nyini minɛ nnyɔm kɛrɛ ti Kristo jama n mɔfɔm wɔ.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Na ba kɛrɛ kadasi ama bu ka bu fa kɔ. Kɛrɛɛwa n la ka,
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ya ti ka ya nbem afite ya nu fɛn aba am dɔ, aba akan jɔrɛ nbem akere am bo wɔ miɛ am, na wɔ yo am sunsunni agaya. Yɛrɛ ni ya tii asunma má bu.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Nyini ti, ye ya kɛrɛ atana asɛsɛ su, asoro su ayi minɛm asunma bu ni ya danfo kpam Banabasi ni Pɔɔlu am dɔ.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Bɛrɛ ye ba fa bu ŋgɔɔ ama ya Mibiɛ Yesu Kristo dɛɛ ti n a.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nyini ti, ya súsunma Yudasi ni Silasi am dɔ, na bɛrɛ ni bu tii bá teke bu nɔɔ, na bu kán jɔrɛ kɛrɛ bo i wo kadasi n nu kere am.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Kabo ya ni Awiɛwiɛ Casi n dɛɛ ayo kun, na ya soro su lɛɛ, ka ya sɔ má am sɔɔri nɔnɔɔri be, sin ahin dekem bo wɔ yo daka ka am yo bu ni.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Má am di tiɛ niɛ, má am di niɛ mbunja, má am di niɛ bo ba kpiɛ má i kɔm, na má am yo sakaraya. Nzɛn am tara am ŋu na am ayo má ahin sam ni, i yó kpa ma am. Tɔ, ya ka saŋga lɛɛ.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Na minɛm bo bu sunmaari bu n akɔ aju Antiyoki. Bu kɔ juuri ni, na ba nya atiɛn yaradayofɔm kɛrɛ nɔɔ, na ba fa kadasi n ama bu.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Saŋga bo bu kaanri kadasi n wieeri ni, na bu ahore ajɔ, na wɔ kaaki ama bu ahoresi.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Na Yudasi, ni Silasi bo bɛrɛ ni bu tii ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm ni, akan Nyɛmɛ jɔrɛ beberebe akere bu, na bu ahore asi, na wɔ buka bu faŋga.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Na ba wo dɔ acɛ, na yaradayofɔm n akaari bu ni ahoreda, na ba kpie bu nyi akɔ bɛrɛ n bo bu sunmaari bu n dɔ. [
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Ama, Silasi ase ka i ka bu dɔ.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Ama, na Pɔɔlu ni Banabasi aka Antiyoki, na bu ni bu beŋgu dɔŋgu akan na ba kere minɛm Mibiɛ n nɔaniɛ ni.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Tɔ, fa kɔ saŋga su, na Pɔɔlu ase Banabasi ka, “Ma ya kpie ya nyi kɔ miɛm kɛrɛ bo ya kaanri Mibiɛ n jɔrɛ kereeri bu n su, na ya kɔ niɛ kabo ya ninbaam ti barasu.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Má Banabasi koro ka bu fa Yohane bo bu kaaki fere i ka Marako n na bu kɛrɛ kɔ ɔ,
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 ama, na Pɔɔlu akete ka i sú má bu su, dama saŋga bo bu wo Pamfiliya awɔrɛ n nu ni, i ŋmati yakiiri bu wɔ, wɔ su má bu su abuka má bu ni juma ni.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Dɔ na akuruwa bambaka aba bu afiɛn, na ba kpaaki ayaki bu beŋgu, na Banabasi afa Marako abuka i ŋu su, na ba fa lee bambaka akɔ Sipurusi asiɛn n su,
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 na Pɔɔlu gusu afa Silasi ka i su i su, na yaradayofɔm n atiɛn bu nɔɔ asere Nyɛmɛ ama bu, ka bu di Mibiɛ n ahɔrɔma.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Na wɔ kɔ abara ayɛ Siriya, ni Silisiya awɔrɛm n nu, na wɔ ma Kristo jama n ahoresi.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.