Apocalipse 14

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Na ma niɛ aŋu Bɔmbaa n ka i jina Siyon Buka n su. Minɛ akpii yaa ni akpii abura­na ni nnam wo i dɔ. Bɛrɛ ye ba kɛrɛ Bɔmbaa n ni i Si Nyɛmɛ duma agɔ bu ŋuma su n a.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Na ma ti ka minɛ nbem sudi jue aŋgoro, i yo naŋmiɛ kabo nzue soŋgi na i yo naŋmiɛ n wɔ, na i yo kabo nzue tiɛntiɛn na i yo naŋmiɛ ni, na i sun kabo bu bo biɛku na i sun barasu ni.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Na minɛ akpii yaa ni akpii abura­na ni nnam n jina fɛmɛya biɛ n nyunu, ni neŋge ŋgɔɔ­fɔ nnam ni, ni nkpiɛn­kpiɛnm n nyunu, na bu sudi jue fɔfɔrɛ. Be wo má bɛrɛ bo i koro sɔnsɔn i, má ka bɛrɛ ŋgumi bo Nyɛmɛ ade bu afite durunya n nu­fɔm n nu ni.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Bɛrɛ la minɛm n bo bu ni bara be ada má, na bu ti casi ni. Bɛrɛ la bo deke kɛrɛ bo Bɔmbaa n kɔ na bu su i su ni. Bɛrɛ ye Nyɛmɛ ade bu tii aji afite durunya n nu­fɔm nu n a, na ba yo i ni Bɔmbaa n dɛɛ ciciri su minɛm.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Kɔrɛ be mmɔɔ wo má bu nɔɔ nu. Na bu kaaki la má ŋgasi be.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Na ma ŋu mɛrɛkɛ be bekun ka i wo tu su aŋgoro, na i sukan labari kpa n bo i la má awieeri n jɔrɛ kere adamande kɛrɛ, ni daanfiɛ kɛrɛ, ni aniɛm kɛrɛ, ni asiɛn barasu kɛrɛ bo bu wo durunya n nu ni.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Na mɛrɛkɛ n ayɛ i konvi su atiɛn faŋga su agaya ase ka, “Am soro Nyɛmɛ na am wura i kpiri, dama saŋga n aju bo i dí minɛm jɔrɛ. Am su Nyɛmɛ bo i yiiri aŋgoro ni asiɛn, ni tieku ni nzue ni.”
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Na mɛrɛkɛ nnyɔ su n afite asu ciciri dɛɛ n su, na i suse ka, “Wɔ kpaasi, Babilɔn miɛ kpiri n akpaasi, yiri bo i maari durunya n nu­fɔm kɛrɛ nuuri i nzan n na bu yoori sa ŋgbɛɛn­ŋgbɛɛn ni.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Na mɛrɛkɛ nsan su n afite agɔ ciciri dɛɛm su. Na i sujɔjɔ faŋga su suse ka, “Sɔnɔ kɛrɛ bo i suuri boro neŋge­ndɔrɛ n ni i amɔɛ ni, na wɔ se bu ŋuma su wara bu saa fɔmbɔrɔ su n nyaari,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 Nyɛmɛ fá yaa bu ŋu, na i cín bu sui agaya, na i má sin ni ferewita tɔ bu ŋu na bu dí wahara agaya, i mɛrɛkɛ casim n ni Bɔmbaa n nyunu.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Na ŋmisini sufite nyini sin n bo i kere bu wahara n nu kɔ aŋgoro saŋga kɛrɛ, i la má awieeri. Minɛm kɛrɛ bo bu suuri boro neŋge­ndɔrɛ n ni i amɔɛ n na wɔ se bu nyaari ni, bu nya má ŋumi­yi, kɔŋguɛ ni wiɛsu kɛrɛ.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Nyini ti, i ti ye ni ka Nyɛmɛ minɛm la mindi, bɛrɛ bo bu de i nɔaniɛ maa­wam ni, na bu bita bu yarada n kenken fa kɔ Yesu dɔ ni.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Na ma ti ka akonvi be sujɔjɔ aŋgoro suse m ka m kɛrɛ ka, “Tere­fiɛ wo minɛm n bo bu suuri Mibiɛ n na bu wuuri n dɔ fite kisa fa kɔ.”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Na ma niɛ aŋu yinyiŋgu fofoe be aŋgoro n su, be tana su, i ferema ni adamande wɔ, i butu sika fɛmɛya kere, i bita gɔrɔku nana i saa nu.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Na Nyɛmɛ mɛrɛkɛ n be bekun afite Nyɛmɛ Seree­biri Awuru bo i wo aŋgoro n nu, na i sutiɛn faŋga su suse yiri n bo i tana yinyiŋgu n su ka, “Durunya n nu alɛ­mbaa n abi, fa u gɔrɔku n fa wura nu na a kpiɛ i, dama saŋga n a ju.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Na yiri n bo i tana yinyiŋgu n su n afa i gɔrɔku n ada awura durunya n nu na wɔ kpiɛ alɛ­mbaa ni.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Na mɛrɛkɛ n be bekun afite Nyɛmɛ Seree­biri Awuru bo i wo aŋgoro n nu, i gusu bita gɔrɔku nana be.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Na mɛrɛkɛ n be bekun bo i niɛ sin su afite Mikun yoo­wa yoo­biri n dika, na wɔ tiɛn faŋga su ase nyini mɛrɛkɛ n bo i bita gɔrɔku n ka, “Fa u gɔrɔku n fa kpiɛ durunya n nu baka suu­wam gɔ, dama baka suu­wa n aboro.”
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Na mɛrɛkɛ n afa i gɔrɔku n ada awura durunya n nu akpiɛ baka suu­wam n kɛrɛ atiɛn bu nɔɔ agɔ kunma bambaka n bo bu miɛmiɛ yiiri baka suu­wa nzue n nu ni. Nyini kere kabo Nyɛmɛ ahore­mbaa ayasu na i cin minɛm sui.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Na ba tiɛntiɛn baka suu­wa n su, kunma bambaka n bo i wo miɛ n ahɛmɛ n nu, na mbunja asoŋgi afite kunma n nu. Nzɛn kpɔŋgɔ wura nu, na i kɔ se ka wɔ dodo ŋgoŋgo dika, i tii nyaari ŋgumi kɔ ka. I tintiin gusu waari agaya.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.