Apocalipse 14

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Na ma niɛ aŋu Bɔmbaa n ka i jina Siyon Buka n su. Minɛ akpii yaa ni akpii abura­na ni nnam wo i dɔ. Bɛrɛ ye ba kɛrɛ Bɔmbaa n ni i Si Nyɛmɛ duma agɔ bu ŋuma su n a.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Na ma ti ka minɛ nbem sudi jue aŋgoro, i yo naŋmiɛ kabo nzue soŋgi na i yo naŋmiɛ n wɔ, na i yo kabo nzue tiɛntiɛn na i yo naŋmiɛ ni, na i sun kabo bu bo biɛku na i sun barasu ni.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Na minɛ akpii yaa ni akpii abura­na ni nnam n jina fɛmɛya biɛ n nyunu, ni neŋge ŋgɔɔ­fɔ nnam ni, ni nkpiɛn­kpiɛnm n nyunu, na bu sudi jue fɔfɔrɛ. Be wo má bɛrɛ bo i koro sɔnsɔn i, má ka bɛrɛ ŋgumi bo Nyɛmɛ ade bu afite durunya n nu­fɔm n nu ni.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Bɛrɛ la minɛm n bo bu ni bara be ada má, na bu ti casi ni. Bɛrɛ la bo deke kɛrɛ bo Bɔmbaa n kɔ na bu su i su ni. Bɛrɛ ye Nyɛmɛ ade bu tii aji afite durunya n nu­fɔm nu n a, na ba yo i ni Bɔmbaa n dɛɛ ciciri su minɛm.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Kɔrɛ be mmɔɔ wo má bu nɔɔ nu. Na bu kaaki la má ŋgasi be.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Na ma ŋu mɛrɛkɛ be bekun ka i wo tu su aŋgoro, na i sukan labari kpa n bo i la má awieeri n jɔrɛ kere adamande kɛrɛ, ni daanfiɛ kɛrɛ, ni aniɛm kɛrɛ, ni asiɛn barasu kɛrɛ bo bu wo durunya n nu ni.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Na mɛrɛkɛ n ayɛ i konvi su atiɛn faŋga su agaya ase ka, “Am soro Nyɛmɛ na am wura i kpiri, dama saŋga n aju bo i dí minɛm jɔrɛ. Am su Nyɛmɛ bo i yiiri aŋgoro ni asiɛn, ni tieku ni nzue ni.”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Na mɛrɛkɛ nnyɔ su n afite asu ciciri dɛɛ n su, na i suse ka, “Wɔ kpaasi, Babilɔn miɛ kpiri n akpaasi, yiri bo i maari durunya n nu­fɔm kɛrɛ nuuri i nzan n na bu yoori sa ŋgbɛɛn­ŋgbɛɛn ni.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Na mɛrɛkɛ nsan su n afite agɔ ciciri dɛɛm su. Na i sujɔjɔ faŋga su suse ka, “Sɔnɔ kɛrɛ bo i suuri boro neŋge­ndɔrɛ n ni i amɔɛ ni, na wɔ se bu ŋuma su wara bu saa fɔmbɔrɔ su n nyaari,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 Nyɛmɛ fá yaa bu ŋu, na i cín bu sui agaya, na i má sin ni ferewita tɔ bu ŋu na bu dí wahara agaya, i mɛrɛkɛ casim n ni Bɔmbaa n nyunu.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Na ŋmisini sufite nyini sin n bo i kere bu wahara n nu kɔ aŋgoro saŋga kɛrɛ, i la má awieeri. Minɛm kɛrɛ bo bu suuri boro neŋge­ndɔrɛ n ni i amɔɛ n na wɔ se bu nyaari ni, bu nya má ŋumi­yi, kɔŋguɛ ni wiɛsu kɛrɛ.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Nyini ti, i ti ye ni ka Nyɛmɛ minɛm la mindi, bɛrɛ bo bu de i nɔaniɛ maa­wam ni, na bu bita bu yarada n kenken fa kɔ Yesu dɔ ni.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Na ma ti ka akonvi be sujɔjɔ aŋgoro suse m ka m kɛrɛ ka, “Tere­fiɛ wo minɛm n bo bu suuri Mibiɛ n na bu wuuri n dɔ fite kisa fa kɔ.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Na ma niɛ aŋu yinyiŋgu fofoe be aŋgoro n su, be tana su, i ferema ni adamande wɔ, i butu sika fɛmɛya kere, i bita gɔrɔku nana i saa nu.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Na Nyɛmɛ mɛrɛkɛ n be bekun afite Nyɛmɛ Seree­biri Awuru bo i wo aŋgoro n nu, na i sutiɛn faŋga su suse yiri n bo i tana yinyiŋgu n su ka, “Durunya n nu alɛ­mbaa n abi, fa u gɔrɔku n fa wura nu na a kpiɛ i, dama saŋga n a ju.”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Na yiri n bo i tana yinyiŋgu n su n afa i gɔrɔku n ada awura durunya n nu na wɔ kpiɛ alɛ­mbaa ni.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Na mɛrɛkɛ n be bekun afite Nyɛmɛ Seree­biri Awuru bo i wo aŋgoro n nu, i gusu bita gɔrɔku nana be.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Na mɛrɛkɛ n be bekun bo i niɛ sin su afite Mikun yoo­wa yoo­biri n dika, na wɔ tiɛn faŋga su ase nyini mɛrɛkɛ n bo i bita gɔrɔku n ka, “Fa u gɔrɔku n fa kpiɛ durunya n nu baka suu­wam gɔ, dama baka suu­wa n aboro.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Na mɛrɛkɛ n afa i gɔrɔku n ada awura durunya n nu akpiɛ baka suu­wam n kɛrɛ atiɛn bu nɔɔ agɔ kunma bambaka n bo bu miɛmiɛ yiiri baka suu­wa nzue n nu ni. Nyini kere kabo Nyɛmɛ ahore­mbaa ayasu na i cin minɛm sui.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Na ba tiɛntiɛn baka suu­wa n su, kunma bambaka n bo i wo miɛ n ahɛmɛ n nu, na mbunja asoŋgi afite kunma n nu. Nzɛn kpɔŋgɔ wura nu, na i kɔ se ka wɔ dodo ŋgoŋgo dika, i tii nyaari ŋgumi kɔ ka. I tintiin gusu waari agaya.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.