Apocalipse 14
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARA
1 Na ma niɛ aŋu Bɔmbaa n ka i jina Siyon Buka n su. Minɛ akpii yaa ni akpii aburana ni nnam wo i dɔ. Bɛrɛ ye ba kɛrɛ Bɔmbaa n ni i Si Nyɛmɛ duma agɔ bu ŋuma su n a.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Na ma ti ka minɛ nbem sudi jue aŋgoro, i yo naŋmiɛ kabo nzue soŋgi na i yo naŋmiɛ n wɔ, na i yo kabo nzue tiɛntiɛn na i yo naŋmiɛ ni, na i sun kabo bu bo biɛku na i sun barasu ni.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Na minɛ akpii yaa ni akpii aburana ni nnam n jina fɛmɛya biɛ n nyunu, ni neŋge ŋgɔɔfɔ nnam ni, ni nkpiɛnkpiɛnm n nyunu, na bu sudi jue fɔfɔrɛ. Be wo má bɛrɛ bo i koro sɔnsɔn i, má ka bɛrɛ ŋgumi bo Nyɛmɛ ade bu afite durunya n nufɔm n nu ni.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Bɛrɛ la minɛm n bo bu ni bara be ada má, na bu ti casi ni. Bɛrɛ la bo deke kɛrɛ bo Bɔmbaa n kɔ na bu su i su ni. Bɛrɛ ye Nyɛmɛ ade bu tii aji afite durunya n nufɔm nu n a, na ba yo i ni Bɔmbaa n dɛɛ ciciri su minɛm.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Kɔrɛ be mmɔɔ wo má bu nɔɔ nu. Na bu kaaki la má ŋgasi be.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Na ma ŋu mɛrɛkɛ be bekun ka i wo tu su aŋgoro, na i sukan labari kpa n bo i la má awieeri n jɔrɛ kere adamande kɛrɛ, ni daanfiɛ kɛrɛ, ni aniɛm kɛrɛ, ni asiɛn barasu kɛrɛ bo bu wo durunya n nu ni.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Na mɛrɛkɛ n ayɛ i konvi su atiɛn faŋga su agaya ase ka, “Am soro Nyɛmɛ na am wura i kpiri, dama saŋga n aju bo i dí minɛm jɔrɛ. Am su Nyɛmɛ bo i yiiri aŋgoro ni asiɛn, ni tieku ni nzue ni.”
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Na mɛrɛkɛ nnyɔ su n afite asu ciciri dɛɛ n su, na i suse ka, “Wɔ kpaasi, Babilɔn miɛ kpiri n akpaasi, yiri bo i maari durunya n nufɔm kɛrɛ nuuri i nzan n na bu yoori sa ŋgbɛɛnŋgbɛɛn ni.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Na mɛrɛkɛ nsan su n afite agɔ ciciri dɛɛm su. Na i sujɔjɔ faŋga su suse ka, “Sɔnɔ kɛrɛ bo i suuri boro neŋgendɔrɛ n ni i amɔɛ ni, na wɔ se bu ŋuma su wara bu saa fɔmbɔrɔ su n nyaari,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 Nyɛmɛ fá yaa bu ŋu, na i cín bu sui agaya, na i má sin ni ferewita tɔ bu ŋu na bu dí wahara agaya, i mɛrɛkɛ casim n ni Bɔmbaa n nyunu.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Na ŋmisini sufite nyini sin n bo i kere bu wahara n nu kɔ aŋgoro saŋga kɛrɛ, i la má awieeri. Minɛm kɛrɛ bo bu suuri boro neŋgendɔrɛ n ni i amɔɛ n na wɔ se bu nyaari ni, bu nya má ŋumiyi, kɔŋguɛ ni wiɛsu kɛrɛ.”
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Nyini ti, i ti ye ni ka Nyɛmɛ minɛm la mindi, bɛrɛ bo bu de i nɔaniɛ maawam ni, na bu bita bu yarada n kenken fa kɔ Yesu dɔ ni.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Na ma ti ka akonvi be sujɔjɔ aŋgoro suse m ka m kɛrɛ ka, “Terefiɛ wo minɛm n bo bu suuri Mibiɛ n na bu wuuri n dɔ fite kisa fa kɔ.”
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Na ma niɛ aŋu yinyiŋgu fofoe be aŋgoro n su, be tana su, i ferema ni adamande wɔ, i butu sika fɛmɛya kere, i bita gɔrɔku nana i saa nu.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Na Nyɛmɛ mɛrɛkɛ n be bekun afite Nyɛmɛ Sereebiri Awuru bo i wo aŋgoro n nu, na i sutiɛn faŋga su suse yiri n bo i tana yinyiŋgu n su ka, “Durunya n nu alɛmbaa n abi, fa u gɔrɔku n fa wura nu na a kpiɛ i, dama saŋga n a ju.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Na yiri n bo i tana yinyiŋgu n su n afa i gɔrɔku n ada awura durunya n nu na wɔ kpiɛ alɛmbaa ni.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Na mɛrɛkɛ n be bekun afite Nyɛmɛ Sereebiri Awuru bo i wo aŋgoro n nu, i gusu bita gɔrɔku nana be.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Na mɛrɛkɛ n be bekun bo i niɛ sin su afite Mikun yoowa yoobiri n dika, na wɔ tiɛn faŋga su ase nyini mɛrɛkɛ n bo i bita gɔrɔku n ka, “Fa u gɔrɔku n fa kpiɛ durunya n nu baka suuwam gɔ, dama baka suuwa n aboro.”
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Na mɛrɛkɛ n afa i gɔrɔku n ada awura durunya n nu akpiɛ baka suuwam n kɛrɛ atiɛn bu nɔɔ agɔ kunma bambaka n bo bu miɛmiɛ yiiri baka suuwa nzue n nu ni. Nyini kere kabo Nyɛmɛ ahorembaa ayasu na i cin minɛm sui.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Na ba tiɛntiɛn baka suuwa n su, kunma bambaka n bo i wo miɛ n ahɛmɛ n nu, na mbunja asoŋgi afite kunma n nu. Nzɛn kpɔŋgɔ wura nu, na i kɔ se ka wɔ dodo ŋgoŋgo dika, i tii nyaari ŋgumi kɔ ka. I tintiin gusu waari agaya.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.