2 Coríntios 1

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mini Pɔɔlu bo m ti Yesu Kristo jaramasa Nyɛmɛ dɛɛ koroya­nu ni, m ni ya niwa Timoti sukɛrɛ ahin kadasi n ma am a. Ya sukɛrɛ i na ya fa ma ambɛrɛ Kristo jama n bo am wo Kɔrinto miɛ kpiri n nu ni, ni Nyɛmɛ minɛm kɛrɛ bo bu wo Akaya dɛɛ awɔrɛ n nu ni.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Ya Si Nyɛmɛ, ni ya Mibiɛ Yesu Kristo buka am, na am nya tana­laifiɛ.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Am ma ya kansi Nyɛmɛ, yiri bo i ti ya Mibiɛ Yesu Kristo Si ni. Yiri ti ya Si bo i si ya aŋunfɔ a. Yiri ti Nyɛmɛ bo i dada ya ahore a.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Yiri dada ya ahore a, ya wahara kɛrɛ nu, adena yɛrɛ gusu koro dada minɛm ahore, bɛrɛ n bo bu wo wahara n kɛrɛ nu ni. Kabo Nyɛmɛ ama yɛrɛ mmɔɔ ni ya tii anya ahoreda ni, yɛrɛ ma bɛrɛ n gusu nya nyini ahoreda n a.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Dama kabo ya ni Kristo susaŋga di i wahara n agaya ni, sɔ ye yiri dɛɛ ti, ye ya nya ahoreda agaya n a.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Saŋga kɛrɛ bo ya ŋu kekereke, i ma am nya ahoreda ni tii­de wɔ. Na saŋga kɛrɛ bo ya nya ahoreda ni, i ma am ahoreda a, na am yo sawɔrɛ mindi de nyini wahara n bo ya di i n be.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Ya la tama fa kɔ am dɔ, ya yo má sika. Dama ya si ka kabo am ni yɛrɛ kɛrɛ susaŋga di ya wahara n be ni, sɔ ye ya ni ambɛrɛ kɛrɛ susaŋga nya ya ahoreda n a.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 M ninbaam, ya koro ka am si kabo ya ŋuuri kekereke Esiya dɛɛ awɔrɛ n nu barasu ni, ya ŋuuri anyum­boro bo i la má aŋusu, haari na ya yi tama ka ya wu awie.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Nahɔrɛ, ya sunsun ka ya wu wɔ. Ama, i yo sɔ na má ya daafi ya ŋu su, ama, na ya daafi Nyɛmɛ ŋu, dama yiri teŋge bo ba wu n a.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Wɔ yi ya afite nyini yiwee n bo i la má aŋusu n nu, na i yí ya fite nu bekun. Ya yo yiri tama ka i toko súyi ya fite nu bekun a,
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 kabo am buka ya ni am nyɛmɛsere ni. Nyini má minɛ dɔŋgu bá da Nyɛmɛ asi, fa kɔ kabo wɔ de minɛ dɔŋgu nyɛmɛsere n na wɔ yo sakpam ama ya ni.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Deke n bo ya fa fɔ n la ka, ya sunsunni nu kere ya ka ya bo má anɔɔfiɛ, na ya ahore­mbaa ti casi wɔ Nyɛmɛ dɔ durunya n nu, maala fa kɔ am dɔ, má ka ya su durunya n nu alecira su n dɛɛ ti a, ama, Nyɛmɛ yo bukaari ya n dɛɛ ti a.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Ya kɛrɛ má jɔrɛ be ma má am, má ka jɔrɛ bo am kan i na am kaaki koro ti i bu ni. M la tama ka am bá si i kɛrɛ haari ni i awieeri,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 dama am adu mɔ asi ya ŋusu jɔrɛ kaan, nyini ma am bá koro fa ya fɔ n a, kabo ya bá fa am fɔ, cɛɛn n bo ya Mibiɛ Yesu bá kaaki ba n a.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 M la ahoresi fa kɔ nyini n su dɛɛ ti, ma sɛsɛ su ka m du mɔ ba niɛ am busu, adena má am nya buka kpe nnyɔ.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Deke bo i ti na m se sɔ n la ka, ma sɛsɛ su ka má m fa am dɔ na m niɛ am busu, na m sin kɔ Makɛdoniya dɛɛ awɔrɛ n nu, na m ba sufite dɔ ba, na má m fa am dɔ bekun, adena am buka m na m koro kɔ ju Yudiya awɔrɛ n nu.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Nyini n bo m sɛsɛɛri su sɔ ni, m la má jinakun­su wɔ lɛɛ, nzɛn sɛ? Wara m sɛsɛ su kabo durunya n nu­fɔm n yo n wɔ, na m se ka “Ɛɛn,” na m kaaki se ka “Ai,” nzɛn sɛ?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Nyɛmɛ la dabuŋu ni nahɔrɛ n dɛɛ ti, nɔaniɛm bo ya kan kereeri am ni, i ti má “Ɛɛn,” na i kaaki ti má “Ai”.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Dama Nyɛmɛ Wa Yesu Kristo n bo ya kaanri i jɔrɛ kereeri am ni, mini ni Silivanusi ni Timoti, yiri Yesu dɛɛ jɔrɛ ti má “Ɛɛn,” na i kaaki ti má “Ai,” ama, i deke kɛrɛ ti “Ɛɛn” ɔ.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Dama dekem kɛrɛ bo Nyɛmɛ seeri ka i yó bu ni, bu kɛrɛ ti “Ɛɛn” ɔ, Yesu dɛɛ ti. Nyini ti, i dɛɛ ti ye saŋga bo ya kansi Nyɛmɛ, ya se ka, “Ami” n a.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Tɔ, Nyɛmɛ ni i tii ma ya ni ambɛrɛ kɛrɛ koro jina kenken a, kabo ya ni Kristo ayo kun ni. Yiri ayi ya ka ya su i n a.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Yiri ase ya nyaari ka ya ti i dɛɛ minɛm a, na wɔ fa i Awiɛwiɛ Casi n awura ya ahore su na i kere kabo i má ya deke n kɛrɛ bo i seeri ka i fá ma i minɛm ni.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Nyɛmɛ di m daani m ahore su a, ma koro má ka m kan am ndiɛ, nyini dɛɛ ti ye ma kaaki aba má Kɔrinto miɛ kpiri n nu n a.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 I ti má ka ya sumiɛ am kabo am yo yarada n wɔ, ama, ya ni ambɛrɛ kɛrɛ buka ya beŋgu wɔ, na am nya ahorejɔ, dama yarada n dɛɛ ti ye am jina kenken n a.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.