Tiago 4
Chru (CJE) vs ARIB
1 Du pơnuaĭ tămsuh-tămngă, tăm-yă tămblah tơkrah buơl adơi-ai truh mư̆ng lơi? Buh iơŭ la mư̆ng du pơnuaĭ hàm-khiăng kơrlih-mơtŭt dò tămsuh-tămngă lăm dơrlăm anà mơnih buơl adơi-ai ơu?
1 Donde vêm as guerras e contendas entre vós? Porventura não vêm disto, dos vossos deleites, que nos vossos membros guerreiam?
2 Buơl adơi-ai hàm-khiăng bloh 'buh hũ, nư̆n buơl adơi-ai pơmơtai mơnih. Buơl adơi-ai hàm-khiăng bloh 'buh rơgơi hũ jiơ̆ng, nư̆n buơl adơi-ai tămblah sơ̆ng tămsuh sơ̆ng gơŭ. Buơl adơi-ai 'buh hũ jiơ̆ng du pơnuaĭ drơi lơkơu-khiăng, kơyoa buơl adơi-ai 'buh yòng-lơkơu.
2 Cobiçais e nada tendes; logo matais. Invejais, e não podeis alcançar; logo combateis e fazeis guerras. Nada tendes, porque não pedis.
3 Buơl adơi-ai lơkơu-yòng bloh 'buh đồ-mă hũ, kơyoa buơl adơi-ai lơkơu-yòng sơ̆ng hơtai-khiăng jơhà, tô angui tơ pơnuaĭ hàm-khiăng rùp-phŭn drơi.
3 Pedis e não recebeis, porque pedis mal, para o gastardes em vossos deleites.
4 Ơ du mơnih klĕ sơdiŭ-aràng pơsàng-gơŭ! Buơl adơi-ai 'buh thơu lài ngă adơi-ai gơŭ sơ̆ng dun-ya la mơbai-tămdră sơ̆ng Yàng Pô Lơngì ơu? Kơyoa nư̆n, du mơnih lơi khiăng ngă adơi-ai gơŭ sơ̆ng dun-ya, mơnih nư̆n ngă tơ rùp-phŭn drơi tơbiă jiơ̆ng mơnih mơbai-tămdră sơ̆ng Yàng Pô Lơngì.
4 Infiéis, não sabeis que a amizade do mundo é inimizade contra Deus? Portanto qualquer que quiser ser amigo do mundo constitui-se inimigo de Deus.
5 Halài buơl adơi-ai sơnư̆ng pơnuaĭ 'Bồn Bơ-àr Sơc̆ih-Sri đờm: “Bơngă Sơc̆ih-Sri bloh Yàng Pô Lơngì hũ daŭ lăm hơtai-hơtiàn buơl gudrơi hàm-rơnăm tơ buơl gudrơi tơ̆l truh oàn-ơmrưu,” la 'buh hũ kơtha-pơnuaĭ hơgĕ?
5 Ou pensais que em vão diz a escritura: O Espírito que ele fez habitar em nós anseia por nós até o ciúme?
6 Bloh pơnuaĭ anĭt-brơi-soh Pô brơi tơ buơl gudrơi dò prŏng-pràn rơlau wơ̆, kơyoa nư̆n 'Bồn Bơ-àr Sơc̆ih Sri đờm: “Yàng Pô Lơngì tămdră-wơ̆ sơ̆ng mơnih yeh-drơi pơglòng-rùp, bloh brơi pơnuaĭ anĭt-brơi-soh tơ mơnih pơ-ơneh rùp.”
6 Todavia, dá maior graça. Portanto diz: Deus resiste aos soberbos; dá, porém, graça aos humildes.
7 Yơu nư̆n, buơl adơi-ai păng-duh bĕ Yàng Pô Lơngì. Tămdră bĕ sơ̆ng kơmlài-jĭnràk, nư̆n ñu rơŭ pleh atàh tơ buơl adơi-ai.
7 Sujeitai-vos, pois, a Deus; mas resisti ao Diabo, e ele fugirá de vós.
8 Truh bĕ jĕ Yàng Pô Lơngì, nư̆n Pô rơŭ truh jĕ buơl adơi-ai. Ơ du mơnih glài-sơnoh, rào goh bĕ tơngàn drơi; ơ du mơnih dua hơtai-hơtiàn, ngă pơsơc̆ih-goh bĕ hơtai-hơtiàn drơi.
8 Chegai-vos para Deus, e ele se chegará para vós. Limpai as mãos, pecadores; e, vós de espírito vacilante, purificai os corações.
9 Dơnuh-dơnà bĕ, wờl lồk bĕ, sơ̆ng hia-c̆ŏ. Pơsơlih bĕ pơnuaĭ klau-sờh jiơ̆ng hia-c̆ŏ, pơsơlih bĕ pơnuaĭ sờh-sài jiơ̆ng dơnuh-dơnà.
9 Senti as vossas misérias, lamentai e chorai; torne-se o vosso riso em pranto, e a vossa alegria em tristeza.
10 Pơ-ơneh rùp bĕ tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì, nư̆n Pô rơŭ pồ-pơđì buơl adơi-ai.
10 Humilhai-vos perante o Senhor, e ele vos exaltará.
11 Ơ buơl adơi-ai, juơi đờm bơrlơi-sơdia gơŭ. Aràng sơi đờm bơrlơi-sơdia adơi-ai drơi halài c̆ahrơña adơi-ai drơi, nư̆n la đờm bơrlơi-sơdia pơnuaĭ adăt-adia sơ̆ng c̆ahrơña pơnuaĭ adăt-adia. Bloh yah adơi-ai gơŭ c̆ahrơña pơnuaĭ adăt-adia, nư̆n adơi-ai gơŭ 'buh iơŭ la mơnih păng-bơbah ngă tui pơnuaĭ adăt-adia, bloh la mơnih c̆ahrơña pơnuaĭ adăt-adia.
11 Irmãos, não faleis mal uns dos outros. Quem fala mal de um irmão, e julga a seu irmão, fala mal da lei, e julga a lei; ora, se julgas a lei, não és observador da lei, mas juiz.
12 Mĭn hũ sa Pô brơi tơbiă pơnuaĭ adăt-adia sơ̆ng c̆ahrơña, la Pô hũ gơnuăr dŏng tơrbuh sơ̆ng pơluĭ-pơlơhiă. Bloh adơi-ai gơŭ la aràng sơi bloh khĭn c̆ahrơña mơnih gơŭ sa plơi adơi sa 'băng drơi?
12 Há um só legislador e juiz, aquele que pode salvar e destruir; tu, porém, quem és, que julgas ao próximo?
13 Tŭ ni, ơ buơl adơi-ai la du mơnih đờm lài: “Hơrơi ni halài hơrơi bơgi, buơl gudrơi rơŭ nau truh tơ plơi-prŏng dih, dò tơ anih nư̆n sa thŭn, pơblơi-sơlih sơ̆ng tơbiă jiơ̆ng mơda gơn-hư̆p.”
13 E agora, vós que dizeis: Hoje ou amanhã iremos a tal cidade, lá passaremos um ano, negociaremos e ganharemos.
14 Bloh buơl adơi-ai 'buh thơu hơrơi bơgi rơŭ hơyơu lơi, pơnuaĭ hơdiŭ buơl adơi-ai la hơgĕ? Kơyoa buơl adơi-ai mĭn yơu ia kwăl, tơbiă truh lăm sa-sĭt tŭ bloh nư̆n làn thĭt mư.
14 No entanto, não sabeis o que sucederá amanhã. Que é a vossa vida? Sois um vapor que aparece por um pouco, e logo se desvanece.
15 Buơl adơi-ai păl đờm tơrblơ̆ wơ̆: “Yah Yàng khiăng sơ̆ng buơl gudrơi dò hơdiŭ nư̆n rơŭ ngă bruă ni bruă dih.”
15 Em lugar disso, devíeis dizer: Se o Senhor quiser, viveremos e faremos isto ou aquilo.
16 Đờm yơu buơl adơi-ai la yeh-drơi pơglòng-rùp! Tơgrơ̆ pơnuaĭ yeh-drơi pơglòng-rùp yơu nư̆n la jơhà.
16 Mas agora vos jactais das vossas presunções; toda jactância tal como esta é maligna.
17 Kơyoa nư̆n, mơnih thơu ngă bruă siàm bloh 'buh ngă, la sŭng glài.
17 Aquele, pois, que sabe fazer o bem e não o faz, comete pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.