Romanos 2

Chru (CJE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yơu nư̆n, ơ mơnih dih, yah adơi-ai gơŭ la aràng sơi lơu, tŭ c̆ahrơña mơnih pơkơ̆n nư̆n adơi-ai gơŭ 'buh rơgơi đờm dŏng rùp-phŭn drơi jiơ̆ng. Kơyoa tŭ c̆ahrơña mơnih pơkơ̆n, adơi-ai gơŭ kŭng c̆ahrơña rùp-phŭn drơi rơi, kơyoa adơi-ai gơŭ c̆ahrơña buơl guñu, bloh kŭng ngă du bruă yơu buơl guñu rơi.
1 Portanto, és indesculpável, ó homem, quando julgas, quem quer que sejas; porque, no que julgas a outro, a ti mesmo te condenas; pois praticas as próprias coisas que condenas.
2 Buơl gudrơi thơu lài: Yàng Pô Lơngì kừ tui pơnuaĭ-tơpă bloh c̆ahrơña du mơnih ngă tơgrơ̆ bruă glài-sơnoh yơu nư̆n.
2 Bem sabemos que o juízo de Deus é segundo a verdade contra os que praticam tais coisas.
3 Ơ mơnih dih, tŭ adơi-ai gơŭ c̆ahrơña mơnih pơkơ̆n ngă du bruă yơu nư̆n, bloh rùp-phŭn adơi-ai gơŭ kŭng ngă yơu nư̆n rơi, adơi-ai gơŭ sơnư̆ng lài drơi rơŭ klàh kơđòng Yàng Pô Lơngì c̆ahrơña?
3 Tu, ó homem, que condenas os que praticam tais coisas e fazes as mesmas, pensas que te livrarás do juízo de Deus?
4 Halài adơi-ai gơŭ c̆ơ 'buh sơ̆p tơ hơtai-hơtiàn anĭt-rơnăm, pơnuaĭ kŏng ă-ư̆n, sơ̆ng hơtai-hơtiàn anĭt toh-luơi glài-sơnoh dơlah-dơlài Pô, bloh 'buh kràn thơu lài: Yàng Pô Lơngì hũ hơtai-hơtiàn siàm-anĭt yơu nư̆n la tô ba adơi-ai gơŭ truh tơ pơnuaĭ mơbai prah-luơi glài-sơnoh ơu?
4 Ou desprezas a riqueza da sua bondade, e tolerância, e longanimidade, ignorando que a bondade de Deus é que te conduz ao arrependimento?
5 Bloh nư̆n la kơyoa hơtai-hơtiàn kră-khăng, 'buh khiăng mơbai prah-luơi glài-sơnoh, bloh adơi-ai gơŭ tơrgùm-pioh tơ rùp-phŭn drơi pơnuaĭ anok-anoa lăm hơrơi anok-anoa prŏng, nư̆n la tŭ Yàng Pô Lơngì ràng-tơbiă pơnuaĭ c̆ahrơña rĭng-tơpă Pô.
5 Mas, segundo a tua dureza e coração impenitente, acumulas contra ti mesmo ira para o dia da ira e da revelação do justo juízo de Deus,
6 Kơyoa Pô rơŭ bơ-yàr wơ̆ tơ yàu aràng tui iơŭ sơ̆ng bruă buơl guñu ngă.
6 que retribuirá a cada um segundo o seu procedimento:
7 Aràng sơi kơjăp hơtai-hơtiàn ngă bruă siàm, tui duah pơnuaĭ màng-kơc̆rà, pơnuaĭ c̆ơ prŏng-màng sơ̆ng pơnuaĭ 'buh tŭ lơi mơtai, nư̆n Pô rơŭ brơi tơ mơnih nư̆n pơnuaĭ hơdiŭ rài pơdò rài.
7 a vida eterna aos que, perseverando em fazer o bem, procuram glória, honra e incorruptibilidade;
8 Dò du mơnih lơi hơdiŭ kơrlih hơtai-hơtiàn, 'buh păng-duh pơnuaĭ-tơpă, bloh păng-duh pơnuaĭ 'buh rĭng-tơpă, nư̆n rơŭ lĕng pơnuaĭ anok hơtai sơ̆ng pơnuaĭ anok-anoa prŏng Pô.
8 mas ira e indignação aos facciosos, que desobedecem à verdade e obedecem à injustiça.
9 Pơnuaĭ rŭng-rài sơ̆ng pơnuaĭ gleh-glăr rơŭ trŭn tơ ngŏ du mơnih ngă pơnuaĭ mơsak-jơhà, dơlhơu tơ mơnih Juđa, hơdơi tơ mơnih Grek.
9 Tribulação e angústia virão sobre a alma de qualquer homem que faz o mal, ao judeu primeiro e também ao grego;
10 Bloh pơnuaĭ màng-kơc̆rà, pơnuaĭ prŏng-màng sơ̆ng pơnuaĭ rĭng-lơngai, rơŭ brơi tơ tơgrơ̆ mơnih ngă pơnuaĭ siàm, dơlhơu tơ mơnih Juđa, hơdơi tơ mơnih Grek.
10 glória, porém, e honra, e paz a todo aquele que pratica o bem, ao judeu primeiro e também ao grego.
11 Kơyoa Yàng Pô Lơngì 'buh c̆ơ mơnih ni prŏng-màng, c̆ơ mơnih dih 'buh sơ̆p ơu, bloh Pô c̆ơ abih tơgrơ̆ mơnih yơu gơŭ.
11 Porque para com Deus não há acepção de pessoas.
12 Du mơnih lơi 'buh thơu pơnuaĭ adăt-adia bloh ngă glài-sơnoh, kŭng rơŭ 'buh hũ pơnuaĭ adăt-adia bloh mơtai lơhiă. Dò du mơnih lơi hũ pơnuaĭ adăt-adia bloh ngă glài-sơnoh, nư̆n rơŭ kơđòng c̆ahrơña kơyoa pơnuaĭ adăt-adia.
12 Assim, pois, todos os que pecaram sem lei também sem lei perecerão; e todos os que com lei pecaram mediante lei serão julgados.
13 Kơyoa 'buh iơŭ mơnih păng pơrpoh-c̆ơ pơnuaĭ adăt-adia la mơnih rĭng-tơpă tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì, bloh la mơnih ngă tui pơnuaĭ adăt-adia nư̆n ka hũ angăn la mơnih rĭng-tơpă.
13 Porque os simples ouvidores da lei não são justos diante de Deus, mas os que praticam a lei hão de ser justificados.
14 Buơl làng agàh la du mơnih 'buh hũ pơnuaĭ adăt-adia, bloh yàu tŭ buơl guñu tui adăt lơđăp-bơhiàn bloh ngă du bruă pơnuaĭ adăt-adia pơto pơđăr, nư̆n rùp-phŭn du mơnih nư̆n, yah 'buh hũ pơnuaĭ adăt-adia, buơl guñu la pơnuaĭ adăt-adia tơ rùp-phŭn buơl guñu bơjơ.
14 Quando, pois, os gentios, que não têm lei, procedem, por natureza, de conformidade com a lei, não tendo lei, servem eles de lei para si mesmos.
15 Buơl guñu brơi 'buh lài, tơgrơ̆ bruă hơgĕ pơnuaĭ adăt-adia pơkơŭ-pơđăr păl ngă tui, hũ klơh-wă lăm hơtai-hơtiàn buơl guñu bơjơ. Rùp-phŭn hơtai-hơtiàn buơl guñu kŭng ngă grơh mư̆ng bruă nư̆n. Kơyoa tơgrơ̆ pơnuaĭ-sơnư̆ng buơl guñu kừ tămdră sơ̆ng gơŭ lăm gah dơrlăm hơtai-hơtiàn, tŭ nư̆n đờm yă buah, tŭ nư̆n đờm dŏng buơl guñu.
15 Estes mostram a norma da lei gravada no seu coração, testemunhando-lhes também a consciência e os seus pensamentos, mutuamente acusando-se ou defendendo-se,
16 Aràng rơŭ 'buh loh-làng pơnuaĭ nư̆n lăm hơrơi Yàng Pô Lơngì, kơyoa Pô Krist Jêsu, rơŭ c̆ahrơña abih tơgrơ̆ pơnuaĭ-sơnư̆ng tơrđơŭ-bơdơŭ lăm anà mơnih, tui yơu Pơnuaĭ-Siàm dơlhă pơto-akhàn.
16 no dia em que Deus, por meio de Cristo Jesus, julgar os segredos dos homens, de conformidade com o meu evangelho.
17 Bloh yah adơi-ai gơŭ pơ-angăn drơi la mơnih Juđa, gơnàng-gơnừm tơ pơnuaĭ adăt-adia, sơ̆ng pơglòng-rùp mư̆ng Yàng Pô Lơngì,
17 Se, porém, tu, que tens por sobrenome judeu, e repousas na lei, e te glorias em Deus;
18 brơi drơi wờng thơu hơtai-khiăng Pô, thơu pơnuaĭ lơi la iơŭ, pơnuaĭ lơi la sŭng, kơyoa gơnừm hũ pơto-pơsài mư̆ng lăm pơnuaĭ adăt-adia;
18 que conheces a sua vontade e aprovas as coisas excelentes, sendo instruído na lei;
19 sơ̆ng yah adơi-ai gơŭ păng-tui nìn-kơjăp lài drơi la mơnih ba jơlàn tơ mơnih bồm, la pơnuaĭ sơrdah tơ du mơnih dò lăm anih kơnăm-mơsrư̆,
19 que estás persuadido de que és guia dos cegos, luz dos que se encontram em trevas,
20 la pô-pơto mơnih gơla-pơtò, la pô-pơto mơnih bơrngư̆l ka thơu hơgĕ, kơyoa adơi-ai gơŭ sơnư̆ng drơi hũ pơnuaĭ adăt-adia la hũ abih tơgrơ̆ pơnuaĭ jak-thơu sơ̆ng pơnuaĭ-tơpă.
20 instrutor de ignorantes, mestre de crianças, tendo na lei a forma da sabedoria e da verdade;
21 Yơu nư̆n, kơđa hơgĕ adơi-ai gơŭ pơto-pơsài mơnih pơkơ̆n bloh 'buh pơto-pơsài rùp-phŭn drơi? Adơi-ai gơŭ pơto-mơblàng mơnih pơkơ̆n juơi klĕ-blơ̆, bloh kơđa hơgĕ adơi-ai gơŭ dò klĕ-blơ̆?
21 tu, pois, que ensinas a outrem, não te ensinas a ti mesmo? Tu, que pregas que não se deve furtar, furtas?
22 Adơi-ai gơŭ đờm lài juơi ngă glài klĕ sơdiŭ-aràng pơsàng-gơŭ, bloh adơi-ai gơŭ hũ ngă glài klĕ sơdiŭ-aràng pơsàng-gơŭ ơu? Adơi-ai gơŭ ngkòr-sơŭ tơ pơnuaĭ duh-dơlbăt rùp-ràk, bloh adơi-ai gơŭ hũ klĕ-mă phơ̆n lăm du sàng-bơmùng ơu?
22 Dizes que não se deve cometer adultério e o cometes? Abominas os ídolos e lhes roubas os templos?
23 Adơi-ai gơŭ yeh-drơi mư̆ng pơnuaĭ adăt-adia, bloh adơi-ai gơŭ hũ ngă sŭng pơnuaĭ adăt-adia sơ̆ng ngă mơlơu alah Yàng Pô Lơngì ơu?
23 Tu, que te glorias na lei, desonras a Deus pela transgressão da lei?
24 Yơu hũ pơnuaĭ wă: “Kơyoa mư̆ng buơl guhã bloh angăn Yàng Pô Lơngì kơđòng klau-pơtăt tơkrah du buơl làng agàh.”
24 Pois, como está escrito, o nome de Deus é blasfemado entre os gentios por vossa causa.
25 Yah adơi-ai gơŭ păng-rơmiă ngă tui pơnuaĭ adăt-adia, nư̆n adăt sơkaŭ-kơlì hũ kwơ-màng biă; bloh yah adơi-ai gơŭ ngă sŭng pơnuaĭ adăt-adia, nư̆n yah adơi-ai gơŭ hũ sơkaŭ-kơlì kŭng yơu 'buh hũ.
25 Porque a circuncisão tem valor se praticares a lei; se és, porém, transgressor da lei, a tua circuncisão já se tornou incircuncisão.
26 Yơu nư̆n, yah du mơnih 'buh ngă adăt sơkaŭ-kơlì, bloh buơl guñu păng-rơmiă ngă tui du adăt-pơđăr lăm pơnuaĭ adăt-adia, nư̆n bruă buơl guñu 'buh ngă adăt sơkaŭ-kơlì 'buh hũ Yàng Pô Lơngì c̆ơ yơu la hũ ngă adăt sơkaŭ-kơlì bơjơ ơu?
26 Se, pois, a incircuncisão observa os preceitos da lei, não será ela, porventura, considerada como circuncisão?
27 Mơnih 'buh hũ ngă adăt sơkaŭ-kơlì lăm rùp-phàp drah-rơlo, bloh păng-rơmiă ngă tui wĭl-tơ̆l pơnuaĭ adăt-adia, rơŭ c̆ahrơña adơi-ai gơŭ, la mơnih hũ bơ-àr pơnuaĭ adăt-adia sơ̆ng hũ adăt sơkaŭ-kơlì, bloh sơđaŭ ngă sŭng pơnuaĭ adăt-adia.
27 E, se aquele que é incircunciso por natureza cumpre a lei, certamente, ele te julgará a ti, que, não obstante a letra e a circuncisão, és transgressor da lei.
28 Kơyoa sa aràng mơnih mĭn gah agàh soh la mơnih Juđa, nư̆n 'buh iơŭ la mơnih Juđa biă. Kŭng yơu nư̆n rơi, pơnuaĭ adăt sơkaŭ-kơlì mĭn dò gah agàh sơ̆ng lăm rùp-phàp drah-rơlo soh, nư̆n 'buh iơŭ la adăt sơkaŭ-kơlì biă.
28 Porque não é judeu quem o é apenas exteriormente, nem é circuncisão a que é somente na carne.
29 Bloh sa aràng mơnih gah dơrlăm la mơnih Juđa nư̆n ka la mơnih Juđa biă. Adăt sơkaŭ-kơlì biă la adăt sơkaŭ-kơlì lăm dơrlăm hơtai-hơtiàn, kơyoa Bơngă Sơc̆ih-Sri, bloh 'buh iơŭ tui akhăr wă pơnuaĭ Adăt-Adia. Sa aràng mơnih yơu nư̆n rơŭ hũ mơyòm-rơnăm, 'buh iơŭ mư̆ng jơi anà mơnih, bloh mư̆ng Yàng Pô Lơngì.
29 Porém judeu é aquele que o é interiormente, e circuncisão, a que é do coração, no espírito, não segundo a letra, e cujo louvor não procede dos homens, mas de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.