Mateus 9
Chru (CJE) vs ACF
1 Yàng Jêsu trŭn gơlài, tơpa ia-tơsì, sơ̆ng gài nau wơ̆ tơ plơi-prŏng phŭn Pô.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico, deitado numa cama.
2 Aràng sơkồng truh tơ Pô sa aràng mơnih mơtai tơkai-tơngàn, dò đih lăm c̆ơnừng. Yàng Jêsu 'buh pơnuaĭ păng-tui buơl guñu, nư̆n đờm sơ̆ng mơnih mơtai tơkai-tơngàn lài: “Ơ anà, kơjăp hơtai-hơtiàn bĕ, glài-sơnoh anà hũ anĭt toh-luơi bơjơ.”
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, perdoados te são os teus pecados.
3 Tŭ nư̆n, hũ du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia sơnư̆ng iờp lăm hơtai-hơtiàn lài: “Mơnih ni đờm c̆ờ-sơrbĭl biă.”
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Bloh Yàng Jêsu thơu pơnuaĭ lăm hơtai-akŏ buơl guñu sơnư̆ng-bơngoàn, nư̆n Pô đờm: “Kơđa hơgĕ lăm hơtai-hơtiàn buơl guhã sơnư̆ng jơhà yơu nư̆n?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Tơkrah dua pơnuaĭ ni, sa la đờm: ‘Glài-sơnoh hã hũ anĭt toh-luơi bơjơ,’ dua la đờm: ‘Tơgồ dơ̆ng bloh nau bĕ,’ pơnuaĭ lơi 'buơ̆n đờm rơlau?
5 Pois, qual é mais fácil? dizer: Perdoados te são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Bloh, tô buơl guhã thơu lài Anà Mơnih dò lăm dun-ya hũ gơnuăr toh-luơi glài-sơnoh.” — bloh nư̆n Pô đờm sơ̆ng mơnih mơtai tơkai-tơngàn: “Tơgồ dơ̆ng bĕ, glăm c̆ơnừng nau wơ̆ tơ sàng!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados (disse então ao paralítico): Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
7 Mơnih mơtai tơkai-tơngàn tơgồ dơ̆ng sơ̆ng nau wơ̆ tơ sàng drơi.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 'Buh yơu nư̆n, buơl làng huơĭ kơđa sơ̆ng mơyòm-pơglòng Yàng Pô Lơngì, la Pô hũ brơi tơ jơi anà mơnih gơnăp-gơnuăr yơu nư̆n.
8 E a multidão, vendo isto, maravilhou-se, e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Tơbiă nau mư̆ng anih nư̆n, Yàng Jêsu 'buh sa aràng mơnih angăn la Mathiơ, dò guh tơ anih rì-mă jia, nư̆n đờm sơ̆ng ñu: “Tui bĕ Kơu!” Mathiơ tơgồ dơ̆ng mư sơ̆ng nau tui Pô.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Lăm tŭ Yàng Jêsu dò guh huă 'bơ̆ng lăm sàng Mathiơ, hũ lô mơnih rì-mă jia sơ̆ng mơnih glài-sơnoh truh dò guh huă 'bơ̆ng sơ̆ng Pô sơ̆ng du mơnih tui-mơgru Pô.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 'Buh yơu nư̆n, du mơnih Pharisi đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru Pô: “Kơđa hơgĕ Pô-Pơto buơl guhã dò guh huă 'bơ̆ng găm sơ̆ng du mơnih rì mă-jia sơ̆ng buơl mơnih glài-sơnoh?”
11 E os fariseus, vendo isto, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Tŭ mơhư̆ pơnuaĭ nư̆n, Yàng Jêsu đờm: “Mơnih pràn-khăng 'buh c̆àng duah mơnih gơnuăr-jrào ơu, bloh la mơnih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas, sim, os doentes.
13 Nau bĕ, sơ̆ng mơgru tô thơu kơtha-pơnuaĭ jơlàn ni: ‘Kơu khiăng hơtai-hơtiàn anĭt-rơnăm, bloh 'buh khiăng phơ̆n c̆ĕ-pơyơ̆r duh-dơlbăt!’ Kơyoa Kơu truh 'buh iơŭ tô iơu mơnih rĭng-tơpă, bloh iơu mơnih hũ glài.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício. Porque eu nào vim a chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Tŭ nư̆n, du mơnih tui-mơgru Jăng 'Baptis truh duah Yàng Jêsu, bloh tơnia lài: “Kơđa hơgĕ buơl dơlhă sơ̆ng du mơnih Pharisi wèr 'bơ̆ng, bloh du mơnih tui-mơgru Pô-Pơto 'buh wèr 'bơ̆ng?”
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós e os fariseus muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Yàng Jêsu đờm: “Lăm tŭ mơnih mơrtơu-lơkơi dò sơ̆ng adơi-ai gơŭ truh sờh lăm pơnuaĭ mơñŭm 'bơ̆ng khiăng-gơŭ, nư̆n du mơnih adơi-ai gơŭ nư̆n hũ rơgơi jruh-jrui jiơ̆ng ơu? Bloh truh tŭ-hơrơi mơnih mơrtơu-lơkơi hũ kŏng ba nau klàh mư̆ng buơl guñu, tŭ nư̆n ka buơl guñu wèr 'bơ̆ng.
15 E disse-lhes Jesus: Podem porventura andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão, em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 'Buh aràng sơi bàl pĕt bơ-yài bơrhơu lăm ào klă; kơyoa yah ngă yơu nư̆n, pĕt bàl bơrhơu rơŭ kơtŭng tơrhĕt ào klă, ngă tơ anih tĕ 'brŏ jơhà rơlau wơ̆.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha, porque semelhante remendo rompe a roupa, e faz-se maior a rotura.
17 Kŭng 'buh aràng sơi trĭng tơpai bơrhơu lăm gơdoh kơlì klă, yah ngă yơu nư̆n, gơdoh kơlì rơŭ tơrlah tơrhĕt, tơpai hŏ abih tơ agàh, sơ̆ng gơdoh kơlì kŭng 'buh angui jiơ̆ng tra. Bloh aràng trĭng tơpai bơrhơu lăm gơdoh kơlì bơrhơu, sơ̆ng yơu nư̆n la rơmiă jiơ̆ng abih găm dua.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Tŭ Yàng Jêsu dò đờm du pơnuaĭ ni, nư̆n hũ mơnih apăn-akŏ sàng pơtòm truh, c̆ĕ-khoai tơ anaŭ Pô bloh yòng lơkơu: “Anà kơmơi dơlhă pơrpa mơtai, yòng Pô truh daŭ tơngàn tơ ngŏ ñu, tô ñu hũ hơdiŭ.”
18 Dizendo-lhes ele estas coisas, eis que chegou um chefe, e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Yàng Jêsu tơgồ dơ̆ng, găm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru Pô, nau tui mơnih nư̆n.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu-o, ele e os seus discípulos.
20 Tŭ nư̆n, hũ sa aràng mơnih kơmơi kơđòng lơ-ơ̆n lơhiă drah sa-pluh dua thŭn bơjơ, truh jĕ tơ gah rŏng Yàng Jêsu sơ̆ng rơwơ̆ tơ aku ào Pô.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla de sua roupa;
21 Kơyoa ñu sơnư̆ng lăm hơtai-hơtiàn ñu lài: “Yah drơi mĭn rơwơ̆ hũ tơ ào Pô soh, nư̆n kŭng rơŭ hũ pơsồ-pơsaih.”
21 Porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar a sua roupa, ficarei sã.
22 Yàng Jêsu pơtrah wơ̆, 'buh mơnih kơmơi, nư̆n đờm: “Ơ anà, kơjăp kơđơ̆ng hơtai-hơtiàn bĕ, pơnuaĭ păng-tui anà hũ pơsồ-pơsaih tơ anà.” Lăm tŭ jơ nư̆n mư, mơnih kơmơi ni hũ pơsồ-pơsaih.
22 E Jesus, voltando-se, e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Yàng Jêsu tơma lăm sàng mơnih apăn-akŏ sàng pơtòm, 'buh buơl mơnih ơyù tơliă tơ sàng atơu, sơ̆ng sa tơrpuơl mơnih lô klùk-klờk biă,
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas, e o povo em alvoroço,
24 nư̆n Pô đờm: “Yòng tơgrơ̆ mơnih nau wơ̆ bĕ, anà kơmơi tìt ni 'buh mơtai ơu, ñu mĭn dò đih soh.” Guñu mơhư̆ nư̆n klau pơtăt Pô.
24 Disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Hơdơi tŭ tơrpuơl mơnih lô hũ aràng tơluh tơbiă abih tơ agàh bơjơ, nư̆n Pô nau tơma sơ̆ng apăn tơ tơngàn anà kơmơi tìt, nư̆n ñu tơgồ mư.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus, e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Pơnuaĭ ni hũ ba pơtiơ̆ng lăm abih c̆àr nư̆n.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Tŭ Yàng Jêsu mư̆ng anih nư̆n tơbiă nau, hũ dua aràng mơnih bồm nau tui Pô, sơ̆ng iơu yòng lài: “Khoai Anà pơtau Đabit, yòng anĭt-anăr buơl dơlhă!”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando, e dizendo: Tem compaixão de nós, filho de Davi.
28 Hơdơi tŭ tơma lăm sàng, dua aràng mơnih bồm truh jĕ Pô. Yàng Jêsu đờm sơ̆ng buơl guñu lài: “Buơl guhã hũ păng-tui lài Kơu ngă jiơ̆ng pơnuaĭ buơl guhã lơkơu-khiăng ơu?” Buơl guñu đờm: “Ơ Yàng, buơl dơlhă păng-tui.”
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Pô rơwơ̆ tơ mơta buơl guñu sơ̆ng đờm: “Buơl guhã păng-tui hơyơu lơi nư̆n rơŭ hũ yơu nư̆n.”
29 Tocou então os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Mơta buơl guñu hũ sơrdah mư. Yàng Jêsu mă pơnuaĭ kơđơ̆ng-mơsak đờm kơkơi pơđăr buơl guñu: “C̆ơ-kơrmăp bĕ, juơi brơi aràng sơi thơu bruă ni.”
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém o saiba.
31 Bloh buơl guñu tơbiă nau sơ̆ng đờm pơtiơ̆ng mư̆ng angăn Pô lăm abih c̆àr nư̆n.
31 Mas, tendo eles saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Hơdơi tŭ buơl guñu tơbiă nau, aràng ba truh tơ Yàng Jêsu sa aràng mơnih kơmlo, kơđòng kơmlài ngă.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Yàng Jêsu prơh kơmlài tơbiă sơ̆ng mơnih kơmlo đờm jiơ̆ng. Buơl làng mă ngă c̆rih-takơtuă biă, sơ̆ng đờm lài: “Ka tŭ lơi hũ 'buh sa bruă yơu ni lăm Israel.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Bloh du mơnih Pharisi nư̆n đờm lài: “Mơnih ni gơnừm tơ gơnuăr pơtau kơmlài tô prơh kơmlài.”
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Yàng Jêsu nau lăm abih tơgrơ̆ plơi-prŏng, tơgrơ̆ plơi tìt, pơto-mơblàng lăm du sàng pơtòm, pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm mư̆ng Lơgăr Yàng Pô Lơngì, sơ̆ng pơsồ-pơsaih tơgrơ̆ pơnuaĭ lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Tŭ Pô 'buh du tơrpuơl buơl làng lô, nư̆n lăm hơtai-hơtiàn Pô anĭt-rơnăm biă, kơyoa buơl guñu gleh-glăr, sơ̆ng c̆ơrlah-c̆ơrlờp yơu abo 'buh hũ mơnih glăng.
36 E, vendo as multidões, teve grande compaixão delas, porque andavam cansadas e desgarradas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Pô đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru lài: “Blàn yuă nư̆n hũ biă, bloh mơnih yuă nư̆n tơkì.
37 Então, disse aos seus discípulos: A seara é realmente grande, mas poucos os ceifeiros.
38 Yơu nư̆n, yòng-lơkơu bĕ Pô-Phŭn blàn yuă pơđăr mơnih yuă tơma lăm blàn yuă Pô.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara, que mande ceifeiros para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.