Mateus 8
Chru (CJE) vs VC
1 Tŭ Yàng Jêsu sơtơŭ trŭn mư̆ng c̆ơ̆, hũ tơrpuơl buơl làng lô biă nau tui Pô.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Dih, hũ sa aràng mơnih dŭn truh c̆ĕ-dơlbăt tơ anaŭ Pô sơ̆ng đờm: “Khoai Yàng, yah Yàng khiăng, Yàng hũ rơgơi pơsồ tơ dơlhă hũ goh.”
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Yàng Jêsu yơ̆r tơngàn tŭp mơnih dŭn sơ̆ng đờm: “Kơu khiăng, pơsồ goh bĕ!” Lăm tơk tŭ nư̆n mư, mơnih dŭn hũ goh.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Yàng Jêsu đờm kơkơi-pơđăr mơnih nư̆n: “C̆ơ-kơrhia bĕ, juơi đờm hơgĕ sơ̆ng aràng sơi, bloh nau bĕ truh pơto rùp sơ̆ng mơnih gơnuăr pơyă phơ̆n duh-dơlbăt, sơ̆ng pơyă phơ̆n c̆ĕ-pơyơ̆r duh-dơlbăt tui yơu Môise hũ pơto pơđăr, tô ngă grơh tơ buơl guñu.”
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Tŭ Yàng Jêsu tơma lăm plơi-prŏng Kapenaum, hũ sa aràng mơnih apăn-akŏ sa rơtùh lĭng truh tòm Pô sơ̆ng yòng lơkơu:
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 “Ơ Yàng, mơnih hơlŭn-hơlă dơlhă kơđòng lơ-ơ̆n mơtai tơkai-tơngàn, dò đih piăm lăm sàng, pơđì-pơđoa biă.”
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Yàng Jêsu đờm: “Kơu rơŭ truh, pơsồ-pơsaih tơ ñu.”
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Mơnih apăn-akŏ sa rơtùh lĭng đờm sơđồ lài: “Khoai Yàng, dơlhă 'buh iơŭ păl tô rò Pô tơma lăm sàng dơlhă ơu, bloh mĭn yòng Pô đờm sa pơnuaĭ soh, nư̆n mơnih hơlŭn-hơlă dơlhă rơŭ hũ pơsồ-pơsaih.
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Kơyoa rùp-phŭn dơlhă kŭng dò tơ ala gơnuăr mơnih pơkơ̆n, sơ̆ng dơlhă kŭng hũ lĭng-klàng dò tơ ala gơnuăr dơlhă rơi; dơlhă đờm pơđăr mơnih ni: ‘Nau bĕ’, nư̆n ñu nau; pơđăr mơnih dih: ‘Truh bĕ’, nư̆n ñu truh; halài đờm pơđăr mơnih hơlŭn-hơlă dơlhă lài: ‘Ngă bĕ bruă ni’, nư̆n ñu ngă.”
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Mơhư̆ yơu nư̆n, Yàng Jêsu mă ngă krơi-takơtuă, bloh đờm sơ̆ng du mơnih nau tui Pô lài: “Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, Kơu ka 'buh aràng sơi lăm buơl làng Israel hũ pơnuaĭ păng-tui prŏng yơu nư̆n.
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Kơu đờm tơ buơl guhã thơu: Mư̆ng gah ia-hơrơi tơgồ, mư̆ng gah ia-hơrơi tơma, lô mơnih rơŭ truh dò guh mơñŭm 'bơ̆ng găm sơ̆ng Abraham, Isak, Jakôp, lăm Lơgăr Lơngì.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Bloh du mơnih hũ angăn la anà lơgăr-phŭn rơŭ kơđòng prah tơ agàh anih kơnăm-mơsrư̆, la anih rơŭ hũ hia-c̆ŏ sơ̆ng kĕ tơgơi.”
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Bloh nư̆n Yàng Jêsu đờm sơ̆ng mơnih apăn-akŏ sa rơtùh lĭng: “Nau wơ̆ bĕ. Hã păng-tui hơyơu lơi, nư̆n rơŭ hũ yơu nư̆n.” Lăm tŭ jơ nư̆n mư, mơnih hơlŭn-hơlă hũ pơsồ-pơsaih.
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Tŭ Yàng Jêsu tơma lăm sàng Pier, Pô 'buh ame-tămhã Pier dò đih lơ-ơ̆n pơrmă-sơc̆ừng lăm c̆ơnừng.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Pô apăn tơ tơngàn mơnih lơ-ơ̆n, pơnuaĭ pơrmă-sơc̆ừng thĭt mư; bloh nư̆n mò tơgồ dơ̆ng bloh duh bruă Pô.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Truh glai diơŭ, aràng ba truh tơ Pô lô mơnih kơđòng kơmlài ngă. Pô angui pơnuaĭ đờm bloh prơh kơmlài tơbiă, sơ̆ng pơsồ-pơsaih tơ abih du mơnih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Yơu nư̆n la hũ tơbiă iơŭ tơpă yơu pơnuaĭ mơnih gơnuăr-hwơ̆r Êsai hũ đờm:
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Tŭ Yàng Jêsu 'buh tơrpuơl buơl làng lô biă dò dơ̆ng tòmdăr drơi, nư̆n Pô pơđăr du mơnih tui-mơgru tơpa nau tơ gah dih ia.
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Sa aràng mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia truh jĕ, đờm sơ̆ng Pô: “Ơ Pô-Pơto, Pô-Pơto nau anih lơi dơlhă rơŭ nau tui anih nư̆n.”
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Yàng Jêsu đờm: “Mơja hũ lơbàng, c̆ĭm hũ sruh, bloh Anà Mơnih 'buh hũ anih guơ̆l akŏ.”
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Sa aràng mơnih tui-mơgru pơkơ̆n đờm sơ̆ng Pô: “Khoai Yàng, yòng brơi dơlhă nau wơ̆ dơ̆r ama dơlhă dơlhơu ka.”
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Bloh Yàng Jêsu đờm: “Hã nau bĕ tui Kơu, luơi mơnih mơtai dơ̆r mơnih mơtai buơl guñu.”
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Hơdơi mư̆ng nư̆n, Yàng Jêsu trŭn lăm gơlài, du mơnih tui-mơgru nau tui Pô.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Mơre-mơro ia-tơsì tơgồ tơbiă rơbù-angĭn prŏng, tơ̆l truh rơyà ia prŏng poh tơma lăm gơlài; bloh Pô sơđaŭ dò đih.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Du mơnih tui-mơgru truh jĕ, blơ̆ Pô tơgồ sơ̆ng đờm: “Khoai Yàng, yòng dŏng buơl dơlhă. Buơl gudrơi kơjĕ mơtai krăm bơjơ!”
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Yàng Jêsu đờm: “Ơ du mơnih tơkì pơnuaĭ păng-tui dih, kơđa hơgĕ buơl guhã huơĭ?” Bloh nư̆n Pô tơgồ dơ̆ng, đờm puaĭ tơ rơbù-angĭn sơ̆ng ia-tơsì; nư̆n rơbù-angĭn sơ̆ng ia-tơsì kơđơ̆ng-rik mư.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Du mơnih tui-mơgru mă ngă c̆rih-takơtuă biă, đờm lài: “Mơnih ni la aràng sơi bloh găm rơbù-angĭn sơ̆ng ia-tơsì kŭng păl păng-bơbah rơi?”
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Tŭ Yàng Jêsu hũ truh tơ gah dih dơnau-prŏng bơjơ, tơma lăm c̆àr-tơnah buơl làng Gađara; hũ dua aràng mơnih kơđòng kơmlài ngă, mư̆ng anih kŭt tơbiă nau tòm Pô. Buơl guñu mơsak-mơja biă, tơ̆l truh 'buh hũ aràng sơi khĭn nau găn jơlàn nư̆n.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Buơl guñu driau kơmrào prŏng: “Ơ Anà Yàng Pô Lơngì, buơl dơlhă sơ̆ng Pô hũ pơnuaĭ hơgĕ rơi? Hũ iơŭ Pô truh anih ni tô ngă gleh-glăr buơl dơlhă dơlhơu tơ tŭ-hơrơi ơu?”
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Tŭ nư̆n, 'buh atàh hơdùm mư̆ng anih nư̆n, hũ sa kơtàr pơbui lô biă dò 'bơ̆ng.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Du kơmlài lơkơu yòng sơ̆ng Yàng Jêsu: “Yah Pô prơh buơl dơlhă, nư̆n yòng brơi buơl dơlhă tơma lăm kơtàr pơbui dih.”
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Pô đờm: “Nau bĕ!” Du kơmlài tơbiă mư mư̆ng dua aràng mơnih nư̆n, sơ̆ng tơma lăm kơtàr pơbui. Lăm tơk tŭ nư̆n mư, abih kơtàr pơbui mư̆ng rơnòng c̆ơ̆ kơsĕt trŭn lăm ia-tơsì, sơ̆ng mơtai krăm abih lăm ia.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Du mơnih glăng pơbui đuaĭ tơma lăm plơi-prŏng, đờm akhàn wơ̆ mư̆ng abih tơgrơ̆ bruă, găm bruă hũ tơbiă truh sơ̆ng dua aràng mơnih kơđòng kơmlài ngă.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Nư̆n la abih buơl làng lăm plơi-prŏng tơbiă nau tòm Yàng Jêsu, sơ̆ng tŭ 'buh Pô, buơl guñu yòng lơkơu Pô nau klàh mư̆ng c̆àr-tơnah buơl guñu.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.