Mateus 8
Chru (CJE) vs NVT
1 Tŭ Yàng Jêsu sơtơŭ trŭn mư̆ng c̆ơ̆, hũ tơrpuơl buơl làng lô biă nau tui Pô.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Dih, hũ sa aràng mơnih dŭn truh c̆ĕ-dơlbăt tơ anaŭ Pô sơ̆ng đờm: “Khoai Yàng, yah Yàng khiăng, Yàng hũ rơgơi pơsồ tơ dơlhă hũ goh.”
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Yàng Jêsu yơ̆r tơngàn tŭp mơnih dŭn sơ̆ng đờm: “Kơu khiăng, pơsồ goh bĕ!” Lăm tơk tŭ nư̆n mư, mơnih dŭn hũ goh.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Yàng Jêsu đờm kơkơi-pơđăr mơnih nư̆n: “C̆ơ-kơrhia bĕ, juơi đờm hơgĕ sơ̆ng aràng sơi, bloh nau bĕ truh pơto rùp sơ̆ng mơnih gơnuăr pơyă phơ̆n duh-dơlbăt, sơ̆ng pơyă phơ̆n c̆ĕ-pơyơ̆r duh-dơlbăt tui yơu Môise hũ pơto pơđăr, tô ngă grơh tơ buơl guñu.”
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Tŭ Yàng Jêsu tơma lăm plơi-prŏng Kapenaum, hũ sa aràng mơnih apăn-akŏ sa rơtùh lĭng truh tòm Pô sơ̆ng yòng lơkơu:
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 “Ơ Yàng, mơnih hơlŭn-hơlă dơlhă kơđòng lơ-ơ̆n mơtai tơkai-tơngàn, dò đih piăm lăm sàng, pơđì-pơđoa biă.”
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Yàng Jêsu đờm: “Kơu rơŭ truh, pơsồ-pơsaih tơ ñu.”
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Mơnih apăn-akŏ sa rơtùh lĭng đờm sơđồ lài: “Khoai Yàng, dơlhă 'buh iơŭ păl tô rò Pô tơma lăm sàng dơlhă ơu, bloh mĭn yòng Pô đờm sa pơnuaĭ soh, nư̆n mơnih hơlŭn-hơlă dơlhă rơŭ hũ pơsồ-pơsaih.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Kơyoa rùp-phŭn dơlhă kŭng dò tơ ala gơnuăr mơnih pơkơ̆n, sơ̆ng dơlhă kŭng hũ lĭng-klàng dò tơ ala gơnuăr dơlhă rơi; dơlhă đờm pơđăr mơnih ni: ‘Nau bĕ’, nư̆n ñu nau; pơđăr mơnih dih: ‘Truh bĕ’, nư̆n ñu truh; halài đờm pơđăr mơnih hơlŭn-hơlă dơlhă lài: ‘Ngă bĕ bruă ni’, nư̆n ñu ngă.”
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Mơhư̆ yơu nư̆n, Yàng Jêsu mă ngă krơi-takơtuă, bloh đờm sơ̆ng du mơnih nau tui Pô lài: “Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, Kơu ka 'buh aràng sơi lăm buơl làng Israel hũ pơnuaĭ păng-tui prŏng yơu nư̆n.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Kơu đờm tơ buơl guhã thơu: Mư̆ng gah ia-hơrơi tơgồ, mư̆ng gah ia-hơrơi tơma, lô mơnih rơŭ truh dò guh mơñŭm 'bơ̆ng găm sơ̆ng Abraham, Isak, Jakôp, lăm Lơgăr Lơngì.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Bloh du mơnih hũ angăn la anà lơgăr-phŭn rơŭ kơđòng prah tơ agàh anih kơnăm-mơsrư̆, la anih rơŭ hũ hia-c̆ŏ sơ̆ng kĕ tơgơi.”
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Bloh nư̆n Yàng Jêsu đờm sơ̆ng mơnih apăn-akŏ sa rơtùh lĭng: “Nau wơ̆ bĕ. Hã păng-tui hơyơu lơi, nư̆n rơŭ hũ yơu nư̆n.” Lăm tŭ jơ nư̆n mư, mơnih hơlŭn-hơlă hũ pơsồ-pơsaih.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Tŭ Yàng Jêsu tơma lăm sàng Pier, Pô 'buh ame-tămhã Pier dò đih lơ-ơ̆n pơrmă-sơc̆ừng lăm c̆ơnừng.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Pô apăn tơ tơngàn mơnih lơ-ơ̆n, pơnuaĭ pơrmă-sơc̆ừng thĭt mư; bloh nư̆n mò tơgồ dơ̆ng bloh duh bruă Pô.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Truh glai diơŭ, aràng ba truh tơ Pô lô mơnih kơđòng kơmlài ngă. Pô angui pơnuaĭ đờm bloh prơh kơmlài tơbiă, sơ̆ng pơsồ-pơsaih tơ abih du mơnih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Yơu nư̆n la hũ tơbiă iơŭ tơpă yơu pơnuaĭ mơnih gơnuăr-hwơ̆r Êsai hũ đờm:
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Tŭ Yàng Jêsu 'buh tơrpuơl buơl làng lô biă dò dơ̆ng tòmdăr drơi, nư̆n Pô pơđăr du mơnih tui-mơgru tơpa nau tơ gah dih ia.
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Sa aràng mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia truh jĕ, đờm sơ̆ng Pô: “Ơ Pô-Pơto, Pô-Pơto nau anih lơi dơlhă rơŭ nau tui anih nư̆n.”
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Yàng Jêsu đờm: “Mơja hũ lơbàng, c̆ĭm hũ sruh, bloh Anà Mơnih 'buh hũ anih guơ̆l akŏ.”
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Sa aràng mơnih tui-mơgru pơkơ̆n đờm sơ̆ng Pô: “Khoai Yàng, yòng brơi dơlhă nau wơ̆ dơ̆r ama dơlhă dơlhơu ka.”
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Bloh Yàng Jêsu đờm: “Hã nau bĕ tui Kơu, luơi mơnih mơtai dơ̆r mơnih mơtai buơl guñu.”
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Hơdơi mư̆ng nư̆n, Yàng Jêsu trŭn lăm gơlài, du mơnih tui-mơgru nau tui Pô.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Mơre-mơro ia-tơsì tơgồ tơbiă rơbù-angĭn prŏng, tơ̆l truh rơyà ia prŏng poh tơma lăm gơlài; bloh Pô sơđaŭ dò đih.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Du mơnih tui-mơgru truh jĕ, blơ̆ Pô tơgồ sơ̆ng đờm: “Khoai Yàng, yòng dŏng buơl dơlhă. Buơl gudrơi kơjĕ mơtai krăm bơjơ!”
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Yàng Jêsu đờm: “Ơ du mơnih tơkì pơnuaĭ păng-tui dih, kơđa hơgĕ buơl guhã huơĭ?” Bloh nư̆n Pô tơgồ dơ̆ng, đờm puaĭ tơ rơbù-angĭn sơ̆ng ia-tơsì; nư̆n rơbù-angĭn sơ̆ng ia-tơsì kơđơ̆ng-rik mư.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Du mơnih tui-mơgru mă ngă c̆rih-takơtuă biă, đờm lài: “Mơnih ni la aràng sơi bloh găm rơbù-angĭn sơ̆ng ia-tơsì kŭng păl păng-bơbah rơi?”
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Tŭ Yàng Jêsu hũ truh tơ gah dih dơnau-prŏng bơjơ, tơma lăm c̆àr-tơnah buơl làng Gađara; hũ dua aràng mơnih kơđòng kơmlài ngă, mư̆ng anih kŭt tơbiă nau tòm Pô. Buơl guñu mơsak-mơja biă, tơ̆l truh 'buh hũ aràng sơi khĭn nau găn jơlàn nư̆n.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Buơl guñu driau kơmrào prŏng: “Ơ Anà Yàng Pô Lơngì, buơl dơlhă sơ̆ng Pô hũ pơnuaĭ hơgĕ rơi? Hũ iơŭ Pô truh anih ni tô ngă gleh-glăr buơl dơlhă dơlhơu tơ tŭ-hơrơi ơu?”
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Tŭ nư̆n, 'buh atàh hơdùm mư̆ng anih nư̆n, hũ sa kơtàr pơbui lô biă dò 'bơ̆ng.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Du kơmlài lơkơu yòng sơ̆ng Yàng Jêsu: “Yah Pô prơh buơl dơlhă, nư̆n yòng brơi buơl dơlhă tơma lăm kơtàr pơbui dih.”
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Pô đờm: “Nau bĕ!” Du kơmlài tơbiă mư mư̆ng dua aràng mơnih nư̆n, sơ̆ng tơma lăm kơtàr pơbui. Lăm tơk tŭ nư̆n mư, abih kơtàr pơbui mư̆ng rơnòng c̆ơ̆ kơsĕt trŭn lăm ia-tơsì, sơ̆ng mơtai krăm abih lăm ia.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Du mơnih glăng pơbui đuaĭ tơma lăm plơi-prŏng, đờm akhàn wơ̆ mư̆ng abih tơgrơ̆ bruă, găm bruă hũ tơbiă truh sơ̆ng dua aràng mơnih kơđòng kơmlài ngă.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Nư̆n la abih buơl làng lăm plơi-prŏng tơbiă nau tòm Yàng Jêsu, sơ̆ng tŭ 'buh Pô, buơl guñu yòng lơkơu Pô nau klàh mư̆ng c̆àr-tơnah buơl guñu.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.