Marcos 9

Chru (CJE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yàng Jêsu đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru: “Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, lăm du mơnih dò dơ̆ng tơ anih ni, hũ du mơnih rơŭ 'buh mơtai dơlhơu tơ tŭ 'buh lơgăr Yàng Pô Lơngì truh sơ̆ng pơnuaĭ gơnăp-gơnuăr.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Năm hơrơi hơdơi, Yàng Jêsu ba Pier, Jakơ sơ̆ng Jăng nau krơi sơ̆ng Pô đì tơ sa boh c̆ơ̆ glòng, sơ̆ng Pô sơrlơŭ-pơsơlih rùp tơ anaŭ buơl guñu.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Khăn-ào Pô tơbiă jiơ̆ng sơrdah-kơc̆rà sơ̆ng kò-pơtih, tơ̆l truh 'buh hũ mơnih khờh boh lơi lăm dun-ya ni hũ rơgơi boh kò-pơtih jiơ̆ng yơu nư̆n.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Eli sơ̆ng Môise tơbiă pơ'buh mơta, đờm glai sơ̆ng Yàng Jêsu.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Pier đờm sơ̆ng Yàng Jêsu: “Ơ Pô-Pơto, buơl gudrơi dò tơ anih ni siàm biă! Buơl dơlhă rơŭ ngă klơu boh pờ, sa boh tơ Pô-Pơto, sa boh tơ Môise, sơ̆ng sa boh tơ Eli.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Pier đờm bloh 'buh thơu drơi đờm hơgĕ, kơyoa abih klơu aràng buơl guñu huơĭ kơđa biă.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Bloh nư̆n hũ sa puk hwăl jơ̆m ac̆ĭng buơl guñu, sơ̆ng mư̆ng dơrlăm puk hwăl hũ săp đờm lài: “Ni la Anà Kơu uơ̆n-rơnăm, păng bĕ pơnuaĭ Anà nư̆n!”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Mơre-mơro, du mơnih tui-mơgru c̆ơ tòmdăr, 'bu 'buh aràng sơi tra, mĭn dò sa aràng Yàng Jêsu sơ̆ng buơl guñu soh.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Tŭ găm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru mư̆ng c̆ơ̆ trŭn, Pô đờm kơkơi pơkơŭ buơl guñu 'buh hũ đờm tơ aràng sơi thơu du pơnuaĭ buơl guñu hũ 'buh, tơ̆l truh tơ tŭ Anà Mơnih mư̆ng pơnuaĭ mơtai hơdiŭ wơ̆.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Du mơnih tui-mơgru pioh-sơdơ̆r pơnuaĭ nư̆n, sơ̆ng đờm tơnia gơŭ “mư̆ng pơnuaĭ mơtai hơdiŭ wơ̆” hũ mơblàng la hơgĕ.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Bloh nư̆n buơl guñu truh tơnia Pô: “Kơđa hơgĕ du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia đờm lài: Eli păl truh dơlhơu ka?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Pô đờm: “Biă Eli păl truh dơlhơu tô ngă pơsiàm wơ̆ tơgrơ̆ bruă. Dò pơnuaĭ wă mư̆ng Anà Mơnih lài Pô păl kŏng lô pơnuaĭ pơđì-pơđoa gleh-glăr sơ̆ng kŏng aràng klau-pơtăt c̆ơ 'buh sơ̆p nư̆n hơyơu?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Bloh Kơu đờm tô buơl guhã thơu, Eli hũ truh bơjơ, sơ̆ng aràng hũ ngă tơ ñu tui hơtai buơl guñu khiăng, iơŭ yơu pơnuaĭ hũ wă mư̆ng ñu rơi.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Tŭ Yàng Jêsu sơ̆ng klơu aràng mơnih tui-mơgru truh sơ̆ng du mơnih tui-mơgru pơkơ̆n, nư̆n 'buh sa tơrpuơl lô buơl làng dò pơgùm gơŭ tòmdăr buơl guñu, sơ̆ng hũ du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia dò đờm tămpơrjai sơ̆ng du mơnih tui-mơgru nư̆n.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Pơrpa 'buh Pô, abih tơrpuơl mơnih lô mă ngă c̆rih-takơtuă biă. Buơl guñu đuaĭ truh ràn tơnia Pô.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Pô tơnia buơl guñu: “Buơl guhã đờm tămpơrjai sơ̆ng du mơnih tui-mơgru mư̆ng bruă hơgĕ nư̆n?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Sa aràng lăm tơrpuơl mơnih lô đờm sơđồ: “Ơ Pô-Pơto, dơlhă hũ apăn anà lơkơi dơlhă truh tơ Pô-Pơto. Ñu kơđòng kơmlài kơmlo ngă.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Yàu amăng kơmlài tơma ngă, nư̆n pơsơboh ñu lơbuh tơ ala, ngă tơbiă ia kơmbuh mư̆ng kàng, kĕ tơgơi, bloh nư̆n lơphuơi kơ̆ng mơnih. Dơlhă hũ yòng du mơnih tui-mơgru Pô-Pơto pơtrơh kơmlài nư̆n, bloh buơl guñu 'buh pơtrơh jiơ̆ng.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Ơ jơi-pơtiàn 'buh păng-tui dih, Kơu rơŭ păl dò sơ̆ng buơl guhã tơ̆l truh tơ tŭ lơi? Kơu păl kŏng ă-ư̆n buơl guhã tơ̆l truh tơ tŭ lơi wơ̆? Ba bĕ adơi tìt truh tơ Kơu.”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Buơl guñu ba adơi tìt truh tơ Pô. Pơrpa 'buh Yàng Jêsu, kơmlài lăm tơk pơsơboh khăng adơi tìt, ñu lơbuh tơ ala lơ̆n, pơrlơ̆ng pơrpơ̆ rùp, sơ̆ng kơmbuh kàng.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Yàng Jêsu tơnia ama adơi tìt: “Ñu kơđòng yơu ni hơdùm suơi bơjơ?” Mơnih ama đờm: “Mư̆ng tŭ ñu dò tìt.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Kơmlài hũ lô amăng prah ñu tơma lăm apui, lăm ia, tô pơmơtai ñu. Bloh yah Pô-Pơto hũ rơgơi ngă jiơ̆ng hơgĕ, nư̆n yòng anĭt-anăr buơl dơlhă sơ̆ng dŏng mơ-ơna.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Yàng Jêsu đờm: “Hơyơu hã đờm: yah Pô-Pơto hũ rơgơi ngă jiơ̆ng? Mơnih lơi păng-tui nư̆n tơgrơ̆ bruă hũ jiơ̆ng abih.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Lăm tŭ nư̆n mư, ama adơi tìt driau prŏng đờm: “Dơlhă păng-tui. Yòng Yàng dŏng-kờl dơlhă pha-jai rơlau tơ hơtai-hơtiàn 'buh păng-tui dơlhă!”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Tŭ 'buh tơrpuơl lô buơl làng ba gơŭ truh, Yàng Jêsu puaĭ tơ kơmlài sơ̆ng đờm: “Ơ kơmlài kơmlo sơ̆ng tĭ dih, Kơu pơđăr hã păl tơbiă klàh mư̆ng adơi tìt ni, 'buh hũ tơma ngă ñu tra.”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Kơmlài kơmrào prŏng, pơsơboh khăng adơi tìt bloh nư̆n tơbiă klàh. Adơi tìt tơbiă jiơ̆ng yơu mơnih mơtai, nư̆n lô mơnih đờm lài: “Ñu mơtai bơjơ.”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Bloh Yàng Jêsu apăn tơngàn adơi tìt, đơ̆ng ñu tơgồ; sơ̆ng ñu tơgồ dơ̆ng.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Tŭ Yàng Jêsu tơma lăm sàng bơjơ, du mơnih tui-mơgru truh tơnia krơi Pô: “Kơđa hơgĕ buơl dơlhă 'buh rơgơi pơtrơh jiơ̆ng kơmlài nư̆n?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Pô đờm: “Yah 'buh iơu-lài, nư̆n 'buh aràng sơi pơtrơh kơmlài nư̆n tơbiă jiơ̆ng.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Mư̆ng anih nư̆n, Yàng Jêsu sơ̆ng du mơnih tui-mơgru Pô nau găn c̆àr Galile, bloh Pô 'buh khiăng brơi aràng sơi thơu,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 kơyoa Pô khiăng pơto-pơsài du mơnih tui-mơgru Pô. Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Anà Mơnih rơŭ kŏng jào lăm tơngàn aràng. Buơl guñu rơŭ pơmơtai Pô, sơ̆ng Pô rơŭ mơtai. Hơdơi klơu hơrơi Pô rơŭ hơdiŭ wơ̆.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Bloh du mơnih tui-mơgru Pô 'buh wờng du pơnuaĭ nư̆n, sơ̆ng buơl guñu huơĭ bloh 'buh khĭn tơnia Pô.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Yàng Jêsu sơ̆ng du mơnih tui-mơgru truh tơ plơi-prŏng Kapenaum. Tŭ tơma lăm sàng bơjơ, Pô tơnia du mơnih tui-mơgru: “Tŭ nau jơlàn, buơl guhã đờm tămpơrjai sơ̆ng gơŭ mư̆ng bruă hơgĕ nư̆n?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Bloh buơl guñu dò kơđơ̆ng rik, kơyoa lăm jơlàn nau buơl guñu hũ đờm tămpơrjai gơŭ c̆ơ aràng sơi la mơnih prŏng-màng rơlau abih.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Pô dò guh, iơu sa-pluh dua aràng mơnih tơdi-tơdài sơ̆ng đờm: “Yah aràng sơi khiăng ngă mơnih akŏ, nư̆n păl ngă mơnih tơluĭ sơ̆ng păl ngă hơlŭn-hơlă tơ tơgrơ̆ mơnih.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Bloh nư̆n Pô ba sa aràng lơ-ơneh tìt daŭ tơkrah du mơnih tui-mơgru, Pô pồ adơi tìt lăm tơngàn sơ̆ng đờm:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Aràng sơi kơyoa mư̆ng angăn Kơu bloh wă-rò sa aràng lơ-ơneh tìt yơu lơ-ơneh tìt ni, nư̆n la wă-rò Kơu. Sơ̆ng aràng sơi wă-rò Kơu, nư̆n 'buh iơŭ wă-rò Kơu, bloh wă-rò Pô hũ pơđăr Kơu.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Jăng đờm sơ̆ng Pô: “Ơ Pô-Pơto, buơl dơlhă hũ 'buh mơnih mă angăn Pô bloh pơtrơh kơmlài, sơ̆ng buơl dơlhă hũ pơkơŭ mơnih nư̆n kơyoa mơnih nư̆n 'buh tui buơl gudrơi.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Bloh Yàng Jêsu đờm: “Juơi pơkơŭ buơl guñu, kơyoa 'buh aràng sơi hũ rơgơi mă angăn Kơu ngă bruă c̆rih-krơi, bloh nư̆n gài pơtrah wơ̆ đờm jơhà tơ Kơu jiơ̆ng.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Aràng sơi 'buh tămdră-wơ̆ sơ̆ng buơl gudrơi la găm sơ̆ng buơl gudrơi.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Kơyoa iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, aràng sơi brơi tơ buơl guhã sa c̆uàn ia mơrềt kơyoa buơl guhã la mơnih Pô Krist, mơnih nư̆n rơŭ 'buh lơhiă phơ̆n mơyòm-brơi drơi ơu.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Bloh aràng sơi ngă tơ sa aràng lăm du lơ-ơneh tìt ni, la du mơnih hũ păng-tui Kơu bơjơ păl sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh, nư̆n yah akă lơsŭng pơtơu prŏng lăm tơkuai mơnih nư̆n bloh prah trŭn lăm ia-tơsì dò siàm rơlau.”
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 “Yah tơngàn hã ngă tơ hã sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh, nư̆n koh ñu bĕ; kơyoa yah tùt sa gah tơngàn bloh hũ tơma lăm pơnuaĭ hơdiŭ, dò siàm rơlau la hũ tơ̆l abih dua gah tơngàn bloh păl kŏng prah tơma lăm brŏng-apui, la anih apui 'buh tŭ lơi mơtai.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Yah tơkai hã ngă tơ hã sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh, nư̆n koh ñu bĕ; kơyoa yah tùt sa bĕ tơkai bloh hũ tơma lăm pơnuaĭ hơdiŭ, dò siàm rơlau la hũ tơ̆l abih dua bĕ tơkai bloh păl kŏng prah tơma lăm brŏng-apui.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 (b)
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Yah mơta hã ngă tơ hã sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh, nư̆n lơ-iok ñu bĕ; kơyoa yah tơrgloh sa gah mơta bloh hũ tơma lăm lơgăr Yàng Pô Lơngì, dò siàm rơlau la hũ tơ̆l abih dua gah mơta bloh păl kŏng prah tơma lăm brŏng-apui,
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 la anih hơlă-hơlĭng 'buh tŭ lơi mơtai sơ̆ng apui 'buh tŭ lơi mơtai.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Kơyoa yàu aràng rơŭ kŏng pơđăm sơ̆ng apui.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Sơra la phơ̆n siàm, bloh yah sơra lơhiă kơya 'bă, nư̆n mă hơgĕ ngă tô 'bă wơ̆ jiơ̆ng? Buơl guhã păl hũ sơra lăm hơtai-hơtiàn drơi, sơ̆ng hơdiŭ hơlàr-siàm sơ̆ng gơŭ.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.