Marcos 9

Chru (CJE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yàng Jêsu đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru: “Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, lăm du mơnih dò dơ̆ng tơ anih ni, hũ du mơnih rơŭ 'buh mơtai dơlhơu tơ tŭ 'buh lơgăr Yàng Pô Lơngì truh sơ̆ng pơnuaĭ gơnăp-gơnuăr.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Năm hơrơi hơdơi, Yàng Jêsu ba Pier, Jakơ sơ̆ng Jăng nau krơi sơ̆ng Pô đì tơ sa boh c̆ơ̆ glòng, sơ̆ng Pô sơrlơŭ-pơsơlih rùp tơ anaŭ buơl guñu.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Khăn-ào Pô tơbiă jiơ̆ng sơrdah-kơc̆rà sơ̆ng kò-pơtih, tơ̆l truh 'buh hũ mơnih khờh boh lơi lăm dun-ya ni hũ rơgơi boh kò-pơtih jiơ̆ng yơu nư̆n.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Eli sơ̆ng Môise tơbiă pơ'buh mơta, đờm glai sơ̆ng Yàng Jêsu.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Pier đờm sơ̆ng Yàng Jêsu: “Ơ Pô-Pơto, buơl gudrơi dò tơ anih ni siàm biă! Buơl dơlhă rơŭ ngă klơu boh pờ, sa boh tơ Pô-Pơto, sa boh tơ Môise, sơ̆ng sa boh tơ Eli.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Pier đờm bloh 'buh thơu drơi đờm hơgĕ, kơyoa abih klơu aràng buơl guñu huơĭ kơđa biă.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Bloh nư̆n hũ sa puk hwăl jơ̆m ac̆ĭng buơl guñu, sơ̆ng mư̆ng dơrlăm puk hwăl hũ săp đờm lài: “Ni la Anà Kơu uơ̆n-rơnăm, păng bĕ pơnuaĭ Anà nư̆n!”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Mơre-mơro, du mơnih tui-mơgru c̆ơ tòmdăr, 'bu 'buh aràng sơi tra, mĭn dò sa aràng Yàng Jêsu sơ̆ng buơl guñu soh.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Tŭ găm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru mư̆ng c̆ơ̆ trŭn, Pô đờm kơkơi pơkơŭ buơl guñu 'buh hũ đờm tơ aràng sơi thơu du pơnuaĭ buơl guñu hũ 'buh, tơ̆l truh tơ tŭ Anà Mơnih mư̆ng pơnuaĭ mơtai hơdiŭ wơ̆.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Du mơnih tui-mơgru pioh-sơdơ̆r pơnuaĭ nư̆n, sơ̆ng đờm tơnia gơŭ “mư̆ng pơnuaĭ mơtai hơdiŭ wơ̆” hũ mơblàng la hơgĕ.
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Bloh nư̆n buơl guñu truh tơnia Pô: “Kơđa hơgĕ du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia đờm lài: Eli păl truh dơlhơu ka?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Pô đờm: “Biă Eli păl truh dơlhơu tô ngă pơsiàm wơ̆ tơgrơ̆ bruă. Dò pơnuaĭ wă mư̆ng Anà Mơnih lài Pô păl kŏng lô pơnuaĭ pơđì-pơđoa gleh-glăr sơ̆ng kŏng aràng klau-pơtăt c̆ơ 'buh sơ̆p nư̆n hơyơu?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Bloh Kơu đờm tô buơl guhã thơu, Eli hũ truh bơjơ, sơ̆ng aràng hũ ngă tơ ñu tui hơtai buơl guñu khiăng, iơŭ yơu pơnuaĭ hũ wă mư̆ng ñu rơi.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Tŭ Yàng Jêsu sơ̆ng klơu aràng mơnih tui-mơgru truh sơ̆ng du mơnih tui-mơgru pơkơ̆n, nư̆n 'buh sa tơrpuơl lô buơl làng dò pơgùm gơŭ tòmdăr buơl guñu, sơ̆ng hũ du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia dò đờm tămpơrjai sơ̆ng du mơnih tui-mơgru nư̆n.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Pơrpa 'buh Pô, abih tơrpuơl mơnih lô mă ngă c̆rih-takơtuă biă. Buơl guñu đuaĭ truh ràn tơnia Pô.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Pô tơnia buơl guñu: “Buơl guhã đờm tămpơrjai sơ̆ng du mơnih tui-mơgru mư̆ng bruă hơgĕ nư̆n?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Sa aràng lăm tơrpuơl mơnih lô đờm sơđồ: “Ơ Pô-Pơto, dơlhă hũ apăn anà lơkơi dơlhă truh tơ Pô-Pơto. Ñu kơđòng kơmlài kơmlo ngă.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Yàu amăng kơmlài tơma ngă, nư̆n pơsơboh ñu lơbuh tơ ala, ngă tơbiă ia kơmbuh mư̆ng kàng, kĕ tơgơi, bloh nư̆n lơphuơi kơ̆ng mơnih. Dơlhă hũ yòng du mơnih tui-mơgru Pô-Pơto pơtrơh kơmlài nư̆n, bloh buơl guñu 'buh pơtrơh jiơ̆ng.”
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Ơ jơi-pơtiàn 'buh păng-tui dih, Kơu rơŭ păl dò sơ̆ng buơl guhã tơ̆l truh tơ tŭ lơi? Kơu păl kŏng ă-ư̆n buơl guhã tơ̆l truh tơ tŭ lơi wơ̆? Ba bĕ adơi tìt truh tơ Kơu.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Buơl guñu ba adơi tìt truh tơ Pô. Pơrpa 'buh Yàng Jêsu, kơmlài lăm tơk pơsơboh khăng adơi tìt, ñu lơbuh tơ ala lơ̆n, pơrlơ̆ng pơrpơ̆ rùp, sơ̆ng kơmbuh kàng.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Yàng Jêsu tơnia ama adơi tìt: “Ñu kơđòng yơu ni hơdùm suơi bơjơ?” Mơnih ama đờm: “Mư̆ng tŭ ñu dò tìt.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Kơmlài hũ lô amăng prah ñu tơma lăm apui, lăm ia, tô pơmơtai ñu. Bloh yah Pô-Pơto hũ rơgơi ngă jiơ̆ng hơgĕ, nư̆n yòng anĭt-anăr buơl dơlhă sơ̆ng dŏng mơ-ơna.”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yàng Jêsu đờm: “Hơyơu hã đờm: yah Pô-Pơto hũ rơgơi ngă jiơ̆ng? Mơnih lơi păng-tui nư̆n tơgrơ̆ bruă hũ jiơ̆ng abih.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Lăm tŭ nư̆n mư, ama adơi tìt driau prŏng đờm: “Dơlhă păng-tui. Yòng Yàng dŏng-kờl dơlhă pha-jai rơlau tơ hơtai-hơtiàn 'buh păng-tui dơlhă!”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Tŭ 'buh tơrpuơl lô buơl làng ba gơŭ truh, Yàng Jêsu puaĭ tơ kơmlài sơ̆ng đờm: “Ơ kơmlài kơmlo sơ̆ng tĭ dih, Kơu pơđăr hã păl tơbiă klàh mư̆ng adơi tìt ni, 'buh hũ tơma ngă ñu tra.”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Kơmlài kơmrào prŏng, pơsơboh khăng adơi tìt bloh nư̆n tơbiă klàh. Adơi tìt tơbiă jiơ̆ng yơu mơnih mơtai, nư̆n lô mơnih đờm lài: “Ñu mơtai bơjơ.”
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Bloh Yàng Jêsu apăn tơngàn adơi tìt, đơ̆ng ñu tơgồ; sơ̆ng ñu tơgồ dơ̆ng.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Tŭ Yàng Jêsu tơma lăm sàng bơjơ, du mơnih tui-mơgru truh tơnia krơi Pô: “Kơđa hơgĕ buơl dơlhă 'buh rơgơi pơtrơh jiơ̆ng kơmlài nư̆n?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Pô đờm: “Yah 'buh iơu-lài, nư̆n 'buh aràng sơi pơtrơh kơmlài nư̆n tơbiă jiơ̆ng.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Mư̆ng anih nư̆n, Yàng Jêsu sơ̆ng du mơnih tui-mơgru Pô nau găn c̆àr Galile, bloh Pô 'buh khiăng brơi aràng sơi thơu,
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 kơyoa Pô khiăng pơto-pơsài du mơnih tui-mơgru Pô. Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Anà Mơnih rơŭ kŏng jào lăm tơngàn aràng. Buơl guñu rơŭ pơmơtai Pô, sơ̆ng Pô rơŭ mơtai. Hơdơi klơu hơrơi Pô rơŭ hơdiŭ wơ̆.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Bloh du mơnih tui-mơgru Pô 'buh wờng du pơnuaĭ nư̆n, sơ̆ng buơl guñu huơĭ bloh 'buh khĭn tơnia Pô.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Yàng Jêsu sơ̆ng du mơnih tui-mơgru truh tơ plơi-prŏng Kapenaum. Tŭ tơma lăm sàng bơjơ, Pô tơnia du mơnih tui-mơgru: “Tŭ nau jơlàn, buơl guhã đờm tămpơrjai sơ̆ng gơŭ mư̆ng bruă hơgĕ nư̆n?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Bloh buơl guñu dò kơđơ̆ng rik, kơyoa lăm jơlàn nau buơl guñu hũ đờm tămpơrjai gơŭ c̆ơ aràng sơi la mơnih prŏng-màng rơlau abih.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Pô dò guh, iơu sa-pluh dua aràng mơnih tơdi-tơdài sơ̆ng đờm: “Yah aràng sơi khiăng ngă mơnih akŏ, nư̆n păl ngă mơnih tơluĭ sơ̆ng păl ngă hơlŭn-hơlă tơ tơgrơ̆ mơnih.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Bloh nư̆n Pô ba sa aràng lơ-ơneh tìt daŭ tơkrah du mơnih tui-mơgru, Pô pồ adơi tìt lăm tơngàn sơ̆ng đờm:
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Aràng sơi kơyoa mư̆ng angăn Kơu bloh wă-rò sa aràng lơ-ơneh tìt yơu lơ-ơneh tìt ni, nư̆n la wă-rò Kơu. Sơ̆ng aràng sơi wă-rò Kơu, nư̆n 'buh iơŭ wă-rò Kơu, bloh wă-rò Pô hũ pơđăr Kơu.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Jăng đờm sơ̆ng Pô: “Ơ Pô-Pơto, buơl dơlhă hũ 'buh mơnih mă angăn Pô bloh pơtrơh kơmlài, sơ̆ng buơl dơlhă hũ pơkơŭ mơnih nư̆n kơyoa mơnih nư̆n 'buh tui buơl gudrơi.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Bloh Yàng Jêsu đờm: “Juơi pơkơŭ buơl guñu, kơyoa 'buh aràng sơi hũ rơgơi mă angăn Kơu ngă bruă c̆rih-krơi, bloh nư̆n gài pơtrah wơ̆ đờm jơhà tơ Kơu jiơ̆ng.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Aràng sơi 'buh tămdră-wơ̆ sơ̆ng buơl gudrơi la găm sơ̆ng buơl gudrơi.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Kơyoa iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, aràng sơi brơi tơ buơl guhã sa c̆uàn ia mơrềt kơyoa buơl guhã la mơnih Pô Krist, mơnih nư̆n rơŭ 'buh lơhiă phơ̆n mơyòm-brơi drơi ơu.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 Bloh aràng sơi ngă tơ sa aràng lăm du lơ-ơneh tìt ni, la du mơnih hũ păng-tui Kơu bơjơ păl sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh, nư̆n yah akă lơsŭng pơtơu prŏng lăm tơkuai mơnih nư̆n bloh prah trŭn lăm ia-tơsì dò siàm rơlau.”
42 E qualquer que escandalizar um
43 “Yah tơngàn hã ngă tơ hã sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh, nư̆n koh ñu bĕ; kơyoa yah tùt sa gah tơngàn bloh hũ tơma lăm pơnuaĭ hơdiŭ, dò siàm rơlau la hũ tơ̆l abih dua gah tơngàn bloh păl kŏng prah tơma lăm brŏng-apui, la anih apui 'buh tŭ lơi mơtai.
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 — ausente —
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Yah tơkai hã ngă tơ hã sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh, nư̆n koh ñu bĕ; kơyoa yah tùt sa bĕ tơkai bloh hũ tơma lăm pơnuaĭ hơdiŭ, dò siàm rơlau la hũ tơ̆l abih dua bĕ tơkai bloh păl kŏng prah tơma lăm brŏng-apui.
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 (b)
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Yah mơta hã ngă tơ hã sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh, nư̆n lơ-iok ñu bĕ; kơyoa yah tơrgloh sa gah mơta bloh hũ tơma lăm lơgăr Yàng Pô Lơngì, dò siàm rơlau la hũ tơ̆l abih dua gah mơta bloh păl kŏng prah tơma lăm brŏng-apui,
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 la anih hơlă-hơlĭng 'buh tŭ lơi mơtai sơ̆ng apui 'buh tŭ lơi mơtai.
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Kơyoa yàu aràng rơŭ kŏng pơđăm sơ̆ng apui.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Sơra la phơ̆n siàm, bloh yah sơra lơhiă kơya 'bă, nư̆n mă hơgĕ ngă tô 'bă wơ̆ jiơ̆ng? Buơl guhã păl hũ sơra lăm hơtai-hơtiàn drơi, sơ̆ng hơdiŭ hơlàr-siàm sơ̆ng gơŭ.”
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.