Lucas 22

Chru (CJE) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hơrơi pơjŭm 'bơ̆ng Pah 'Buh Hũ Tơpơi, kŭng angăn la pơnuaĭ Pơjŭm 'Bơ̆ng Nau-Găn, hũ truh jĕ.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia duah pơc̆òng bơ-yai pơnuaĭ tô pơmơtai Yàng Jêsu, kơyoa buơl guñu huơĭ tơ buơl làng.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Tŭ nư̆n, kơmlài Satăn tơma lăm Juđa, angăn la Iskariôt, la sa aràng lăm tơrpuơl sa-pluh dua aràng mơnih tơdi-tơdài.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Ñu nau đờm tămbơyai sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ tơrpuơl lĭng khiă-gàr sàng duh-dơlbăt, mư̆ng bruă hơyơu bloh ñu rơgơi jào Pô tơ buơl mơnih nư̆n.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Du mơnih dih uơ̆n drơi biă, sơ̆ng đờm pơguăn rơŭ brơi priă tơ ñu.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Juđa hũ sa hơtai sơ̆ng buơl guñu, sơ̆ng duah tŭ hơnàn-iơŭ tô jào Yàng Jêsu tơ buơl guñu, tŭ 'buh hũ tơrpuơl mơnih lô.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Truh hơrơi pơjŭm 'bơ̆ng Pah 'Buh Hũ Tơpơi, la hơrơi aràng păl pơmơtai abo anà pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng Nau-Găn,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Yàng Jêsu pơđăr Pier sơ̆ng Jăng nau bloh đờm kơkơi: “Nau bĕ, rơc̆ăng pồ pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng Nau-Găn tô buơl gudrơi 'bơ̆ng.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Dua aràng buơl guñu tơnia: “Pô-Pơto khiăng buơl dơlhă rơc̆ăng pồ pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng nư̆n tơ anih lơi?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Pô đờm: “Tŭ tơma lăm plơi-prŏng, buơl guhã rơŭ tòm sa aràng mơnih đoa abŭ ia. Nau tui bĕ mơnih nư̆n. Mơnih nư̆n tơma sàng lơi, buơl guhã tui tơma bĕ sàng nư̆n,
10 Jesus lhes explicou:
11 sơ̆ng đờm sơ̆ng mơnih pô sàng lài: ‘Pô-Pơto tơnia hã lài: Adŭ thuai la anih Kơu rơŭ 'bơ̆ng pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng Nau-Găn sơ̆ng du mơnih tui-mơgru Kơu, tơ anih lơi?’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Mơnih pô sàng rơŭ pơto tơ buơl guhã sa adŭ prŏng tơ tăl ngŏ sàng, tơgrơ̆ phơ̆n angui hũ rơc̆ăng lờih abih bơjơ. Buơl guhã rơc̆ăng pồ bĕ pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng tơ anih nư̆n!”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Dua aràng mơnih tui-mơgru nau sơ̆ng păp tơgrơ̆ pơnuaĭ iơŭ yơu Pô hũ đờm dơlhơu sơ̆ng buơl guñu; nư̆n buơl guñu rơc̆ăng pồ pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng Nau-Găn.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Tŭ truh jơ, Yàng Jêsu dò guh lăm c̆ơnừng 'bơ̆ng, du mơnih tơdi-tơdài dò guh găm sơ̆ng Pô.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Kơu khiăng biă 'bơ̆ng pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng Nau-Găn ni sơ̆ng buơl guhã dơlhơu tŭ Kơu kŏng pơđì-pơđoa gleh-glăr.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Kơyoa Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, Kơu rơŭ 'buh 'bơ̆ng pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng ni tra, tơ̆l truh tơ tŭ pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng ni hũ wĭl-tơ̆l lăm lơgăr Yàng Pô Lơngì.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Pô apăn c̆uàn, ưnjơmừn, bloh nư̆n đờm: “Mă bĕ sơ̆ng pơrpha tơ gơŭ.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Kơyoa Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, mư̆ng ni Kơu rơŭ 'buh mơñŭm ia ño ni tra tơ̆l truh tơ tŭ lơgăr Yàng Pô Lơngì truh.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Bloh nư̆n Pô mă pah, ưnjơmừn, 'bĕt pơrpha tơ du mơnih tui-mơgru sơ̆ng đờm: “Ni la rùp-phàp Kơu, kơyoa mư̆ng buơl guhã bloh pơyă brơi. Ngă bĕ pơnuaĭ ni tô sơdơ̆r truh Kơu!”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Hơdơi tŭ 'bơ̆ng, Pô kŭng ngă yơu nư̆n rơi, mă c̆uàn brơi tơ du mơnih tui-mơgru sơ̆ng đờm: “C̆uàn ni la pơnuaĭ Pơguăn-Pơđoàn Bơrhơu lăm drah Kơu, kơyoa mư̆ng buơl guhã bloh hŏ tơbiă.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Ni, tơngàn mơnih pơblơ̆-dră Kơu dò jĕ Kơu, anih c̆ơnừng 'bơ̆ng ni.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Anà Mơnih nau yơu pơnuaĭ hũ ngă-nìn, bloh gleh-glăr dồn-să biă tơ mơnih pơblơ̆-dră Anà Mơnih!”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Du mơnih tui-mơgru tơma tơnia gơŭ lăm tơrpuơl drơi aràng sơi la mơnih rơŭ ngă pơnuaĭ nư̆n.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Du mơnih tui-mơgru tămpơrjai mơsau sơ̆ng gơŭ, c̆ơ aràng sơi la mơnih prŏng rơlau abih lăm tơrpuơl drơi.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Yàng Jêsu đờm sơ̆ng buơl guñu: “Du pơtau buơl làng agàh mă gơnuăr bloh apăn-akŏ buơl làng, sơ̆ng du mơnih apăn-akŏ ni pơ-angăn drơi la du mơnih ngă pơnuaĭ anĭt, du mơnih dŏng-kờl buơl làng.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Bloh buơl guhã nư̆n 'buh iơŭ yơu nư̆n ơu. Mơnih prŏng rơlau abih tơkrah buơl guhã păl tơbiă jiơ̆ng yơu mơnih tìt rơlau abih, sơ̆ng mơnih apăn-akŏ păl tơbiă jiơ̆ng yơu mơnih duh bruă.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Kơyoa tơkrah mơnih dò guh 'bơ̆ng sơ̆ng mơnih duh bruă, aràng sơi la mơnih prŏng rơlau? Hũ iơŭ la mơnih dò guh 'bơ̆ng ơu? Bloh Kơu dò tơkrah buơl guhã, Kơu hơdiŭ yơu sa aràng mơnih duh bruă.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Buơl guhã la du mơnih hũ kơjăp sa hơtai-hơtiàn tui Kơu, tơkrah du tŭ Kơu păp pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Kơyoa nư̆n, Kơu brơi lơgăr tơ buơl guhã, kŭng yơu Ama Kơu hũ brơi tơ Kơu rơi,
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 tô buơl guhã rơŭ hũ 'bơ̆ng mơñŭm găm sa boh c̆ơnừng sơ̆ng Kơu lăm lơgăr Kơu, sơ̆ng hũ dò guh tơ ngŏ sơbàn tô c̆ahrơña sa-pluh dua jơi-pơtiàn Israel.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 “Ơ Simôn, Simôn! Kơmlài Satăn hũ yòng gơnuăr tô pơlòng-ơñiai buơl guhã yơu aràng tơpơi pruh bơdai.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Bloh Kơu hũ iơu-lài tơ hã, tô hã 'buh lơhiă pơnuaĭ păng-tui. Yơu nư̆n, hơdơi tŭ hã gài mơrai wơ̆, ngă bĕ tơ buơl adơi-ai drơi pràn-kơjăp pơnuaĭ păng-tui.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Pier đờm sơ̆ng Pô: “Ơ Yàng, dơlhă hũ rơc̆ăng lờih hơtai-hơtiàn tô nau sơ̆ng Yàng, yah păl kŏng jàm-krơ̆ halài păl kŏng mơtai sơ̆ng Yàng.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Yàng Jêsu đờm: “Ơ Pier, Kơu đờm tơ hã thơu, hơrơi ni, dơlhơu tŭ mơnŭ kơ-iòk, hã rơŭ klơu amăng đờm kơmlah la hã 'buh thơu Kơu!”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Bloh nư̆n Yàng Jêsu đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru Pô: “Tŭ Kơu pơđăr buơl guhã nau, 'buh apăn tui kơdŭng priă, kơdŭng, halài tơkhŏ kơjuă, buơl guhã hũ siơŭ hơgĕ ơu?” Du mơnih tui-mơgru đờm lài: “'Buh siơŭ hơgĕ ơu!”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Pô đờm: “Bloh tŭ ni, aràng sơi hũ kơdŭng priă nư̆n apăn tui bĕ, aràng sơi hũ kơdŭng kŭng yơu nư̆n rơi. Aràng sơi 'buh hũ đào, nư̆n pơblơi bĕ ào agàh bloh blơi sa 'bĕ đào.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Kơyoa Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, pơnuaĭ 'Bồn Bơ-àr Sơc̆ih-Sri ni păl hũ tơbiă iơŭ tơpă lăm Kơu: ‘Guñu hũ ngă tơ Pô yơu ngă tơ sa aràng mơnih hũ glài-sơnoh.’ Biă yơu nư̆n, tơgrơ̆ hơgĕ hũ wă mư̆ng Kơu păl tơbiă iơŭ tơpă.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Du mơnih tui-mơgru đờm: “Khoai Yàng, ni hũ dua 'bĕ đào.” Pô đờm: “Nư̆n kŭng tơ̆l bơjơ!”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Hơdơi mư̆ng nư̆n, Yàng Jêsu tơbiă nau, sơ̆ng tui lơđăp-bơhiàn, Pô nau truh tơ c̆ơ̆ Ôlibe. Du mơnih tui-mơgru nau tui Pô.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Tŭ truh anih, Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Păl iơu-lài bĕ tô buơl guhã 'buh kơđòng lĕ-tơma lăm pơnuaĭ pơluơ-ơñiai.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Bloh nư̆n Pô nau đoh mư̆ng anih buơl guñu pơgăp atàh kàr prah sa boh pơtơu. Pô c̆ĕ tơ-ù trŭn sơ̆ng iơu-lài:
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “Khoai Ama, yah Ama khiăng, yòng suă c̆uàn pơnuaĭ pơđì-pơđoa gleh-glăr ni klàh mư̆ng Anà! Bloh yah yơu nư̆n, yòng hơtai-khiăng Ama hũ jiơ̆ng, 'buh iơŭ tui hơtai-khiăng Anà.”
42 dizendo:
43 Tŭ nư̆n hũ sa aràng mơnih gơdrưh mư̆ng ngŏ lơngì truh sơ̆ng pơtơ̆l pràn tơ Pô.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Lăm pơnuaĭ pơđì-pơđoa dơnuh-dơnà, Pô iơu-lài 'brŏ abih pràn-hơtai, ia sơ-uh Pô tơbiă jiơ̆ng yơu du tơ-ioh drah, hŏ trŭn tơ ala lơ̆n.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Tŭ iơu-lài abih, Pô tơgồ dơ̆ng, truh tơ anih du mơnih tui-mơgru, 'buh buơl guñu dò đih kơyoa dơnuh-dơnà biă.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Kơđa hơgĕ buơl guhã đih? Tơgồ bloh iơu-lài bĕ, tô buơl guhã 'buh lĕ-tơma lăm pơnuaĭ pơluơ-ơñiai!”
46 E disse:
47 Lăm tŭ Yàng Jêsu dò đờm, nư̆n dih, sa tơrpuơl mơnih lô ba gơŭ truh. Nau dơlhơu ba akŏ la Juđa, sa aràng lăm tơrpuơl sa-pluh dua aràng mơnih tơdi-tơdài. Ñu truh jĕ Yàng Jêsu tô c̆ŭm Pô.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Bloh Yàng Jêsu đờm: “Ơ Juđa, hã mă pơnuaĭ c̆ŭm tô pơblơ̆-dră Anà Mơnih?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Du mơnih dò sơ̆ng Pô 'buh bruă kơjĕ tơbiă truh, nư̆n đờm sơ̆ng Pô: “Ơ Yàng, buơl dơlhă păl angui đào tô tămngă ơu?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Sa aràng lăm tơrpuơl buơl guñu tă hơlŭn-hơlă mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt kloh tơnia gah hơnuă.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Bloh Yàng Jêsu đờm: “Luơi, juơi ngă tra!” Sơ̆ng Pô rơwơ̆ tơ tơnia mơnih hơlŭn-hơlă nư̆n sơ̆ng pơsồ-pơsaih tơ ñu.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Bloh nư̆n Yàng Jêsu đờm sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt, du mơnih apăn-akŏ tơrpuơl lĭng khiă-gàr sàng duh-dơlbăt, sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha truh mă Pô: “Kơđa hơgĕ buơl guhã apăn đào-sơdrà sơ̆ng gai-hwai truh mă Kơu yơu mă mơnih klĕ blơ̆?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Hơrơi hơrơi Kơu dò lăm sàng duh-dơlbăt sơ̆ng buơl guhã, bloh buơl guhã 'buh mă Kơu. Bloh ni la jơ buơl guhã, sơ̆ng gơnuăr pơnuaĭ mơsrư̆-kơnăm.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Buơl guñu mă Yàng Jêsu sơ̆ng ba Pô nau; buơl guñu ba Pô truh tơ sàng mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt. Pier nau tui Pô đoh-đoh.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Buơl guñu c̆uh apui tơkrah 'blàng, bloh nư̆n dò guh sơ̆ng gơŭ, Pier kŭng dò guh sơ̆ng buơl guñu rơi.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Sa aràng mơnih hơlŭn-hơlă kơmơi 'buh Pier dò guh jĕ apui, nư̆n c̆ơ kơnăl Pier nĭ-nùn sơ̆ng đờm: “Mơnih ni kŭng dò sơ̆ng mơnih nư̆n rơi!”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Bloh Pier kơmlah mư sơ̆ng đờm: “Ni kơmơi dih, kơu 'buh thơu mơnih nư̆n ơu!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Hơdơi mư̆ng nư̆n 'buh suơi, hũ mơnih pơkơ̆n 'buh Pier sơ̆ng đờm: “Hã kŭng la sa aràng mơnih găm lăm tơrpuơl mơnih nư̆n rơi!” Bloh Pier đờm: “Ni sơ-ai, kơu 'buh iơŭ la mơnih lăm tơrpuơl nư̆n ơu!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Pơgăp sa jơ hơdơi, hũ sa aràng mơnih pơkơ̆n đờm nìn biă lài: “Mơnih ni iơŭ tơpă biă kŭng la mơnih dò sơ̆ng Jêsu rơi, kơyoa ñu la mơnih Galile.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Bloh Pier đờm: “Ni sơ-ai, kơu 'buh thơu sơ-ai đờm hơgĕ!” Lăm tŭ Pier dò đờm, nư̆n mơnŭ kơ-iòk.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Yàng pơtrah wơ̆ c̆ơ Pier. Pier sơdơ̆r wơ̆ pơnuaĭ Yàng hũ đờm sơ̆ng drơi lài: “Hơrơi ni, dơlhơu tŭ mơnŭ ka kơ-iòk, hã rơŭ klơu amăng đờm kơmlah la hã 'buh thơu Kơu.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Pier nau tơbiă tơ agàh sơ̆ng hia-c̆ŏ pơđì-pơđoa biă.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Tŭ nư̆n, du mơnih khiă-gàr Yàng Jêsu klau-pơtăt sơ̆ng pờng-ngă Pô.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Buơl guñu kơbơ̆ mơta Pô wơ̆, bloh nư̆n tơnia: “C̆ơ đờm hwơ̆r bĕ, aràng sơi ngă hã nư̆n?”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Buơl guñu dò đờm sơk-sơrbĭl klau-pơtăt Pô lô pơnuaĭ pơkơ̆n wơ̆.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Truh ờm hơrơi hơdơi, du mơnih gơnuăr-tha lăm buơl làng, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt, sơ̆ng du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia pơgùm-pơtòm gơŭ wơ̆, bloh nư̆n buơl guñu ba Yàng Jêsu truh tơ anaŭ Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng Juđa.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Buơl guñu tơnia Pô: “Yah hã la Pô Krist, nư̆n đờm bĕ tơ buơl gukơu thơu.” Pô đờm: “Yah Kơu đờm, buơl guhã kŭng 'buh păng-tui;
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 yah Kơu tơnia, buơl guhã kŭng 'buh đờm sơđồ.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Bloh mư̆ng ni truh hơdơi, Anà Mơnih rơŭ dò guh tơ gah hơnuă Yàng Pô Lơngì gơnăp-gơnuăr.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Abih buơl guñu tơnia: “Yơu nư̆n hã la anà Yàng Pô Lơngì?” Pô đờm: “Iơŭ yơu buơl guhã đờm, Kơu la Pô nư̆n.”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Buơl guñu đờm: “Tŭ ni buơl gudrơi c̆àng hơgĕ mơnih ngă grơh tra? Rùp-phŭn buơl gudrơi hũ mơhư̆ mư̆ng kàng ñu đờm tơbiă bơjơ!”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.