Lucas 13

Chru (CJE) vs BKJ

Sair da comparação
1 Lăm tŭ nư̆n, hũ du mơnih tơ anih nư̆n đờm akhàn wơ̆ tơ Yàng Jêsu păng mư̆ng bruă Pilat pơmơtai du mơnih Galile, bloh nư̆n mă drah buơl guñu jrơu sơgơŭ sơ̆ng phơ̆n c̆ĕ-pơyơ̆r duh-dơlbăt buơl guñu pơyă.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yàng Jêsu đờm lài: “Buơl guhã sơnư̆ng du mơnih Galile ni păl kŏng yơu nư̆n la kơyoa glài-sơnoh buơl guñu traŭ rơlau tơ du mơnih Galile pơkơ̆n?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, 'buh iơŭ ơu; bloh yah buơl guhã 'buh mơbai prah-luơi glài-sơnoh, nư̆n abih buơl guhã kŭng rơŭ kơđòng mơtai-lơhiă yơu nư̆n rơi.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Halài sa-pluh tơlpăn aràng mơnih kơđòng rơñàn Silôe tơ-glŭng kơtơ̆ mơtai dih, buơl guhã sơnư̆ng du mơnih nư̆n glài-sơnoh rơlau tơ du mơnih pơkơ̆n lăm plơi-prŏng Jerusalem?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Kơu đờm tơ buơl guhã thơu: 'buh iơŭ yơu nư̆n ơu; bloh yah buơl guhã 'buh khiăng mơbai prah-luơi glài-sơnoh, nư̆n abih buơl guhã kŭng rơŭ kŏng mơtai-lơhiă yơu nư̆n rơi.”
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Yàng Jêsu đờm pơnuaĭ pơgăp-pơmơyơu ni: “Sa aràng mơnih dih pla sa phŭn kơyơu hra lăm apùh ño drơi. Mơnih nư̆n truh pĕ boh, bloh 'buh hũ boh lơi.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Nư̆n ñu đờm sơ̆ng mơnih ngă apùh: ‘Sơ-ai c̆ơ, klơu thŭn ni bơjơ kơu truh pĕ boh anih kơyơu hra ni bloh 'buh hũ boh lơi. Dròm ñu bĕ, luơi ngă hơgĕ tô gơniă lơ̆n?’
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Bloh mơnih ngă apùh đờm: ‘Ơ pô, yòng pô luơi ñu dò sa thŭn ni tra. Dơlhă rơŭ klơi lơ̆n tòmdăr phŭn ñu sơ̆ng tuh phơ̆ng tơ ñu.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Hũ rơgơi hơdơi ni ñu rơŭ tơbiă boh; yah 'buh ơu nư̆n, pô rơŭ dròm.’ ”
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Sa hơrơi sa'bat dih, Yàng Jêsu dò pơto-mơblàng lăm sa boh sàng pơtòm.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Tơ anih nư̆n, hũ sa aràng mơnih kơmơi kơđòng kơmlài ngă, păl kŏng pơnuaĭ lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì lăm sa-pluh tơlpăn thŭn, kơ-iăng kwĕt trŭn tơ ala, 'buh rơgơi dò dơ̆ng tơpă jiơ̆ng.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Tŭ 'buh mơnih kơmơi nư̆n, Yàng Jêsu iơu ñu mơrai truh sơ̆ng đờm: “Ơ anà, anà hũ tơleh-pơklàh mư̆ng pơnuaĭ lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì bơjơ!”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Sơ̆ng Pô daŭ tơngàn tơ ngŏ ñu. Lăm tơk tŭ nư̆n mư, ñu dò dơ̆ng tơpă jiơ̆ng, sơ̆ng adoh-mơyòm Yàng Pô Lơngì.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Bloh mơnih c̆ơ-apăn sàng pơtòm anok hơtai kơyoa 'buh Yàng Jêsu pơsồ-pơsaih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì lăm hơrơi sa'bat. Ñu đờm sơ̆ng tơrpuơl mơnih lô: “Hũ năm hơrơi tô ngă bruă. Khiăng hũ pơsồ-pơsaih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì nư̆n truh bĕ lăm du hơrơi nư̆n, juơi truh lăm hơrơi sa'bat.”
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Bloh Yàng đờm: “Ơ du mơnih hơtai-hơtiàn mơthĭ-lơ̆r! Hũ aràng sơi lăm buơl guhã, hơrơi sa'bat, 'buh tơleh tơlơi tơ lơmo halài phơ̆n pà gah tơkai drơi tơbiă mư̆ng bòng rơ̆, tô dùi ñu nau mơñŭm ia ơu?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Tơ-ài la mơnih kơmơi bloh Kơu hũ pơsồ-pơsaih ni la anà-tơc̆o Abraham, hũ kŏng Satăn akă-pơkơŭ lăm luĭ sa-pluh tơlpăn thŭn, bloh lài 'buh rơgơi tơleh-pơklàh tơ ñu lăm hơrơi sa'bat ơu?”
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Tŭ Pô đờm yơu nư̆n, abih tơgrơ̆ mơnih tămdră sơ̆ng Pô mă ngă mơlơu alah biă, sơ̆ng abih buơl làng nư̆n sờh-sài kơyoa mư̆ng du bruă c̆rih-krơi Pô hũ ngă.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Nư̆n, Yàng Jêsu đờm: “Lơgăr Yàng Pô Lơngì mơhiơ̆ yơu hơgĕ? Kơu păl pơc̆àu-pơmơyơu lơgăr nư̆n sơ̆ng hơgĕ?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Lơgăr Yàng Pô Lơngì mơhiơ̆ yơu sa găr sơbơi mơnih dih mă dơnih lăm apùh drơi. Ñu tơmuh tơgồ sơ̆ng tơbiă jiơ̆ng yơu sa phŭn kơyơu, c̆ĭm lơngì truh ngă sruh lăm thàn ñu jiơ̆ng.”
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Pô đờm wơ̆: “Kơu păl pơc̆àu-pơmơyơu lơgăr Yàng Pô Lơngì sơ̆ng hơgĕ?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Lơgăr Yàng Pô Lơngì mơhiơ̆ yơu tơpơi bloh mơnih kơmơi dih mă apăn jrơu lăm klơu thĕ tơpŭng, tơ̆l truh tơ tŭ tơpŭng rồ đì abih.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Lăm jơlàn đì nau tơ Jerusalem, Yàng Jêsu nau găn du plơi-prŏng plơi tìt, pơto-mơblàng tơ buơl làng.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Hũ mơnih đờm sơ̆ng Pô: “Khoai Yàng, mĭn sa-sĭt mơnih soh hũ dŏng-pơklàh, iơŭ rơi?”
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Păl abih pràn-hơtai tô tơma lăm bơh 'băng gơniă, kơyoa, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, lô mơnih rơŭ duah ngă hơyơu tô tơma lăm nư̆n bloh 'buh tơma jiơ̆ng.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Tŭ mơnih pô sàng tơgồ sơ̆ng kăl krơ̆ bơh 'băng bơjơ, buơl guhã dò tơ agàh tơtoh bơh 'băng sơ̆ng đờm: ‘Khoai Yàng, yòng pơh tơ buơl dơlhă!’ Mơnih pô rơŭ đờm sơđồ: ‘Kơu 'buh thơu buơl guhã mư̆ng lơi truh!’
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Tŭ nư̆n buơl guhã rơŭ đờm: ‘Buơl dơlhă hũ 'bơ̆ng sơ̆ng mơñŭm tơ anaŭ Yàng, sơ̆ng Yàng hũ pơto-mơblàng lăm du jơlàn-rơya buơl dơlhă.’
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Bloh mơnih Pô rơŭ đờm sơ̆ng buơl guhã: ‘Kơu 'buh thơu buơl guhã truh mư̆ng lơi! Ơ abih du mơnih ngă pơnuaĭ mơsak-jơhà dih, nau bĕ tô tơrđơŭ thĭt mư̆ng mơta Kơu!’
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Tŭ nư̆n, buơl guhã rơŭ 'buh Abraham, Isak, Jakôp, găm sơ̆ng abih du mơnih gơnuăr-hwơ̆r dò lăm lơgăr Yàng Pô Lơngì, dò buơl guhã nư̆n rơŭ kơđòng prah tơ agàh, la anih hũ hia-c̆ŏ sơ̆ng kĕ tơgơi.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Lô mơnih mư̆ng gah ia-hơrơi tơbiă, gah ia-hơrơi tơma, gah yù, gah ngŏ, rơŭ truh dò guh huă 'bơ̆ng lăm pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng prŏng lăm lơgăr Yàng Pô Lơngì.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Biă yơu nư̆n, hũ du mơnih tŭ ni aràng c̆ơ la 'buh prŏng-màng, hơdơi ni rơŭ tơbiă jiơ̆ng du mơnih prŏng-màng biă sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, dò du mơnih tŭ ni hũ aràng c̆ơ la prŏng-màng, hơdơi ni rơŭ 'buh hũ Yàng Pô Lơngì c̆ơ la prŏng-màng.”
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Kŭng lăm tŭ nư̆n, hũ du mơnih Pharisi truh đờm sơ̆ng Yàng Jêsu: “Pô-Pơto păl nau klàh bĕ mư̆ng anih ni, kơyoa pơtau Herôt khiăng pơmơtai Pô-Pơto.”
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Nau đờm bĕ sơ̆ng anà mơja nư̆n lài: ‘Hơrơi ni, hơrơi bơgi, Kơu pơtrơh kơmlài sơ̆ng pơsồ-pơsaih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì, truh hơrơi klơu Kơu rơŭ ngă wĭl-tơ̆l gơnuăr-bruă Kơu.
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Bloh hơrơi ni, hơrơi bơgi, sơ̆ng hơrơi kơdih Kơu păl nau, kơyoa sa aràng mơnih gơnuăr-hwơ̆r 'buh rơgơi mơtai tơ agàh plơi-prŏng Jerusalem jiơ̆ng.’ ”
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 “Ơ Jerusalem, Jerusalem! Hã pơmơtai du mơnih gơnuăr-hwơ̆r sơ̆ng prah pơtơu pơmơtai du mơnih hũ pơđăr truh sơ̆ng hã! Lô amăng bơjơ Kơu khiăng tơrgùm-pơtòm anà-tơc̆o hã, yơu mơnŭ ơna pơkruk iơu anà drơi tơma lăm ala siạu, bloh buơl guhã 'buh khiăng!
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Ni, sàng buơl guhã rơŭ kơđòng luơi jơhua. Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, buơl guhã rơŭ 'buh dò 'buh Kơu tra tơ̆l truh tơ tŭ buơl guhã đờm lài: Lơngai-pơtuah tơ Pô mă angăn Yàng bloh truh!”
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do ­Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.