Atos 9

Chru (CJE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tŭ nư̆n, Sol sơđaŭ mơsak-pràn hơtai-hơtiàn khơ̆m pơmơtai du mơnih tui-mơgru Yàng. Ñu truh sơ̆ng mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt,
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 sơ̆ng yòng du bơ-àr pơyoa tơ du sàng pơtòm lăm Đamas, tô yah ñu duah hũ aràng sơi păng-tui jơlàn duh-dơlbăt Yàng, 'buh kơrhia la lơkơi halài kơmơi, nư̆n rơŭ mă c̆aŭ, ba mơrai tơ Jerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Bloh tŭ Sol nau kơjĕ truh tơ plơi-prŏng Đamas, nư̆n phŭ-phă hũ pơnuaĭ sơrdah mư̆ng ngŏ lơngì pơkơc̆rà trŭn tòmdăr ñu.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Ñu lơbuh tơ ala lơ̆n sơ̆ng mơhư̆ hũ săp đờm sơ̆ng drơi: “Ơ Sol, Sol! Kơđa hơgĕ hã mă-pơkơŭ Kơu?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ñu đờm: “Ơ Yàng, Pô la aràng sơi?” Yàng đờm: “Kơu la Jêsu bloh hã mă-pơkơŭ.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Bloh tơgồ dơ̆ng bĕ, nau tơma lăm plơi-prŏng, hũ mơnih rơŭ đờm tơ hã thơu tơgrơ̆ pơnuaĭ hơgĕ păl ngă.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Du mơnih nau găm sơ̆ng ñu dò dơ̆ng wơ̆, hơ̆l-dơmơ̆l biă, kơyoa buơl guñu hũ mơhư̆ săp đờm, bloh 'bu 'buh aràng sơi ơu.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol tơgồ dơ̆ng mư̆ng lơ̆n, mơta yah pơh, bloh 'bu 'buh hơgĕ ơu. Aràng apăn tơngàn ñu sơ̆ng dùi ñu tơma lăm plơi-prŏng Đamas.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Ñu dò tơ anih nư̆n klơu hơrơi, mơta 'buh c̆ơ 'buh hơgĕ jiơ̆ng, sơ̆ng kŭng 'buh 'bơ̆ng 'buh mơñŭm hơgĕ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Tŭ nư̆n, tơ plơi-prŏng Đamas hũ sa aràng mơnih tui-mơgru Yàng angăn la Anania. Lăm sa pơnuaĭ brơi pơ'buh, Yàng đờm sơ̆ng ñu: “Ơ Anania!” Ñu đờm sơđồ: “Ơ Yàng, hũ anà ni.”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Yàng đờm pơđăr: “Tơgồ dơ̆ng bĕ, nau truh tơ jơlàn angăn la Tơpă-Biă, duah sàng Juđa, tô păp sa aràng mơnih angăn la Sol, plơi tơ Tarsơ. Dih, mơnih nư̆n dò iơu-lài.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Lăm sa pơnuaĭ brơi pơ'buh, mơnih nư̆n 'buh hũ sa aràng mơnih angăn la Anania, nau tơma, daŭ tơngàn tơ ngŏ drơi tô hũ sơrdah mơta wơ̆.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Anania đờm: “Ơ Yàng, anà hũ mơhư̆ lô mơnih đờm mư̆ng mơnih ni, mư̆ng abih tơgrơ̆ pơnuaĭ jơhà mơnih nư̆n hũ ngă tơ buơl làng sơc̆ih-sri Yàng lăm Jerusalem.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Tŭ ni mơnih nư̆n dò tơ anih ni, hũ tơ̆l gơnuăr mư̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt, tô mă c̆aŭ abih du mơnih iơu-lơkơu truh angăn Pô.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Bloh Yàng đờm sơ̆ng Anania: “Nau bĕ, kơyoa Kơu hũ rơwah mơnih ni ngă sa phơ̆n angui tơ Kơu, tô apăn angăn Kơu truh sơ̆ng du buơl làng agàh, du pơtau, sơ̆ng du anà Israel.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Kơu rơŭ brơi mơnih nư̆n thơu păl kŏng pơđì-pơđoa gleh-glăr kơyoa mư̆ng angăn Kơu la hơyơu lơi.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Anania tơbiă nau, tơma lăm sàng, bloh nư̆n daŭ tơngàn tơ ngŏ Sol sơ̆ng đờm: “Ơ sơ-ai Sol, Yàng la Yàng Jêsu, Pô hũ tơbiă pơ'buh sơ̆ng sơ-ai lăm jơlàn sơ-ai nau truh tơ anih ni, pơđăr dơlhă truh tô brơi sơ-ai hũ sơrdah mơta wơ̆ sơ̆ng hũ baŭ-bèng Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Lăm tơk tŭ nư̆n mư, hũ phơ̆n hơgĕ yơu kơrkàh akàn mư̆ng mơta Sol hŏ tơ ala, sơ̆ng ñu hũ sơrdah mơta wơ̆; bloh nư̆n tơgồ dơ̆ng sơ̆ng đồ-mă pơnuaĭ 'baptem.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Hơdơi tŭ huă 'bơ̆ng, ñu hũ pràn-khăng wơ̆.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 bloh nư̆n lăm tơk mư, ñu nau tơma lăm du sàng pơtòm đờm pơto-akhàn lài Yàng Jêsu la Anà Yàng Pô Lơngì.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Du mơnih mơhư̆ pơnuaĭ ñu pơto-akhàn, aràng sơi aràng nư̆n kŭng mă ngă krơi-takơtuă biă, sơ̆ng đờm: “Ni 'buh iơŭ la mơnih hũ pơluĭ-pơmơtai du mơnih iơu-lơkơu angăn nư̆n lăm Jerusalem, sơ̆ng kŭng truh tơ anih ni tô mă c̆aŭ buơl mơnih nư̆n ba mơrai wơ̆ tơ du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt ơu?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Bloh Sol nư̆n 'brŏ hơrơi 'brŏ hĭl-pràn, đờm tămpơrjai sơ̆ng du mơnih Juđa dò lăm Đamas, sơ̆ng đờm ngă grơh loh-làng lài Yàng Jêsu la Pô Krist.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Hơdơi lô hơrơi đờm pơto-akhàn yơu nư̆n, mơnih Juđa tămbơyai sơ̆ng gơŭ tô pơmơtai Sol.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Bloh hũ mơnih đờm tơ Sol thơu mư̆ng pơnuaĭ buơl guñu tămbơyai. Buơl guñu kraŭ-khiă du bơh 'băng plơi-prŏng găm hơrơi găm mơlăm, tô pơmơtai gơhũ Sol.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Bloh lăm glai mơlăm, du mơnih tui-mơgru mă bài pơtrŭn ñu trŭn tơ gah agàh pơga plơi-prŏng.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Tŭ truh tơ Jerusalem, Sol khiăng tơma sa tơrpuơl sơ̆ng du mơnih tui-mơgru Yàng, bloh abih tơgrơ̆ mơnih sơđaŭ dò sơnư̆ng huơĭ mư̆ng ñu, kơyoa 'buh păng-tui ñu la mơnih tui-mơgru biă.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Bloh 'Banaba dŏng ñu sơ̆ng ba ñu truh tòm sơ̆ng du mơnih tơdi-tơdài. 'Banaba đờm akhàn wơ̆ tơ buơl guñu thơu mư̆ng bruă Yàng hũ tơbiă pơ'buh sơ̆ng Sol hơyơu lơi lăm jơlàn nau truh tơ Đamas, sơ̆ng Pô hũ đờm pơđăr ñu pơnuaĭ hơgĕ, kŭng yơu bruă ñu hũ hĭl-pràn hơtai-hơtiàn đờm pơto-akhàn mư̆ng angăn Yàng Jêsu lăm Đamas hơyơu lơi.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Mư̆ng nư̆n, Sol nau-mơrai sơ̆ng du mơnih tui-mơgru lăm Jerusalem,
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 sơ̆ng mă angăn Yàng bloh pơto-akhàn hĭl-pràn biă. Ñu kŭng đờm glai sơ̆ng tămpơrjai sơ̆ng du mơnih Juđa đờm ia Grek; bloh du mơnih nư̆n duah pơnuaĭ tô pơmơtai ñu.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Mơhư̆ thơu pơnuaĭ nư̆n, buơl adơi-ai ba mư ñu trŭn tơ Sesare, bloh nư̆n pơyoa ñu nau tơ Tarsơ.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Yơu nư̆n, Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih lăm abih c̆àr Juđe, Galile sơ̆ng Samari hũ đồ-mă pơnuaĭ rĭng-lơngai, hũ bơ̆-tơgồ pràn-kơjăp. Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih hơdiŭ lăm pơnuaĭ duh-huơĭ Yàng, sơ̆ng gơnừm tơ Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri dŏng-kờl, nư̆n khà mơnih păng-tui Yàng 'brŏ hơrơi 'brŏ lô rơlau.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Tŭ nư̆n, Pier nau lăm abih tơgrơ̆ anih, kŭng truh sơ̆ng du mơnih păng-tui Yàng lăm plơi-prŏng Liđa rơi.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Tơ anih nư̆n, Pier păp sa aràng mơnih lơ-ơ̆n mơtai tơkai-tơngàn, mơnih nư̆n dò đih lăm c̆iau hũ tơlpăn thŭn bơjơ, angăn mơta ñu la Ene.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Pier đờm sơ̆ng ñu: “Ơ Ene, Yàng Jêsu Krist pơsồ-pơsaih tơ hã! Tơgồ dơ̆ng bĕ, blì pioh c̆iau hã!” Lăm tơk tŭ nư̆n mư, ñu tơgồ dơ̆ng.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Abih buơl làng lăm Liđa sơ̆ng Sarôn 'buh Ene hũ pơsồ-pơsaih, nư̆n gài mơrai păng-tui Yàng.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Tơ plơi-prŏng Jôppe, lăm tơrpuơl mơnih tui-mơgru, hũ sa aràng mơnih kơmơi angăn la Tabitha; mơta ñu lăm ia Grek la Đôrkas. Ñu ngă lô bruă siàm anĭt-dŏng mơnih pơkơ̆n sơ̆ng jiăng brơi-soh.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Lăm du hơrơi nư̆n, ñu kơđòng lơ-ơ̆n sơ̆ng mơtai. Aràng pơmơnưi rùp atơu ñu, bloh nư̆n apăn daŭ lăm sa boh adŭ tăl ngŏ sàng.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Kơyoa Liđa dò jĕ Jôppe, nư̆n tŭ du mơnih tui-mơgru mơhư̆ thơu hũ Pier dò tơ anih nư̆n, buơl guñu pơđăr mư dua aràng mơnih truh tòm Pier sơ̆ng đờm: “Yòng jà kơi truh mư sơ̆ng buơl dơlhă.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pier tơgồ dơ̆ng nau sơ̆ng dua aràng buơl guñu. Tŭ truh anih, aràng ba Pier truh tơ adŭ tăl ngŏ sàng. Abih du mơnih kơmơi bơdrau pơgùm gơŭ tòmdăr Pier bloh hia, sơ̆ng pơto tơ ñu c̆ơ du ào agàh sơ̆ng khăn-ào pơkơ̆n bloh mò Đôrkas hũ sì brơi tơ buơl guñu tŭ mò dò hơdiŭ.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pier yòng abih tơgrơ̆ mơnih tơbiă tơ agàh, bloh nư̆n c̆ĕ tơ-ù trŭn sơ̆ng iơu-lài. Hơdơi mư̆ng nư̆n, ñu pơtrah gah rùp atơu sơ̆ng đờm: “Ơ Tabitha, tơgồ bĕ!” Mò Tabitha pơh mơta, 'buh Pier, nư̆n tơgồ dò guh mư.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pier mă tơngàn đơ̆ng mò tơgồ, bloh nư̆n iơu du mơnih sơc̆ih-sri sơ̆ng du mơnih kơmơi bơdrau truh sơ̆ng pơto tơ buơl guñu 'buh mò hơdiŭ.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Bruă nư̆n hũ ba pơtiơ̆ng lăm abih plơi-prŏng Jôppe, nư̆n hũ lô mơnih păng-tui Yàng.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pier dò wơ̆ lăm plơi-prŏng Jôppe lô hơrơi, tơ sàng sa aràng mơnih khờh ngă kơlì, angăn la Simôn.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.