Atos 8
Chru (CJE) vs ACF
1 Sol la mơnih sa hơtai-hơtiàn sơ̆ng buơl guñu lăm bruă pơmơtai Etien. Lăm tŭ nư̆n, Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih lăm Jerusalem păp pơnuaĭ kơđòng mă-pơkơŭ prŏng biă. Abih tơgrơ̆ mơnih păng-tui Yàng păl đuaĭ c̆ơrlah-c̆ơrlờp lăm du c̆àr Juđe sơ̆ng Samari, dò mĭn du mơnih tơdi-tơdài soh.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se naquele dia uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judéia e de Samaria, exceto os apóstolos.
2 Yah yơu nư̆n, kŭng hũ du mơnih păng-duh Yàng, nau mă rùp atơu Etien apăn nau dơ̆r, sơ̆ng hia-c̆ŏ tơ ñu dơnuh-dơnà biă.
2 E uns homens piedosos foram enterrar Estêvão, e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Bloh Sol nư̆n kừ ngă kơprah-kơprĭng Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih. Ñu tơma rơnùh mư̆ng sàng ni truh sàng pơkơ̆n, mă abih găm mơnih lơkơi mơnih kơmơi apăn krơ̆ lăm sàng jàm.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Yơu nư̆n, du mơnih păl đuaĭ c̆ơrlah-c̆ơrlờp, nau mư̆ng anih ni truh anih pơkơ̆n, pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda a parte, anunciando a palavra.
5 Philip trŭn tơ plơi-prŏng Samari, pơto-akhàn mư̆ng Pô Krist tơ buơl làng lăm anih nư̆n.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria lhes pregava a Cristo.
6 Tơrpuơl buơl làng păng pơnuaĭ Philip pơto-mơblàng sơ̆ng 'buh du nàl-c̆rih ñu ngă, nư̆n sa hơtai-hơtiàn păng ñu đờm.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia;
7 Kơyoa hũ lô kơmlài-kơmloh kơmrào prŏng săp bloh tơbiă mư̆ng lô mơnih kơđòng ñu ngă. Lô mơnih krŭn-khuĕt tơkai-tơngàn sơ̆ng mơnih joh-je kŭng hũ pơsồ-pơsaih.
7 Pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Kơyoa nư̆n, lăm plơi-prŏng hũ pơnuaĭ sờh-sài biă.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Tŭ nư̆n, lăm plơi-prŏng nư̆n hũ sa aràng mơnih angăn la Simôn, mư̆ng dơlhơu hơdiŭ sơ̆ng bruă ngă pơjơu juh-proh, sơ̆ng ñu pơ-angăn rùp-phŭn drơi la sa aràng mơnih prŏng-màng, ngă tơ buơl làng Samari mă ngă krơi-takơtuă biă.
9 E estava ali um certo homem, chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica, e tinha iludido o povo de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Abih tơgrơ̆ mơnih dò tơ anih nư̆n, mư̆ng lơ-ơneh tìt tơ̆l truh tơ mơnih tha, aràng sơi aràng nư̆n kŭng păng tui ñu soh, bloh đờm lài: “Mơnih ni la gơnăp-gơnuăr Yàng Pô Lơngì, angăn la Gơnăp-Gơnuăr Prŏng.”
10 Ao qual todos atendiam, desde o menor até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Buơl nư̆n păng tui ñu, kơyoa mư̆ng suơi ni bơjơ, ñu hũ angui pơnuaĭ kơmlài-kơmloh ngă tơ buơl nư̆n păl mă ngă c̆rih-takơtuă.
11 E atendiam-no, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Bloh tŭ buơl guñu păng Philip pơto-akhàn tơ buơl guñu mư̆ng Pơnuaĭ-Siàm lơgăr Yàng Pô Lơngì sơ̆ng mư̆ng angăn Yàng Jêsu Krist, nư̆n abih buơl guñu, găm mơnih lơkơi sơ̆ng mơnih kơmơi đồ-mă pơnuaĭ 'baptem abih.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus, e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Rùp-phŭn Simôn kŭng păng-tui rơi, sơ̆ng hơdơi tŭ đồ-mă pơnuaĭ 'baptem, nư̆n dò mĭt sơ̆ng Philip. Sơ̆ng tŭ ñu 'buh du pơnuaĭ-c̆rih nàl-krơi prŏng hũ ngă tơbiă, nư̆n mă ngă krơi-takơtuă biă.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Du mơnih tơdi-tơdài dò lăm Jerusalem mơhư̆ thơu buơl làng Samari hũ đồ-mă Pơnuaĭ-Siàm Yàng Pô Lơngì, nư̆n pơđăr Pier sơ̆ng Jăng truh sơ̆ng buơl guñu.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Tŭ truh anih, Pier sơ̆ng Jăng iơu-lài tơ du mơnih bơrhơu păng-tui tô buơl guñu đồ-mă Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri.
15 Os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo
16 Kơyoa Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri ka trŭn tơ ngŏ sa aràng mơnih lơi lăm tơrpuơl buơl guñu: buơl guñu mĭn mă angăn Yàng Jêsu bloh đồ-mă pơnuaĭ 'baptem soh.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido; mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus).
17 Pier sơ̆ng Jăng daŭ tơngàn tơ ngŏ buơl guñu, nư̆n buơl guñu đồ-mă hũ Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri.
17 Então lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Tŭ 'buh du mơnih tơdi-tơdài daŭ tơngàn tơ ngŏ nư̆n Bơngă Sơc̆ih-Sri hũ brơi trŭn, nư̆n Simôn mă priă truh brơi tơ dua aràng mơnih tơdi-tơdài, sơ̆ng đờm:
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 “Yòng kŭng brơi tơ dơlhă gơnuăr nư̆n rơi, tô dơlhă daŭ tơngàn tơ ngŏ aràng sơi nư̆n mơnih nư̆n kŭng hũ đồ-mă Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri.”
19 Dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Bloh Pier đờm sơđồ lài: “Priă-jền sơ-ai kŭng mơtai-lơhiă bĕ sơ̆ng sơ-ai. Kơyoa sơ-ai sơnư̆ng, hũ rơgơi mă jền-priă blơi jiơ̆ng pơnuaĭ anĭt-brơi-soh mư̆ng Yàng Pô Lơngì!
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Sơ-ai 'buh hũ pơ-ơnah hơgĕ sơ̆ng kŭng 'buh hũ pơ-ơnah pơrpha lơi lăm bruă ni ơu, kơyoa hơtai-hơtiàn sơ-ai 'buh tơpă-siàm tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Yơu nư̆n, păl mơbai prah-luơi bĕ bruă mơsak-jơhà sơ-ai bloh iơu-lài sơ̆ng Yàng, tô hũ rơgơi Yàng rơŭ anĭt toh-luơi tơ sơ-ai mư̆ng glài-sơnoh hũ sơnư̆ng-bơyai yơu nư̆n lăm hơtai-hơtiàn.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniqüidade, e ora a Deus, para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Kơyoa dơlhă 'buh sơ-ai sơđaŭ dò lăm pơnuaĭ oàn-mơbai sơ̆ng lăm srĕng-anuh pơnuaĭ glài-sơnoh.”
23 Pois vejo que estás em fel de amargura, e em laço de iniqüidade.
24 Simôn đờm sơđồ: “Yòng dua aràng buơl kơi iơu-lài sơ̆ng Yàng tơ dơlhă, tô dơlhă 'buh păl kơđòng lăm pơnuaĭ buơl kơi đờm nư̆n.”
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Hơdơi tŭ ngă grơh sơ̆ng pơto-akhàn pơnuaĭ Yàng, Pier sơ̆ng Jăng gài mơrai wơ̆ tơ Jerusalem; lăm jơlàn nau, buơl guñu nau găm pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm găm lăm lô plơi mơnih Samari.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e em muitas aldeias dos samaritanos anunciaram o evangelho.
26 Tŭ nư̆n, hũ sa aràng mơnih gơdrưh Yàng đờm sơ̆ng Philip: “Tơgồ dơ̆ng bĕ sơ̆ng nau trŭn tơ jơlàn ba truh gah yù, la jơlàn mư̆ng Jerusalem nau trŭn tơ Gasa.” Nư̆n la sa boh jơlàn jơhua tơkì mơnih nau mơrai.
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai para o lado do sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserta.
27 Philip tơgồ dơ̆ng sơ̆ng nau. Tŭ nư̆n hũ sa aràng mơnih kwăng Etiôpi, ñu la mơnih kwăng-prŏng duh bruă tơ mò Kandas, mơnih pơtau kơmơi apăn-akŏ lơgăr Etiôpi. Mơnih kwăng ni c̆ơ-apăn abih du sàng pioh phơ̆n-priă tơ mò. Ñu hũ truh tơ Jerusalem tô duh-dơlbăt.
27 E levantou-se, e foi; e eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros, e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 Lăm jơlàn nau wơ̆, ñu dò guh lăm rơdeh aseh sơ̆ng pơrpoh-c̆ơ 'bồn bơ-àr mơnih gơnuăr-hwơ̆r Êsai.
28 Regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Yàng Bơngă đờm sơ̆ng Philip: “Truh jĕ bĕ, sơ̆ng tui sơmào rơdeh aseh nư̆n.”
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te, e ajunta-te a esse carro.
30 Philip đuaĭ truh jĕ, sơ̆ng mơhư̆ mơnih kwăng nư̆n pơrpoh-c̆ơ lăm 'bồn bơ-àr mơnih gơnuăr-hwơ̆r Êsai, nư̆n tơnia: “Kơi wờng du pơnuaĭ kơi pơrpoh-c̆ơ nư̆n ơu?”
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes tu o que lês?
31 Mơnih kwăng Etiôpi đờm sơđồ: “Yah 'buh hũ aràng sơi mơblàng-pơto, ngă hơyơu dơlhă wờng jiơ̆ng?” Bloh nư̆n mơnih kwăng jà Philip đì dò guh sơ̆ng drơi.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém não me ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Tăl 'Bồn Bơ-àr Sơc̆ih-Sri bloh ñu dò pơrpoh-c̆ơ nư̆n la anih ni:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, Assim não abriu a sua boca.
33 Lăm tŭ Ñu kŏng pơnuaĭ pơtăt-pơmơlơu,
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; E quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Mơnih kwăng Etiôpi đờm sơ̆ng Philip: “Dơlhă yòng tơnia kơi, mơnih gơnuăr-hwơ̆r hũ đờm pơnuaĭ nư̆n mư̆ng aràng sơi? Mư̆ng rùp-phŭn ñu halài mư̆ng mơnih lơi pơkơ̆n?”
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo, ou de algum outro?
35 Philip pơh kàng đờm sơđồ, sơ̆ng tơma mư̆ng tăl 'Bồn Bơ-àr Sơc̆ih-Sri nư̆n bloh pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm mư̆ng Yàng Jêsu tơ mơnih kwăng Etiôpi.
35 Então Filipe, abrindo a sua boca, e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Rò jơlàn nau, buơl guñu truh tơ sa anih hũ ia, mơnih kwăng Etiôpi đờm: “Tơ anih ni lờih hũ ia, hũ pơnuaĭ hơgĕ pơkơŭ-pơkăl dơlhă đồ-mă pơnuaĭ 'baptem ơu?”
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Philip đờm: “Yah kơi abih hơtai-hơtiàn păng-tui, nư̆n hũ rơgơi jiơ̆ng.” Mơnih kwăng Etiôpi đờm sơđồ: “Dơlhă păng-tui Yàng Jêsu Krist la Anà Yàng Pô Lơngì.”
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Mơnih kwăng Etiôpi pơđăr rơdeh pơdơh wơ̆, bloh nư̆n abih dua aràng trŭn lăm ia, sơ̆ng Philip ngă 'baptem tơ mơnih kwăng Etiôpi.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Tŭ đì tơbiă mư̆ng ia, Yàng Bơngă Yàng ba Philip nau thĭt, mơnih kwăng Etiôpi 'bu 'buh Philip tra, sơ̆ng kừ sơđaŭ sờh-sài nau jơlàn.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Dò Philip, nư̆n aràng 'buh ñu tơ plơi-prŏng Asôt; sơ̆ng lăm jơlàn nau truh tơ plơi-prŏng Sesare, ñu pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm tơ abih du plơi-prŏng ñu hũ nau pleh găn.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.