Atos 5

Chru (CJE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bloh hũ sa aràng mơnih angăn la Anania, găm sơ̆ng sơdiŭ la Sapira, pơblơi hơma tơnah drơi.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Ñu sa hơtai sơ̆ng sơdiŭ, mă pioh wơ̆ sa pơ-ơnah priă pơblơi hũ, bloh nư̆n apăn pơ-ơnah priă dò wơ̆ daŭ tơ tơkai du mơnih tơdi-tơdài.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Pier đờm: “Ni Anania! Kơyoa hơgĕ sơ-ai luơi kơmlài Satăn dò baŭ-bèng lăm hơtai-hơtiàn sơ-ai, tơ̆l truh sơ-ai đờm lơ̆r sơ̆ng Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri, bloh mă pioh wơ̆ sa pơ-ơnah priă pơblơi hơma nư̆n?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Tŭ sơ-ai ka pơblơi hơma nư̆n, ñu 'buh iơŭ la hơma sơ-ai ơu? Tŭ pơblơi bơjơ, nư̆n sơ-ai 'buh hũ gơnuăr angui priă nư̆n ơu? Kơđa hơgĕ lăm hơtai-hơtiàn sơ-ai sơnư̆ng-bơyai bruă yơu nư̆n? 'Buh iơŭ sơ-ai đờm lơ̆r sơ̆ng anà mơnih ơu bloh la đờm lơ̆r sơ̆ng Yàng Pô Lơngì.”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Păng du pơnuaĭ nư̆n, Anania lơbuh tơ ala sơ̆ng kloh suàn. Abih tơgrơ̆ mơnih mơhư̆ pơnuaĭ nư̆n mă ngă huơĭ-kơđa biă.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Du mơnih dăm tơgồ dơ̆ng pơpò atơu Anania, bloh nư̆n sơkồng nau dơ̆r.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Pơgăp klơu jơ hơdơi, sơdiŭ Anania nau tơma bloh ka hũ thơu mư̆ng bruă pơrpa tơbiă truh.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Pier đờm sơ̆ng ñu: “Đờm bĕ tơ dơlhă thơu, hũ iơŭ sơ-ai pơblơi bĭ hơma mĭn kàr nư̆n priă soh?” Ñu đờm: “Hơ, mĭn hũ kàr nư̆n soh.”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Pier đờm: “Kơđa hơgĕ sơdiŭ pơsàng guhã khĭn sa hơtai-hơtiàn sơ̆ng gơŭ tô lòng Bơngă Sơc̆ih-Sri Yàng? Dih, tơkai du mơnih nau dơ̆r pơsàng sơ-ai mơrai wơ̆ truh tơ bơh 'băng bơjơ, buơl guñu kŭng rơŭ sơkồng sơ-ai nau rơi.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Lăm tơk tŭ nư̆n mư, ñu lơbuh tơ tơkai Pier sơ̆ng kloh suàn. Du mơnih dăm nau tơma, 'buh ñu mơtai bơjơ, nư̆n sơkồng nau dơ̆r jĕ gah pơsàng ñu.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Abih Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih sơ̆ng abih tơgrơ̆ mơnih mơhư̆ mư̆ng bruă ni, aràng sơi aràng nư̆n kŭng huơĭ-kơđa biă.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Tŭ nư̆n, hũ lô pơnuaĭ-c̆rih nàl-krơi hũ ngă tơbiă tơkrah buơl làng gơnừm tơ tơngàn du mơnih tơdi-tơdài. Abih tơgrơ̆ mơnih păng-tui Yàng hũ sa hơtai-hơtiàn pơtòm-pơjŭm sơ̆ng gơŭ tơ ala sơndờp bơh 'băng Salômôn.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 'Buh sa aràng mơnih lơi pơkơ̆n khĭn tơma lăm tơrpuơl buơl guñu, bloh buơl làng nư̆n mơyòm tơ buơl guñu biă.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Mơnih păng-tui Yàng 'brŏ hơrơi 'brŏ hũ lô, găm mơnih lơkơi găm mơnih kơmơi lô biă,
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 tơ̆l truh aràng păl sơkồng du mơnih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì daŭ tơ jơlàn, brơi pơđih lăm c̆ơnừng tìt halài lăm c̆iau, tô tŭ Pier nau găn, lơhui bơngă ñu tơkì biă kŭng hũ jơ̆m-lơhui tơ ngŏ dua klơu aràng mơnih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì rơi.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Buơl làng dò lăm du plơi-prŏng tòmdăr Jerusalem kŭng ŭr-ŭr ba du mơnih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì sơ̆ng du mơnih kơđòng kơmlài ngă truh, sơ̆ng abih tơgrơ̆ mơnih hũ pơsồ-pơsaih abih.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Tŭ nư̆n, mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih tui ñu, nư̆n la tơrpuơl Sađuse, tơgồ dơ̆ng sơ̆ng hơtai-hơtiàn baŭ-bèng pơnuaĭ oàn-mơbai,
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 mă du mơnih tơdi-tơdài krơ̆ lăm sàng jàm.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Bloh lăm glai mơlăm, hũ sa aràng mơnih gơdrưh Yàng truh pơh bơh 'băng sàng jàm, ba buơl guñu tơbiă tơ agàh, sơ̆ng đờm kơkơi:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Nau bĕ, dò dơ̆ng tơ anih sàng duh-dơlbăt bloh đờm pơto-akhàn tơ buơl làng du pơnuaĭ brơi pơnuaĭ hơdiŭ.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Mơhư̆ yơu nư̆n, du mơnih tơdi-tơdài nau tơma lăm sàng duh-dơlbăt mư̆ng tŭ pơrpa rìng ờm, sơ̆ng tơma pơto-akhàn tơ buơl làng. Tŭ mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih tui ñu truh, buơl guñu pơgùm-pơtòm Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng găm sơ̆ng abih du mơnih gơnuăr-tha lăm buơl làng Israel wơ̆, bloh nư̆n pơđăr mơnih tơma lăm sàng jàm tô ba du mơnih tơdi-tơdài truh.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Bloh tŭ du mơnih lĭng khiă-gàr sàng duh-dơlbăt truh tơ anih nư̆n, buơl guñu 'bu 'buh hũ mơnih tơdi-tơdài lơi lăm sàng jàm, nư̆n buơl guñu gài mơrai đờm akhàn wơ̆:
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 “Buơl dơlhă 'buh sàng jàm hũ kăl-kơdrơ̆ nĭ-nùn biă, du mơnih lĭng khiă-gàr dò dơ̆ng tơ anaŭ bơh 'băng, bloh tŭ pơh bơh 'băng tơbiă, buơl dơlhă 'bu 'buh mơnih lơi lăm dơrlăm nư̆n ơu.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Mơhư̆ du pơnuaĭ nư̆n, mơnih gơnuăr apăn-akŏ lĭng khiă-gàr sàng duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt 'buh thơu sơnư̆ng hơyơu lơi mư̆ng du mơnih tơdi-tơdài, 'buh thơu pơnuaĭ hơgĕ rơŭ tơbiă truh.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Bloh hũ mơnih truh đờm akhàn sơ̆ng buơl guñu lài: “Dih, du mơnih bloh buơl kơi hũ mă jàm, tŭ ni dò dơ̆ng lăm anih sàng duh-dơlbăt sơ̆ng pơto-mơblàng tơ buơl làng.”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Mơnih gơnuăr apăn-akŏ lĭng khiă-gàr sàng duh-dơlbăt găm sơ̆ng du mơnih lĭng nau truh anih sơ̆ng mă du mơnih tơdi-tơdài ba nau, bloh 'buh khĭn angui pơnuaĭ pràn-mơsak, kơyoa buơl guñu huơĭ kơđòng buơl làng prah pơtơu.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Buơl guñu ba du mơnih tơdi-tơdài nau sơ̆ng ba truh tơ anaŭ Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng. Mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt tơnia du mơnih tơdi-tơdài:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Buơl kơu hũ đờm pơkơŭ buơl sơ-ai bơjơ, 'buh brơi mă angăn nư̆n bloh pơto-akhàn, nư̆n bloh buơl sơ-ai ngă tơ Jerusalem baŭ-bèng du pơnuaĭ pơto-mơblàng buơl sơ-ai soh. Buơl sơ-ai khiăng ngă tơ drah Mơnih nư̆n tuh wơ̆ tơ ngŏ akŏ buơl kơu?”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Pier sơ̆ng du mơnih tơdi-tơdài đờm sơđồ: “Buơl dơlhă păl păng-bơbah Yàng Pô Lơngì rơlau la păng-bơbah anà mơnih!
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Yàng Pô Lơngì kơi-kŏ pàng-yau buơl gudrơi hũ ngă tơ Yàng Jêsu hơdiŭ wơ̆, la Pô bloh buơl kơi hũ pơ̆ng tơ kơyơu pơkăl sơ̆ng pơmơtai.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Yàng Pô Lơngì hũ apăn Pô nư̆n đì dò guh tơ gah hơnuă Pô, ngă Pơtau sơ̆ng Yàng Dŏng Pơklàh, tô brơi pơnuaĭ mơbai prah-luơi glài-sơnoh sơ̆ng pơnuaĭ anĭt toh-luơi glài-sơnoh tơ buơl làng Israel.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Rùp-phŭn buơl dơlhă la du mơnih ngă grơh tơ du bruă nư̆n, găm sơ̆ng Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri bloh Yàng Pô Lơngì hũ brơi tơ du mơnih păng-bơbah Pô.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Tŭ mơhư̆ du pơnuaĭ ni, buơl guñu anok hơtai biă sơ̆ng khiăng pơmơtai du mơnih tơdi-tơdài.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Bloh lăm Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng hũ sa aràng mơnih Pharisi, angăn la Gamaliel, ngă pô-pơto pơnuaĭ adăt-adia, hũ abih buơl làng c̆ơ prŏng-màng, tơgồ dơ̆ng tơkrah Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng, sơ̆ng pơđăr ba du mơnih tơdi-tơdài tơbiă tơ agàh lăm sa-sĭt tŭ.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Bloh nư̆n ñu đờm sơ̆ng Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng: “Ơ mơnih Israel, yòng c̆ơ-kơrhia nĭ-nùn bĕ mư̆ng bruă buơl kơi rơŭ ngă sơ̆ng du mơnih ni.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Mư̆ng dơlhơu thrơi, hũ Theuđa đì-tơgồ tămdră-wơ̆, pơ-angăn rùp-phŭn drơi la mơnih prŏng-màng, hũ pơgăp pà rơtùh aràng tui ñu. Bloh hơdơi tŭ ñu kơđòng aràng pơmơtai, nư̆n abih du mơnih tui ñu kơprah-kơprĭng, 'buh dò hơgĕ tra.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Hơdơi tơ ñu kŭng hũ Juđa, mơnih Galile, đì-tơgồ tămdră-wơ̆ lăm thŭn pơtau Rôma wă-angăn khà buơl làng, sơ̆ng ba-pơsờh lô mơnih tui drơi; bloh nư̆n kŭng mơtai, abih du mơnih tui ñu kŭng kơđòng kơprah-kơprĭng abih.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Nư̆n tŭ ni dơlhă yòng đờm sơ̆ng buơl sơ-ai: Pleh atàh bĕ mư̆ng du mơnih ni, kừ luơi mơti buơl guñu. Kơyoa yah pơnuaĭ sơnư̆ng-bơyai sơ̆ng bruă ngă ni la kơyoa mư̆ng jơi anà mơnih, nư̆n rơŭ kơđòng pơluĭ-pơlơhiă.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Bloh yah la kơyoa mư̆ng Yàng Pô Lơngì, nư̆n buơl sơ-ai 'buh rơgơi pơluĭ-pơlơhiă jiơ̆ng; tơrblơ̆ wơ̆, buơl sơ-ai tơbiă jiơ̆ng du mơnih tămdră-wơ̆ sơ̆ng Yàng Pô Lơngì.” Buơl guñu sa hơtai păng sơ̆ng ngă tui pơnuaĭ Gamaliel đờm bơyai.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Buơl guñu iơu du mơnih tơdi-tơdài gài tơma wơ̆, pơđăr mơnih glih-atòng, sơ̆ng pơkơŭ 'buh brơi mă angăn Yàng Jêsu bloh pơto-akhàn tra, bloh nư̆n toh-tơleh brơi du mơnih tơdi-tơdài tơbiă.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Du mơnih tơdi-tơdài tơbiă klàh mư̆ng anih Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng pơgùm-pơtòm gơŭ, lăm hơtai-hơtiàn sờh-sài kơyoa buơl guñu hũ c̆ơ la iơŭ păl tô kŏng pơnuaĭ klau-pơtăt kơyoa angăn Yàng Jêsu.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Yàu hơrơi, lăm anih sàng duh-dơlbăt halài mư̆ng sàng ni truh sàng pơkơ̆n, du mơnih tơdi-tơdài kừ sơđaŭ pơto-pơsài sơ̆ng pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm Yàng Jêsu, la Pô Krist.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.