Atos 24

Chru (CJE) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Lơma hơrơi hơdơi, Anania, mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt trŭn tơ Sesare găm sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha sơ̆ng sa aràng mơnih khờh-thơu đờm glai, angăn la Tertulus. Buơl guñu truh tô đờm yă Pôl tơ anaŭ kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 Hơdơi tŭ Pôl hũ iơu truh, Tertulus tơma đờm yă yơu ni:
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 Dò tơ anih lơi sơ̆ng tŭ lơi, buơl dơlhă kŭng đồ-mă du pơnuaĭ anĭt-brơi-soh nư̆n sơ̆ng abih hơtai-hơtiàn ưnjơmừn lô biă.
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Bloh tô 'buh ngă pơ-uă pơgleh pô lô tra, dơlhă yòng pô mă hơtai-hơtiàn ă-ư̆n bloh păng sa-sĭt pơnuaĭ buơl dơlhă yòng đờm akhàn yơu ni:
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Buơl dơlhă hũ păp mơnih ni yơu la phơ̆n mơtai suh-ru, la mơnih jiăng ngă sơlŭng-sơlăng klùk-klờk tơkrah mơnih Juđa lăm abih dun-ya. Ñu la mơnih ba-akŏ tơrpuơl Nasaret.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Ñu kŭng hũ ngă sơŭ-sơnoh sàng duh-dơlbăt, nư̆n buơl dơlhă hũ mă ñu.
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 Yòng rùp-phŭn pô tơnia-khào ñu tô hũ rơgơi thơu loh-làng mư̆ng du pơnuaĭ bloh buơl dơlhă đờm yă ñu.”
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Du mơnih Juđa kŭng sa hơtai tui pơnuaĭ đờm yă nư̆n, sơ̆ng đờm nìn-kơjăp lài du pơnuaĭ đờm yă nư̆n la iơŭ tơpă biă.
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Tŭ kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr ngă nàl pơđăr Pôl đờm, nư̆n Pôl đờm: “Dơlhă thơu pô ngă mơnih gơnuăr c̆ahrơña lăm lơgăr ni suơi thŭn bơjơ, nư̆n dơlhă sờh-sài biă hũ đờm dŏng rùp-phŭn drơi tơ anaŭ pô.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Kwăng-prŏng duah tơnia nư̆n rơŭ thơu: dơlhă pơrpa đì tơ Jerusalem tô duh-dơlbăt Yàng ka hũ sa-pluh dua hơrơi ni.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Lăm sàng duh-dơlbăt, lăm du sàng pơtòm, halài lăm abih plơi-prŏng, du mơnih đờm yă dơlhă, 'buh mơnih lơi hũ 'buh dơlhă đờm tămpơrjai-mơsau sơ̆ng aràng sơi, halài pơsŭt-pơđăr buơl làng tơgồ ngă sơlŭng-sơlăng klùk-klờk.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Tŭ ni, buơl guñu kŭng 'buh rơgơi brơi pơtơbiă pơnuaĭ c̆ơ̆ng-grơh lơi mư̆ng du pơnuaĭ buơl guñu đờm yă dơlhă tơ anaŭ pô.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Bloh dơlhă yòng đờm tơpă sơ̆ng pô pơnuaĭ ni: Dơlhă tui jơlàn duh-dơlbăt bloh buơl guñu angăn la sa tơrpuơl sŭng-asŭ nư̆n. Dơlhă duh-dơlbăt Yàng Pô Lơngì kơi-kŏ pàng-yau buơl dơlhă, păng-tui abih tơgrơ̆ pơnuaĭ hũ wă lăm 'bồn bơ-àr pơnuaĭ adăt-adia sơ̆ng du bơ-àr pơnuaĭ gơnuăr-hwơ̆r.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Dơlhă hũ sa pơnuaĭ gơnừm-c̆àng lăm Yàng Pô Lơngì, yơu rùp-phŭn buơl guñu kŭng hũ rơi, nư̆n la rơŭ hũ pơnuaĭ hơdiŭ wơ̆ tơ mơnih rĭng-tơpă sơ̆ng mơnih mơsak-jơhà.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Kŭng kơyoa mư̆ng pơnuaĭ nư̆n, dơlhă sơđaŭ mĭt-mĭt sơ̆ng abih pràn-joa, tô tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì sơ̆ng tơgrơ̆ mơnih, hơtai-hơtiàn dơlhă 'buh hũ sa pơnuaĭ hơgĕ tô păl kŏng puaĭ 'buah.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 Hơdơi lô thŭn lơkù mơta dò atàh, ni dơlhă gài mơrai wơ̆ tơ Jerusalem tô apăn phơ̆n-priă dŏng-kờl buơl làng dơlhă sơ̆ng tô pơyă phơ̆n c̆ĕ-pơyơ̆r duh-dơlbăt.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Buơl guñu păp dơlhă dò ngă adăt pơsơc̆ih-goh lăm sàng duh-dơlbăt, bloh 'buh hũ pơgùm-pơtòm buơl làng halài ngă sơlŭng-sơlăng klùk-klờk hơgĕ ơu.
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Bloh hũ du mơnih Juđa mư̆ng c̆àr Asi hũ mơta tơ anih nư̆n, sơ̆ng yah buơl guñu hũ pơnuaĭ hơgĕ yă dơlhă, nư̆n păl truh tơ anaŭ pô tô đờm yă bĕ.
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Halài yòng du mơnih hũ mơta tơ anih ni păl đờm brơi thơu: tŭ dơlhă tơbiă tơ anaŭ Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng, buơl guñu hũ duah 'buh dơlhă ngă glài sŭng hơgĕ?
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 yah hũ, nư̆n mĭn la sa pơnuaĭ dơlhă hũ đờm tŭ dò dơ̆ng tơkrah buơl guñu: ‘Dơlhă kŏng ba tơbiă c̆ahrơña tơ anaŭ buơl kơi hơrơi ni mĭn kơyoa păng-tui lài mơnih mơtai rơŭ hơdiŭ wơ̆.’ ”
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Phelik la mơnih thơu loh-làng mư̆ng jơlàn păng-tui bloh Pôl đờm, nư̆n ñu brơi pơdơh pơnuaĭ c̆ahrơña wơ̆, sơ̆ng đờm: “Tŭ lơi Lisia, mơnih kwăng apăn-akŏ buơl lĭng trŭn, nư̆n kơu rơŭ ngă-nìn mư̆ng bruă ni.”
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Kwăng-prŏng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr pơđăr sa aràng mơnih apăn-akŏ tơrpuơl lĭng kraŭ-khiă Pôl, bloh păl brơi Pôl hũ 'buơ̆n-lơnàng rơlau, sơ̆ng yah hũ mơnih gơŭ-găn halài adơi-ai gơŭ lơi truh c̆uă-rơwăng dŏng-kờl ñu, nư̆n juơi pơkơŭ.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Du hơrơi hơdơi, Phelik găm sơ̆ng sơdiŭ ñu la Drusil, mơnih Juđa, truh sơ̆ng pơđăr iơu Pôl tô păng Pôl đờm mư̆ng pơnuaĭ păng-tui lăm Yàng Jêsu Krist.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Bloh tŭ Pôl đờm mư̆ng pơnuaĭ rĭng-tơpă, pơnuaĭ thơu tư̆ng-kơrhia sơ̆ng pơnuaĭ c̆ahrơña rơŭ truh, nư̆n Phelik kơtơ̆ drơi huơĭ sơ̆ng đờm: “Tŭ ni sơ-ai gơdŭn tơma bĕ; c̆àng tŭ lơi kơu lơwah, kơu rơŭ iơu sơ-ai truh!”
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Phelik kŭng kraŭ-c̆àng Pôl luă 'bài priă tơ drơi, nư̆n jiăng pơđăr iơu Pôl truh tô đờm glai.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Dua thŭn hơdơi, Porsius Phestus truh ngă kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr ala Phelik. Kơyoa khiăng hũ siàm hơtai-hơtiàn buơl làng Juđa, nư̆n Phelik kừ jàm Pôl mĭt.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.