1 Coríntios 3

Chru (CJE) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ơ buơl adơi-ai, dơlhă 'buh rơgơi đờm sơ̆ng buơl adơi-ai yơu đờm sơ̆ng du mơnih hơdiŭ tui Bơngă Sơc̆ih-Sri, bloh yơu đờm sơ̆ng du mơnih hơdiŭ tui gah rùp-phàp drah-rơlo, yơu sơ̆ng du anà mơnga lăm Pô Krist.
1 E eu, irmãos, não pude falar a vós como a espirituais, mas como a carnais, como a bebês em Cristo.
2 Dơlhă hũ brơi buơl adơi-ai mơñŭm ia tơsơu, bloh 'buh iơŭ 'bơ̆ng phơ̆n-kơya khăng, kơyoa buơl adơi-ai ka kŏng jai. Bloh truh tŭ ni buơl adơi-ai kŭng sơđaŭ ka kŏng jai ơu rơi.
2 Eu alimentei-vos com leite e não com alimento sólido, porque até agora não fostes capazes de suportar, nem mesmo agora sois capazes.
3 Kơyoa buơl adơi-ai sơđaŭ hơdiŭ tui gah rùp-phàp drah-rơlo. Buơl adơi-ai sơđaŭ dò oàn-mơbai, tămblah-tămmơsau gơŭ; yơu nư̆n, 'buh iơŭ buơl adơi-ai sơđaŭ hơdiŭ tui gah rùp-phàp drah-rơlo yơu mơnih dun-ya ơu?
3 Porque ainda sois carnais, pois, havendo entre vós inveja, contendas e divisões, não sois carnais e andais como os homens?
4 Tŭ mơnih ni đờm: “Dơlhă la mơnih tui-mơgru Pôl,” sơ̆ng mơnih pơkơ̆n đờm: “Dơlhă la mơnih tui-mơgru Apôlôs,” nư̆n buơl adơi-ai 'buh iơŭ yơu mơnih dun-ya ơu?
4 Porque enquanto um diz: Eu sou de Paulo; e outro: Eu sou de Apolo; não sois carnais?
5 Yơu nư̆n, Apôlôs la aràng sơi? Pôl la aràng sơi? Buơl guñu mĭn la du mơnih hơlŭn-hơlă Yàng, du mơnih dŏng buơl adơi-ai păng-tui Yàng, sơ̆ng yàu aràng ngă tui pơnuaĭ Yàng hũ brơi tơ drơi.
5 Quem, então, é Paulo, e quem é Apolo, senão ministros pelos quais crestes, conforme o Senhor deu a cada homem?
6 Dơlhă hũ pla, Apôlôs hũ tuh ia, bloh Yàng Pô Lơngì hũ ngă tơ ñu tơgồ prŏng.
6 Eu tenho plantado, Apolo regado; mas Deus dá o crescimento.
7 Kơyoa nư̆n, mơnih pla, mơnih tuh ia, 'buh hũ hơgĕ la prŏng-màng, bloh mĭn Yàng Pô Lơngì la Pô ngă tơ ñu tơgồ prŏng.
7 Assim então, nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 Mơnih pla, mơnih tuh ia la yơu gơŭ, yàu aràng rơŭ đồ-mă hũ pơnuaĭ mơyòm-brơi tui iơŭ sơ̆ng bruă drơi hũ ngă.
8 Ora, o que planta e o que rega são um; e cada homem receberá a sua própria recompensa, de acordo com o seu próprio trabalho.
9 Kơyoa buơl dơlhă la du hơlŭn-hơlă Yàng Pô Lơngì sơ̆ng la du mơnih adơi-ai gơŭ ngă bruă găm sơ̆ng gơŭ; buơl adơi-ai la 'blàng hơma Yàng Pô Lơngì, la sàng sàng Yàng Pô Lơngì.
9 Porque nós somos colaboradores de Deus; Vós sois lavoura de Deus e edifício de Deus.
10 Tui pơnuaĭ anĭt-brơi-soh Yàng Pô Lơngì hũ brơi tơ dơlhă, dơlhă hũ bơ̆ rơnơ̆ yơu sa aràng mơnih khờh bơ̆, dò mơnih pơkơ̆n nư̆n bơ̆ ngă tơ ngŏ rơnơ̆ nư̆n. Bloh yàu aràng păl c̆ơ-kơrhia nĭ-nùn mư̆ng tơgrơ̆ hơgĕ drơi bơ̆ ngă tơ ngŏ rơnơ̆ nư̆n.
10 Segundo a graça de Deus que me é dada, como sábio mestre de obras, eu pus a fundação, e outro edifica sobre ele; mas cada homem fique atento como se edifica sobre ele.
11 Kơyoa, 'buh aràng sơi hũ rơgơi bơ̆ sa boh rơnơ̆ pơkơ̆n rơlau tơ rơnơ̆ hũ bơ̆, la Yàng Jêsu Krist.
11 Porque nenhum outro fundamento pode alguém lançar além do que já está posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Yah hũ aràng sơi angui mừh, priă, pơtơu c̆ơk-màng, kơyơu, rơ̆ thu halài pồng tô bơ̆ ngă tơ ngŏ rơnơ̆ nư̆n.
12 Agora, se algum homem sobre este fundamento edificar, de ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, restolho,
13 Bloh bruă yàu aràng ngă rơŭ hũ ràng-tơbiă tơ pơnuaĭ sơrdah. Hơrơi c̆ahrơña rơŭ brơi 'buh loh-làng bruă ngă nư̆n, ñu rơŭ kŏng ràng-tơbiă lăm apui, sơ̆ng apui rơŭ lòng-c̆rùh sơ̆ng brơi thơu hơjŭng-mơboh.
13 a obra de cada homem se manifestará; pois o dia a declarará, porque esta será revelada pelo fogo; e o fogo provará o tipo da obra de cada homem.
14 Yah bruă aràng sơi bơ̆ ngă tơ ngŏ rơnơ̆ hũ dò wơ̆, mơnih nư̆n rơŭ đồ-mă hũ phơ̆n mơyòm-brơi.
14 Se a obra que algum homem edificou permanecer, ele receberá uma recompensa.
15 Yah bruă aràng sơi kŏng apui pơluĭ-pơlơhiă, nư̆n rơŭ lơhiă phơ̆n mơyòm-brơi. Dò mư̆ng pơ-ơnah mơnih nư̆n, rơŭ hũ dŏng-pơklàh, bloh mơhiơ̆ yơu mơnih pơrpa hũ tơbiă klàh mư̆ng apui 'bơ̆ng.
15 Se a obra de algum homem for consumida, ele sofrerá perda; mas ainda assim, ele será salvo, como pelo fogo.
16 Buơl adơi-ai 'buh thơu lài buơl adơi-ai la sàng duh-dơlbăt Yàng Pô Lơngì, sơ̆ng Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri Yàng Pô Lơngì dò lăm buơl adơi-ai ơu?
16 Não sabeis vós que sois o templo de Deus, e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Yah aràng sơi pơluĭ-pơlơhiă sàng duh-dơlbăt Yàng Pô Lơngì, nư̆n Yàng Pô Lơngì rơŭ pơluĭ-pơlơhiă mơnih nư̆n. Kơyoa sàng duh-dơlbăt Yàng Pô Lơngì la sơc̆ih-sri, sơ̆ng sàng duh-dơlbăt nư̆n la rùp-phŭn buơl adơi-ai.
17 Se algum homem corromper o templo de Deus, Deus o destruirá; porque o templo de Deus é santo, e este templo sois vós.
18 Juơi pơ̆ng-gơla rùp-phŭn drơi. Yah aràng sơi lăm buơl adơi-ai sơnư̆ng drơi la jak-khờh tui rài ni, nư̆n tơbiă jiơ̆ng bơrngư̆l-gơla bĕ, tô hũ jak-khờh biă.
18 Nenhum homem se engane a si mesmo; se algum homem dentre vós parecer ser sábio neste mundo, torne-se louco para poder ser sábio.
19 Kơyoa pơnuaĭ jak-khờh rài ni la pơnuaĭ bơrngư̆l-gơla tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì. Yơu hũ pơnuaĭ wă:
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porque está escrito: Ele apanha os sábios na sua própria astúcia.
20 Sơ̆ng:
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são vãos.
21 Yơu nư̆n, juơi aràng sơi yeh-drơi mư̆ng jơi anà mơnih. Kơyoa abih tơgrơ̆ mơta la găm sơ̆ng buơl adơi-ai.
21 Portanto, nenhum homem se glorie em homens; porque todas as coisas são vossas;
22 Pôl halài Apôlôs, Sepha halài dun-ya, pơnuaĭ hơdiŭ halài pơnuaĭ mơtai, bruă tŭ ni halài bruă rơŭ truh; abih tơgrơ̆ mơta la găm sơ̆ng buơl adơi-ai.
22 quer Paulo, ou Apolo, ou Cefas, ou o mundo, ou a vida, ou a morte, ou as coisas do presente, ou as coisas vindouras, tudo é vosso,
23 Buơl adơi-ai la găm sơ̆ng Pô Krist, Pô Krist la găm sơ̆ng Yàng Pô Lơngì.
23 e vós sois de Cristo, e Cristo é de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.