1 Coríntios 3
Chru (CJE) vs ARA
1 Ơ buơl adơi-ai, dơlhă 'buh rơgơi đờm sơ̆ng buơl adơi-ai yơu đờm sơ̆ng du mơnih hơdiŭ tui Bơngă Sơc̆ih-Sri, bloh yơu đờm sơ̆ng du mơnih hơdiŭ tui gah rùp-phàp drah-rơlo, yơu sơ̆ng du anà mơnga lăm Pô Krist.
1 Eu, porém, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, e sim como a carnais, como a crianças em Cristo.
2 Dơlhă hũ brơi buơl adơi-ai mơñŭm ia tơsơu, bloh 'buh iơŭ 'bơ̆ng phơ̆n-kơya khăng, kơyoa buơl adơi-ai ka kŏng jai. Bloh truh tŭ ni buơl adơi-ai kŭng sơđaŭ ka kŏng jai ơu rơi.
2 Leite vos dei a beber, não vos dei alimento sólido; porque ainda não podíeis suportá-lo. Nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais.
3 Kơyoa buơl adơi-ai sơđaŭ hơdiŭ tui gah rùp-phàp drah-rơlo. Buơl adơi-ai sơđaŭ dò oàn-mơbai, tămblah-tămmơsau gơŭ; yơu nư̆n, 'buh iơŭ buơl adơi-ai sơđaŭ hơdiŭ tui gah rùp-phàp drah-rơlo yơu mơnih dun-ya ơu?
3 Porquanto, havendo entre vós ciúmes e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem?
4 Tŭ mơnih ni đờm: “Dơlhă la mơnih tui-mơgru Pôl,” sơ̆ng mơnih pơkơ̆n đờm: “Dơlhă la mơnih tui-mơgru Apôlôs,” nư̆n buơl adơi-ai 'buh iơŭ yơu mơnih dun-ya ơu?
4 Quando, pois, alguém diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é evidente que andais segundo os homens?
5 Yơu nư̆n, Apôlôs la aràng sơi? Pôl la aràng sơi? Buơl guñu mĭn la du mơnih hơlŭn-hơlă Yàng, du mơnih dŏng buơl adơi-ai păng-tui Yàng, sơ̆ng yàu aràng ngă tui pơnuaĭ Yàng hũ brơi tơ drơi.
5 Quem é Apolo? E quem é Paulo? Servos por meio de quem crestes, e isto conforme o Senhor concedeu a cada um.
6 Dơlhă hũ pla, Apôlôs hũ tuh ia, bloh Yàng Pô Lơngì hũ ngă tơ ñu tơgồ prŏng.
6 Eu plantei, Apolo regou; mas o crescimento veio de Deus.
7 Kơyoa nư̆n, mơnih pla, mơnih tuh ia, 'buh hũ hơgĕ la prŏng-màng, bloh mĭn Yàng Pô Lơngì la Pô ngă tơ ñu tơgồ prŏng.
7 De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 Mơnih pla, mơnih tuh ia la yơu gơŭ, yàu aràng rơŭ đồ-mă hũ pơnuaĭ mơyòm-brơi tui iơŭ sơ̆ng bruă drơi hũ ngă.
8 Ora, o que planta e o que rega são um; e cada um receberá o seu galardão, segundo o seu próprio trabalho.
9 Kơyoa buơl dơlhă la du hơlŭn-hơlă Yàng Pô Lơngì sơ̆ng la du mơnih adơi-ai gơŭ ngă bruă găm sơ̆ng gơŭ; buơl adơi-ai la 'blàng hơma Yàng Pô Lơngì, la sàng sàng Yàng Pô Lơngì.
9 Porque de Deus somos cooperadores; lavoura de Deus, edifício de Deus sois vós.
10 Tui pơnuaĭ anĭt-brơi-soh Yàng Pô Lơngì hũ brơi tơ dơlhă, dơlhă hũ bơ̆ rơnơ̆ yơu sa aràng mơnih khờh bơ̆, dò mơnih pơkơ̆n nư̆n bơ̆ ngă tơ ngŏ rơnơ̆ nư̆n. Bloh yàu aràng păl c̆ơ-kơrhia nĭ-nùn mư̆ng tơgrơ̆ hơgĕ drơi bơ̆ ngă tơ ngŏ rơnơ̆ nư̆n.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como prudente construtor; e outro edifica sobre ele. Porém cada um veja como edifica.
11 Kơyoa, 'buh aràng sơi hũ rơgơi bơ̆ sa boh rơnơ̆ pơkơ̆n rơlau tơ rơnơ̆ hũ bơ̆, la Yàng Jêsu Krist.
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que foi posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Yah hũ aràng sơi angui mừh, priă, pơtơu c̆ơk-màng, kơyơu, rơ̆ thu halài pồng tô bơ̆ ngă tơ ngŏ rơnơ̆ nư̆n.
12 Contudo, se o que alguém edifica sobre o fundamento é ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 Bloh bruă yàu aràng ngă rơŭ hũ ràng-tơbiă tơ pơnuaĭ sơrdah. Hơrơi c̆ahrơña rơŭ brơi 'buh loh-làng bruă ngă nư̆n, ñu rơŭ kŏng ràng-tơbiă lăm apui, sơ̆ng apui rơŭ lòng-c̆rùh sơ̆ng brơi thơu hơjŭng-mơboh.
13 manifesta se tornará a obra de cada um; pois o Dia a demonstrará, porque está sendo revelada pelo fogo; e qual seja a obra de cada um o próprio fogo o provará.
14 Yah bruă aràng sơi bơ̆ ngă tơ ngŏ rơnơ̆ hũ dò wơ̆, mơnih nư̆n rơŭ đồ-mă hũ phơ̆n mơyòm-brơi.
14 Se permanecer a obra de alguém que sobre o fundamento edificou, esse receberá galardão;
15 Yah bruă aràng sơi kŏng apui pơluĭ-pơlơhiă, nư̆n rơŭ lơhiă phơ̆n mơyòm-brơi. Dò mư̆ng pơ-ơnah mơnih nư̆n, rơŭ hũ dŏng-pơklàh, bloh mơhiơ̆ yơu mơnih pơrpa hũ tơbiă klàh mư̆ng apui 'bơ̆ng.
15 se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele dano; mas esse mesmo será salvo, todavia, como que através do fogo.
16 Buơl adơi-ai 'buh thơu lài buơl adơi-ai la sàng duh-dơlbăt Yàng Pô Lơngì, sơ̆ng Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri Yàng Pô Lơngì dò lăm buơl adơi-ai ơu?
16 Não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Yah aràng sơi pơluĭ-pơlơhiă sàng duh-dơlbăt Yàng Pô Lơngì, nư̆n Yàng Pô Lơngì rơŭ pơluĭ-pơlơhiă mơnih nư̆n. Kơyoa sàng duh-dơlbăt Yàng Pô Lơngì la sơc̆ih-sri, sơ̆ng sàng duh-dơlbăt nư̆n la rùp-phŭn buơl adơi-ai.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque o santuário de Deus, que sois vós, é sagrado.
18 Juơi pơ̆ng-gơla rùp-phŭn drơi. Yah aràng sơi lăm buơl adơi-ai sơnư̆ng drơi la jak-khờh tui rài ni, nư̆n tơbiă jiơ̆ng bơrngư̆l-gơla bĕ, tô hũ jak-khờh biă.
18 Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste século, faça-se estulto para se tornar sábio.
19 Kơyoa pơnuaĭ jak-khờh rài ni la pơnuaĭ bơrngư̆l-gơla tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì. Yơu hũ pơnuaĭ wă:
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porquanto está escrito: Ele apanha os sábios na própria astúcia deles.
20 Sơ̆ng:
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são pensamentos vãos.
21 Yơu nư̆n, juơi aràng sơi yeh-drơi mư̆ng jơi anà mơnih. Kơyoa abih tơgrơ̆ mơta la găm sơ̆ng buơl adơi-ai.
21 Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso:
22 Pôl halài Apôlôs, Sepha halài dun-ya, pơnuaĭ hơdiŭ halài pơnuaĭ mơtai, bruă tŭ ni halài bruă rơŭ truh; abih tơgrơ̆ mơta la găm sơ̆ng buơl adơi-ai.
22 seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, sejam as coisas presentes, sejam as futuras, tudo é vosso,
23 Buơl adơi-ai la găm sơ̆ng Pô Krist, Pô Krist la găm sơ̆ng Yàng Pô Lơngì.
23 e vós, de Cristo, e Cristo, de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.