Hebreus 7

Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Melquisedec heꜘ, maˊ la̱a̱ˈ dsaˉtaˊ jø̱ø̱hˈ kihꜗ jwɨɨˉ Salem hiꜙ maˊ la̱a̱yˈ jmiˉdsaˉ kya̱a̱ꜗ Dio hi̱ˉ gyaꜗ gyʉʉhˈ. Hi̱ˉ heꜘ ngooꜗ gaꜙmiꜙje̱e̱ꜚ Abraham hi̱ˉ ja̱hꜗ maˊ gaꜙlɨyhꜗ gaꜙte̱e̱yꜗ kya̱a̱hˊ jñahꜘ dsaˉtaˊ. Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙmiꜙjä̱ä̱yꜗ.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Hiꜙ läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙngëëꜗ Abraham gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ heˉ gaꜙlɨyhꜗ jeeˊ hniiˉ. Jmɨɨˉ Melquisedec, hnøøꜗ jähꜙ “dsaˉtaˊ jø̱ø̱hˈ hi̱ˉ llaꜙ kweeˉ taˊ”. Hiꜙ jähꜘ dsaˉ kiyhꜗ kaˉlähꜘ “dsaˉtaˊ jø̱ø̱hˈ kya̱a̱ꜗ jwɨɨˉ Salem”, heˉ hnøøꜗ jähꜙ “dsaˉtaˊ jø̱ø̱hˈ hi̱ˉ jmeeꜙ hiiꜘ tiiˊ kihˈ dsaꜙ”.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Hi̱ˉ heꜘ saꜙ cha̱a̱ˉ choˈjmiiˉ, niꜙ saꜙ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ ñeˉ haˉ taꜙ yaꜙhë̱ë̱yꜗ, saꜙ chaˉ juuˈ chaˉ heˉ gaꜙläꜙcha̱a̱yꜙ heˉ gaꜙju̱u̱yꜗ. Heˉ läꜙja̱ˉ, la̱a̱yꜗ kweeˉ läꜙko̱o̱ˉ la̱a̱ꜗ Jo̱o̱ꜘ Dio baˊ. La̱a̱yꜗ jmiˉdsaˉ gaꜙläꜙjëꜙ johꜘ jmɨɨˊ chaˉ.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Jmeeˊ daˊ hʉʉˊdsëˉ haˉ ko̱o̱ˉ saꜙ jø̱ø̱hˈ Melquisedec heꜘ. Läꜙkye̱ˉ Abraham dsaˉ maˉgyu̱hˉ jnänˋ gaꜙkwëëyhꜗ gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ heˉ gaꜙlɨyhꜗ jeeˊ hniiˉ.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Läꜙjë̱ë̱ꜙ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Leví, gaꜙjmeeyꜘ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ ley, gaꜙko̱o̱yˈ maꜙ gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ heˉ maˊ kwaꜙ dsaˉ, maꜙkeꜙ heꜘ baˊ ø̱ø̱yhꜚ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ saˊju̱ˉ kihꜗ Abraham.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Pero Melquisedec heꜘ, hi̱ˉ saꜙ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Leví, gaꜙko̱o̱yˈ kihꜗ Abraham gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ mahꜗ gaꜙmiꜙjä̱ä̱yꜗ Abraham hi̱ˉ gaꜙjmeeꜘ Dio hmoohˊ kya̱a̱hˊ.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ leꜘ tiˉchooꜙ niꜙ miihˉ juuˈ kihꜗ heˉ laˉ. Jø̱ø̱hˈ gaˊ hi̱ˉ miˉjø̱ø̱ꜗ, läꜙko̱hꜘ gaˊ hi̱ˉ maˉnaˉjä̱ä̱ꜚ.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Taꜙ ko̱ˉta̱a̱ˉ, jmiˉdsaˉ hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Leví hi̱ˉ maˊ ko̱o̱ꜗ gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ, gaꜙju̱u̱yꜗ baˊ. Pero taꜙ jyohꜘ ko̱ˉta̱a̱ˉ, Melquisedec, hi̱ˉ gaꜙko̱o̱ˈ gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ, chaˉ juuˈ cha̱a̱ˉ bihꜗ.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Läꜙjë̱ë̱ꜙ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Leví gaꜙko̱o̱yˈ gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ. Ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ, leꜘ jähnˊ, läꜙkye̱ˉ jmiˉdsaˉ heꜘ gaꜙkwëëyhꜗ Melquisedec, gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Jëëhꜘ, läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙmiꜙje̱e̱ꜚ Melquisedec Abraham, laꜗ läꜙko̱o̱ˉ heˉ gaꜙkwaꜘ Leví gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ, hehꜗ heˉ gaꜙkwaꜘ Abraham taˉgyʉʉhˊ kya̱a̱yˈ ja̱ˉ, maꜙkeꜙ saꜙ gaˊ maˉcha̱a̱yˉ.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Dsaˉ Israel gaꜙhyoyhꜗ ley ja̱ˉ, taꜙlaꜙ kihꜗ jmiˉdsaˉ levita hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Aarón. Hiꜙ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ gaꜙlɨhꜗ jmiˉdsaˉ heꜘ gaꜙjmä̱ä̱yꜗ llu̱u̱ꜗ hi̱ˉ maˊ høøꜙ ley ja̱ˉ, saꜙ chaˉ maˊ jmeeꜙ biiꜗ maˊ yaˉhë̱ë̱ˈ jñahꜘ jmiˉdsaˉ läꜙko̱o̱ˉ Melquisedec. Maˉle̱e̱ꜙ baˊ kya̱a̱hˊ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Aarón waˊraˉ jähꜘ kihꜗ gaꜙlɨyhꜗ.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Pero naꜗ heˉ gaꜙläꜙjnääꜘ jñahꜘ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ saꜙ la̱a̱ꜗ saˊju̱ˉ kihꜗ Aarón, heˉja̱ˉ gaꜙlaꜗ biiꜗ gaꜙläꜙjnäꜘ jyohꜘ ley.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Heˉ jwahnꜙ gaꜙläꜙjnääꜘ jñahꜘ jmiˉdsaˉ, heˉ hlëëhnˊ kihˈ Jesús hi̱ˉ naˊjnääꜘ kihꜗ jñahꜘ nääꜗ dsaˉ Israel. Pero jeeˊ kihˈ dsaˉ heꜘ, saꜙ gaˊ maˉyaˉhë̱ë̱˜ niꜙ ja̱a̱ˉ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ jmeeꜙ taˊ jeeˊ laˈ naˊhyooꜘ.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Jëëhꜘ, ñeˊ baˊ jneˊ, Jesús Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ la̱a̱ꜗ saˊju̱ˉ kihꜗ Judá baˊ. Hiꜙ niꜙ miihˉ saꜙ chaˉ heˉ gaꜙjähꜘ Moisé kihꜗ Judá, läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙhlëëyhꜘ kihꜗ jmiˉdsaˉ.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Naˉhñaaˈ läꜙjë̱ë̱ˉ naˊjnäꜘ heˉ gaꜙhña̱a̱ꜘ jñahꜘ jmiˉdsaˉ, jëëhꜘ la̱a̱yꜗ ja̱a̱ˉ jmiˉdsaˉ läꜙko̱o̱ˉ Melquisedec.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Naˉhña̱a̱yˊ la̱a̱yˈ jmiˉdsaˉ, pero ja̱ꜙ kihꜗ heˉ la̱a̱yꜗ saˊju̱ˉ kihꜗ Leví läꜙko̱hꜘ maˊ jmeeꜙ hihꜙ ley ja̱ˉ. La̱a̱yꜗ jmiˉdsaˉ taꜙlaꜙ kihꜗ heˉ chaˉ beꜘ kiyhꜗ tä̱ä̱ꜘ, jëëhꜘ saꜙ ju̱u̱yꜘ ji̱hˊko̱hꜘ ji̱hˊlɨhꜘ.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Läꜙlaˉ naˉsɨɨˉ kiyhꜗ:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Heˉja̱ˉ maˉjä̱ꜘ taꜙ kooꜘ ley maˉgyu̱hˉ, kihꜗ heˉ saꜙ chaˉ beꜘ kihꜗ, hiꜙ saꜙ jmääꜗ taˊ kaˉlähꜘ.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Jëëhꜘ, niꜙ ko̱o̱ˉ saꜙ gaꜙjä̱ꜘ lluꜗ kya̱a̱hˊ ley kihꜗ Moisé. Llaꜚ heˉja̱ˉ, maˉchaˉ ko̱o̱ˉ oˉjø̱hꜙ dsëˉ heˉ lluꜗ gaˊ, läꜙjwëꜘ jeeˊ leꜘ yaˊnøøˈ jneˊ kihˈ Dio.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Heˉ lluꜗ ja̱ˉ, saꜙ jaꜗ taꜙjmahꜗ. Jaꜗ kya̱a̱hˊ heˉ gaꜙtä̱ä̱ˉ Dio hñiiꜘ baˊ.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Saꜙ gaꜙtä̱ä̱ˉ Dio hñiiꜘ läꜙ maˊ gaꜙhña̱a̱ˈ jmiˉdsaˉ kihꜗ ley ja̱ˉ. Pero kya̱a̱hˊ heˉ gaꜙtä̱ä̱yˉ hñiiyꜘ, gaꜙla̱a̱ꜗ Jesús ja̱a̱ˉ jmiˉdsaˉ. Gaꜙsɨɨyhꜙ läꜙlaˉ:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Läꜙlluꜗ heˉ gaꜙhña̱a̱yꜗ Jesús kya̱a̱hˊ juuˈ ja̱ˉ, heˉja̱ˉ ñeˊ jneˊ, lluꜗ gaˊ hmoohˊ kiyhˈ läꜙko̱hꜘ gaˊ ley maˉgyu̱hˉ ja̱ˉ.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Gaꜙläꜙcha̱a̱ꜙ jwë̱ë̱ꜘ jmiˉdsaˉ kihꜗ ley maˉgyu̱hˉ ja̱ˉ. Jëëhꜘ, saꜙ gaꜙlaꜗ maˊ dsaˉnääꜗ gyihꜗ taꜙ chaˊnëˊ kya̱a̱hˊ taˊ kiyhˈ, kihꜗ heˉ maˊ dsaˉju̱u̱yꜘ.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Pero läꜙ maˉcha̱a̱ˉ naˉ baˊ Jesús, hiꜙ läꜙ maˉla̱a̱yꜗ ja̱ˉbaˊ jmiˉdsaˉ läꜙjëꜙ johꜘ jmɨɨˊ chaˉ. Niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ ka̱ꜗ nëˊ kiyhˈ.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Heˉja̱ˉ leꜘ baˊ lä̱ä̱yˈ goˉte˜ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ goˉnääꜘ kihꜗ Dio taꜙlaꜙ kiyhꜗ. Jëëhꜘ gyayꜗ tä̱ä̱ꜘ, ngɨɨyꜙ kihꜗ dsaˉ kya̱a̱yꜗ.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Ja̱a̱ˉ jmiˉdsaˉ jø̱ø̱hˈ heꜘ baˊ hi̱ˉ jmeeꜙ biiꜗ jnänˋ, hi̱ˉ naˉjngëëˈ, hi̱ˉ saꜙ ä̱ä̱ˉ niꜙ miihˉ, hi̱ˉ saꜙ sa̱hꜘ, hi̱ˉ saꜙ jmeeꜙ heˉ hlɨɨhˈ läꜙ jmeeꜙ dsaˉ, gyayꜗ la̱a̱yꜗ jø̱ø̱hˈ gaˊ läꜙko̱hꜘ jñahꜘ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Kiyhꜗ, saꜙ chaˉ heˉ jmeeꜙ biiꜗ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ, jmeeyꜗ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjmeeꜘ jmiˉdsaˉ heꜘ. Toˉnëˊ maˊ jngëëyhꜙ jahꜘ kihꜗ dsoˊkyeˉ kiyhꜗ hñiiyꜘ, ja̱ˉgaˊ maˊ jngëëyhꜙ jahꜘ kihꜗ dsoˊkyeˉ kihꜗ dsaꜙ. Pero Jesús, ko̱o̱ˉ häˊ ja̱ˉbaˊ gaꜙngëëyꜗ hñiiyꜘ ju̱u̱yꜘ.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Ley ja̱ˉ gaꜙhña̱a̱ꜗ jmiˉdsaˉ ka̱a̱hˊ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ dsaˉñʉʉhˉ hi̱ˉ saꜙ chaˉ beꜘ kihꜗ. Pero kë̱ë̱ˉ gaˊ kihˈ ley, kya̱a̱hˊ heˉ gaꜙtä̱ä̱ˉ Dio hñiiꜘ gaꜙhña̱a̱yꜗ Jo̱o̱yꜘ la̱a̱ꜗ jmiˉdsaˉ jø̱ø̱hˈ hi̱ˉ yaꜙhë̱ë̱ꜗ llu̱u̱ꜗ goˉte˜ gaꜙläꜙjëꜙ johꜘ jmɨɨˊ chaˉ.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.