Hebreus 7
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NAA
1 Melquisedec heꜘ, maˊ la̱a̱ˈ dsaˉtaˊ jø̱ø̱hˈ kihꜗ jwɨɨˉ Salem hiꜙ maˊ la̱a̱yˈ jmiˉdsaˉ kya̱a̱ꜗ Dio hi̱ˉ gyaꜗ gyʉʉhˈ. Hi̱ˉ heꜘ ngooꜗ gaꜙmiꜙje̱e̱ꜚ Abraham hi̱ˉ ja̱hꜗ maˊ gaꜙlɨyhꜗ gaꜙte̱e̱yꜗ kya̱a̱hˊ jñahꜘ dsaˉtaˊ. Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙmiꜙjä̱ä̱yꜗ.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, foi ao encontro de Abraão, quando este voltava da matança dos reis, e o abençoou.
2 Hiꜙ läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙngëëꜗ Abraham gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ heˉ gaꜙlɨyhꜗ jeeˊ hniiˉ. Jmɨɨˉ Melquisedec, hnøøꜗ jähꜙ “dsaˉtaˊ jø̱ø̱hˈ hi̱ˉ llaꜙ kweeˉ taˊ”. Hiꜙ jähꜘ dsaˉ kiyhꜗ kaˉlähꜘ “dsaˉtaˊ jø̱ø̱hˈ kya̱a̱ꜗ jwɨɨˉ Salem”, heˉ hnøøꜗ jähꜙ “dsaˉtaˊ jø̱ø̱hˈ hi̱ˉ jmeeꜙ hiiꜘ tiiˊ kihˈ dsaꜙ”.
2 Foi para ele que Abraão separou o dízimo de tudo. Primeiramente o nome dele significa “rei da justiça”; depois também é “rei de Salém”, ou seja, “rei da paz”.
3 Hi̱ˉ heꜘ saꜙ cha̱a̱ˉ choˈjmiiˉ, niꜙ saꜙ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ ñeˉ haˉ taꜙ yaꜙhë̱ë̱yꜗ, saꜙ chaˉ juuˈ chaˉ heˉ gaꜙläꜙcha̱a̱yꜙ heˉ gaꜙju̱u̱yꜗ. Heˉ läꜙja̱ˉ, la̱a̱yꜗ kweeˉ läꜙko̱o̱ˉ la̱a̱ꜗ Jo̱o̱ꜘ Dio baˊ. La̱a̱yꜗ jmiˉdsaˉ gaꜙläꜙjëꜙ johꜘ jmɨɨˊ chaˉ.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, ele não teve princípio de dias nem fim de existência, mas, feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Jmeeˊ daˊ hʉʉˊdsëˉ haˉ ko̱o̱ˉ saꜙ jø̱ø̱hˈ Melquisedec heꜘ. Läꜙkye̱ˉ Abraham dsaˉ maˉgyu̱hˉ jnänˋ gaꜙkwëëyhꜗ gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ heˉ gaꜙlɨyhꜗ jeeˊ hniiˉ.
4 Vejam como era grande esse a quem Abraão, o patriarca, pagou o dízimo tirado dos melhores despojos.
5 Läꜙjë̱ë̱ꜙ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Leví, gaꜙjmeeyꜘ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ ley, gaꜙko̱o̱yˈ maꜙ gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ heˉ maˊ kwaꜙ dsaˉ, maꜙkeꜙ heꜘ baˊ ø̱ø̱yhꜚ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ saˊju̱ˉ kihꜗ Abraham.
5 Ora, os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, de acordo com a lei, de recolher os dízimos do povo, ou seja, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.
6 Pero Melquisedec heꜘ, hi̱ˉ saꜙ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Leví, gaꜙko̱o̱yˈ kihꜗ Abraham gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ mahꜗ gaꜙmiꜙjä̱ä̱yꜗ Abraham hi̱ˉ gaꜙjmeeꜘ Dio hmoohˊ kya̱a̱hˊ.
6 Entretanto, aquele cuja genealogia não se inclui entre os filhos de Levi recebeu dízimos de Abraão e abençoou aquele que havia recebido as promessas.
7 Niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ leꜘ tiˉchooꜙ niꜙ miihˉ juuˈ kihꜗ heˉ laˉ. Jø̱ø̱hˈ gaˊ hi̱ˉ miˉjø̱ø̱ꜗ, läꜙko̱hꜘ gaˊ hi̱ˉ maˉnaˉjä̱ä̱ꜚ.
7 Evidentemente, não há dúvida de que o inferior é abençoado pelo superior.
8 Taꜙ ko̱ˉta̱a̱ˉ, jmiˉdsaˉ hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Leví hi̱ˉ maˊ ko̱o̱ꜗ gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ, gaꜙju̱u̱yꜗ baˊ. Pero taꜙ jyohꜘ ko̱ˉta̱a̱ˉ, Melquisedec, hi̱ˉ gaꜙko̱o̱ˈ gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ, chaˉ juuˈ cha̱a̱ˉ bihꜗ.
8 Aliás, aqui os que recebem dízimos são homens mortais, porém ali o dízimo foi recebido por aquele de quem se testifica que vive.
9 Läꜙjë̱ë̱ꜙ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Leví gaꜙko̱o̱yˈ gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ. Ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ, leꜘ jähnˊ, läꜙkye̱ˉ jmiˉdsaˉ heꜘ gaꜙkwëëyhꜗ Melquisedec, gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ.
9 E, por assim dizer, também Levi, que recebe dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão.
10 Jëëhꜘ, läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙmiꜙje̱e̱ꜚ Melquisedec Abraham, laꜗ läꜙko̱o̱ˉ heˉ gaꜙkwaꜘ Leví gyaꜗ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ hñaˉlooꜘ, hehꜗ heˉ gaꜙkwaꜘ Abraham taˉgyʉʉhˊ kya̱a̱yˈ ja̱ˉ, maꜙkeꜙ saꜙ gaˊ maˉcha̱a̱yˉ.
10 Porque Levi, por assim dizer, já estava no corpo de seu pai Abraão, quando Melquisedeque foi ao encontro deste.
11 Dsaˉ Israel gaꜙhyoyhꜗ ley ja̱ˉ, taꜙlaꜙ kihꜗ jmiˉdsaˉ levita hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Aarón. Hiꜙ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ gaꜙlɨhꜗ jmiˉdsaˉ heꜘ gaꜙjmä̱ä̱yꜗ llu̱u̱ꜗ hi̱ˉ maˊ høøꜙ ley ja̱ˉ, saꜙ chaˉ maˊ jmeeꜙ biiꜗ maˊ yaˉhë̱ë̱ˈ jñahꜘ jmiˉdsaˉ läꜙko̱o̱ˉ Melquisedec. Maˉle̱e̱ꜙ baˊ kya̱a̱hˊ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ saˊju̱ˉ kihꜗ Aarón waˊraˉ jähꜘ kihꜗ gaꜙlɨyhꜗ.
11 Portanto, se a perfeição fosse possível por meio do sacerdócio levítico — pois foi com base nele que o povo recebeu a lei —, que necessidade haveria ainda de que se levantasse outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque, e não segundo a ordem de Arão?
12 Pero naꜗ heˉ gaꜙläꜙjnääꜘ jñahꜘ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ saꜙ la̱a̱ꜗ saˊju̱ˉ kihꜗ Aarón, heˉja̱ˉ gaꜙlaꜗ biiꜗ gaꜙläꜙjnäꜘ jyohꜘ ley.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, necessariamente muda também a lei.
13 Heˉ jwahnꜙ gaꜙläꜙjnääꜘ jñahꜘ jmiˉdsaˉ, heˉ hlëëhnˊ kihˈ Jesús hi̱ˉ naˊjnääꜘ kihꜗ jñahꜘ nääꜗ dsaˉ Israel. Pero jeeˊ kihˈ dsaˉ heꜘ, saꜙ gaˊ maˉyaˉhë̱ë̱˜ niꜙ ja̱a̱ˉ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ jmeeꜙ taˊ jeeˊ laˈ naˊhyooꜘ.
13 Porque aquele de quem são ditas estas coisas pertence a outra tribo, da qual ninguém prestou serviço diante do altar.
14 Jëëhꜘ, ñeˊ baˊ jneˊ, Jesús Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ la̱a̱ꜗ saˊju̱ˉ kihꜗ Judá baˊ. Hiꜙ niꜙ miihˉ saꜙ chaˉ heˉ gaꜙjähꜘ Moisé kihꜗ Judá, läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙhlëëyhꜘ kihꜗ jmiˉdsaˉ.
14 Pois é evidente que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo à qual Moisés nunca falou nada a respeito de sacerdócio.
15 Naˉhñaaˈ läꜙjë̱ë̱ˉ naˊjnäꜘ heˉ gaꜙhña̱a̱ꜘ jñahꜘ jmiˉdsaˉ, jëëhꜘ la̱a̱yꜗ ja̱a̱ˉ jmiˉdsaˉ läꜙko̱o̱ˉ Melquisedec.
15 E isto é ainda muito mais evidente, quando, à semelhança de Melquisedeque, surge outro sacerdote,
16 Naˉhña̱a̱yˊ la̱a̱yˈ jmiˉdsaˉ, pero ja̱ꜙ kihꜗ heˉ la̱a̱yꜗ saˊju̱ˉ kihꜗ Leví läꜙko̱hꜘ maˊ jmeeꜙ hihꜙ ley ja̱ˉ. La̱a̱yꜗ jmiˉdsaˉ taꜙlaꜙ kihꜗ heˉ chaˉ beꜘ kiyhꜗ tä̱ä̱ꜘ, jëëhꜘ saꜙ ju̱u̱yꜘ ji̱hˊko̱hꜘ ji̱hˊlɨhꜘ.
16 constituído não conforme a lei de mandamento carnal, mas segundo o poder de vida que não tem fim.
17 Läꜙlaˉ naˉsɨɨˉ kiyhꜗ:
17 Porque dele se testifica: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.”
18 Heˉja̱ˉ maˉjä̱ꜘ taꜙ kooꜘ ley maˉgyu̱hˉ, kihꜗ heˉ saꜙ chaˉ beꜘ kihꜗ, hiꜙ saꜙ jmääꜗ taˊ kaˉlähꜘ.
18 Portanto, por um lado, se revoga a ordenança anterior, por causa de sua fraqueza e inutilidade,
19 Jëëhꜘ, niꜙ ko̱o̱ˉ saꜙ gaꜙjä̱ꜘ lluꜗ kya̱a̱hˊ ley kihꜗ Moisé. Llaꜚ heˉja̱ˉ, maˉchaˉ ko̱o̱ˉ oˉjø̱hꜙ dsëˉ heˉ lluꜗ gaˊ, läꜙjwëꜘ jeeˊ leꜘ yaˊnøøˈ jneˊ kihˈ Dio.
19 pois a lei nunca aperfeiçoou coisa alguma; e, por outro lado, se introduz esperança superior, pela qual nos chegamos a Deus.
20 Heˉ lluꜗ ja̱ˉ, saꜙ jaꜗ taꜙjmahꜗ. Jaꜗ kya̱a̱hˊ heˉ gaꜙtä̱ä̱ˉ Dio hñiiꜘ baˊ.
20 E isto não se deu sem juramento. Porque os outros são feitos sacerdotes sem juramento,
21 Saꜙ gaꜙtä̱ä̱ˉ Dio hñiiꜘ läꜙ maˊ gaꜙhña̱a̱ˈ jmiˉdsaˉ kihꜗ ley ja̱ˉ. Pero kya̱a̱hˊ heˉ gaꜙtä̱ä̱yˉ hñiiyꜘ, gaꜙla̱a̱ꜗ Jesús ja̱a̱ˉ jmiˉdsaˉ. Gaꜙsɨɨyhꜙ läꜙlaˉ:
21 mas este foi feito sacerdote com juramento, por aquele que lhe disse: “O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Você é sacerdote para sempre.’”
22 Läꜙlluꜗ heˉ gaꜙhña̱a̱yꜗ Jesús kya̱a̱hˊ juuˈ ja̱ˉ, heˉja̱ˉ ñeˊ jneˊ, lluꜗ gaˊ hmoohˊ kiyhˈ läꜙko̱hꜘ gaˊ ley maˉgyu̱hˉ ja̱ˉ.
22 Por isso mesmo, Jesus se tornou fiador de superior aliança.
23 Gaꜙläꜙcha̱a̱ꜙ jwë̱ë̱ꜘ jmiˉdsaˉ kihꜗ ley maˉgyu̱hˉ ja̱ˉ. Jëëhꜘ, saꜙ gaꜙlaꜗ maˊ dsaˉnääꜗ gyihꜗ taꜙ chaˊnëˊ kya̱a̱hˊ taˊ kiyhˈ, kihꜗ heˉ maˊ dsaˉju̱u̱yꜘ.
23 Ora, os outros são feitos sacerdotes em maior número, porque a morte os impede de continuar;
24 Pero läꜙ maˉcha̱a̱ˉ naˉ baˊ Jesús, hiꜙ läꜙ maˉla̱a̱yꜗ ja̱ˉbaˊ jmiˉdsaˉ läꜙjëꜙ johꜘ jmɨɨˊ chaˉ. Niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ ka̱ꜗ nëˊ kiyhˈ.
24 Jesus, no entanto, porque continua para sempre, tem o seu sacerdócio imutável.
25 Heˉja̱ˉ leꜘ baˊ lä̱ä̱yˈ goˉte˜ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ goˉnääꜘ kihꜗ Dio taꜙlaꜙ kiyhꜗ. Jëëhꜘ gyayꜗ tä̱ä̱ꜘ, ngɨɨyꜙ kihꜗ dsaˉ kya̱a̱yꜗ.
25 Por isso, também pode salvar totalmente os que por ele se aproximam de Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 Ja̱a̱ˉ jmiˉdsaˉ jø̱ø̱hˈ heꜘ baˊ hi̱ˉ jmeeꜙ biiꜗ jnänˋ, hi̱ˉ naˉjngëëˈ, hi̱ˉ saꜙ ä̱ä̱ˉ niꜙ miihˉ, hi̱ˉ saꜙ sa̱hꜘ, hi̱ˉ saꜙ jmeeꜙ heˉ hlɨɨhˈ läꜙ jmeeꜙ dsaˉ, gyayꜗ la̱a̱yꜗ jø̱ø̱hˈ gaˊ läꜙko̱hꜘ jñahꜘ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ.
26 Porque nos convinha um sumo sacerdote como este, santo, inculpável, sem mácula, separado dos pecadores e exaltado acima dos céus,
27 Kiyhꜗ, saꜙ chaˉ heˉ jmeeꜙ biiꜗ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ, jmeeyꜗ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjmeeꜘ jmiˉdsaˉ heꜘ. Toˉnëˊ maˊ jngëëyhꜙ jahꜘ kihꜗ dsoˊkyeˉ kiyhꜗ hñiiyꜘ, ja̱ˉgaˊ maˊ jngëëyhꜙ jahꜘ kihꜗ dsoˊkyeˉ kihꜗ dsaꜙ. Pero Jesús, ko̱o̱ˉ häˊ ja̱ˉbaˊ gaꜙngëëyꜗ hñiiyꜘ ju̱u̱yꜘ.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro, por seus próprios pecados, depois, pelos do povo; porque fez isto uma vez por todas, quando a si mesmo ofereceu.
28 Ley ja̱ˉ gaꜙhña̱a̱ꜗ jmiˉdsaˉ ka̱a̱hˊ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ dsaˉñʉʉhˉ hi̱ˉ saꜙ chaˉ beꜘ kihꜗ. Pero kë̱ë̱ˉ gaˊ kihˈ ley, kya̱a̱hˊ heˉ gaꜙtä̱ä̱ˉ Dio hñiiꜘ gaꜙhña̱a̱yꜗ Jo̱o̱yꜘ la̱a̱ꜗ jmiˉdsaˉ jø̱ø̱hˈ hi̱ˉ yaꜙhë̱ë̱ꜗ llu̱u̱ꜗ goˉte˜ gaꜙläꜙjëꜙ johꜘ jmɨɨˊ chaˉ.
28 Porque a lei constitui homens sujeitos a fraquezas como sumos sacerdotes, mas a palavra do juramento, que foi posterior à lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.