Hebreus 12
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs VC
1 Jwë̱ë̱ꜘ jwërte dsaˉ hi̱ˉ gaꜙläꜙdsooꜘ dsëꜗ jä̱ä̱ꜗ. Hi̱ˉ heꜘ la̱a̱ꜗ läꜙko̱o̱ˉ jniiꜘ heˉ hiiꜘ läꜙkuˊ läꜙji̱i̱ꜗ jnänˋ, hi̱ˉ jmeeꜙ dsooꜘ haˉ läꜙ gaꜙlaꜗ kiyhꜗ. Läꜙja̱ˉ hnøøꜗ jmeenˊ taꜙ kooꜘ läꜙjëꜙ heˉ jmeeꜙ jwɨɨhˋ jnänˋ kya̱a̱hˊ dsoˊkyeˉ heˉ jmeeꜙ dsaˉtä̱hꜙ jneˊ. Hiꜙ hnøøꜗ kwëëhꜗ dsëˉ jneˊ dsaˊnøønˈ taꜙ chaˊnëˊ jwëˈ heˉ tøøhnˊ laˉ.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Waˊ jmeenˊ miihˉ hʉʉˊdsëˉ kihꜗ Jesús hi̱ˉ gaꜙnäꜗ jwëˈ haˉ läꜙ jeeˊ lä̱ä̱ꜘ jneˊ hiꜙ lloo˜ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ heˉ lä̱ä̱yꜗ jneˊ goˉte˜. Kihꜗ heˉ ñeyˉ jë̱ë̱ꜘ baˊ dsëyˈ taꜙ chaˊnëˊ, heˉja̱ˉ gaꜙhe̱e̱hˉ bihꜗ gaꜙjëëyꜗ wɨɨꜘ dsohꜘ hmaˉcruꜚ. Saꜙ gaꜙjmeeyꜘ heˈ heˉ laꜗ oˉhihꜙ. Ja̱ˉgaˊ gaꜙgyayˉ jwooˈ raˉllu̱u̱ꜗ kihꜗ Dio.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Jmeeˊ daˊ hnähꜘ hʉʉˊdsëˉ kiyhꜗ, haˉ ko̱hꜘ wɨɨꜘ saꜙ gaꜙjëëyꜗ kihꜗ dsaˉ hñaaˉ dsëꜗ hi̱ˉ gaꜙläꜙhneeꜙ kya̱a̱yhˊ. Läꜙja̱ˉ taꜙ hwa̱a̱ˋ hnähꜘ niꜙ saꜙ waˊ jehꜙ hohꜘ hnähꜘ.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Jëëhꜘ, jeeˊ kwahˉ hnähꜘ beꜘ mahꜗ saꜙ tä̱hꜙ hnähꜘ kya̱a̱hˊ dsoˊkyeˉ, saꜙ gaˊ maˉtʉ̱ʉ̱hˊ hnähꜘ jmaˉ kyahꜗ hnähꜘ.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Cheˊ maˉgaaꜘ hohꜘ hnähꜘ nʉʉhꜚ kihꜗ Dio, heˉ hlë̱ë̱yh˜ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ jo̱o̱yꜘ, hehꜗ heˉ gaꜙjäyhꜘ:
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Jëëhꜘ, Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ, heeyh˜ wɨɨꜘ hi̱ˉ hnääyꜗ baˊ.
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Waˊ kwëëhˈ hohꜘ hnähꜘ heˉ heeyh˜ hnähꜘ wɨɨꜘ. Heˉ jmä̱ä̱y˜ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ jo̱o̱yꜘ baˊ ja̱ˉ. ¿Cheˊ jwaꜚ cha̱a̱ˉ ja̱a̱ˉ chihˉ hi̱ˉ saꜙ heeh˜ Tääˋ kya̱a̱yˈ wɨɨꜘ?
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Gaꜙläꜙjë̱ë̱ꜙ baˊ jneˊ heeh˜ Dio wɨɨꜘ. Pero cherˊmahꜗ saꜙ gaꜙheehꜗ Dio hnähꜘ wɨɨꜘ, saꜙ la̱a̱hꜗ hnähꜘ jo̱o̱yꜘ. La̱a̱hꜗ hnähꜘ läꜙko̱hꜘ hi̱ˉ saꜙ cha̱a̱ˉ jʉʉˊ baˊ.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Taꜙ jyohꜘ ko̱ˉta̱a̱ˉ, tääˋ jnänˋ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ hwaꜗ laˉ gaꜙheeyhꜗ jneˊ wɨɨꜘ läꜙ maˊ mähˈ jneˊ mahꜗ gaꜙläꜙhnääꜙ jnihꜘ. ¿Heˉlaˈ saꜙ jmeenˊ chaˉgaˊmiihˉ heˈ kihꜗ Tääˋ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ jʉʉˊ jmɨˉlleꜘ jnänˋ, mahꜗ läꜙja̱ˉ cha̱a̱ˉ jneˊ tä̱ä̱ꜘ baˊ?
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Tääˋ jnänˋ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ hwaꜗ laˉ, gaꜙheeyhꜗ jneˊ wɨɨꜘ miihˉ jmɨɨˊ jmɨˉgyʉʉꜙ laˉ, läꜙko̱o̱ˉ laꜗ hʉʉˊdsëˉ kiyhꜗ. Pero taꜙ jyohꜘ ko̱ˉta̱a̱ˉ, hi̱ˉ gyaꜗ gyʉʉhˈ heeyh˜ jneˊ wɨɨꜘ kihꜗ heˉ lluꜗ jnänˋ baˊ mahꜗ hwë̱ë̱ꜙ jneˊ naˉjngëëˈ läꜙko̱o̱ˉ la̱a̱yꜗ hñiiyꜘ.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Dsooꜘ baˊ, saꜙ tɨh˜ dsëˉ jneˊ toˉcha̱hꜘ waˊraˉ gaꜙheeyhꜗ jneˊ wɨɨꜘ. Ko̱o̱ˉ dsaˉläˉmeehˉ dsënˉ baˊ ja̱ˉ. Pero maˉngëëꜘ maˉheeyhꜗ jneˊ wɨɨꜘ, läꜙtë̱ë̱ˉ jneˊ jmeenˊ heˉ lluꜗ jmahꜗ hiꜙ jmeeꜙ hiiꜘ tiiˊ jnänˋ kaˉlähꜘ.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Heˉja̱ˉ kwaˊ hnähꜘ beꜘ, hnähꜘ hi̱ˉ saꜙ chaˉ beꜘ kihꜗ.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 Kwaˊ hnähꜘ beꜘ goˉnääꜘ hnähꜘ ko̱ˉdsooꜘ mahꜗ të̱ë̱ꜗ beꜘ hi̱ˉ saꜙ be̱e̱ꜘ hiꜙ läꜙja̱ˉ moꜙsoꜙ ka̱yh˜ jwëˈ.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Hnøøhˈ hnähꜘ haˉ läꜙ jeeˊ hɨɨˈ tiiˊ kyahˈ hnähꜘ kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ, hiꜙ haˉ läꜙ jeeˊ le̱e̱hꜘ hnähꜘ naˉjngëëˈ chaˉgaˊmiihˉ. Jëëhꜘ, hi̱ˉ saꜙ naˉjngëëˈ, saꜙ dsaˉta̱a̱yhˋ yaꜙjwɨɨꜗ kihꜗ Dio.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Le̱e̱hꜚ hnähꜘ haˉ gaˉ cheˉ gaꜙjñuuhˊ hnähꜘ kihꜗ heˉ laˊ kwaꜙ Dio jnänˋ. Gooˉ waˊraˉ gaꜙläꜙwɨɨꜘ hohꜘ hnähꜘ kya̱a̱hˊ dsaˉ. Hiꜙ kya̱a̱hˊ heˉ hlɨɨhˈ ja̱ˉ he̱e̱˜ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Niꜙ ja̱a̱ˉ hnähꜘ dsaˉmëꜘ dsaˉñʉʉhˉ, taꜙ ka̱a̱hꜙ hnähꜘ waˊ hi̱ˉ chaˉ hi̱ˉ. Taꜙ jmeeˉ hnähꜘ taꜙ kooꜘ heˉ laˊ kwaꜙ Dio, läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjmeeꜘ Esaú. Maˉnaˉlaꜚ juuˈ hyoyhꜙ he̱e̱yꜚ, kihꜗ heˉ la̱a̱yꜗ gyʉ̱ʉ̱ˉ toˉnëˊ. Pero gaꜙhnɨɨyꜘ heˉ ja̱ˉ, ko̱o̱ˉ gaꜙtë̱ë̱yꜘ ko̱o̱ˉ wɨ̱ɨ̱ꜘ maꜗ baˊ.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Maˉñehˊ baˊ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙlaꜗ kiyhꜗ taꜙ chaˊnëˊ. Maˊ chu̱u̱yꜘ kya̱a̱hˊ jmiiyˉ mahꜗ maˊ miˉjä̱ä̱yꜗ, mahꜗ maˊ kwëëyhˈ heˉ maˉnaˉlaꜚ he̱e̱yꜚ. Pero saꜙ gaꜙhyoyhꜗ. Maꜙkeꜙ gaꜙhooyhꜗ chaˉmiihˉ, moꜙsoꜙ gaꜙläꜙsɨɨꜗ juuˈ kihꜗ jmiiyˉ.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Jëëˋ daˊ hnähꜘ, saꜙ gaꜙllaꜙnäähꜗ hnähꜘ mohꜘ Sinaí heˉ saꜙ maˊ leꜘ dsaˉnääꜗ dsaˉ chu̱hꜙ kihꜗ, läꜙko̱o̱ˉ gaꜙlaꜗ kihꜗ dsaˉ Israel lloꜘjooꜗ. Peerꜙ gaꜙhyaˉ jeˉ gyʉʉhˈ mohꜘ ja̱ˉ, gaꜙlaꜗ naˉho̱o̱ˉ lähˉ, gaꜙhɨɨꜘ gooˉ, jaꜗ ko̱o̱ˉ lleꜘ täꜘ.
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙläꜙnʉʉhꜘ hi̱i̱ˊ luuꜘ hooˊ, gaꜙläꜙnʉʉhꜘ hlëëhꜙ Dio. Läꜙ maˊ gaꜙnuuꜘ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ ja̱ˉ, gaꜙchu̱u̱yꜘ chaˉmiihˉ mahꜗ moꜙsoꜙ hlëëhꜗ gyihꜗ kya̱a̱yhˊ.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 Jëëhꜘ, saꜙ gaꜙläꜙbeꜘ dsëyꜗ maˊ nuuyˈ madaꜚ heˉ maˊ jmeeyꜙ: “Cherˊmahꜗ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ gaꜙheeꜘ nëˊ mohꜘ laˉ, maꜙkeꜙ ja̱a̱ˉ jahꜘ, jmeeꜙ biiꜗ ju̱u̱yꜘ kya̱a̱hˊ ku̱u̱ˊ o ju̱u̱yꜘ kya̱a̱hˊ ñeˈ chʉ̱ʉ̱hˉ.”
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Kihꜗ heˉ laꜗ gooˉ ngëëˈ heˉ gaꜙjëëꜗ dsaˉ heꜘ, heˉja̱ˉ läꜙ gaꜙtëꜘ Moisé gaꜙjähꜘ: “Peerꜙ gohnꜙ, läꜙji̱i̱hˈ jlä̱ä̱nꜙ.”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Laꜗ läꜙko̱o̱ˉ heˉ maˉllaˉnäähꜗ hnähꜘ mohꜘ Sión baˊ ja̱ˉ, jeeˊ jwɨɨˉ kihꜗ Dio ji̱i̱hꜙ, jwɨɨˉ Jerusalén heˉ hlaˉ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ, jeeˊ tä̱ä̱hˊ chaˉmiihˉ mil ángele hi̱ˉ jmeeꜙ jmɨɨˊ kihˈ Dio.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Hiꜙ maˉku̱hꜗ hnähꜘ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ hi̱ˉ gaꜙhe̱e̱hˉ kihꜗ Dio toˉnëˊ hi̱ˉ naˉsɨɨˉ jmɨɨˉ kihꜗ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ. Maˉllaˉnäähꜗ hnähꜘ kihꜗ Dio hi̱ˉ llaꜗ taˊ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ, ja̱ˉbaˊ jeeˊ tä̱ä̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ llu̱u̱ꜗ, hi̱ˉ la̱a̱ꜗ jmɨˉlleꜘ hi̱ˉ gaꜙjmä̱ä̱ꜗ Dio llu̱u̱ꜗ goˉte˜.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Maˉllaˉnäähꜗ hnähꜘ kihꜗ Jesús hi̱ˉ gaꜙjmeeꜘ ko̱o̱ˉ hmoohˊ hmëëꜘ hiꜙ läꜙja̱ˉ maˉllaˉnäähꜗ hnähꜘ kihꜗ jmaˉ heˉ gaꜙtu̱u̱ˉ kwa̱a̱t˜ jnänˋ. Jmaˉ ja̱ˉ ngɨɨꜙ lluꜗ jnänˋ. Saꜙ hnɨɨ˜ kihꜗ dsaꜙ läꜙko̱o̱ˉ jmeeꜙ jmaˉ heˉ gaꜙtu̱u̱ˉ kihꜗ Abel.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Heˉja̱ˉ le̱e̱hꜚ hnähꜘ waˊraˉ gaꜙjmeehˊ hnähꜘ cha̱a̱hˉ hnähꜘ kihꜗ hi̱ˉ hlë̱ë̱h˜ hnähꜘ. Jëëhꜘ, hi̱ˉ saꜙ gaꜙhiiꜗ maˊ nuuˈ, läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙhlëëhꜘ Dio kya̱a̱yhˊ gyʉʉhˈ mohꜘ heˉ chihꜗ hwaꜗ laˉ, saꜙ gaꜙla̱a̱ꜘ hi̱ˉ heꜘ. ¿Haˉ baˊ läꜙ lä̱ä̱ꜘ jneˊ ja̱ˉ, cherˊmahꜗ saꜙ gaꜙjmeenˊ heˈ kihꜗ hi̱ˉ hlë̱ë̱h˜ jneˊ läꜙ gaꜙtëꜘ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ?
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙhlëëyhꜘ kya̱a̱hˊ dsaˉ heꜘ, läꜙkye̱ˉ hwaꜗ gaꜙjehꜗ. Pero ko̱o̱ˉ kaˉlähꜘ gaꜙjäyhꜘ: “Ko̱o̱ˉ gaˊ ko̱o̱ˉ häˊ jmeenˋ jehˈ hwaꜗ laˉ, läꜙkye̱ˉ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ kaˉlähꜘ.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Kya̱a̱hˊ heˉ gaꜙjäyhꜘ: “Ko̱o̱ˉ gaˊ ko̱o̱ˉ häˊ”, dsaˉläˉngëëꜘ jneˊ, ä̱ä̱hꜗ goˉte˜ läꜙjëꜙ heˉ leꜘ saˊjehꜗ. Heˉ ja̱ˉ hnøøꜗ jähꜙ, läꜙjëꜙ heˉ naˉlaꜚ heˉ gaꜙjmeeꜘ Dio. Ja̱ˉgaˊ naꜙ, jä̱ꜗ ko̱o̱ˉ hwehˉ läꜙjëꜙ heˉ saꜙ leꜘ saˊjehꜗ.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Heˉja̱ˉ waˊ kwanˊ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio, kihꜗ heˉ maˉnaˊjnääꜘ jneˊ yaꜙjwɨɨꜗ kiyhꜗ jeeˊ saꜙ leꜘ saˊjehꜗ niꜙ miihˉ. Waˊ jmeenˊ taˊheꜗ kiyhꜗ, waˊ ga̱hꜙ jnihꜘ, waˊ nʉʉhˊ jneˊ kiyhˈ, läꜙja̱ˉ baˊ tɨh˜ dsëyꜗ.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 Jëëhꜘ Dio jnänˋ la̱a̱ꜗ jeˉ heˉ miˉlla̱a̱ꜙ läꜙjëꜙ goˉte˜.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.