Apocalipse 6
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NVT
1 Gaꜙji̱i̱ꜗ Borrego mähꜗ ko̱o̱ˉ jwë̱ë̱ꜗ heˉ naˉgyo̱hꜘ ja̱ˉ, gaꜙjëënꜗ. Ja̱ˉgaˊ gaꜙnuunꜗ gaꜙhlëëhꜘ ja̱a̱ˉ kihꜗ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ kye̱e̱ꜘ jahꜘ heꜘ. Lleꜘ kiyhꜗ maˊ nʉʉhꜘ läꜙko̱o̱ˉ ki̱i̱ˉ hɨ̱ɨ̱˜ ñihꜗ, gaꜙjäyhꜘ:
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Maˊ gaꜙjëënꜗ, gaꜙjë̱ë̱nꜙ ja̱a̱ˉ kyaˊjɨɨhˊ tä̱ä̱ˉ. Hi̱ˉ maˊ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ heꜘ maˊ cho̱o̱hˉ ko̱o̱ˉ hmaˉ heˉ tey˜ flecha. Gaꜙhyoyhꜗ ko̱o̱ˉ coron hiꜙ yaꜙhë̱ë̱yꜗ maˉnaˊllu̱u̱yˋ mahꜗ liyhꜙ jeeˊ hniiˉ.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Läꜙ maˊ gaꜙji̱i̱yꜗ jeeˊ gaꜙtëꜘ to̱ꜗ jwë̱ë̱ꜗ heˉ naˉgyo̱hꜘ ja̱ˉ, gaꜙnuunꜗ gaꜙhlëëhꜘ jeeˊ gaꜙtëꜘ u̱u̱ꜗ jahꜘ heꜘ, gaꜙjäyhꜘ:
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Yaꜙhë̱ë̱ꜗ jñahꜘ kyaˊjɨɨhˊ gyu̱u̱ꜘ jihˈ. Hi̱ˉ maˊ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ heꜘ gaꜙhyoyhꜗ ko̱o̱ˉ ñeˈtuuhꜚ jʉʉhˉ. Läꜙja̱ˉ gaꜙhyoyhꜗ beꜘ mahꜗ jñuuyhꜗ heˉ hiiꜘ tiiˊ kihˈ dsaˉ jmɨˉgyʉʉꜙ. Llayꜗ hniiˉ mahꜗ jngëëhꜗ dsaˉ dsaˉkya̱a̱hˊ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Läꜙ maˊ gaꜙji̱i̱yꜗ jeeˊ gaꜙtëꜘ hnëˉ jwë̱ë̱ꜗ heˉ naˉgyo̱hꜘ ja̱ˉ, gaꜙnuunꜗ kihꜗ jeeˊ gaꜙtëꜘ u̱u̱ˉ jahꜘ heꜘ, gaꜙjäyhꜘ:
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Ja̱ˉgaˊ gaꜙnuunꜗ gaꜙhlëëhꜘ to̱ꜗdsaahˋ jeeˊ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ kye̱e̱ꜘ jahꜘ heꜘ, maˊ jäyhꜘ:
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Läꜙ maˊ gaꜙji̱i̱yꜗ jeeˊ gaꜙtëꜘ kye̱ꜘ heˉ naˉgyo̱hꜘ ja̱ˉ, gaꜙnuunꜗ kihꜗ jeeˊ gaꜙtëꜘ kye̱ꜘ jahꜘ heꜘ, gaꜙjäyhꜘ:
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Maˊ gaꜙjëënꜗ, gaꜙjë̱ë̱nꜙ ja̱a̱ˉ kyaˊjɨɨhˊ nääꜘ. Hi̱ˉ maˊ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ heꜘ maˊ che̱e̱ˉ Hi̱ˉ Naˉju̱u̱ˊ, jä̱hꜙ kaahˋ kiyhˈ maˊ jnäꜘ chaˊjeˉ. Gaꜙhyoyhꜗ beꜘ kihꜗ ko̱o̱ˉ kiihˋ kihˈ jmɨˉgyʉʉꜙ mahꜗ jngëëyhꜗ dsaˉ kya̱a̱hˊ ñeˈtuuhꜚ, kya̱a̱hˊ kyo̱o̱ꜘ, kya̱a̱hˊ dsooˊ, hiꜙ kya̱a̱hˊ jahꜘ hä̱ä̱ˈ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ hwaꜗ laˉ.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Maˊ gaꜙji̱i̱yꜗ jeeˊ gaꜙtëꜘ hñaꜘ heˉ naˉgyo̱hꜘ ja̱ˉ, gaꜙjë̱ë̱nꜙ taꜙ hwaꜗ kihꜗ naˊhyooꜘ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ hi̱ˉ gaꜙju̱u̱ꜗ kwa̱a̱t˜ kihꜗ juuˈ kihꜗ Dio hiꜙ kwa̱a̱t˜ kihꜗ heˉ gaꜙmiꜙteyꜗ kwayꜙ juˈdsooꜘ.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Hi̱ˉ heꜘ maˊ hlëëhꜙ ki̱i̱ˉ:
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Läꜙja̱a̱ˉ läꜙja̱a̱ˉ gaꜙhyohꜗ hmɨɨhˉ tøøˉ, hiꜙ gaꜙlaꜗ madaꜚ kiyhꜗ mahꜗ te̱e̱yhꜙ dsëyꜗ ko̱o̱ˉ gaˊ ko̱ˉhwëëꜘ läꜙji̱i̱hˈ dsë̱ë̱ꜗ ø̱ø̱yhꜚ, hi̱ˉ jmeeꜙ ja̱ˉbaˊ taˊ ja̱ˉ hi̱ˉ lleˋ kihˈ ju̱u̱ꜘ ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙju̱u̱yꜗ hñiiyꜘ.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Hiꜙ gaꜙjëënꜗ maˊ gaꜙnäyꜗ jeeˊ gaꜙtëꜘ jñiiꜘ heˉ naˉgyo̱hꜘ ja̱ˉ. Gaꜙjehꜗ wɨɨꜘ jwërte hwaꜗ, gaꜙläꜙlähꜙ nëˊ hyooˉ, läꜙko̱o̱ˉ lähˉ hmɨɨhˉ heˉ kë̱hˉ dsaˉ hi̱ˉ tiˉmeehˉ dsëꜗ läꜙ maˊ dsaˉju̱u̱ꜘ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ kiyhꜗ. Hiꜙ nëˊ sɨhˉ ko̱ˉllaˉ gaꜙläꜙgyʉ̱ʉ̱ꜘ jmaˉ.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Gaꜙhla̱a̱ꜗ nʉʉꜘ hi̱ˉ maˊ hë̱ë̱ꜚ gyʉʉhˈ läꜙ gaꜙtëꜘ hwaꜗ, läꜙko̱o̱ˉ hlaꜙ mɨˈhigo gyʉʉhˈ hmaˉ kihꜗ, waˊraˉ gaꜙjmeeꜘ lleꜘ täꜘ.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ gaꜙä̱ä̱hꜗ goˉte˜ läꜙko̱o̱ˉ moˊjeˉ heˉ dsaˉgye̱e̱ꜗ kihꜗ hñiiꜘ. Gaꜙläꜙjëꜙ mohꜘ kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ hwaꜗ heˉ täähˊ jeeˊ jmɨˉñeehꜚ gaꜙläꜙsɨɨꜗ hø̱ø̱ˈ.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Läꜙjë̱ë̱ꜙ rey hi̱ˉ cha̱a̱ˉ hwaꜗ, dsaˉka̱a̱hˊ, dsaˉ chaˉ kuuˊ, jʉʉˊ hløøꜘ, hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ be̱e̱ꜘ gaˊ, läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ naˉhnëëˊ jmeeꜙ taˊ, hiꜙ hi̱ˉ saꜙ naˉhnëëˊ gaꜙhmääyhˉ nehꜙ tooˉ ku̱u̱ˊ hiꜙ nehꜙ ku̱u̱ˊ hlooˉ.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ heꜘ gaꜙjähꜘ sɨɨyhꜙ mohꜘ, gaꜙsɨɨyhꜙ hlooˉ kaˉlähꜘ:
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Jëëhꜘ maˉdsë̱ë̱ꜗ jmɨɨˊ jʉʉhˉ heˉ yaˉjë̱ë̱ˈ dsëyꜗ. ¿Hi̱i̱ˉ baˊ tä̱ä̱ꜙ te̱e̱ꜗ kya̱a̱yhˊ? —gaꜙjäyhꜘ.
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.