Apocalipse 19

Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maˉngëëꜘ heˉ ja̱ˉ, gaꜙnuunꜗ gaꜙhlëëhꜘ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ, maˊ jäyhꜘ:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Jëëhꜘ maˉllayꜘ taˊ kya̱a̱hˊ juˈdsooꜘ, läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ jmeeyꜗ.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Ko̱o̱ˉ kaˉlähꜘ gaꜙjäyhꜘ:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ gyiiꜘkye̱e̱ꜘ dsaˉgyʉʉhˊ kya̱a̱hˊ kye̱e̱ꜘ jahꜘ heꜘ, gaꜙju̱u̱hꜗ jnëyˊ, gaꜙjyooyꜗ moˉnëyˊ läꜙ gaꜙtëꜘ hwaꜗ mahꜗ gaꜙjmeeyꜘ jʉʉhˉ kihꜗ Dio hi̱ˉ gyaꜗ jmeeꜙ hihꜙ, gaꜙjäyhꜘ:
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Läꜙ gaꜙtëꜘ jeeˊ gyaˈ Dio jmeeꜙ hihꜙ gaꜙläꜙnʉʉhꜘ ko̱o̱ˉ juuˈ heˉ jähꜘ:
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Ja̱ˉgaˊ gaꜙnuunꜗ läꜙko̱o̱ˉ heˉ gaꜙhlëëhꜘ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ, gaꜙhi̱i̱ˊ gooˉ läꜙko̱o̱ˉ hi̱i̱ˊ jeeˊ jyooꜙ chaˉmiihˉ jmɨɨˉ, läꜙko̱o̱ˉ hi̱i̱ˊ jeeˊ nɨɨˉ, maˊ jähꜘ:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Waˊ cha̱a̱ˉ jneˊ lluˈ, waˊ jë̱ë̱ˉ dsëˉ jneˊ, waˊ jmeenˊ jʉʉhˉ kiyhꜗ.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Maˉnaˉngëyˈ jwëꜗ kë̱yhꜙ hmɨɨhˉ lino heˉ naˉjngɨɨˈ heˉ laꜗ jihˈgye̱hꜗ.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Ja̱ˉgaˊ gaꜙjähꜘ ángel heꜘ, sɨɨhꜙ jnäꜘ:
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Heˉja̱ˉ gaꜙju̱u̱hnˋ jnënꜙ hʉʉˊ tɨɨˊ ángel heꜘ mahꜗ gaꜙjmä̱ä̱ꜙ jnihꜘ jø̱ø̱hˈ. Pero gaꜙsɨɨyhꜙ jnäꜘ:
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Ja̱ˉgaˊ gaꜙjëënꜗ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ naˉnaˊ, gaꜙjë̱ë̱nꜙ ja̱a̱ˉ kyaˊjɨɨhˊ tä̱ä̱ˉ. Hi̱ˉ maˊ dsë̱ë̱y˜ heꜘ, che̱e̱yˉ: Hi̱ˉ Miˉteꜗ Juuˈ, hiꜙ che̱e̱yˉ: Juˈdsooꜘ Jmahꜗ. Jëëhꜘ, kya̱a̱hˊ juˈdsooꜘ te̱e̱y˜ kya̱a̱hˊ dsaˉ, hiꜙ läꜙja̱ˉ llayꜙ taˊ kaˉlähꜘ.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Mɨˈnëyˊ maˊ laˈ läꜙko̱o̱ˉ jeeˊ hyaˉ jeˉ, maˊ lleyˋ chaˉmiihˉ coron. Maˊ naˉsɨɨˉ ko̱o̱ˉ jmɨɨˉ heˉ niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ maˉngëëꜘ, ja̱a̱ˉ hñiiꜘ bihꜗ maˊ ngëëyꜘ.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Maˊ kye̱yhˊ ko̱o̱ˉ hmɨɨhˉ heˉ maˉnaˉhe̱e̱ꜚ kya̱a̱hˊ jmaˉ. Jmɨɨˉ kiyhꜗ maˊ che̱e̱ˉ: Juuˈ kihꜗ Dio.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Läꜙjë̱ë̱ꜙ hløøꜘ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ gyʉʉhˈ hi̱ˉ maˊ cha̱a̱ꜗ kaahˋ kihˈ hi̱ˉ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ tä̱ä̱ˉ, maˊ kye̱yhˊ hmɨɨhˉ lino jna̱a̱hˈ jwërte, tøøˉ hiꜙ naˉjngɨɨˈ.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Maˊ goˉhɨɨˈ hooyˊ ko̱o̱ˉ ñeˈtuuhꜚ chʉ̱ʉ̱hˉ heˉ jmeeꜗ dsooˊ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ hwaꜗ laˉ, hiꜙ jmeeyꜗ hihꜙ kiyhꜗ kya̱a̱hˊ hmaˉhɨɨh˜ heˉ laꜗ ñeˈ. Hi̱ˉ heꜘ jle̱e̱hꜗ mɨˈjëhꜗ jeeˊ täähˊ mahꜗ hwëëꜙ jmɨhˈ kihꜗ. Heˉ laˉ laꜗ kwa̱a̱t˜ heˉ wɨɨꜘ heˉ naꜗ gaˊ che̱e̱ˈ Dio hi̱ˉ chaˉ gaꜙläꜙjëꜙ beꜘ kihꜗ.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Nëˊ hmɨɨhˉ kiyhꜗ hiꜙ taꜙ ko̱o̱ˉ jwooˈ saˊkyeyˊ naˉsɨɨˉ hwëhꜘ heˉ jähꜘ läꜙlaˉ: “Hi̱ˉ laˉ heꜘ Rey hi̱ˉ kye̱ˉ nëˊ kihˈ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ Rey, hiꜙ la̱a̱yꜗ jø̱ø̱hˈ kihˈ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ Dsaˉka̱a̱hˊ.”
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Mahꜗ gaꜙjë̱ë̱nꜙ ja̱a̱ˉ ángel hi̱ˉ chehꜗ nëˊ hyooˉ, kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ beꜘ kihꜗ gaꜙhlë̱ë̱yhꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ ta̱ˈ hi̱ˉ hë̱ë̱ꜙ, gaꜙsɨɨyhꜙ:
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Kuhˈ hnähꜘ ngoꜗ kihꜗ rey, ngoꜗ kihꜗ jʉʉˊ hløøꜘ, ngoꜗ kihꜗ hi̱ˉ chaˉ chaˉmiihˉ beꜘ kihꜗ, ngoꜗ kihꜗ kyaˊjɨɨhˊ läꜙkye̱ˉ kihꜗ hi̱ˉ wɨɨy˜, ngoꜗ kihꜗ hi̱ˉ naˉhnëëˊ jmeeꜙ taˊ hiꜙ kihꜗ hi̱ˉ saꜙ naˉhnëëˊ, läꜙjø̱hꜗ läꜙmähꜗ —gaꜙjähꜘ ángel heꜘ.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Hiꜙ gaꜙjë̱ë̱nꜙ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ, kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ rey hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ hwaˈ laˉ kya̱a̱hˊ hløøꜘ kya̱a̱yꜗ, hi̱ˉ gaꜙku̱hꜗ mahꜗ jmeeyꜗ hniiˉ kya̱a̱hˊ hi̱ˉ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ tä̱ä̱ˉ hiꜙ kya̱a̱hˊ hløøꜘ kya̱a̱yꜗ kaˉlähꜘ.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙsa̱a̱yhꜗ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ kya̱a̱hˊ hi̱ˉ gaꜙngëëꜗ juuˈ taˉjuuˈ kiyhꜗ. Hiꜙ hi̱ˉ gaꜙngëëꜗ juuˈ taˉjuuˈ heꜘ, gaꜙjmeeyꜘ chaˉmiihˉ heˉ jʉhˉga̱a̱ˉ chaˊnëˊ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ, gaꜙmiꜙga̱a̱yˉ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ gaꜙkwa̱a̱ꜗ hñiiꜘ gaꜙla̱a̱ꜗ lii˜ kihꜗ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ. Hiꜙ gaꜙmiꜙga̱a̱yˉ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ gaꜙjmeeꜘ jʉʉhˉ kihꜗ he̱e̱hꜚ kiyhꜗ kaˉlähꜘ. Läꜙ maˉji̱i̱yhꜙ ja̱ˉ läꜙu̱u̱yꜘ gaꜙjwä̱ä̱ꜗ dsihꜘ chaˊjeˉ jʉʉhˉ kihꜗ gyiꜘjwɨɨꜗ jeeˊ kooˉ kya̱a̱hˊ azufre.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ gaˊ jñahꜘ dsaˉ gaꜙju̱u̱ꜗ kya̱a̱hˊ ñeˈtuuhꜚ chʉ̱ʉ̱hˉ heˉ maˊ goˉhɨɨˈ hooˊ hi̱ˉ maˊ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ heꜘ. Läꜙjë̱ë̱ꜙ ta̱ˈ gaꜙkuhˉ ngoꜗ kiyhꜗ läꜙji̱i̱hˈ gaꜙkë̱ë̱ꜗ.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.