Apocalipse 19

Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Maˉngëëꜘ heˉ ja̱ˉ, gaꜙnuunꜗ gaꜙhlëëhꜘ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ, maˊ jäyhꜘ:
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 Jëëhꜘ maˉllayꜘ taˊ kya̱a̱hˊ juˈdsooꜘ, läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ jmeeyꜗ.
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Ko̱o̱ˉ kaˉlähꜘ gaꜙjäyhꜘ:
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ gyiiꜘkye̱e̱ꜘ dsaˉgyʉʉhˊ kya̱a̱hˊ kye̱e̱ꜘ jahꜘ heꜘ, gaꜙju̱u̱hꜗ jnëyˊ, gaꜙjyooyꜗ moˉnëyˊ läꜙ gaꜙtëꜘ hwaꜗ mahꜗ gaꜙjmeeyꜘ jʉʉhˉ kihꜗ Dio hi̱ˉ gyaꜗ jmeeꜙ hihꜙ, gaꜙjäyhꜘ:
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Läꜙ gaꜙtëꜘ jeeˊ gyaˈ Dio jmeeꜙ hihꜙ gaꜙläꜙnʉʉhꜘ ko̱o̱ˉ juuˈ heˉ jähꜘ:
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Ja̱ˉgaˊ gaꜙnuunꜗ läꜙko̱o̱ˉ heˉ gaꜙhlëëhꜘ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ, gaꜙhi̱i̱ˊ gooˉ läꜙko̱o̱ˉ hi̱i̱ˊ jeeˊ jyooꜙ chaˉmiihˉ jmɨɨˉ, läꜙko̱o̱ˉ hi̱i̱ˊ jeeˊ nɨɨˉ, maˊ jähꜘ:
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Waˊ cha̱a̱ˉ jneˊ lluˈ, waˊ jë̱ë̱ˉ dsëˉ jneˊ, waˊ jmeenˊ jʉʉhˉ kiyhꜗ.
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 Maˉnaˉngëyˈ jwëꜗ kë̱yhꜙ hmɨɨhˉ lino heˉ naˉjngɨɨˈ heˉ laꜗ jihˈgye̱hꜗ.
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Ja̱ˉgaˊ gaꜙjähꜘ ángel heꜘ, sɨɨhꜙ jnäꜘ:
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Heˉja̱ˉ gaꜙju̱u̱hnˋ jnënꜙ hʉʉˊ tɨɨˊ ángel heꜘ mahꜗ gaꜙjmä̱ä̱ꜙ jnihꜘ jø̱ø̱hˈ. Pero gaꜙsɨɨyhꜙ jnäꜘ:
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Ja̱ˉgaˊ gaꜙjëënꜗ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ naˉnaˊ, gaꜙjë̱ë̱nꜙ ja̱a̱ˉ kyaˊjɨɨhˊ tä̱ä̱ˉ. Hi̱ˉ maˊ dsë̱ë̱y˜ heꜘ, che̱e̱yˉ: Hi̱ˉ Miˉteꜗ Juuˈ, hiꜙ che̱e̱yˉ: Juˈdsooꜘ Jmahꜗ. Jëëhꜘ, kya̱a̱hˊ juˈdsooꜘ te̱e̱y˜ kya̱a̱hˊ dsaˉ, hiꜙ läꜙja̱ˉ llayꜙ taˊ kaˉlähꜘ.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Mɨˈnëyˊ maˊ laˈ läꜙko̱o̱ˉ jeeˊ hyaˉ jeˉ, maˊ lleyˋ chaˉmiihˉ coron. Maˊ naˉsɨɨˉ ko̱o̱ˉ jmɨɨˉ heˉ niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ maˉngëëꜘ, ja̱a̱ˉ hñiiꜘ bihꜗ maˊ ngëëyꜘ.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Maˊ kye̱yhˊ ko̱o̱ˉ hmɨɨhˉ heˉ maˉnaˉhe̱e̱ꜚ kya̱a̱hˊ jmaˉ. Jmɨɨˉ kiyhꜗ maˊ che̱e̱ˉ: Juuˈ kihꜗ Dio.
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Läꜙjë̱ë̱ꜙ hløøꜘ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ gyʉʉhˈ hi̱ˉ maˊ cha̱a̱ꜗ kaahˋ kihˈ hi̱ˉ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ tä̱ä̱ˉ, maˊ kye̱yhˊ hmɨɨhˉ lino jna̱a̱hˈ jwërte, tøøˉ hiꜙ naˉjngɨɨˈ.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Maˊ goˉhɨɨˈ hooyˊ ko̱o̱ˉ ñeˈtuuhꜚ chʉ̱ʉ̱hˉ heˉ jmeeꜗ dsooˊ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ hwaꜗ laˉ, hiꜙ jmeeyꜗ hihꜙ kiyhꜗ kya̱a̱hˊ hmaˉhɨɨh˜ heˉ laꜗ ñeˈ. Hi̱ˉ heꜘ jle̱e̱hꜗ mɨˈjëhꜗ jeeˊ täähˊ mahꜗ hwëëꜙ jmɨhˈ kihꜗ. Heˉ laˉ laꜗ kwa̱a̱t˜ heˉ wɨɨꜘ heˉ naꜗ gaˊ che̱e̱ˈ Dio hi̱ˉ chaˉ gaꜙläꜙjëꜙ beꜘ kihꜗ.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Nëˊ hmɨɨhˉ kiyhꜗ hiꜙ taꜙ ko̱o̱ˉ jwooˈ saˊkyeyˊ naˉsɨɨˉ hwëhꜘ heˉ jähꜘ läꜙlaˉ: “Hi̱ˉ laˉ heꜘ Rey hi̱ˉ kye̱ˉ nëˊ kihˈ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ Rey, hiꜙ la̱a̱yꜗ jø̱ø̱hˈ kihˈ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ Dsaˉka̱a̱hˊ.”
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Mahꜗ gaꜙjë̱ë̱nꜙ ja̱a̱ˉ ángel hi̱ˉ chehꜗ nëˊ hyooˉ, kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ beꜘ kihꜗ gaꜙhlë̱ë̱yhꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ ta̱ˈ hi̱ˉ hë̱ë̱ꜙ, gaꜙsɨɨyhꜙ:
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Kuhˈ hnähꜘ ngoꜗ kihꜗ rey, ngoꜗ kihꜗ jʉʉˊ hløøꜘ, ngoꜗ kihꜗ hi̱ˉ chaˉ chaˉmiihˉ beꜘ kihꜗ, ngoꜗ kihꜗ kyaˊjɨɨhˊ läꜙkye̱ˉ kihꜗ hi̱ˉ wɨɨy˜, ngoꜗ kihꜗ hi̱ˉ naˉhnëëˊ jmeeꜙ taˊ hiꜙ kihꜗ hi̱ˉ saꜙ naˉhnëëˊ, läꜙjø̱hꜗ läꜙmähꜗ —gaꜙjähꜘ ángel heꜘ.
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Hiꜙ gaꜙjë̱ë̱nꜙ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ, kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ rey hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ hwaˈ laˉ kya̱a̱hˊ hløøꜘ kya̱a̱yꜗ, hi̱ˉ gaꜙku̱hꜗ mahꜗ jmeeyꜗ hniiˉ kya̱a̱hˊ hi̱ˉ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ tä̱ä̱ˉ hiꜙ kya̱a̱hˊ hløøꜘ kya̱a̱yꜗ kaˉlähꜘ.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙsa̱a̱yhꜗ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ kya̱a̱hˊ hi̱ˉ gaꜙngëëꜗ juuˈ taˉjuuˈ kiyhꜗ. Hiꜙ hi̱ˉ gaꜙngëëꜗ juuˈ taˉjuuˈ heꜘ, gaꜙjmeeyꜘ chaˉmiihˉ heˉ jʉhˉga̱a̱ˉ chaˊnëˊ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ, gaꜙmiꜙga̱a̱yˉ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ gaꜙkwa̱a̱ꜗ hñiiꜘ gaꜙla̱a̱ꜗ lii˜ kihꜗ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ. Hiꜙ gaꜙmiꜙga̱a̱yˉ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ gaꜙjmeeꜘ jʉʉhˉ kihꜗ he̱e̱hꜚ kiyhꜗ kaˉlähꜘ. Läꜙ maˉji̱i̱yhꜙ ja̱ˉ läꜙu̱u̱yꜘ gaꜙjwä̱ä̱ꜗ dsihꜘ chaˊjeˉ jʉʉhˉ kihꜗ gyiꜘjwɨɨꜗ jeeˊ kooˉ kya̱a̱hˊ azufre.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ gaˊ jñahꜘ dsaˉ gaꜙju̱u̱ꜗ kya̱a̱hˊ ñeˈtuuhꜚ chʉ̱ʉ̱hˉ heˉ maˊ goˉhɨɨˈ hooˊ hi̱ˉ maˊ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ heꜘ. Läꜙjë̱ë̱ꜙ ta̱ˈ gaꜙkuhˉ ngoꜗ kiyhꜗ läꜙji̱i̱hˈ gaꜙkë̱ë̱ꜗ.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.