Apocalipse 19
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NAA
1 Maˉngëëꜘ heˉ ja̱ˉ, gaꜙnuunꜗ gaꜙhlëëhꜘ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ, maˊ jäyhꜘ:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu o que parecia ser a voz forte de uma grande multidão, dizendo: “Aleluia! A salvação, a glória e o poder são do nosso Deus,
2 Jëëhꜘ maˉllayꜘ taˊ kya̱a̱hˊ juˈdsooꜘ, läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ jmeeyꜗ.
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.”
3 Ko̱o̱ˉ kaˉlähꜘ gaꜙjäyhꜘ:
3 E disseram pela segunda vez: “Aleluia! E a sua fumaça sobe para todo o sempre.”
4 Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ gyiiꜘkye̱e̱ꜘ dsaˉgyʉʉhˊ kya̱a̱hˊ kye̱e̱ꜘ jahꜘ heꜘ, gaꜙju̱u̱hꜗ jnëyˊ, gaꜙjyooyꜗ moˉnëyˊ läꜙ gaꜙtëꜘ hwaꜗ mahꜗ gaꜙjmeeyꜘ jʉʉhˉ kihꜗ Dio hi̱ˉ gyaꜗ jmeeꜙ hihꜙ, gaꜙjäyhꜘ:
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes se prostraram e adoraram a Deus, que está sentado no trono, dizendo: “Amém! Aleluia!”
5 Läꜙ gaꜙtëꜘ jeeˊ gyaˈ Dio jmeeꜙ hihꜙ gaꜙläꜙnʉʉhꜘ ko̱o̱ˉ juuˈ heˉ jähꜘ:
5 E do trono saiu uma voz, que dizia: “Louvem o nosso Deus, todos vocês, os seus servos, todos os que o temem, os pequenos e os grandes.”
6 Ja̱ˉgaˊ gaꜙnuunꜗ läꜙko̱o̱ˉ heˉ gaꜙhlëëhꜘ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ, gaꜙhi̱i̱ˊ gooˉ läꜙko̱o̱ˉ hi̱i̱ˊ jeeˊ jyooꜙ chaˉmiihˉ jmɨɨˉ, läꜙko̱o̱ˉ hi̱i̱ˊ jeeˊ nɨɨˉ, maˊ jähꜘ:
6 Então ouvi o que parecia ser a voz de uma grande multidão, uma voz como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: “Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Waˊ cha̱a̱ˉ jneˊ lluˈ, waˊ jë̱ë̱ˉ dsëˉ jneˊ, waˊ jmeenˊ jʉʉhˉ kiyhꜗ.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque chegou a hora das bodas do Cordeiro, e a noiva dele já se preparou.
8 Maˉnaˉngëyˈ jwëꜗ kë̱yhꜙ hmɨɨhˉ lino heˉ naˉjngɨɨˈ heˉ laꜗ jihˈgye̱hꜗ.
8 A ela foi permitido vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro.” Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Ja̱ˉgaˊ gaꜙjähꜘ ángel heꜘ, sɨɨhꜙ jnäꜘ:
9 Então o anjo me disse: — Escreva: “Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro.” E acrescentou: — São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Heˉja̱ˉ gaꜙju̱u̱hnˋ jnënꜙ hʉʉˊ tɨɨˊ ángel heꜘ mahꜗ gaꜙjmä̱ä̱ꜙ jnihꜘ jø̱ø̱hˈ. Pero gaꜙsɨɨyhꜙ jnäꜘ:
10 Prostrei-me diante dos seus pés para adorá-lo. O anjo, porém, me disse: — Não faça isso! Sou um servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que guardam o testemunho de Jesus. Adore a Deus! Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Ja̱ˉgaˊ gaꜙjëënꜗ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ naˉnaˊ, gaꜙjë̱ë̱nꜙ ja̱a̱ˉ kyaˊjɨɨhˊ tä̱ä̱ˉ. Hi̱ˉ maˊ dsë̱ë̱y˜ heꜘ, che̱e̱yˉ: Hi̱ˉ Miˉteꜗ Juuˈ, hiꜙ che̱e̱yˉ: Juˈdsooꜘ Jmahꜗ. Jëëhꜘ, kya̱a̱hˊ juˈdsooꜘ te̱e̱y˜ kya̱a̱hˊ dsaˉ, hiꜙ läꜙja̱ˉ llayꜙ taˊ kaˉlähꜘ.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e combate com justiça.
12 Mɨˈnëyˊ maˊ laˈ läꜙko̱o̱ˉ jeeˊ hyaˉ jeˉ, maˊ lleyˋ chaˉmiihˉ coron. Maˊ naˉsɨɨˉ ko̱o̱ˉ jmɨɨˉ heˉ niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ maˉngëëꜘ, ja̱a̱ˉ hñiiꜘ bihꜗ maˊ ngëëyꜘ.
12 Os seus olhos são como chama de fogo; na cabeça dele há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Maˊ kye̱yhˊ ko̱o̱ˉ hmɨɨhˉ heˉ maˉnaˉhe̱e̱ꜚ kya̱a̱hˊ jmaˉ. Jmɨɨˉ kiyhꜗ maˊ che̱e̱ˉ: Juuˈ kihꜗ Dio.
13 Está vestido com um manto encharcado de sangue, e o seu nome é “Verbo de Deus”.
14 Läꜙjë̱ë̱ꜙ hløøꜘ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ gyʉʉhˈ hi̱ˉ maˊ cha̱a̱ꜗ kaahˋ kihˈ hi̱ˉ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ tä̱ä̱ˉ, maˊ kye̱yhˊ hmɨɨhˉ lino jna̱a̱hˈ jwërte, tøøˉ hiꜙ naˉjngɨɨˈ.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho finíssimo, branco e puro.
15 Maˊ goˉhɨɨˈ hooyˊ ko̱o̱ˉ ñeˈtuuhꜚ chʉ̱ʉ̱hˉ heˉ jmeeꜗ dsooˊ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ hwaꜗ laˉ, hiꜙ jmeeyꜗ hihꜙ kiyhꜗ kya̱a̱hˊ hmaˉhɨɨh˜ heˉ laꜗ ñeˈ. Hi̱ˉ heꜘ jle̱e̱hꜗ mɨˈjëhꜗ jeeˊ täähˊ mahꜗ hwëëꜙ jmɨhˈ kihꜗ. Heˉ laˉ laꜗ kwa̱a̱t˜ heˉ wɨɨꜘ heˉ naꜗ gaˊ che̱e̱ˈ Dio hi̱ˉ chaˉ gaꜙläꜙjëꜙ beꜘ kihꜗ.
15 Da sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações. Ele mesmo as regerá com cetro de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Nëˊ hmɨɨhˉ kiyhꜗ hiꜙ taꜙ ko̱o̱ˉ jwooˈ saˊkyeyˊ naˉsɨɨˉ hwëhꜘ heˉ jähꜘ läꜙlaˉ: “Hi̱ˉ laˉ heꜘ Rey hi̱ˉ kye̱ˉ nëˊ kihˈ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ Rey, hiꜙ la̱a̱yꜗ jø̱ø̱hˈ kihˈ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ Dsaˉka̱a̱hˊ.”
16 No seu manto e na sua coxa está escrito um nome: “ Rei dos reis e Senhor dos senhores ”.
17 Mahꜗ gaꜙjë̱ë̱nꜙ ja̱a̱ˉ ángel hi̱ˉ chehꜗ nëˊ hyooˉ, kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ beꜘ kihꜗ gaꜙhlë̱ë̱yhꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ ta̱ˈ hi̱ˉ hë̱ë̱ꜙ, gaꜙsɨɨyhꜙ:
17 Então vi um anjo posto em pé no sol. Ele gritou com voz forte, dizendo a todas as aves que voam pelo meio do céu: — Venham, reúnam-se para a grande ceia de Deus,
18 Kuhˈ hnähꜘ ngoꜗ kihꜗ rey, ngoꜗ kihꜗ jʉʉˊ hløøꜘ, ngoꜗ kihꜗ hi̱ˉ chaˉ chaˉmiihˉ beꜘ kihꜗ, ngoꜗ kihꜗ kyaˊjɨɨhˊ läꜙkye̱ˉ kihꜗ hi̱ˉ wɨɨy˜, ngoꜗ kihꜗ hi̱ˉ naˉhnëëˊ jmeeꜙ taˊ hiꜙ kihꜗ hi̱ˉ saꜙ naˉhnëëˊ, läꜙjø̱hꜗ läꜙmähꜗ —gaꜙjähꜘ ángel heꜘ.
18 para comer carne de reis, carne de comandantes, carne de poderosos, carne de cavalos e seus cavaleiros, carne de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Hiꜙ gaꜙjë̱ë̱nꜙ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ, kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ rey hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ hwaˈ laˉ kya̱a̱hˊ hløøꜘ kya̱a̱yꜗ, hi̱ˉ gaꜙku̱hꜗ mahꜗ jmeeyꜗ hniiˉ kya̱a̱hˊ hi̱ˉ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ tä̱ä̱ˉ hiꜙ kya̱a̱hˊ hløøꜘ kya̱a̱yꜗ kaˉlähꜘ.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, reunidos para fazer guerra contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙsa̱a̱yhꜗ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ kya̱a̱hˊ hi̱ˉ gaꜙngëëꜗ juuˈ taˉjuuˈ kiyhꜗ. Hiꜙ hi̱ˉ gaꜙngëëꜗ juuˈ taˉjuuˈ heꜘ, gaꜙjmeeyꜘ chaˉmiihˉ heˉ jʉhˉga̱a̱ˉ chaˊnëˊ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ, gaꜙmiꜙga̱a̱yˉ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ gaꜙkwa̱a̱ꜗ hñiiꜘ gaꜙla̱a̱ꜗ lii˜ kihꜗ jahꜘ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ naˊhøøꜘ heꜘ. Hiꜙ gaꜙmiꜙga̱a̱yˉ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ gaꜙjmeeꜘ jʉʉhˉ kihꜗ he̱e̱hꜚ kiyhꜗ kaˉlähꜘ. Läꜙ maˉji̱i̱yhꜙ ja̱ˉ läꜙu̱u̱yꜘ gaꜙjwä̱ä̱ꜗ dsihꜘ chaˊjeˉ jʉʉhˉ kihꜗ gyiꜘjwɨɨꜗ jeeˊ kooˉ kya̱a̱hˊ azufre.
20 Mas a besta foi presa, e com ela foi preso o falso profeta que, com os sinais feitos diante da besta, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que queima com enxofre.
21 Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ gaˊ jñahꜘ dsaˉ gaꜙju̱u̱ꜗ kya̱a̱hˊ ñeˈtuuhꜚ chʉ̱ʉ̱hˉ heˉ maˊ goˉhɨɨˈ hooˊ hi̱ˉ maˊ dsë̱ë̱˜ kyaˊjɨɨhˊ heꜘ. Läꜙjë̱ë̱ꜙ ta̱ˈ gaꜙkuhˉ ngoꜗ kiyhꜗ läꜙji̱i̱hˈ gaꜙkë̱ë̱ꜗ.
21 Os outros foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.