2 Coríntios 8

Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jeeˊ laˉ jmeehˊ jnäähꜗ juuˈ kyahꜗ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙjmeeꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ läꜙka̱a̱ˉ gwahꜙ heˉ tø̱ø̱ꜘ hwaꜗ Macedonia kihꜗ heˉ lluꜗ dsëꜗ Dio kya̱a̱yhˊ.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Maꜙkeꜙ tä̱ä̱yhˊ jëëy˜ wɨɨꜘ, pero cha̱a̱yˉ lluꜗ. Maꜙkeꜙ tä̱ä̱yhˊ täˉñeeyꜘ pero chaˉmiihˉ kuuˊ gaꜙkwayꜘ. Gaꜙjmä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ läꜙko̱o̱ˉ dsaˉ chaˉ kuuˊ.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Jmeenꜙ dsooꜘ kiyhꜗ, gaꜙkwayꜘ kuuˊ läꜙko̱o̱ˉ llaꜙ dsëyꜗ, läꜙko̱hꜘ ji̱i̱hˈ tä̱ä̱yꜙ. Hiꜙ gaꜙkwayꜘ laꜚ gaˊ.
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 Chaˉmiihˉ gaꜙchu̱u̱ꜘ dsaˉ heꜘ kya̱a̱hˊ jnäähꜗ mahꜗ kwaˊ jnäähꜗ jwëˈ jmeeyꜗ läꜙko̱o̱ˉ jmeeꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cho̱o̱h˜ kuuˊ mahꜗ jmeeyꜗ beꜘ kihꜗ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ kya̱a̱ꜗ Dio.
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Chaˉgaˊmiihˉ gaꜙjmeeyꜘ läꜙko̱hꜘ gaˊ heˉ maˊ laˈ hʉʉˊdsëˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ. Toˉnëˊ gaꜙngëëyꜗ hñiiyꜘ mahꜗ jmeeyꜗ läꜙ hnøøꜗ Dio. Hiꜙ läꜙja̱ˉ gaꜙjmeeyꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kaˉlähꜘ.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Heˉja̱ˉ gaꜙchu̱u̱ꜘ jnäähˈ kya̱a̱hˊ Tito mahꜗ miˉhñaayꜙ taˊ kiyhˈ heˉ jʉhˊlä̱ä̱yhꜗ kuuˊ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙløøyꜗ jmeeyꜙ jä̱ä̱ꜗ jeeˊ kyahˈ hnähꜘ hi̱ˉ kwaꜙ kuuˊ läꜙka̱a̱ˉ tuhˉdsëꜗ.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Maˉhwë̱ë̱hˉ hnähꜘ lluꜗ kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ heˉ jmeehˉ hnähꜘ. Maˉläˉdsooꜘ hohꜘ hnähꜘ, maˉhlë̱ë̱hˊ hnähꜘ dsaˉ, maˉkyu̱u̱h˜ hnähꜘ lluꜗ, maˉjmeehˉ hnähꜘ taˊ läꜙka̱a̱ˉ tuhˉhohꜘ hnähꜘ, hiꜙ maˉläˉhnaahꜙ jnäähˈ. Läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ, hnøøꜗ hwë̱ë̱ꜙ hnähꜘ kweeˉ kya̱a̱hˊ taˊ lluˈ jeeˊ jʉhˊlä̱ä̱hˊ hnähꜘ kuuˊ.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Ja̱ꜙ heˉ jmeenꜙ madaꜚ kyahꜗ hnähꜘ heˉ jwë̱ë̱hn˜ hnähꜘ läꜙnaˉ. Heˉ hnoonꜗ jëënꜚ cheˊ maꜙraꜙ juˈdsooꜘ hnaahꜙ hnähꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ. Heˉja̱ˉ baˊ naˉ maˉjwë̱ë̱hnꜗ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjmeeꜘ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ Macedonia.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Jëëhꜘ, maˉñehˊ baˊ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ lluꜗ dsëꜗ Jesucristo Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ. Maꜙkeꜙ häˊ gooyˉ läꜙjëꜙ heˉ chaˉ, gaꜙjmä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ hi̱ˉ täˉñeeꜘ, kihꜗ heˉ hnääyꜗ jneˊ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ läꜙchaˉ jnänˋ chaˉmiihˉ, kihꜗ heˉ gaꜙjmä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ täˉñeeꜘ.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Heˉ lluꜗ kyahꜗ hnähꜘ heˉ kwanˋ nʉʉhꜚ laˉ. Hnähꜘ toˉnëˊ gaꜙläꜙhyohꜙ hohꜘ hnähꜘ cho̱o̱hˊ hnähꜘ kuuˊ maˉhyaˉ ko̱o̱ˉ ji̱ˉñeˉ. Hiꜙ ja̱ꜙ maꜙlaꜙ heˉja̱ˉ, gaꜙløøhˋ hnähꜘ cho̱o̱hˊ hnähꜘ kuuˊ, jä̱ä̱ꜗ gaˊ läꜙko̱hꜘ jñahꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 Heˉja̱ˉ naꜗ miˉhñaaˈ hnähꜘ taˊ heˉ maˉløøhˋ hnähꜘ. Ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙläꜙhyohꜙ hohꜘ hnähꜘ jmeehˈ hnähꜘ, läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ, läꜙka̱a̱ˉ tuhˉhohꜘ hnähꜘ miˉhñaaˈ hnähꜘ taˊ naˉ. Ja̱ˉ cho̱o̱hˋ hnähꜘ kuuˊ läꜙko̱o̱ˉ teꜗ tä̱ä̱hꜙ baˊ hnähꜘ.
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 Cherˊmahꜗ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ llaꜙ dsëꜗ kwaꜗ, he̱e̱hˉ baˊ Dio haˉ ko̱o̱ˉ teꜗ chaˉ. Jëëhꜘ saꜙ ngɨɨꜙ Dio heˉ saꜙ chaˉ jnänˋ.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Saꜙ jwahnꜙ läꜙlaˉ mahꜗ jñahꜘ baˊ läꜙchaˉ kihꜗ, taˊko̱ˉji̱i̱hˈ saꜙ chaˉ kyahꜗ hnähꜘ.
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 Hnøøꜗ jmeehˈ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ. Jmɨɨˊ naˈ heˉ chaˉ chaˉmiihˉ kyahꜗ hnähꜘ, heˉ ja̱ˉ le̱e̱ꜙ kihꜗ hi̱ˉ llaˉkya̱a̱ꜗ. Läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ maˊ chaˉ chaˉmiihˉ kihꜗ jñahꜘ, le̱e̱ꜙ kyahꜗ hnähꜘ maˊ jmeeꜙ biiꜗ. Läꜙja̱ˉ baˊ jä̱ˈ lluꜗ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Läꜙko̱o̱ˉ naˉsɨɨˉ juuˈ kihꜗ Dio: “Saꜙ gaꜙcha̱a̱ꜗ gaˊ kihˈ hi̱ˉ gaꜙjʉʉhꜗ chaˉmiihˉ. Niꜙ saꜙ gaꜙläꜙhnøøꜗ gaˊ kihˈ hi̱ˉ gaꜙjʉʉhꜗ ko̱ˉhi̱ˊpihˈ.”
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Peerꜙ tiˊhmaahˊ Dio hi̱ˉ gaꜙjmeeꜘ gaꜙka̱ꜗ Tito hʉʉˊdsëˉ kyahꜗ hnähꜘ, ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ kye̱ˊ jnäꜘ hʉʉˊdsëˉ.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Gaꜙhe̱e̱hˉ bihꜗ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙhlë̱ë̱hˋ jnihꜘ. Jëëhꜘ, hñiiꜘ bihꜗ maˊ lleˋ dsëyˈ kwayꜗ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ. Heˉja̱ˉ jeeˊ të̱ë̱yˉ hñiiꜘ bihꜗ dsooyꜗ dsaˉjë̱ë̱yꜙ hnähꜘ.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ Tito, che̱e̱ˊ jnäähꜗ ja̱a̱ˉ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ hiiꜘ juuˈ kihꜗ läꜙka̱a̱ˉ gwahꜙ jeeˊ jmeeyꜙ taˊ kwa̱a̱t˜ kihꜗ juˈhmëëꜘ.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Ja̱ꜙ maꜙlaꜙ heˉ ja̱ˉ, ø̱ø̱hꜗ jneˊ gaꜙhña̱a̱yꜗ mahꜗ jmeeyꜗ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ jnäähꜗ jeeˊ dsaˊka̱ˊ jnäähꜗ kuuˊ heˉ jʉhˉlä̱ä̱h˜ ø̱ø̱hꜗ jneˊ. Kya̱a̱hˊ heˉ ja̱ˉ, jmeeˊ jnäähꜗ jʉʉhˉ kihꜗ Dio hiꜙ läꜙjwëꜘ ja̱ˉ läꜙjnäꜘ heˉ hnøøˉ jnäähˈ kwaˊ jnäähꜗ beꜘ kihꜗ ø̱ø̱hnꜗ.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Läꜙja̱ˉ jmeeˉ jnäähˈ, mahꜗ saꜙ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ hlëëhꜗ wɨɨꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ heˉ jʉhˊlä̱ä̱hˊ jnäähꜗ chaˉmiihˉ kuuˊ.
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 Jëëhꜘ ñeˉ baˊ Dio heˉ jmeeˉ jnäähˈ biiꜗ jmeeˊ jnäähꜗ taˊ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ, hiꜙ läꜙja̱ˉ hnoonꜗ ka̱ꜗ dsaˉ jmɨˉgyʉʉꜙ kwa̱a̱t˜ kaˉlähꜘ.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Hiꜙ che̱e̱ˊ gaˊ jnäähꜗ jñahꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱yhˊ. Hi̱ˉ heꜘ, ja̱ꜙ ko̱o̱ˉ häˊ maˉjëëˊ jnäähꜗ jmeeyꜙ heˉ lluꜗ jmahꜗ. Hiꜙ chaˉgaˊmiihˉ jmeeyꜗ, naꜗ heˉ maˉjëëyꜙ heˉ miˉteˋ hnähꜘ.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Taꜙ ka̱ˉ hnähꜘ hʉʉˊdsëˉ. Tito la̱a̱ꜗ dsaˉkya̱a̱hˊ jnäähꜗ jeeˊ jmeeˉ jnäähˈ taˊ ko̱ˉjø̱hꜘ mahꜗ leꜘ lluꜗ kyahꜗ hnähꜘ. Hi̱ˉ jñahꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ jä̱ä̱yꜙ naˉ, häˊ gooyˉ läꜙka̱a̱ˉ gwahꜙ. Hiꜙ kwa̱a̱t˜ kihꜗ hi̱ˉ heꜘ, läꜙka̱a̱ˉ jeeˊ dsaˉnääyꜗ jmeeꜙ ø̱ø̱hꜗ jneˊ jʉʉhˉ kihꜗ Cristo.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Ja̱ˉ miˉjnääˈ hnähꜘ kiyhꜗ haˉ läꜙko̱o̱ˉ ji̱i̱hˈ hnaahꜙ hnähꜘ dsaˉ. Läꜙja̱ˉ miˉjnääˈ hnähꜘ chaˊnëˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ ø̱ø̱hꜗ jneˊ heˉ kihꜗ ja̱ˉ heˉ cha̱a̱ˉ jnäähˈ lluꜗ kya̱a̱hˊ hnähꜘ.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.