2 Coríntios 8
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs BKJ
1 Jeeˊ laˉ jmeehˊ jnäähꜗ juuˈ kyahꜗ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙjmeeꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ läꜙka̱a̱ˉ gwahꜙ heˉ tø̱ø̱ꜘ hwaꜗ Macedonia kihꜗ heˉ lluꜗ dsëꜗ Dio kya̱a̱yhˊ.
1 Além disso, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus concedida às igrejas da Macedônia;
2 Maꜙkeꜙ tä̱ä̱yhˊ jëëy˜ wɨɨꜘ, pero cha̱a̱yˉ lluꜗ. Maꜙkeꜙ tä̱ä̱yhˊ täˉñeeyꜘ pero chaˉmiihˉ kuuˊ gaꜙkwayꜘ. Gaꜙjmä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ läꜙko̱o̱ˉ dsaˉ chaˉ kuuˊ.
2 como em grande prova de aflição, a abundância de sua alegria e sua profunda pobreza abundou em riquezas da sua liberalidade.
3 Jmeenꜙ dsooꜘ kiyhꜗ, gaꜙkwayꜘ kuuˊ läꜙko̱o̱ˉ llaꜙ dsëyꜗ, läꜙko̱hꜘ ji̱i̱hˈ tä̱ä̱yꜙ. Hiꜙ gaꜙkwayꜘ laꜚ gaˊ.
3 Porque do seu poder, eu dou testemunho, sim, além do seu poder, eles estavam dispostos de si mesmos;
4 Chaˉmiihˉ gaꜙchu̱u̱ꜘ dsaˉ heꜘ kya̱a̱hˊ jnäähꜗ mahꜗ kwaˊ jnäähꜗ jwëˈ jmeeyꜗ läꜙko̱o̱ˉ jmeeꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cho̱o̱h˜ kuuˊ mahꜗ jmeeyꜗ beꜘ kihꜗ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ kya̱a̱ꜗ Dio.
4 orando com muitas súplicas, que recebêssemos o dom, e assumíssemos a comunhão da ministração para com os santos.
5 Chaˉgaˊmiihˉ gaꜙjmeeyꜘ läꜙko̱hꜘ gaˊ heˉ maˊ laˈ hʉʉˊdsëˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ. Toˉnëˊ gaꜙngëëyꜗ hñiiyꜘ mahꜗ jmeeyꜗ läꜙ hnøøꜗ Dio. Hiꜙ läꜙja̱ˉ gaꜙjmeeyꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kaˉlähꜘ.
5 E isso eles fizeram, não como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós, pela vontade de Deus.
6 Heˉja̱ˉ gaꜙchu̱u̱ꜘ jnäähˈ kya̱a̱hˊ Tito mahꜗ miˉhñaayꜙ taˊ kiyhˈ heˉ jʉhˊlä̱ä̱yhꜗ kuuˊ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙløøyꜗ jmeeyꜙ jä̱ä̱ꜗ jeeˊ kyahˈ hnähꜘ hi̱ˉ kwaꜙ kuuˊ läꜙka̱a̱ˉ tuhˉdsëꜗ.
6 De tal modo desejamos que Tito, assim como havia começado, ele também terminasse em vós esta graça.
7 Maˉhwë̱ë̱hˉ hnähꜘ lluꜗ kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ heˉ jmeehˉ hnähꜘ. Maˉläˉdsooꜘ hohꜘ hnähꜘ, maˉhlë̱ë̱hˊ hnähꜘ dsaˉ, maˉkyu̱u̱h˜ hnähꜘ lluꜗ, maˉjmeehˉ hnähꜘ taˊ läꜙka̱a̱ˉ tuhˉhohꜘ hnähꜘ, hiꜙ maˉläˉhnaahꜙ jnäähˈ. Läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ, hnøøꜗ hwë̱ë̱ꜙ hnähꜘ kweeˉ kya̱a̱hˊ taˊ lluˈ jeeˊ jʉhˊlä̱ä̱hˊ hnähꜘ kuuˊ.
7 Portanto, assim como abundais em todas as coisas, em fé, e em palavra, e em conhecimento, e em toda a diligência, e em vosso amor para conosco, veja para que abundeis nesta graça também.
8 Ja̱ꜙ heˉ jmeenꜙ madaꜚ kyahꜗ hnähꜘ heˉ jwë̱ë̱hn˜ hnähꜘ läꜙnaˉ. Heˉ hnoonꜗ jëënꜚ cheˊ maꜙraꜙ juˈdsooꜘ hnaahꜙ hnähꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ. Heˉja̱ˉ baˊ naˉ maˉjwë̱ë̱hnꜗ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjmeeꜘ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ Macedonia.
8 Eu não falo como mandamento, mas por ocasião da presteza dos outros, e para provar a sinceridade de vosso amor.
9 Jëëhꜘ, maˉñehˊ baˊ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ lluꜗ dsëꜗ Jesucristo Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ. Maꜙkeꜙ häˊ gooyˉ läꜙjëꜙ heˉ chaˉ, gaꜙjmä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ hi̱ˉ täˉñeeꜘ, kihꜗ heˉ hnääyꜗ jneˊ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ läꜙchaˉ jnänˋ chaˉmiihˉ, kihꜗ heˉ gaꜙjmä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ täˉñeeꜘ.
9 Porque vós conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, o qual, embora fosse rico, por causa de vós tornou-se pobre; para que pela sua pobreza, fôsseis ricos.
10 Heˉ lluꜗ kyahꜗ hnähꜘ heˉ kwanˋ nʉʉhꜚ laˉ. Hnähꜘ toˉnëˊ gaꜙläꜙhyohꜙ hohꜘ hnähꜘ cho̱o̱hˊ hnähꜘ kuuˊ maˉhyaˉ ko̱o̱ˉ ji̱ˉñeˉ. Hiꜙ ja̱ꜙ maꜙlaꜙ heˉja̱ˉ, gaꜙløøhˋ hnähꜘ cho̱o̱hˊ hnähꜘ kuuˊ, jä̱ä̱ꜗ gaˊ läꜙko̱hꜘ jñahꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ.
10 E nisto eu dou o meu conselho; porque isto é conveniente para vós que começastes há um ano, não só a fazê-lo, senão também a desejar fazê-lo.
11 Heˉja̱ˉ naꜗ miˉhñaaˈ hnähꜘ taˊ heˉ maˉløøhˋ hnähꜘ. Ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙläꜙhyohꜙ hohꜘ hnähꜘ jmeehˈ hnähꜘ, läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ, läꜙka̱a̱ˉ tuhˉhohꜘ hnähꜘ miˉhñaaˈ hnähꜘ taˊ naˉ. Ja̱ˉ cho̱o̱hˋ hnähꜘ kuuˊ läꜙko̱o̱ˉ teꜗ tä̱ä̱hꜙ baˊ hnähꜘ.
11 Agora, porém, completai o já começado, para que, assim como houve prontidão de vontade, haja também a realização, segundo o que tendes.
12 Cherˊmahꜗ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ llaꜙ dsëꜗ kwaꜗ, he̱e̱hˉ baˊ Dio haˉ ko̱o̱ˉ teꜗ chaˉ. Jëëhꜘ saꜙ ngɨɨꜙ Dio heˉ saꜙ chaˉ jnänˋ.
12 Porque, se há primeiro uma mente disposta, ela é aceita segundo o que um homem tem, e não segundo o que ele não tem.
13 Saꜙ jwahnꜙ läꜙlaˉ mahꜗ jñahꜘ baˊ läꜙchaˉ kihꜗ, taˊko̱ˉji̱i̱hˈ saꜙ chaˉ kyahꜗ hnähꜘ.
13 Mas, não digo isto para que os outros homens sejam aliviados, e vós sobrecarregados,
14 Hnøøꜗ jmeehˈ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ. Jmɨɨˊ naˈ heˉ chaˉ chaˉmiihˉ kyahꜗ hnähꜘ, heˉ ja̱ˉ le̱e̱ꜙ kihꜗ hi̱ˉ llaˉkya̱a̱ꜗ. Läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ maˊ chaˉ chaˉmiihˉ kihꜗ jñahꜘ, le̱e̱ꜙ kyahꜗ hnähꜘ maˊ jmeeꜙ biiꜗ. Läꜙja̱ˉ baˊ jä̱ˈ lluꜗ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ.
14 mas para igualdade; para que neste tempo presente, a vossa abundância possa suprir a falta deles, para que também a sua abundância supra a vossa falta, e haja igualdade;
15 Läꜙko̱o̱ˉ naˉsɨɨˉ juuˈ kihꜗ Dio: “Saꜙ gaꜙcha̱a̱ꜗ gaˊ kihˈ hi̱ˉ gaꜙjʉʉhꜗ chaˉmiihˉ. Niꜙ saꜙ gaꜙläꜙhnøøꜗ gaˊ kihˈ hi̱ˉ gaꜙjʉʉhꜗ ko̱ˉhi̱ˊpihˈ.”
15 como está escrito: O que muito colheu não teve sobras; e o que pouco colheu, não teve falta.
16 Peerꜙ tiˊhmaahˊ Dio hi̱ˉ gaꜙjmeeꜘ gaꜙka̱ꜗ Tito hʉʉˊdsëˉ kyahꜗ hnähꜘ, ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ kye̱ˊ jnäꜘ hʉʉˊdsëˉ.
16 Mas, graças a Deus, que pôs o mesmo cuidado sincero no coração de Tito por vós.
17 Gaꜙhe̱e̱hˉ bihꜗ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙhlë̱ë̱hˋ jnihꜘ. Jëëhꜘ, hñiiꜘ bihꜗ maˊ lleˋ dsëyˈ kwayꜗ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ. Heˉja̱ˉ jeeˊ të̱ë̱yˉ hñiiꜘ bihꜗ dsooyꜗ dsaˉjë̱ë̱yꜙ hnähꜘ.
17 Porque, de fato, ele aceitou a exortação; mas sendo muito prestativo, voluntariamente partiu para vós.
18 Ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ Tito, che̱e̱ˊ jnäähꜗ ja̱a̱ˉ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ hiiꜘ juuˈ kihꜗ läꜙka̱a̱ˉ gwahꜙ jeeˊ jmeeyꜙ taˊ kwa̱a̱t˜ kihꜗ juˈhmëëꜘ.
18 E nós enviamos com ele o irmão, cujo louvor no evangelho está presente em todas as igrejas;
19 Ja̱ꜙ maꜙlaꜙ heˉ ja̱ˉ, ø̱ø̱hꜗ jneˊ gaꜙhña̱a̱yꜗ mahꜗ jmeeyꜗ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ jnäähꜗ jeeˊ dsaˊka̱ˊ jnäähꜗ kuuˊ heˉ jʉhˉlä̱ä̱h˜ ø̱ø̱hꜗ jneˊ. Kya̱a̱hˊ heˉ ja̱ˉ, jmeeˊ jnäähꜗ jʉʉhˉ kihꜗ Dio hiꜙ läꜙjwëꜘ ja̱ˉ läꜙjnäꜘ heˉ hnøøˉ jnäähˈ kwaˊ jnäähꜗ beꜘ kihꜗ ø̱ø̱hnꜗ.
19 e não só isto, mas foi também escolhido pelas igrejas para viajar conosco nesta graça, que é ministrada por nós para glória do mesmo Senhor, e declaração de sua mente disposta;
20 Läꜙja̱ˉ jmeeˉ jnäähˈ, mahꜗ saꜙ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ hlëëhꜗ wɨɨꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ heˉ jʉhˊlä̱ä̱hˊ jnäähꜗ chaˉmiihˉ kuuˊ.
20 evitando isto, que algum homem nos culpe por esta abundância, que é ministrada por nós;
21 Jëëhꜘ ñeˉ baˊ Dio heˉ jmeeˉ jnäähˈ biiꜗ jmeeˊ jnäähꜗ taˊ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ, hiꜙ läꜙja̱ˉ hnoonꜗ ka̱ꜗ dsaˉ jmɨˉgyʉʉꜙ kwa̱a̱t˜ kaˉlähꜘ.
21 porque temos em mente as coisas honestas não só à vista do Senhor, mas também à vista dos homens.
22 Hiꜙ che̱e̱ˊ gaˊ jnäähꜗ jñahꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱yhˊ. Hi̱ˉ heꜘ, ja̱ꜙ ko̱o̱ˉ häˊ maˉjëëˊ jnäähꜗ jmeeyꜙ heˉ lluꜗ jmahꜗ. Hiꜙ chaˉgaˊmiihˉ jmeeyꜗ, naꜗ heˉ maˉjëëyꜙ heˉ miˉteˋ hnähꜘ.
22 E nós enviamos com ele nosso irmão, o qual muitas vezes já provamos ser diligente em muitas coisas, mas agora muito mais diligente, pela grande confiança que eu tenho em vós.
23 Taꜙ ka̱ˉ hnähꜘ hʉʉˊdsëˉ. Tito la̱a̱ꜗ dsaˉkya̱a̱hˊ jnäähꜗ jeeˊ jmeeˉ jnäähˈ taˊ ko̱ˉjø̱hꜘ mahꜗ leꜘ lluꜗ kyahꜗ hnähꜘ. Hi̱ˉ jñahꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ jä̱ä̱yꜙ naˉ, häˊ gooyˉ läꜙka̱a̱ˉ gwahꜙ. Hiꜙ kwa̱a̱t˜ kihꜗ hi̱ˉ heꜘ, läꜙka̱a̱ˉ jeeˊ dsaˉnääyꜗ jmeeꜙ ø̱ø̱hꜗ jneˊ jʉʉhˉ kihꜗ Cristo.
23 Se qualquer um inquirir de Tito, ele é meu companheiro e colaborador, para convosco; ou se os nossos irmãos forem inquiridos, eles são os mensageiros das igrejas e a glória de Cristo.
24 Ja̱ˉ miˉjnääˈ hnähꜘ kiyhꜗ haˉ läꜙko̱o̱ˉ ji̱i̱hˈ hnaahꜙ hnähꜘ dsaˉ. Läꜙja̱ˉ miˉjnääˈ hnähꜘ chaˊnëˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ ø̱ø̱hꜗ jneˊ heˉ kihꜗ ja̱ˉ heˉ cha̱a̱ˉ jnäähˈ lluꜗ kya̱a̱hˊ hnähꜘ.
24 Portanto, mostrai-lhes, e perante as igrejas, a prova do vosso amor e da nossa glória em seu favor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.