2 Coríntios 8
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NTLH
1 Jeeˊ laˉ jmeehˊ jnäähꜗ juuˈ kyahꜗ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙjmeeꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ läꜙka̱a̱ˉ gwahꜙ heˉ tø̱ø̱ꜘ hwaꜗ Macedonia kihꜗ heˉ lluꜗ dsëꜗ Dio kya̱a̱yhˊ.
1 Irmãos, queremos que vocês saibam o que a graça de Deus tem feito nas igrejas da província da Macedônia.
2 Maꜙkeꜙ tä̱ä̱yhˊ jëëy˜ wɨɨꜘ, pero cha̱a̱yˉ lluꜗ. Maꜙkeꜙ tä̱ä̱yhˊ täˉñeeyꜘ pero chaˉmiihˉ kuuˊ gaꜙkwayꜘ. Gaꜙjmä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ läꜙko̱o̱ˉ dsaˉ chaˉ kuuˊ.
2 Os irmãos dali têm sido muito provados pelas aflições por que têm passado. Mas a alegria deles foi tanta, que, embora sendo muito pobres, eles deram ofertas com grande generosidade.
3 Jmeenꜙ dsooꜘ kiyhꜗ, gaꜙkwayꜘ kuuˊ läꜙko̱o̱ˉ llaꜙ dsëyꜗ, läꜙko̱hꜘ ji̱i̱hˈ tä̱ä̱yꜙ. Hiꜙ gaꜙkwayꜘ laꜚ gaˊ.
3 Afirmo a vocês que eles fizeram tudo o que podiam e mais ainda. E, com toda a boa vontade,
4 Chaˉmiihˉ gaꜙchu̱u̱ꜘ dsaˉ heꜘ kya̱a̱hˊ jnäähꜗ mahꜗ kwaˊ jnäähꜗ jwëˈ jmeeyꜗ läꜙko̱o̱ˉ jmeeꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cho̱o̱h˜ kuuˊ mahꜗ jmeeyꜗ beꜘ kihꜗ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ kya̱a̱ꜗ Dio.
4 pediram com insistência que os deixássemos participar da ajuda para o povo de Deus da Judeia e eles insistiram nisso.
5 Chaˉgaˊmiihˉ gaꜙjmeeyꜘ läꜙko̱hꜘ gaˊ heˉ maˊ laˈ hʉʉˊdsëˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ. Toˉnëˊ gaꜙngëëyꜗ hñiiyꜘ mahꜗ jmeeyꜗ läꜙ hnøøꜗ Dio. Hiꜙ läꜙja̱ˉ gaꜙjmeeyꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kaˉlähꜘ.
5 E fizeram muito mais do que esperávamos. Primeiro, eles deram a si mesmos ao Senhor e depois, pela vontade de Deus, eles se deram a nós também.
6 Heˉja̱ˉ gaꜙchu̱u̱ꜘ jnäähˈ kya̱a̱hˊ Tito mahꜗ miˉhñaayꜙ taˊ kiyhˈ heˉ jʉhˊlä̱ä̱yhꜗ kuuˊ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙløøyꜗ jmeeyꜙ jä̱ä̱ꜗ jeeˊ kyahˈ hnähꜘ hi̱ˉ kwaꜙ kuuˊ läꜙka̱a̱ˉ tuhˉdsëꜗ.
6 De modo que pedimos a Tito, que começou a recolher essas ofertas, que continuasse e ajudasse vocês a completarem esse serviço especial de amor.
7 Maˉhwë̱ë̱hˉ hnähꜘ lluꜗ kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ heˉ jmeehˉ hnähꜘ. Maˉläˉdsooꜘ hohꜘ hnähꜘ, maˉhlë̱ë̱hˊ hnähꜘ dsaˉ, maˉkyu̱u̱h˜ hnähꜘ lluꜗ, maˉjmeehˉ hnähꜘ taˊ läꜙka̱a̱ˉ tuhˉhohꜘ hnähꜘ, hiꜙ maˉläˉhnaahꜙ jnäähˈ. Läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ, hnøøꜗ hwë̱ë̱ꜙ hnähꜘ kweeˉ kya̱a̱hˊ taˊ lluˈ jeeˊ jʉhˊlä̱ä̱hˊ hnähꜘ kuuˊ.
7 Vocês mostram que, em tudo, são mais ricos do que os outros: na fé, na palavra, no conhecimento, na vontade de ajudar os outros e no nosso amor por vocês. E nesse novo serviço de amor queremos também que façam mais do que os outros.
8 Ja̱ꜙ heˉ jmeenꜙ madaꜚ kyahꜗ hnähꜘ heˉ jwë̱ë̱hn˜ hnähꜘ läꜙnaˉ. Heˉ hnoonꜗ jëënꜚ cheˊ maꜙraꜙ juˈdsooꜘ hnaahꜙ hnähꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ. Heˉja̱ˉ baˊ naˉ maˉjwë̱ë̱hnꜗ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjmeeꜘ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ Macedonia.
8 Não estou querendo mandar em vocês. O que eu estou querendo é que conheçam o entusiasmo com que as igrejas da Macedônia deram ofertas, para que assim vocês vejam se o amor de vocês é verdadeiro ou não.
9 Jëëhꜘ, maˉñehˊ baˊ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ lluꜗ dsëꜗ Jesucristo Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ. Maꜙkeꜙ häˊ gooyˉ läꜙjëꜙ heˉ chaˉ, gaꜙjmä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ hi̱ˉ täˉñeeꜘ, kihꜗ heˉ hnääyꜗ jneˊ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ läꜙchaˉ jnänˋ chaˉmiihˉ, kihꜗ heˉ gaꜙjmä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ täˉñeeꜘ.
9 Porque vocês já conhecem o grande amor do nosso Senhor Jesus Cristo: ele era rico, mas, por amor a vocês, ele se tornou pobre a fim de que vocês se tornassem ricos por meio da pobreza dele.
10 Heˉ lluꜗ kyahꜗ hnähꜘ heˉ kwanˋ nʉʉhꜚ laˉ. Hnähꜘ toˉnëˊ gaꜙläꜙhyohꜙ hohꜘ hnähꜘ cho̱o̱hˊ hnähꜘ kuuˊ maˉhyaˉ ko̱o̱ˉ ji̱ˉñeˉ. Hiꜙ ja̱ꜙ maꜙlaꜙ heˉja̱ˉ, gaꜙløøhˋ hnähꜘ cho̱o̱hˊ hnähꜘ kuuˊ, jä̱ä̱ꜗ gaˊ läꜙko̱hꜘ jñahꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ.
10 Minha opinião sobre o assunto é esta: é melhor para vocês que terminem agora o que começaram no ano passado. Vocês foram os primeiros não somente a ajudar, mas também a querer ajudar.
11 Heˉja̱ˉ naꜗ miˉhñaaˈ hnähꜘ taˊ heˉ maˉløøhˋ hnähꜘ. Ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙläꜙhyohꜙ hohꜘ hnähꜘ jmeehˈ hnähꜘ, läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ, läꜙka̱a̱ˉ tuhˉhohꜘ hnähꜘ miˉhñaaˈ hnähꜘ taˊ naˉ. Ja̱ˉ cho̱o̱hˋ hnähꜘ kuuˊ läꜙko̱o̱ˉ teꜗ tä̱ä̱hꜙ baˊ hnähꜘ.
11 Portanto, continuem e completem o trabalho. Façam isso com o mesmo entusiasmo que tiveram no princípio, dando de acordo com o que têm.
12 Cherˊmahꜗ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ llaꜙ dsëꜗ kwaꜗ, he̱e̱hˉ baˊ Dio haˉ ko̱o̱ˉ teꜗ chaˉ. Jëëhꜘ saꜙ ngɨɨꜙ Dio heˉ saꜙ chaˉ jnänˋ.
12 Porque, se alguém quer dar, Deus aceita a oferta conforme o que a pessoa tem. Deus não pede o que a pessoa não tem.
13 Saꜙ jwahnꜙ läꜙlaˉ mahꜗ jñahꜘ baˊ läꜙchaˉ kihꜗ, taˊko̱ˉji̱i̱hˈ saꜙ chaˉ kyahꜗ hnähꜘ.
13 — ausente —
14 Hnøøꜗ jmeehˈ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ. Jmɨɨˊ naˈ heˉ chaˉ chaˉmiihˉ kyahꜗ hnähꜘ, heˉ ja̱ˉ le̱e̱ꜙ kihꜗ hi̱ˉ llaˉkya̱a̱ꜗ. Läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ maˊ chaˉ chaˉmiihˉ kihꜗ jñahꜘ, le̱e̱ꜙ kyahꜗ hnähꜘ maˊ jmeeꜙ biiꜗ. Läꜙja̱ˉ baˊ jä̱ˈ lluꜗ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ.
14 — ausente —
15 Läꜙko̱o̱ˉ naˉsɨɨˉ juuˈ kihꜗ Dio: “Saꜙ gaꜙcha̱a̱ꜗ gaˊ kihˈ hi̱ˉ gaꜙjʉʉhꜗ chaˉmiihˉ. Niꜙ saꜙ gaꜙläꜙhnøøꜗ gaˊ kihˈ hi̱ˉ gaꜙjʉʉhꜗ ko̱ˉhi̱ˊpihˈ.”
15 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Ao que muito pegou, nada sobrou; ao que pouco pegou, nada faltou.”
16 Peerꜙ tiˊhmaahˊ Dio hi̱ˉ gaꜙjmeeꜘ gaꜙka̱ꜗ Tito hʉʉˊdsëˉ kyahꜗ hnähꜘ, ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ kye̱ˊ jnäꜘ hʉʉˊdsëˉ.
16 Agradecemos muito a Deus porque pôs no coração de Tito o mesmo desejo que nós temos de ajudar vocês.
17 Gaꜙhe̱e̱hˉ bihꜗ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙhlë̱ë̱hˋ jnihꜘ. Jëëhꜘ, hñiiꜘ bihꜗ maˊ lleˋ dsëyˈ kwayꜗ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ. Heˉja̱ˉ jeeˊ të̱ë̱yˉ hñiiꜘ bihꜗ dsooyꜗ dsaˉjë̱ë̱yꜙ hnähꜘ.
17 Ele aceitou o nosso pedido e, como quer ajudá-los, resolveu ir com toda a boa vontade encontrar-se com vocês.
18 Ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ Tito, che̱e̱ˊ jnäähꜗ ja̱a̱ˉ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ hiiꜘ juuˈ kihꜗ läꜙka̱a̱ˉ gwahꜙ jeeˊ jmeeyꜙ taˊ kwa̱a̱t˜ kihꜗ juˈhmëëꜘ.
18 Junto com ele estamos enviando o irmão que é muito respeitado em todas as igrejas pelo seu trabalho de anunciar o evangelho .
19 Ja̱ꜙ maꜙlaꜙ heˉ ja̱ˉ, ø̱ø̱hꜗ jneˊ gaꜙhña̱a̱yꜗ mahꜗ jmeeyꜗ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ jnäähꜗ jeeˊ dsaˊka̱ˊ jnäähꜗ kuuˊ heˉ jʉhˉlä̱ä̱h˜ ø̱ø̱hꜗ jneˊ. Kya̱a̱hˊ heˉ ja̱ˉ, jmeeˊ jnäähꜗ jʉʉhˉ kihꜗ Dio hiꜙ läꜙjwëꜘ ja̱ˉ läꜙjnäꜘ heˉ hnøøˉ jnäähˈ kwaˊ jnäähꜗ beꜘ kihꜗ ø̱ø̱hnꜗ.
19 Além disso esse irmão foi escolhido e indicado pelas igrejas para viajar conosco a fim de nos ajudar nesse serviço de amor que fazemos para a glória do Senhor e também para mostrar que, de fato, queremos ajudar.
20 Läꜙja̱ˉ jmeeˉ jnäähˈ, mahꜗ saꜙ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ hlëëhꜗ wɨɨꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ heˉ jʉhˊlä̱ä̱hˊ jnäähꜗ chaˉmiihˉ kuuˊ.
20 Queremos evitar assim que outros nos critiquem por causa da maneira pela qual estamos recolhendo essa grande oferta.
21 Jëëhꜘ ñeˉ baˊ Dio heˉ jmeeˉ jnäähˈ biiꜗ jmeeˊ jnäähꜗ taˊ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ, hiꜙ läꜙja̱ˉ hnoonꜗ ka̱ꜗ dsaˉ jmɨˉgyʉʉꜙ kwa̱a̱t˜ kaˉlähꜘ.
21 A nossa vontade é fazer aquilo que tanto o Senhor como as pessoas acham certo.
22 Hiꜙ che̱e̱ˊ gaˊ jnäähꜗ jñahꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱yhˊ. Hi̱ˉ heꜘ, ja̱ꜙ ko̱o̱ˉ häˊ maˉjëëˊ jnäähꜗ jmeeyꜙ heˉ lluꜗ jmahꜗ. Hiꜙ chaˉgaˊmiihˉ jmeeyꜗ, naꜗ heˉ maˉjëëyꜙ heˉ miˉteˋ hnähꜘ.
22 Com eles, estamos enviando outro irmão nosso. Muitas vezes o pusemos à prova e assim sabemos que ele está sempre pronto para ajudar. E, agora que ele tem tanta confiança em vocês, está com muito mais vontade ainda de auxiliar.
23 Taꜙ ka̱ˉ hnähꜘ hʉʉˊdsëˉ. Tito la̱a̱ꜗ dsaˉkya̱a̱hˊ jnäähꜗ jeeˊ jmeeˉ jnäähˈ taˊ ko̱ˉjø̱hꜘ mahꜗ leꜘ lluꜗ kyahꜗ hnähꜘ. Hi̱ˉ jñahꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ jä̱ä̱yꜙ naˉ, häˊ gooyˉ läꜙka̱a̱ˉ gwahꜙ. Hiꜙ kwa̱a̱t˜ kihꜗ hi̱ˉ heꜘ, läꜙka̱a̱ˉ jeeˊ dsaˉnääyꜗ jmeeꜙ ø̱ø̱hꜗ jneˊ jʉʉhˉ kihꜗ Cristo.
23 A respeito de Tito afirmo que ele é meu companheiro de trabalho na ajuda que dou a vocês. E, quanto aos outros irmãos que vão com ele, são representantes das igrejas e trazem glória para Cristo.
24 Ja̱ˉ miˉjnääˈ hnähꜘ kiyhꜗ haˉ läꜙko̱o̱ˉ ji̱i̱hˈ hnaahꜙ hnähꜘ dsaˉ. Läꜙja̱ˉ miˉjnääˈ hnähꜘ chaˊnëˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ ø̱ø̱hꜗ jneˊ heˉ kihꜗ ja̱ˉ heˉ cha̱a̱ˉ jnäähˈ lluꜗ kya̱a̱hˊ hnähꜘ.
24 Por isso, para que as outras igrejas fiquem sabendo, mostrem a esses irmãos que vocês os amam e que nós temos razão de elogiar vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.