Romanos 9
Juu³ tyʉ² ʼe gafaaʼ²¹ Dios tyaʼ tsá² (CHQNT) vs NVT
1 Mi fo'³oo 'ee fo'³oo jmai'² 'e ja'²mo la tɨ́ɨi² 'in lɨ́ɨi¹ tsá² tya' Cristo. Jo jmóo³ jna júu³ tajuu²¹ tsʉ 'in Espíritu Tyʉ́² tya' Dios jmo'²o jna júu³ coon'¹³ 'e 'ɨ¹‑tsii 'e ja'²mo júu³ tyiia.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 'Áa¹mo xuui²¹²‑tsii joon 'áa¹mo cu'²‑tsii tya' tsá² góo³oo Israel.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Joon ca 'iin²¹²na 'e líin²na coon'²¹ coon'¹³ Cristo 'e píi²in Dios jna wa'a lí² 'e tyʉ́² tya' ruu'²¹na tsagóo³oo.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Tsʉ 'in tsá² do lɨ́ɨi¹ jún² tya' Israel joon Dios niga'ii'²¹mo 'ido lawa jóon¹on. Joon ga'í² Dios jee²¹² 'in tsá² do 'e cwá² coon'¹³ 'e 'ya'²gɨ tya'a joon gajmaa¹a júu³ 'ee 'iin²¹²in jmáa¹a. 'In tsá² do ga'ii'²¹i 'e ley tya' Moisés do, joongɨ xiiala lí² un'goo²¹ tsá² Dios. Ga'ii'²¹mo jon jilaa'²¹ júu³ 'e ga'ɨ́ɨ²ɨ Dios.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 'In tsá² lo lɨ́ɨi¹ jún² tya' 'in tsacøøi'¹³ tyi' nifu, joon cwáain¹ tya' 'e ngú¹ taain²¹² tsá² Cristo gangaa'¹³in jee²¹² 'in tsá² do. Joon Cristo lɨ́ɨ¹i Dios joon tyʉ'²ʉ to² jilaa'²¹. Cwocwaa'³mo coon²¹ tøø²mo. Amén.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Pe jo mo gaján² 'e júu³ ga'ɨ́ɨ²ɨ Dios tya' tsá² Israel wa jo mo gatsín¹. Tsʉ jileei'²¹ 'in lɨ́ɨi¹ jún² tya' Israel jo lɨ́ɨ¹i la jai'² tsá² Israel.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Joon jileei'²¹ jún² tya' Abraham jo lɨ́ɨ¹i jóon¹ 'in la jai'² tsʉ Dios nigajin'²in sɨɨ'²¹ɨ 'ii: “Jiin'¹³ coon'¹³ Isaac do ilisá² jún² tyi'i.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 'øø'²¹mo‑tsi' coon'¹³ 'e júu³ lo 'e galɨ́ɨi¹ tsá² jóon¹ Dios jon' wa' cwáain¹ tya' tsacøøi'¹³ tya'a. Xʉjoon, jiin'¹³ 'in tsá² do 'in 'ii'²¹ 'e júu³ ga'ɨ́ɨ²ɨ Dios galɨ́ɨ¹i jún² tya'a.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Tsʉ 'e júu³ ga'ɨ́ɨ²ɨ Dios tya' Abraham gajin'²in: “Mi cwá² 'ii'²¹ joon, góo³oo, joon iliseein²¹ jaain²¹ jóon¹ 'in Sara do.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Jon'on jiin'¹³ 'e no. Tsʉ 'in jóon¹on gái¹ tya' Rebeca do jaan²¹mo jmii²¹ seein²¹, 'in 'lɨɨ²¹² tsafeei'¹³ tyi' Isaac do.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿'Ee faa'¹³a' cwáain¹ tya' 'e júu³ lo? ¿Tɨ jmoo¹o Dios 'e gó²? ¡'Esa la joon!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Tsʉ Dios gajin'²in gasɨɨ'²¹ɨ Moisés: “Ilifeei'¹‑tsii tya' 'in tsá² 'in 'iin²¹²na jmáa³aa feei'¹‑tsii tya'a, joon fúu² ilíi²na 'in tsá² do 'in 'iin²¹²na líi²na la joon tya'a.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Joon coon'¹³ la joon nee²¹e' 'e jon' tya' 'in tsá² 'in 'iin²¹²in sɨ tya' 'in tsá² 'in cwo'²‑tsi 'áai¹ 'ee pe 'ña'a Dios ilifeei'¹‑tsi.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Tsʉ ni jí² tya' Dios jin'²in la gajin'² Dios gasɨɨ'²¹ɨ 'in rǿøi¹³ tya' Egipto: “Gajmée¹na 'nʉ rǿøi¹³ jiin'¹³ wa' ilí² 'e'²ee tsá² 'ii'²¹ tyiia, joon jiin'¹³ wa' ilicwii¹in tsá² jna la caain²¹ ni cwoo'¹³ juncwii²¹.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 La joon ilifeei'¹‑tsi Dios tya' 'in tsá² 'in 'iin²¹²in jmáa¹a feei'¹‑tsi tya'a joon ijmée¹i 'waa'²¹‑tsi 'in tsá² 'in 'iin²¹²in jmée¹i la joon.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Pe ifo'² jna: “Wana la joon, ¿'ee lɨ' cwo'² Dios tsá² tsaa²? Tsʉ, ¿'iin lí² jo jmá¹a jiin'¹³ la 'iin²¹²in Dios?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Pe 'nʉ jaain²¹ tsañʉʉ'¹, ¿'iin lɨ́ɨ²u wa'a jo cwo'² júu³ ruui'²¹ coon'¹³ Dios? Jmoo²'o la 'in jmoo¹o coon²¹ tsʉʉ² lɨ́¹ cwoo'¹³ 'e jin'² sɨɨ'²¹ɨ 'in nigajmaa¹a: “¿'Ee lɨ' nigajmee¹³u'un jna la no?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Tsʉ 'in jmoo¹o tsʉʉ² tɨ́ɨ²mo jmá¹a jiin'¹³ la 'iin²¹²in coon'¹³ 'e cwoo'¹³ do. Li²‑i jmáa¹a coon²¹ tsʉʉ² 'e 'ya'²gɨ coon'¹³ po'³ cwoo'¹³ do sɨ li²‑i jmáa¹a jon coon²¹ tsʉʉ² 'e jo¹ tyiin² cuu² 'áai¹ coon'¹³ 'e po'³ cwoo'¹³ do 'ee.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 ¿'Ee lí² faa'¹³a' tya' Dios? Jo lí² faa'¹³a' jiin'¹³xʉ wa 'iin²¹²in Dios 'e'²e tsá² xiiala 'e'¹i tsaa² joon xiiala fee'¹ to² tya'a joon gajmaa¹a taa'²¹a coon'²¹ tún² tya' 'in tɨ́ɨi² ní² wúu¹ joon 'in 'in'íin²mo.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Tsʉ coon'¹³ la joon gajmaa¹a júu³ xiiati fee'¹ 'e 'ya'²gɨ tya'a tya' 'in tsá² do 'in galifee'¹‑tsi tya'a. Joon Dios nigatyii'¹³in 'in tsá² do la mo jée'¹ wa'a 'ii'²¹i 'e 'ya'²gɨ tya'a do.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Joon gatø'²ø Dios jna', joon 'inlɨ́ɨi¹³ jna' lɨ́ɨ¹na' tsá² Israel joon 'inlɨ́ɨi¹³gɨ jna' lɨ́ɨ¹na' tsá² 'in jo seein²¹ Israel.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Jiin'¹³ la gajin'² Oseas ni jí² tya'a mo gafaa'²¹a cwáain¹ tya' Dios, gajin'¹in:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Joon 'e cwoo'¹³ do lɨ gafuu²¹²uu 'in tsá² do: “Jon'on tsá² góo³oo 'naa'”, cwoo'¹³ joon ilisii²¹ii' jóon¹ Dios 'in jiin'¹.
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Pe cwáain¹ tya' tsá² Israel, Isaías gajin'²in: “Xʉfiin'¹³ 'in jún² tya' tsá² Israel tí² la tí² too'¹³ taa'¹³ tsi jmɨ'ñi'³ tí² jiin'¹³ coon²¹ poo²¹²xʉ 'in tiin'¹³,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 tsʉ Ña'ñʉ'¹ʉ' iuntsiin¹ júu³ tya'a tya' 'e cwoo'¹³ lo ce tí² la jin'²in joon la jmoono ijmáa¹a.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Jiin'¹³ la gajin'² 'in Isaías do la nʉ'gɨ:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿'Ee faa'¹³a' cwáain¹ tya' 'elo? 'In tsá² 'in jo seein²¹ Israel 'in jo mo ganoo'¹³on wa' untyúi¹ Dios 'ii tsʉ 'wii'¹³i 'e jmaa¹a, gauntyú¹mo Dios 'ii coon'¹³ 'e jai'² galɨ́ɨi².
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Pe tya' 'in tsá² Israel do, jo mo galɨ́¹ wa'a untsiin¹ 'e ley do 'e 'ná² jmáa¹a wa'a untyúi¹ Dios 'ii.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Tsʉ 'in tsá² Israel do gali'iin²¹²in wa'a untyúi¹ Dios 'ii 'wii'¹³i 'e jmoo¹o do jon' wa' 'wii'¹³i 'e jai'² líɨ²i. Tsʉ 'wii'¹³ joon gatyuun'¹³in tsaa'² cuun²¹² sii²¹ “cuun²¹² tyuuin'¹³ tsá²” 'e lɨ́ɨ¹i Cristo.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Joon jí² tya' Dios jin'² cwáain¹ tya' 'e cuun²¹² do:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.