Lucas 14
Juu³ tyʉ² ʼe gafaaʼ²¹ Dios tyaʼ tsá² (CHQNT) vs BKJ
1 Galɨ́² coon²¹ jmɨɨ²¹² 'ii'²¹ 'woo'²¹ tsá² 'e gangóo¹ Jesús nga'ee'²¹e fu tya' jaain²¹ 'in tyʉ'² to² fariseo. Joon 'inlɨ́ɨi¹³ tsá² fariseo gacoon²¹ cwáain¹ do.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Joon tyíin¹ jaain²¹ tsañʉʉ'¹ jee²¹² 'in tyan¹ jmoowúu¹ 'e yiian²¹ tya'a.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Joon gajin'² Jesús sɨɨ'²¹ɨ tɨfo'² tya' ley coon'¹³ tsá² fariseo:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Pe 'ido‑gɨ gajoon¹ ti‑i. Joon gataan¹ Jesús cwoo²¹o 'in tsatsaa'¹³ do joon gaun'láa²mo. Joon gasɨɨ'²¹ɨ 'ido 'e tsee'²¹mo 'ido.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Joon gasɨɨ'²¹ɨ Jesús tsá² fariseo do:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Joon 'in tsá² do jo ñii² 'e ñii¹gɨ jiin'¹³ coon²¹.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Mo ganii²¹ Jesús jileei'²¹ tsá² 'in gatø'¹ tsá² lɨ cuui'¹³ cwoo²¹ tsá² 'noo'²¹o lɨ cwaa¹a lɨ tyiin²gɨ joon gasɨɨ'²¹ɨ Jesús 'e cwáain¹ lo:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 ―Wana 'in gatø'¹ 'nʉ coon²¹ lɨ cuui'¹³ cwoo²¹ tsá² jo ní²'i 'e 'mosíi¹ nifu tsʉ coon²¹ jo ngá¹mo cwéei¹² jaain²¹ 'in tyíin²gɨ lagɨ 'nʉ.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Joon 'in gatø'¹ 'naa' cwee¹i sɨɨ'²¹ɨ 'nʉ: “Cwóo¹³'o 'ino 'mosíi¹ tyíin¹u'un no.” Joon la joon ráan²un coon'¹³ fa'ɨɨ'²¹. Cwaní²'i 'mosíi¹ ca lɨ gatséi².
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Lɨ' cɨɨ'¹³ɨ jmaa²'a. Mo tø'¹ tsá² 'nʉ coon²¹ lɨ cuui'¹³ cwoo²¹ tsá² ní²'i 'mosíi¹ lɨ tséi². La coon'¹³ mi jó¹ 'in gatø'¹ 'nʉ sɨɨ'²¹ɨ 'nʉ: “Ngɨɨi²¹² ní²'i 'e 'mosíi¹ nifu do.” La joon 'e tyʉ́²gɨ tyi'i tyani 'in néei¹ coon'¹³ 'nʉ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Tsʉ jileei'²¹ 'in jmaai'²¹ cøøi'¹³ yaai, 'ii lɨ tséi¹ joon jileei'²¹ 'in jmaai'²¹ yaai lɨ tséi² 'ii nifu.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Gasɨɨ'²¹o joon 'in tsañʉʉ'¹ 'in nigatø'¹ 'ido:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Jo jmaa²'a la joon, pe mo 'ee coon²¹ jmɨɨ²¹² jmaa²'a tø'²'ø jileei'²¹ tsá² tañíi²mo coon'¹³ jileei'²¹ 'in 'wo² sɨ'ɨ́¹‑tsi coon'¹³ tsajluui'¹³ coon'¹³ tsatiui².
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 La joon tyʉ́²‑ʉ 'ɨ¹‑'o'o tsʉ 'ii jo lí²gɨ tyí² tyi'i 'e cwo'²'o do. La joon ityii²¹² tyi'i mi jiin'¹ jileei'²¹ 'in jo røøi²¹ tsaa².
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Mo ganúu² jaain²¹ 'in néei¹ gøø'²¹ coon'¹³ Jesús 'e do joon gajin'²in sɨɨ'²¹ɨ 'ii:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Joon gajin'² Jesús:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Joon mo gatɨ́² 'ii'²¹ 'e dø'¹ tsá² gasii¹in tsa'leei'¹³ tya'a 'in ngajmaa'¹³a júu³ 'in tsá² nitø'¹ø do. Jin'²in: “Naná¹‑a tyʉ́².”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Joon jilee'²¹mo ga'láa² 'wii²¹² mɨɨ¹ɨ jmɨɨ²¹² 'aa²¹². 'In ni fu do gajin'²in: “Jmáa² feei'¹‑'o'o jo níi³ii. No‑o tá²gɨ galoo²¹²oo coon²¹ cwoo'¹³ 'wó². Joon 'ná¹ níi³ii nijǿø²øø.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 'In xeei'²¹gɨ jin'²: “Feei'¹du‑'o'o 'wii²¹² tyiia. Nilǿø²na 'néei² jmuui¹ joo'²¹. 'Inijǿø²duu wa'a tɨ́ɨ²i jɨ́ɨ¹ɨ.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 'In xeei'²¹gɨ jin'²: “La gangayuu'¹³mogɨ cui'² cwóo³oo joon jo lí² níi³ii.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Joon mo gangai'² 'in tsa'leei'¹³ do, ngajmaa'¹²a júu³ ñi'fii²¹²i do. Joon lɨ́ɨ¹ gatɨ́² 'nii'²¹‑tsi tsafii²¹² do. Joon gasɨɨ'²¹ɨ tún¹ 'ido: “Jmoono cwoo'¹³'o jee²¹² 'nʉ́¹ 'e fuu²¹ lo. Cwotee²'e jileei'²¹ tsá² tañíi² coon'¹³ tsá² 'wo² sɨ'ɨ́ɨ¹‑tsi coon'¹³ tsajluui'¹³ coon'¹³ tsatiui².”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Mo ca'loo¹gɨxʉ joon gajin'² 'in tsa'leei'¹³ tya'a do: “Nigajmáa³oo to² gatyʉ'²'ʉ do. Joon sá²gɨ li cwá² tsá².”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Joon gajin'² 'in tsafii²¹² do gasɨɨ'²¹ɨ tún¹ tsa'leei'¹³ tya'a: “Cwoo'¹³'o tya'i fu¹ ca tɨ́² fuu²¹ coonti. Cwote'²'e tsá² tyitsaai²¹² 'in xeei'²¹gɨ cwongɨ́ɨi¹, tsʉ cworøøi²¹ tyiia lo coonti.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Tsʉ fo'³oo ce jiin'¹³ jaain²¹ 'in gatø'²oo nifu jo idø'¹gɨ jiin'¹³ coon²¹ 'yʉ'oo² 'e 'uunñi² sá² tya' jmɨɨ²¹² tyiia lo,” jin'² 'in tsafii²¹² ―gajin'² Jesús.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Fúu¹mo tsá² ngalíin² coon'¹³ Jesus. Joon gajiin'¹³ Jesús níi¹i joon gajin'²in:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Wana 'in 'iin²¹²in jó¹ coon'¹³ jna 'ná¹‑a li 'iin²¹²in jna. Wana jo 'iin²¹²in jna lɨ́ɨ¹gɨ lagɨ jmii²¹ joongɨ lagɨ sáa³a, lagɨ tsamɨ́² tya'a, lagɨ jóon¹on, lagɨ ruu'²¹i, joongɨ ca fu juncwii²¹ tya'a 'ña'a jo lí² líin² 'ido tsá² tyiia.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Wa 'in jo náa¹ tyʉ́² tya'a júuin² la ijúuin² jna jo lí² líin² tsá² tyiia.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Wana jaain²¹ jee²¹² 'naa' 'iin²¹²in jmaa'¹²a coon 'nʉ́¹, ¿tɨ jo jéei¹ tyí¹du cwáain¹ xiiati jiin'¹² i'íin² wana 'yeei¹?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Tsʉ wana jmoo'¹²o tɨɨfuu²¹ joongɨ gatsá² cúu¹u la jo mo 'yeei¹ 'nʉ́ʉ¹ʉ joon i'láa² tsá² 'wii²¹² ungøø²mo 'i.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Ijin'²in: “In tsañʉʉ'¹ no ga'láa² 'wii²¹² jmaa'¹²a joon jo lí² un'yeei¹gɨ.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Wana jaain²¹ rǿøi¹³ 'iin²¹²in jmáa¹a 'níi³ coon'¹³ jaain²¹gɨ rǿøi¹³, ¿tɨ jo cwá²a nifu joon i'ɨ¹‑tsi wa'a ilíin² dyái¹ mil 'láa² tya'a ilii'¹i 'in dyáai² mil 'láa² tya' 'in rǿøi¹³ jaain²¹gɨ do?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Joon wana jo lí², la 'ɨɨ²¹² 'e taain²¹² wíin²gɨ 'in tsá² rǿøi¹³ jaain²¹gɨ do joon isín¹mo tsá² tya'a mɨɨ¹ɨ júu² røø²¹.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 La joon jon jmoo²¹ joon jaain²¹ 'naa' 'in jo tʉʉ¹ jilaa'²¹ 'e 'oo¹o jo lí² líin² tsá² tyiia.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’'Ee tyʉ́²‑ʉ ñi² pe wana jo ñi²gɨ xiiala cwooi¹ 'e liñi²gɨ tún¹.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Jo 'e to² 'íin³gɨ tya' cwoo'¹³ 'wó² jon'gɨ tya' poo²¹² 'oo'². Lɨgon dya'²a tsá². Jileei'²¹ 'in núu² cwonʉʉ¹o.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.